Totaal aantal pageviews

zaterdag 22 februari 2020

BIJNAMEN VAN MENSEN

     In het Frans zijn bijnamen in sommige streken gewoon,  daar geeft men vele "un sobriquet" .

   In de Limburgse regio kwam dat ook voor en daar heette iemand ooit "Jan van Pie van 't Öirke" . Vertaling: Jan, zoon van Piet van de familie "van 't öirke (het oortje)". Als ik daar zou wonen met mijn oor-gedoe had men daar ook iets gevonden voor mij!

   Het doet denken aan de gewoonten van de Amerikaanse Indianen, die prachtige namen droegen. Wat dacht u van  Grote Beer of Sluipende Tijger?

   Zou ik in deze regio wonen nu dan zou mijn benaming kunnen zijn:  "Leon van Mieke van 't  drie-kwart Öirke" en dat klinkt best een beetje adellijk, toch?

   Ik hou me aanbevolen voor leuke suggesties: tradities moet je koesteren!

Leon de Marsilho, maart 2020

MELANCHOLIE KAN MOOI ZIJN


   Goethe schreef over "der Junge Werther" en zijn melancholieke karakter.

  Ik werd ooit diep geraakt door het gezang van een Portugese fado-zangeres die ook enkele "saudades"  te beste gaf.  Saudades  zijn fado's van en voor het "betere volk".

  Amalia Rodriguez en ene Branco werden favorieten en ik luister af en toe naar  hun  CD's. 

  Muziek kun je moeilijk uitleggen, daar moet je voor alles, naar luisteren.

  Hebt ook U een melancholiek kantje dan kan deze tip u plezier bezorgen!

Leon de Marsilho, maart 2020

zaterdag 15 februari 2020

BUUR EN VERRE VRIEND


  Dit gezegde is elke Nederlander bekend, maar in La France is de betekenis anders.

   Jean was een van de jonge buren die we in Marseille hadden: nog geen dertig jaren, alleen wonend, rustig en sympathiek..

 Op een dag vertelde hij dat hij voor en tijdje naar de familieregio zou gaan, want er waren grote problemen in de familie..

 Hij moest een broer gaan begraven die door de politie was doodgeschoten.., diens ex belde de politie omdat ze werd bedreigd  De politie kwam, kende de agressor en wist dat deze een goede schutter was. En:  hij had zijn jachtgeweer bij zich...

 Het liep helemaal verkeerd: de politie kwam, zag en... schoot de man met het jachtgeweer dood..

 Dit type incidenten zijn volgens de Franse media niet zeldzaam..  Men mag uit zelfbescherming handelen (ook de politie) en dan tot het uiterste gaan..

 We hebben arme Jean omhelst toen hij vertrok en weer terugkwam, zijn verdriet was zeer merkbaar...

 Ooit moest ik snel vertrekken van een oud Frans kerkhofje in de campagne en een man met geladen jachtgeweer hield me van achteren onder schot. Men dacht dat wij kerkhofrovers waren die er vaker huishielden. 

 Onze Nederlandse vrienden (op bezoek bij ons), zagen het allemaal met afgrijzen aan..  De Franse campagne lijkt soms op het Wilde Westen en jaagt vreedzame Nederlanders dan flink schrik aan.

 Het liep zonder kleerscheuren af, maar toonde ook dat culturen stevig kunnen verschillen, zelfs binnen Europa.

 Leon de Marsilho, maart 2020

MIEKE EN HET DUIFJE

        Op een ochtend vertrok Mieke naar haar werk in de dikke Rangerover , ik werd iets later door een collega opgepikt,  om samen op reis te gaan.

         Nog wat slaperig passeerden we een witte Rangerover die... direct voor een diepe plas in de aflopende berm "stond,  en hij bleef daar, omdat er EEN prikkeldraadje hem net in balans hield... Ongelofelijk!

         Mijn collega stopte en zei: "Leon dat is jouw auto"! En jawel, Mieke stond aan de andere kant van de weg, wat bleekjes.. Ze vertelde dat ze was uitgeweken voor.. een duifje dat op de weg zat.... Iedereen was verbijsterd over zoveel dierenliefde..

        Ik begreep dat ik snel moest handelen als ik mijn "Range" wilde behouden en ik rende naar de enige boerderij wat verder op.  De boer was er en ik bood hem 100 florijnen als hij onmiddellijk met zijn tractor onze Range zou redden van verdrinking..

        Dat wilde hij wel en hij deed de klus  gewiekst, door dwars op de Range zijn trekker met ketting te plaatsen en er met voolle kracht aan te trekken. De Range kwam uit de berm... en ik betaalde blij het honderdje!

        Mieke was nogal geschrokken en bezwoer ons allen "dat ze bij een volgende onvoorzichtige duif gewoon er over heen zou rijden"..

        Zij dacht anders over die diertjes na dit te gekke incident en gelukkig waren de duiven zo slim haar te geloven..

       En we reden nog lang Range en  op een tocht dwars door de Franse Cevennen sliepen we in de Range ( liefst 2 meter lang achter de voorstoelen) en keken door het deels glazen dak naar de sterren.  Deze vakantie door "een Frans stil niemandsland" werd een van de mooiste uit ons leven.. Dank zij die handige Nederlandse boer.

    Kortom: de Franse Cevennen vergaten wij nooit meer..

Leon de Marsilho, maart 2020
        

donderdag 13 februari 2020

WIE MAAKT DE FRANSE AKTIE-AGENDA?





  Wel dat doet, normaal gesproken, hier Martinez van de onvolprezen CGT, de actiefste Franse vakbond...

 Er gingen stemmen op in  andere bonden en dat is  een "verdienste van diezelfde  CGT"..

 La France wacht in spanning af of het eindelijk anders kan, zeker ook omdat de opkomst bij de laatste acties nogal te wensen over liet.

 We wachten nu op "die andere aanpak"   die Macron c.s. met verve zoeken..

  Maar de volgende "lundi noir"

Leon de Marsilho, maart 2020

DE FRANSE WW ZAKTE

      Het is Macron gelukt om die jaren oude werkeloosheid  te remmen en de trend te keren. In één trimester zakte die van 8,5% naar 8,1%.. Dat kwam mede door een zacht herstel van de economische groei in Europa en La France..

      Frankrijk, -dat zelf weinig export weet te scoren-, ontving recent vele bedrijven die er graag investeerden. Franse export is vaak te duur (mede door hoge overheidslasten) en nogal eens van beperkte technologische kwaliteit.. Uitzonderingen daargelaten, maar daarom mist La France vele exportbanen..

    Duitsland krijgt intussen zijn vacatures niet vervuld: te weinig jongeren.. Hier draait de export op VW en Mercedes en op "de beroemde Machinenbau" (nu robots genoemd).  Nederland zit in een vergelijkbare positie..

   Deze situatie is er eigenlijk al ruim een halve eeuw, maar nu is er weer wat optimisme dat het ook anders kán!

   Frankrijk startte met een eigen versie van het Duitse leerlingstelsel en zo verdwenen er duizenden werkelozen in "geschapen" leerling-jobs.

   Je vraagt je af of de Brusselse ambtenaren echt hun best doen om de lessen te trekken uit de verschillen tussen de Franse en de Duitse situatie.  Want je kunt in Europa echt van elkaar leren..

Leon de Marsilho, maart 2020

woensdag 12 februari 2020

TEL JE ZEGENINGEN OPA


   Dat is een goed advies en dat zouden alle oudere mensen moeten DOEN!  Soms is dat niet zo gemakkelijk, bijvoorbeeld als je familie nog nauwelijks bestaat of de contacten verstoften.

   Dat is bij ons (een uitzondering daargelaten) gelukkig niet het geval en dus kunnen wij op Chandeleur (2 februari 2020) met kleinzoon en vriendin op stap en onze (en hun)  vrienden hier gingen mee.  Alles moet in het Engels want enkel dát spraken we allemaal..

Chandeleur vier je 40 dagen na Kerst en dan gaan de dagen snel langer worden. In Marseille  eten we dan Navettes van Saint Victor en in de hele Provence eet men "crêpes".  Navettes zijn bootjes en die herinneren aan de overtocht van Heilige Land naar Marseille van de Saintes Vierges, waaronder de "Vierge noir" en dat zou "la Sainte Madeleine" (Maria Magdelena) moeten zijn.  Vandaar ook "les Saintes Maries de la Mer", het beroemde vissersplaatsje, waar ze nog altijd Sarah vanuit de zee binnen brengen naar de kerk.

   Samen uit eten in Marseille werd een feest en het wás écht feest, omdat Omi Mieke de 75 jaren vol maakte!  "Omi", omdat er nog meer grootouders zijn die Granny en Oma heten...

   Bij het apero moest ik natuurlijk "effe wat zeggen" en ik maakte een korte levensbalans op.  Omi 75,  ik ken haar bijna 50 jaar en daarvan al 25 jaren in Z-Frankrijk.  Dus was mijn eerste zinnetje: "Miesje, with you it was a big pleasure"  (applaus!) en daarna : " Let's add 50 years more" en natuurlijk "I love you".

   De avond was prachtig en in de volgende ochtend was Ward het eerst na mij op. We rookten wat in de veranda en zagen zonnig Marseille. En constateerden dat het feit dat wij zo met elkaar konden omgaan (leeftijdsverschil bijna 50 jaar!) voor ons beiden een groot geluk was..

   U begrijpt nu waarom ik zo graag af en toe mijn zegeningen tel en over deze wat nadenk!

Leon de Marsilho, februari 2020