SOCIAAL-POLITIEKE ACTIEVOERING OP HOL?

     De zaterdagen lijken weer DE demo-dagen te worden in Franse steden, waarbij de "gelen" een beetje het ritme aangeven..  Maar de politie zat ook niet stil en bedacht trucs om "hun samenkomen te verhinderen". .  En de meer radicale en geweld-dadige demonstranten dachten ook na:  zij zagen in een goeie infiltratie-techniek hun kansen.

  Zo mengden zich de ruige Black Blocks (anarchisten) met de vreedzame klimaat-actie-voerders en die kregen bijna de schuld van alle vernielingen en berovingen van winkels in Parijs, Bordeaux en Toulouse..

   We zijn in een ingewikkelde "guerilla-achtige " manier van demonstreren beland, waarin de slimste wint en de echte vernielers vrij uit lijken te gaan. Het is voor zowel politie als journalisten een complex zoekplaatje geworden en de gewone man in the street is het overzicht zeker geheel kwijt..

   De chaos die zo resulteert is voor de echte vijanden van onze open maatschappij (zowel links- als recht-radicale) precies wat ze graag wilden. Want dat vernielt de hele "maatschappelijke ordening" en dat is voor de spelbrekers een nieuw succes aan het worden.

   La France, -ook het land van de opstanden van 1968-, lijkt hierbij in de EU het voortouw te nemen. In dit EU-land is de diepe onvrede ruim aanwezig, wat bij een werkeloosheid van ruim 8% ook niet echt verwonderlijk is.

   Die werkeloosheid is al +50 jaar hoog, wat alles van doen heeft met... een zeer gebrekkige export! Franse producten en diensten zijn niet modern en erg duur, ook omdat de staat veel lasten daar toevoegt.

   Zo oogt de Franse samenleving als de meest gefrustreerde van de EU. Daarom zien we dit verschijnsel nauwelijks in andere EU-landen. In Duitsland en ook Nederland zijn miljoenen vacatures die niet vervuld worden: veel ouderen met pensioen en weinig jongeren..

  Nu de OECD ons waarschuwt voor afkalvende groei en moeilijke conjuncturele tijden, zal dit alles nog verscherpt worden.

  Dus moeten we rekenen met een verdere neergang te beginnen in La France..  Dit "oerland van de revoluties" lukt het maar niet om een vreedzame "evolutie te scheppen"  die de ongelijkheid in kansen vermindert.

  "Allons enfants de la Patrie, le jour de gloire est arrivé, "-wat men in de Marseillaise zingt-, geldt  helaas enkel voor opstand en reuring.. En niet voor een gestage en  vreedzame economische vooruitgang.

 La France bleef het land van ongelijkheid en frustraties en dat lijkt een soort van verdoemenis te blijven..

NB: De zaterdag ná Chiracs dood bleef het in het Gele kamp muisstil, Een verklaring kwam er nog niet: was het eenmalige piëteit of twijfelt "geel"  aan het nut van haar acties? Laten we maar even afwachten..

Leon de Marsilho, september 2019
.

OP ZOEK NAAR "MY ROOTS"..

   Is het gek dat oudere mensen zich vaker afvragen "wie ze zijn en waar ze vandaan komen" dan je bij jongeren ziet?

  Welnee, niets is normaler : de oudere heeft het meeste gehad en de jongere mag nog op "alles hopen".. En kan nog alles bereiken uit zijn dromen..

  Bepalen die roots nou veel van wat het totale resultaat werd of zijn ze enkel bepalend voor de eerste meters?

  Als u zich dat ook afvraagt dan hou ik U graag gezelschap bij het vinden van antwoorden. Ik schreef al de nodige "Leonmemoires" omdat ik dacht aan dat latere geheugenverlies!  Dat het zo erg kon worden als ik het had, kon ik niet weten.  Maar een AVC (TIA) ..en je bent al een hoop kwijt..

  "Allen die schrijven willen eigenlijk blijven" en willen ontsnappen aan de vergetelheid die aan het einde dreigt.

  Neef José (die van Sint Maarten) hielp mijn familie met zijn boek over "de Limburgse Bokkenrijders" waarin hij een fraai chapiter opnam over de Speetjens-familie van de 20e en 21e eeuw. Hij begreep de waarde daarvan al langer geleden..

  Nu is het hopen dat iemand zijn "oeuvre voortzet" en ik kijk naarstig om me heen, wie er gaat opstaan om "onze roots te onttrekken aan de vergetelheid".

 Zal er iemand tijdig het touwtje vinden en het verlengen?  Of zijn wij allen al lang een stukje bevroren historie?

  Ik zal het eens voorleggen aan mijn vriendin Moon uit Kerkrade. Die dat zeker wil behandelen in een van haar onvolprezen rubrieken:  "Mein Wort zum Sonntag"..
  Nee, dat is niet in het duits geschreven, maar de Kerkraadse titel van haar wekelijkse bijdrage in het mooiste dialect van Limburg?

 Wees gerust Moon, ik ga het niet proberen in het platte Marseillaans want dat snapt echt geen hond!

Leon de Marsilho sept 2019

DE VOLKSE KUNST VAN DE VOGELVERSCHRIKKERS..

… op een ochtend in Mormoiron stond het boerenland naast ons, tot onze verbazing, vol met... tientallen vogelverschrikkers!  Ze keken allen naar de zuidhelling van de Mont Ventoux en dus niet naar ons plekje: dat stelde ons een beetje gerust..

   We vroegen aan de buren wat zij daarover wisten en die vertelden dat dit een jaarlijks dorps evenement was! En zelfs een wedstrijd met een prijs! Daarom was er zoveel werk gemaakt van het optuigen van deze merkwaardige poppen, die er overwegend vriendelijk uit zagen..

   Het waren vroeger "stromannetjes" en ze hadden ook die dubbele betekenis. Zij konden je dus ook iets vertellen van anderen wat je nog niet wist. Dat maakte het nog spannender..

  Vele dorpelingen kwamen kijken en sommigen zwaaiden naar ons, waarschijnlijk ook om ons gerust te stellen.

   We dachten na over het voortzetten van de traditie in Marseille, maar een stropop op je terras zetten kan hier, met die sterk afwijkende bevolking, tot lastige vragen oproepen. Dus besloten we eerst te  overleg met de Franse buren.  Maar die zijn ook "uit het noorden" en hun aarzeling gaf aan dat zij ons niet echt konden helpen..

    Dus we laten het idee nog een jaartje rijpen. maar besloten om het boekje met zijn bijzondere foto's aan onze vriend Daniel te geven. Hij is ex-Sorbonne prof in "de ethiek van de beeldende kunst". Het boekje was prachtig gemaakt met fraaie foto's en pakkende teksten en in elk geval ook leuk... Ook een voorbeeld van de diversiteit in "de zaken van het dagelijkse leven"..

    We laten u nog weten wat Daniel er van vond..  Zijn speelsheid kennende denken we dat hij er verrukt over zal zijn!

Ach, ook een wat oudere mens moet af en toe een geintje uithalen toch?

Leon de Marsilho, september 2019




   

Leon de Marsilho, september 2019

DE SLAPERS VAN "HOTEL SAINT CHARLES"

    Ik doel nu op de slapers op de bankjes van het busstation, die ik bij mijn ochtendwandeling weer in grote verscheidenheid zag. Soms nog slapend, soms wakker en sommige pratend met een lotgenoot.
  
  Dit kosteloze hotel heeft als narigheid dat het s'nachts even sluit (van middernacht tot ca 5 uur) en dan moet je dus even wat anders.. Niet eenvoudig, want dan blijft enkel het harde trottoir over..

 Enkelen maken in de morgen gebruik van de "douche-wagen", die niet ver van hier een gratis douche verschaft, waarbij je wel een babbeltje (en soms een check)  van een arts moet accepteren. Natuurlijk bedoeld om te helpen, maar dat zien zwervers zonder perspectief wel eens anders... Voor hun is dat ook "de bemoeizuchtige overheid" of "iets van de politie"?

 Alle leeftijden zijn vertegenwoordigd, idem alle kleuren en alles seks-es: dit hotel discrimineert nooit. Sommigen tonen hun tattoe's , die ze voor een klein prijsje konden scoren. Of na een betaalde "ontmoeting"? 

 Bij elke gast vraag ik me af wat hem/haar hier bracht. Ze tonen dat hun inkomen bescheiden is of nihil, wat niemand zal verbazen.

 Zo zie ik in de vroege ochtend een stukje van de grote ongelijkheid in de moderne wereld. Geen enkel welvaartsniveau heeft dit ooit kunnen doen verdwijnen.

 Straks moeten ze "aan het werk" om wat te eten te krijgen en dat komt wel eens uit een van de afvalbakken van het station. Dat hoeft niet slecht te zijn, omdat gehaaste reizigers soms hun net gekochte hapje dumpen omdat de trein arriveert.

 Marseille ontvangt wat meer van deze mensen, omdat het de wat betere temperaturen biedt: zeker in de koude periode.

 Wie boos is over zijn pensioenkortingen of stijgende prijzen kan hier effectieve troost vinden: er zijn hier mensen die gewoon niets meer hebben

  Eigen schuld of "gewoon pech" , wie durft een oordeel te vellen? Gelukkig zijn er instanties (zoals de Secours Catholique en andere ook moslimorganisaties) die zonder vragen of tegenprestaties koffie met een broodje verschaffen.

 Als u hier langs komt kan ik u een excursie aanbieden, die U schokkende feiten verschaft over wat u eerder enkel via TV of andere media kon vernemen. Geen verplichting natuurlijk, maar ik verzeker u dat het een kalmerende uitwerking zal hebben.

Leon de Marsilho, sept. 2019

LA FRANCE: LAND VAN SUBSIDIES..

   Geloof het of niet, maar ik kreeg op straat echt een foldertje uitgereikt, waarin je werd gevraagd om een petitie te ondertekenen over... subsidiëring van.. de rubberdoppen die voorkomen dat je met je "engelse wandelstok" uitglijdt. Zo noemt men hier die ronde wandelstokken met een rubberdop aan het einde..
 
  Immers, dat uitglijden kost de "securité sociale" veel geld! En de gehandicapten kunnen dat natuurlijk niet zelf gaan lappen..

  Ik hoop dat het foldertje een grapje is, maar vrees dat het serieus is bedoeld. De almachtige overheid die al haar subsidiegeld enkel kan innen via de belastingen, moet ook dit dus betalen.

  Weer "een sigaar uit eigen doos", maar dat is weinig mensen hier echt duidelijk. De truc is natuurlijk dat de minder bedeelde gehandicapte,  niet méé hoeven te betalen. Want "impot sur le revenus", die is er enkel voor de "rijken"..

  Ik ben nu maar begonnen met het helpen oversteken etc. , van iedereen die zich moeilijk voortbeweegt met een stok. Dat levert grote besparingen op..

  Dat leerde ik al van die oproep aan iedereen: Liberté, Égalité et Fraternité, die hier sinds de grote revolutie geldt. Afgekort is dit: LEF… Voor een Nederlander betekent dat "moed" en dat is inderdaad wat je hiervoor moet hebben.   En zo pompen de fransen het belastinggeld rond.. 

  Ik won een keer in een conflictje over het betalen van impots sur le revenus, want Franse Nederlanders betalen in Nederland aan de bron sociale lasten. Al onze ziektekosten worden in Parijs verzameld en aan Den Haag gedeclareerd en worden betaald..

 Maar om te winnen was het in Marseille echt nodig om aan het loket wat "reuring te maken", om te worden aan gehoord.. Ik pakte alle papieren van de man achter het loket en gooide die omhoog in de hal, tot grote schrik van iedereen.. U moet weten dat ik in Mormoiron geen enkel probleem hiermee kreeg én dat de ambtenaar in Marseille ook weigerde deze even te bellen..

 Dat geraas leverde me een gesprek op met de "responsabele, die door "de zeer begripvolle politie(!) er bij werd gehaald". Geloof het of niet, maar dat leverde 100% resultaat op én een klein applausje van de agenten.

  Soms moet de "burger" duidelijk de grenzen aangeven. Aarzel dus niet om luid en duidelijk uw ongenoegen (ook aan een loket) te tonen! Het is echt de kortste weg en kost geen A4-tje aan papier..

  "Allons enfants de la patrie, le jour de gloire est arrivé":  dat komt uit de Marsaillaise en het maakt nog steeds indruk.  Dus wees niet te bescheiden en laat U nergens "onderdrukken"..

Leon de Marsilho, september 2019



l

MARSEILLE HEEFT GENOEG GOEDKOPE ENERGIE

Een dag zonder zon is hier onmogelijk leert de geschiedenis en dat geldt ook voor de wind. Energie is er gratis "om ons heen, dag en nacht".

   Ik dacht vaker over zo'n energie-set op onze twee terrassen: een zonnepaneel met een verticaal windmolentje.. en klaar is Kees. Op onze 7e etage is volop wind en zon aanwezig. En een paar accu's om die op te slaan is geen probleem: complete sets voor boten worden hier aangeboden! En, er komen zelfs ramen die energie kunnen opwekken... en we hebben hier grote glazen schuifpuien!

  Dat komt goed uit, nu ons een volgende pensioenkorting wacht in 2020: men praat in Nederland  over -8%.. Dat is de tol van een toenemende levensverwachting en hierbij geldt dus ook de beruchte "wet van behoud van ellende"..

  Mensen, laat u niet kisten en pluk de vruchten van het "high-tech tijdperk waarin we leven".
Natuurlijk moeten die investeringen betaald worden, maar daar zal ongetwijfeld wat subsidie voor komen, want we maken dan minder CO2.

  Ik schrijf dit op 9 september 2019 en we hoorden dat het morgen... de hele dag gaat regenen! De meteo weet het zeker. Dit is zo zeldzaam dat we kunnen rekenen op extra-toeristen want op deze dag moét je hier zijn geweest. Dat kun je dan trots aan je kleinkinderen vertellen.

  We zullen het zien en ik zal u over morgen natuurlijk berichten..
En dan denk ik, gaat die aankomende aardopwarming ons niet hierbij helpen? 

  Tja, mensen het zijn verwarrende tijden..


NB1: Die dag met regen kwam er, maar na 4 uurtjes was het eigenlijk gebeurd.

NB2: Ik claim bij deze het volgende patent:  Ik monteer op mijn zwarte cap een zonnepaneeltje om wat persoonlijke energie te produceren, want de winter komt snel. Ik kan zo de draadjes verwarmen in mijn kogelvrije vest, dat geen luxe meer is, gezien het algemeen toenemende geweld op straat.
Zie hoe deze "slimme aap" zijn problemen oplost! Bravo dus voor de evolutie..

Leon de Marsilho, 9 sept. 2019





  .

OOIT BESTONDEN ER "PUBLIEKE SCHRIJVERS"..

   Al in het oude Egypte vond je die in het centrum van de stad: ze waren hoog nodig. Zowel voor de overheden als voor de gewone burgers, want weinig mensen beheersten "het lezen en het schrijven" in die dagen. In Parijs waren er in de 13e eeuw  zo'n zestig actief en ze deden dat vaak gewoon op straat...
  
  Lang hielden monniken zich bezig met het maken van kopieën van boeken tot de boekdrukkunst kwam. Sinds 1980 is het metier van "publieke schrijver" opgebloeid, wat veel van doen heeft met de vele immigranten. Die dat niet zelf kunnen of die het raadzaam vinden om het niet zelf te doen.

  In het departement Bouches du Rhône wordt actie gevoerd om de "ongeletterden" te helpen. Zoals voor Koerdische, Algerijnse, Soedanese en zelfs Russische  vrouwen, die Frans willen leren. Waarbij  de "L'Agence Nationale contre l'illettrisme" activiteiten organiseert en mensen opleidt in Marseille, die daar bij worden ingezet.

  Het aantal immigranten neemt niet af en om hun integratie te bevorderen is de l'Agence zeer actief. Voor de jongeren onder hen werd recent de cursus gegeven genaamd " C'est quoi un livre" (= wat is eigenlijk een boek). Want sommigen zagen er nog nooit een laat staan dat ze er een hebben gelezen.. 

  Op vandaag zijn ze er ook mensen met weinig tijd  die hulp vragen bij het schrijven van hun boeken. Er zijn zelfs weer opleidingen gekomen om de vraag aan te kunnen.

  Nee, ik heb geen ghost-writer en doe dat geschrijf zelf.  In de loop der jaren moeten er duizenden blogs van mij zijn verzonden.

   Wie weet ga ik ze ooit bundelen: er bestaat al een file op mijn PC die "Leon-memories" heet. Dit ook ter informatie voor mijn erfgenamen (grapje)!

   Want "enkel die schrijft blijft", zegt het spreekwoord. Van mij bent u mogelijk zelfs na mijn verscheiden nog niet verlost..

Leon de Marsilho, sept. 2019