DIE MOOIE O EN I REUNIE VAN 2018

 DIE MOOIE O EN I-REUNIE VAN 2018..
 

DE HELE COLLECTIE 2018:   32 JAREN NA DE OPHEFFING (1986)

 

Re-unie betekent “her-enigd”: reunisten kijken samen achterom naar een soort van prettig referentiepunt in hun leven. Ze willen emoties “terughalen” van lang geleden, die ze zich als plezierig herinneren. Als, -zelfs na ruim 30 jaar-, meer dan 80% van de groep besluit om te komen, dan moet je van iets opmerkelijks spreken, zegt de statistiek. En als je er bij hoort is dat aanleiding om, -na het feitelijke genieten te Valkenburg-, er ook over na te denken. Want: waar lag dat nou aan? Zover wat de theorie betreft en nu op naar de reunie-praktijk..

   Uiteraard spreek ik vanuit mijn beleving en hoop dat anderen ook iets zullen opschrijven of commentaar gaan geven op deze schets. Terugdenkend aan “Valkenburg 2018” valt op dat de leeftijden van de reunisten weinig verschilden: iedereen bleef relatief jong! Trek er ca 30 jaar vanaf en dan wordt veel nog duidelijker. De meeste bleken nu net met pensioen of kort ervoor; enkele grijsaards (waaronder ikzelf) uitgezonderd). Dit betekent dat men, in de relatief korte tijd dat O en E/O bestond (=goed 10 jaar?), zo rond de 30 was.

De club werd opgericht na de ABP-overplaatsing naar Heerlen, zegt men en de eerste baas, overleed kort na zijn benoeming. Ik zag hem dus niet bij aankomst einde 1979 en, ook ik bleef niet lang: het werden niet meer dan 5,5 jaren!   “In zo’n korte tijd kun je niet echt veel verprutsen”, zei een wijze reunist en gaf daarmee een essentieel deel van het gezochte antwoord.

   Op vallend is ook dat de eersten, -die van vóór mijn komst-, bijna allen “in opleiding waren” en nauwelijks aan projecten werkten. En: vele van hen vertrokken meteen nadat  ze me hadden gezien, waarvan ik nog wel eens zwaar droomde. Gelukkig gaf  “Valkenburg 2018” enkele geruststellende verklaringen: bedankt daarvoor!

   O en E liep snel tot bijna nul terug maar parellel werden velen (bijna alle van buiten het ABP!) aangetrokken. Een collega-afdelingshoofd zei: “Leon, je snapt het niet! Je krijgt meer salaris als je méér mensen verzamelt”! Dat had de directie me nog niet verteld.
 

DUS:   O en E was geen échte ABP-club en "cultureel gesproken een eiland dan wel een unieke subcultuur”. En dat gold tot en met mijzelf! De eigen cultuur was “home-made”, kreeg weinig echte ABP-kleur en smaak mee en had een  “uniek karakter”! Het was jullie/onze eigen creatie, opge-bouwd in een bijna lege ruimte!

   Ik durf nu te verklappen, dat ik de eerste maanden in uiterste verbazing in ABP-Heerlen rondliep: dat had bijna niks van doen had met “mijn” bedrijfscultuur-achtergrond” na 12 jaar industrie buiten Limburg! Wat nog erger werd toen, kort na de start, dé grote affaire losbarstte. Even later zat ook ik voor de Commissie Polak voor “verhoor onder ambtelijke eed!” en diverse collega’s werden ook door de recherche verhoord (en sommige: “even meegenomen”). I

IK WIST TOT 1979 ECHT NIET WAT DIT GEBOUW WAS...

In directiekring heer-ste chaos; de hoofd-directie (Hoofddirec-teur Wiarda ging weg toen ik er 4 maanden was) wisselde, ene van der Dussen kwam en ging en even later weer en er arriveer-de een interim hoofddirecteur (ex PTT-er)..

  De O en E-ers merkten toen vooral, dat ik "veel weg was” en nauwelijks dat ik dagelijks rare dingen meemaakte, waarvan sommige onaangenaam. Intussen liep O en E langzaam vol, tot zoiets van 24 m/v , zowat alle van buiten en weinigen met eerdere werkervaring. De laatsten die kwamen, moest ik (het zal je maar gebeuren!) vertellen, “Dat ze hun baan niet meer zouden krijgen, maar een andere en nog onbekende”. Ik zie soms nog die verbijsterde gezichten voor me!

 

   Kortom: ik beleefde parallel, de zeer prettige “opbouw van O en E én de gedeeltelijke sloop van het oude ABP”! Natuurlijk was ik betrokken bij de reorganisatie van de ABP-top, waarmee de beide ministeries nogal blij waren! Die topstructuur kon “eindelijk op de schop” en een kenmerk was: versterking van de bedrijfseenheden. En dat,.. werd ook de afbouw van een deel van de AB-sector en die van O en I en PZ. Objectief en vakmatig gezien een terechte wijziging, die ik goed kende. Ik had eerder een enorme fusie mee-gemaakt, waarna ikzelf directeur werd van een grote concern-automatiseringsunit (met vijf decentrale automatise-ringscentra, in en buiten Nederland). En, -echt waar-, 4 jaar na mijn vertrek (bij Holec NV te Utrecht), viel het nieuwe concern van 8000 man, totaal uit elkaar! Wat ik had zien aankomen (want ik zat bij de RvB, in het kleine Utrechtse hoofdkantoor) en dus vertrok ik er.. ruim op tijd. En viel terug naar iets van 50% van mijn salaris + emolumenten!. Vele zullen nu beter snappen waarom ik “het eigen bedrijf Pilots BV" begon, na O en I. Ik had even helemaal genoeg van instortende organisaties, maar leerde in weinig jaren ook enorm veel, wat later prima paste! 

 

   Op de reunie hoorde ik vele levensverhalen, “uit het ná O en I-tijdperk”. De meeste positief en natuurlijk niet alle: such is life. Het was opvallend dat ik bijna iedereen “op zicht herkende” en me hun naam meestal herinnerde: een goed teken dus en erg plezierig. Niet weinige maakten verrassen-de carrières, binnen en buiten het ABP en ook binnen en buiten Nederland: de diversiteit was groot. Ik sprak vele en nogal willekeurig én... de tijd bleek natuurlijk te kort!  

 

   Mijn tijd na O en I, -waaraan ik vaker terug dacht-, werd een plezierige. Collega Peter T. was na 6 maanden weg: we stopten als vrienden en conform opgemaakt contract: deze optie was er in voorzien. Ik ging alleen verder in het advies-vak (veel samenwerkend met andere in het vak..) en Mieke had haar eigen bedrijf: beide opererend onder Pilots BV-vlag. We werkten hard en plezierig: iets meer dan 10 jaren. Ik werkte voor zowel industrie (vaak voor DSM in Nederland en daarbuiten) en nog vaker voor “de overheid” (gemeenten, woningcorporaties, en zelfs voor ministeries). Op vakantie in Portugal (1979) ging het goed mis: ik kreeg een voor mij (en ook de artsen) onbekend medisch probleem. Dat (na 7 jaar gedonder!) gelukkig bleek mee te vallen, maar... toen waren we al jaren in de on van de Provence.

DIT WAS ONS UITZICHT: VANUIT LE BRILHAS: WIJNVELDEN VOOR DE MONT VENTOUX

    We verkochten in 3 maanden álles (Mieke was 50; ik 53) en stapten in onze camper. En reden naar ons gehuurde appartement bij een artsenfamilie met 4 kids. En... we bleven in Frankrijk, zonder bazen en zonder salaris en dat is nu 23 jaar geleden....

ONS BADJE VOOR HETE DAGEN

OPRIT IN ONZE DRUIVEN

We bouwden zelf ”ons Le Brilhas” (= plek in de zon beschut voor de Mistral), pal voor de Mont Ventoux> Net buiten Mormoiron in de wijngaarden, op een fraaie plek: ons leven veranderde voor 100%. Een fraaie tijd met vele nieuwe vrienden, van diverse soort en vele nationaliteiten.

VIEW VANUIT DE TUIN VAN LE BRILHAS

EN MAAR ..LUNCHEN EN..

Na 15 jaar tussen de wijnstruiken, kozen we voor Marseille: een grote verandering die prima bevalt. Hoog boven het stadscentrum met blik op de Mediterranée in een bruisende stad die toont waarheen Europa op weg is.

MARSEILLE; INGANG VIEUX PORT

Onze integratie verliep mooi en voorspoedig, ook in de grote stad. Wonend tussen mensen uit alle windstreken (van VS tot Cap Verde). We aardden prima en werden (via buren) “grootouders” van Bahiya (1,5)  en Gaspard (2) . Waarmee de mooie tijd met onze kleinkinderen herleefde: die beide nu rond 25 jaar.

DE KLEINKIDS: WARD EN ZOË ROND 12 JAAR..

   

MIEKE EN GASPARD

EN MET BAHIYA..

We bleken dus "een soort van zigeuners te zijn": samen verhuisden we 24 keer, zegt de teller (we geloofden het zelf  niet!). En, de volgende (=laatste) verhuizing zou wel eens de meest aparte kunnen blijken...

    

 

 

DE BUSBOOT NAAR MARSEILLE-ZUID

     Als u Marseille wilt zien, zullen we u er met genoegen rondleiden en u vertellen over historie en over morgen..

EFFE HET WATER OP..

IN HET PHARO-PARK AAN ZEE



OP "ONS" TERRAS IN DE LENTE

Ik deed al voor cruisepassagiers: amerikanen, israëli’s, duitsers, belgen en nederlanders. En dan is die beroerde reputatie van deze oudste stad van Frankrijk (die totaal niet meer past!) snel vergeten.

ZEI IK TEVEEL?

Maar u moet wel “tegen een stootje kunnen”, waarbij ik het heb over uw “tolerantie voor het nogal andere”..

     Na bijna 76 jaren is de beste ontdekking, dat we vooral altijd gek op mensen waren en er vele tegen kwamen van zeer diverse soort. Ook O en I leverde daarbij een fraai aandeel. De ontvangen foto’s, -zeker ook die van het Jabeekse O.S.-feest-, deden alles extra herleven, alle zeer bedankt! No een kleine anecdote uit een Chefs-AB-sector meeting direct  na dat OS-feest. Een wat zure collega vroeg Soeteman of hij daar van wist…, ik zat naast hem. S. zei zeer overtuigd: “Jazeker en dat moet U met uw afdeling ook eens doen”! Goeie bal dus!

 

Dit alles doet ons eindigen met de hoop dat een volgende reunie er nog in zit.

TEL ER NOG MAAR EENS 4/5 JAAR BIJ...

Dan... is het een echte gepensioneerde bejaardenclub: met alle variatie van dien. Wij zullen er ons er weer op verheugen, ook al komen we misschien per rolstoel!

 

We danken de organisatoren voor alle, fraaie werk en wensen jullie een prettige tijd en gezondheid toe. Ook al zou 2018 de enige reunie blijven: "it was a real pleisure en zeker voor herhaling vatbaar”. Ga intussen door met wat u boeit, schuw daarbij verandering niet én   behoud enkel het goede.. En laat nu óók zelf wat van u horen: over “de O en E/O en I-Reunie 2018" en alles wat die bij u opriep!

WAT WILD BEZOEK..

WEER OP HET TERRAS!

1 MEI: MIEKE BETOOGT GEWOON MEE..

SAMEN BEETJE SPELEVAREN...



TYPISCH VOOR  MARSEILLE..

AL WEER!

NOG DAT VINGERTJE..

Veel groeten, tot ziens en alle goeds uit Marseille!

Leon (en Mieke) Speetjens   

speetjensml@bbox.fr 

                                00 33 (0)4 91 95 15 67 

+ TOEGIFTJE:

    

 

IN WELK LAND WILT U WONEN?

IN WELK LAND ZOU U WILLEN WONEN?

NU +200 LANDEN EN DAT WAS RECENT NOG 50.. DUS  NOG EFFE OEFENEN.

 

De 21^e eeuw is (weer) een eeuw van migraties: miljarden mensen reizen en duizenden wisselen van land en woonplek. De keus van een woonland is geen sinecure: ruim 200 landen zijn er nu en vele landen willen graag techno-(en andere)-toppers of welgestelde pensionado’s ontvangen.  Zie de vele mogelijkheden: van Californië via Portugal tot in China en zelfs Afrika komt al in..

De tijd dat enkel het westen beschikte over moderne voorzieningen ligt achter ons. De snelle ontgroening en vergrijzing in Europa doet zelfs de vraag rijzen of wonen in een niet-westers land zelfs niet béter zal blijken. Zeker als je de toekomstscenario’s ziet die men schetst voor Europa!

DE ONBALANS TUSSEN OUD EN JONG.... CRUCIAAL VOOR MORGEN!

We zien nu al hoe het onmogelijk is, -bij een lichte econo-mische opleving-, om de vele vacatures (in bijna ELKE sector!) te vervullen: dat geeft te denken. Een grapjas (?) zou kunnen opmerken, dat het ruilen van een bejaarde europeaan tegen een frisse bejaarden-verzorgster uit de wereld van morgen, een tof idee is. Immers, de zorgvraag wordt iets lichter en de zorgvacature wordt vervuld. Technisch gezien natuurlijk geen onzin, maar angst en xenofobie zijn er helaas ook nog... en steeds meer.

We zien stromen fransen naar Portugal trekken, dat opkrabbelt, maar dat moet bezuinigen. Het land werft sterk (ook fiscaal) bij de franse pensionados. Andere europeanen kiezen voor Griekenland, Italië of het caraïbische gebied, op zoek naar zon en wat “dolce vita”. In Spanje zijn er al jaren noorse kolonies, -alle van éigen zorg voorzien-, waar de rijke noren hun geld spenderen.

OF GAAT HET U OM DE ANDERE SEXE?

Dat wordt  steeds vaker de idee: imiteer het moderne van “thuis” in een regio met veel warmte, genoeg zorg en lagere leefkosten! En: terugvliegen kost je twee uurtjes en ca 50 euro per stoel! Dus: deze tendens is coming up!

HET BEELD NOG VOOR .... EVEN..

Om uw migratielust wat te stimuleren verzamelde ik enkele recente stories. Waarbij ik het natuurlijk verder zocht dan Europa!
Maar we beginnen met een studie over levensgeluk, die toont dat leven in kleinere welvarende landen, -die je vooral in het noorden van Europa vindt-, het beste is. Dat vertelt het World Happiness Report (VN: John Helliwel, Richard Layard, Jefrey Sachs). En Gallup-enquetes (2016 in 156 landen) tonen Finland als topper, gevolgd door Noorwegen, Denemarken, IJsland (!), Zwitserland, Nederland (!), Canada, Nieuw-Zeeland, Zweden, en Australië. Die tien toplanden hebben elk rond de 10 miljoen inwoners; bij de grotere scoren Duitsland, de VS, UK en Frankrijk hoog. Daarna volgen pas Japan, China, India en Indonesië.. 
De deen Mei Wiking stelt: Het geheim van gelukkig leven berust voor alles op de capaciteit van burgers om het hoofd te bieden aan ongeluk! En natuurlijk zijn dat vaak  welvaren-de landen. Het blijkt dat het inkomen per inwoner en levens-verwachting, gezondheid, sociale ondersteuning, vrijheid en weinig corruptie, bepalend zijn.

HAPPINESS IS ALL

Het World Happiness Report studeerde ook op de immigranten: nu 244 miljoen totaal. En vond bij de de top 10 landen, dat het daarheen geimmigreerde deel, 6 x hoger is dan het wereldgemiddelde! Laat Marine, Wilders en Orban dat niet horen! Want daar zijn immigranten en lokaal geborenen bijna even happy! En het zijn weer: Finland, Noorwegen en Denemarken, waar het welzijn van alle groepen snel gelijk werd. Wat bewijst, dat integratie vooral slaagt, als het welzijn wordt gedeeld! U gelooft het niet? Wel zie de onderzoekers, die eerst ook anders vermoedden. Ik ben zelf 22 jaar immigrant en bleef dat om exact dezelfde reden: ervaringsdeskundigheid dus...  
Maar nu op naar enkele exoten als Ruanda, China en Israël, allen uitersten....

 RUANDA.
Ja, wat dacht u van Ruanda, (Afrika) dat door de genocide van vroeger nog rillingen oproept. Daar vind je nu Kigali Innovation City, in Bumbogo niet ver van de Carnegie-Mellon Universiteit (uit de VS).

DAT VALT DUS BEST MEE?

Daar is ook de African Leadership University in ontwikkeling die mikt op 2000 studenten. Deze omvat het African Institute for Mathematical Sciences (AIMS), Microsoft komt er heen en gaat 4000 mensen werk geven! Een leidend figuur citeert Lee Kuan Yew de stichter van Singapoer. Die ooit zei: Wij hebben geen olie of gas, dus moeten wij het zoeken in goede ideeën.. Een frappant voorbeeld: want Singapoer had in 2013 nog 39% straatarme inwoners.

Een meerderheid werkt in Ruanda nog als simpele landbouwer en vele dorpen hebben geen electriciteit. Sonia Rolland (Miss France 2000, geboren in Ruanda) spreekt over een totaal nieuw Ruanda. Het land was duits, later belgisch koloniaal gebied en kolonialen versterkten daar de etnische wrijvingen. De huidige president Paul Kagame woonde in zijn jeugd in een vluchtelingenkamp in Oeganda voor hij hier in 2000 president werd. Hij is een visionair en omringt zich met experts, zoals Donald Keberuka, econoom (Glasgow en Tanzania Univ.), en president van de Afrikaanse Ontwikkelingsbank. Intussen bestaat er een imposant koor bekende supporters. Pascal Lamy (ex-OMC), Jack Ma (China Alibaba), Kersti Kaljulaid (pres. Estland) en Cedric Villani (wiskundige van faam, adviseur van Macron). Zij geloven alle in dit “Singapoer van Afrika”.

Groei +5%, 2/3 van het land heeft 4G-telefonie en men werkt aan bestuur zonder papier want Ruanda Online is er ook.  Start-ups all-over: met internationale experts en de sfeer lijkt op die in San Francisco in een start-up gebouw. Vol 3D printers en drones om het luchttransport snel te realiseren. Ze gaan er hier vandoor met de speed van die kweekkassen van Nairobi, Johannesburg en Lagos. Men bereidt de conferentie Transform Africa voor, waar 4000 personen komen, om te praten over blockchains in de financiële sector, als eerste toepassingen. Je hoort hier: Onze huidige beper-kingen zijn de bron voor onze innovaties, wij experimenteren intensief met duurzame stroom-productie en opslag. Men neemt de hightech aanpak van Israël (m.n. in de land- en tuinbouw), als een lichtend voorbeeld. Er wordt gewerkt aan klimaatmodellen, computational-algebra en vloeistof-dynamica. Want er komen in Afrika snel meer studenten dan er nu in Azië zijn!

AFRIKA HEEFT DE MEESTE TOEKOMST

Unesco en  het Int. Atoom centrum helpen, -met de italiaanse regering-, om excellence-centra op te zetten. En: de eerste 8,5 Megawatt duurzame productiesite kwam er ook al.


Fraaie karakteristieken: groei +5%; levensverwachting 67 jaar, staatschuld 36% BBP en 14% van Onderwijsbudget is voor Nieuwe Technologieën. U gelooft het eigenlijk niet? Wel, dan is het hoog tijd om na te gaan WAAROM u dat nu nog denkt!

Natuurlijk moet je een ruime culturele tolerantie hebben in dit nogal andere land. Maar als u wil meemaken hoe een superjeugdig land er met superpep vandoor gaat, dan is Ruanda een prima plek. Zo’n omgeving kan je eigen jeugdigheid conserveren en maakt je positief voor morgen! Wonen IN dynamiek en snelle vooruitgang maakt blij en optimistisch, weet ik ook door Marseille. Waar het grootste stadsontwik-kelingsproject in de EU nu al 25 jaar loopt... in een woud vanj bouwkranen..

 

CHINA
Zie China dat vol inzet op de hybride E-auto’s en veel investeert in de auto-batterij. Het gaat rap HET batterij-land te worden, dat de markt overheerst, samen met de japanse Nissan en NEC en de Z-Koreanen Samsung en LG. Batterijen: een aziatische aangelegenheid dus.  Binnenkort heeft China 50% van de batterij-productie, ondanks de inspanningen in de VS.  In Europa. Waar je enkel de duitse BMZ en de franse Saft (Total en Bolloré (lithium metal polymer) hieraan ziet werken.

 

DIE NOREN ZIJN UITZONDERLIJK, MAAR..

Voor Peking is dit DE strategische sector en er is al een opgelegde norm: 10% van de nieuwe auto's moeten 
electrisch rijden en in 2020 20%.  Dat gaat  de steden rap minder vuil maken en levert een groot nieuw export-product op. Zoals nu al voor E-bussen!  De chinese producenten hebben 96% van de binnenlandse markt en gaan op naar 40% van de totale markt. In 2017 in China: 600.000 E-autos  (+50%!) en in Europa doet men 150.000. Europa zet ook wat meer op hybride: vooral voor grote, luxe merken als Toyota, BMW, Mini en Range Rover. In Frankrijk 2017: +15% e-autos, waarvan 40% hybride. Het brandstof-verbruik is lager (want met afremmen wordt de batterij opgeladen) en er is een start-stop systeem. Verder is onderhoud goedkoper, omdat remschijven weinig slijten. De benzinemotor geeft minder roetdeeltjes en er zijn minder remblokdeeltjes. Er bestaan vele variaties in de verhouding electrisch/thermisch rijden. Zo kan de autonomie en het brandstofverbruik sterk variëren en het gewicht van de batterij. Zo kan de CO2-norm beter worden gehaald. De aziaten zijn de échte concurrenten: Honda, Toyota, Hyundai en Kia spelen hard. Europa rent achteraan, Audi en Mercedes lopen voorop gevolgd door PSA en Peugeot.  Renault-Nissan zit niet stil: zie de Renault Scenic Hybrid. Het tempo waarin China oprukt, waarbij zijn immense interne markt zeer helpt, is opmerkelijk. Dus: straks wilt u in China wonen, omdat het er zo schoon is! Mogelijk weet u niet dat in dit wijde land al bijna 350 miljoen chinezen op een europees welvaartsniveau leven. En dat is de huidige populatie van.. de VS!



ISRAËL
Waarom niet Israël, dat op het toppunt van zijn economische-technologische macht staat? Vele joden, -ook uit Frankrijk-, trokken er heen. De bevolking is 8,8 miljoen (= 50% v. Nederland) en daarvan zijn 6,7 miljoen joods (=75%). Het inkomen per kop is: 37.300 dollar (Fr.: 36.800), de groei doet 3,3%, de ww is 4,3% en het miniimumsalaris 1200 euro. Maar de de militaire uitgaven zijn 6,4% van het BBP en hun R&D budget is 4,3%.Samen: bijna 11%!

Israël was in 1948 een rood land en is nu een kapitalistische vesting. Ooit was het defensief zwak en is nu bijna onkwets-baar. Toen 650.000 joden en nu met 6,7 miljoen.
Het eerder vooral agrarische land, had geen grondstoffen, geen infrastructuur en geen geld. En zie het nu: een hightech-land wat dicht bij Silicon Valley staat. Recent werd veel gas in zee ontdekt bij Tel Aviv, wat enorm gaat helpen.

DE TRAGIEK VAN HET BELOOFDE LAND..

Men  staat, gemeten met de Ontwikkelings-index van de VN (die ook onderwijs en gezondheid mee-neemt), bij de 20 hoogste op de wereld, en hoger dan Frank-rijk.. Het is hét land der koloniën wat het sterkst op kwam en nu al lid van de OECD is. Het land kent vele vijanden, maar daarin komt verandering. Egypte en Jordanië,- waar het ooit tegen vocht-, erkennen het en sloten een veiligheidsverdrag. Nu zijn niet de palestijnen DE bedreiging (militair gezien), maar Iran. Een niet-arabisch land, dat vroeger een groot vriend was. De militairen van Israël zijn niet ongerust: zelfs niet als er op korte termijn oorlog zou komen.

Alles is heel anders dan in 1948: elke 6 jaar waren toen  conflicten in de 70 jaar bestaan: het laatste was dat in 2014 in Gaza. Komt er nu oorlog met Iran, dan steunen Saoudi-Arabië en Egypte Israël ook: omdat zij vooral Iran vrezen. De grote vriendschap Iran-Israël uit het begin (en tot 1979) is geheel voorbij. Er zijn iraanse vrienden in de regio: Hezbollah (sjieten) in Libanon en denk ook aan de oorlogen (Irak en Afghanistan door de VS) die Teheran het gevoel gaven van omsloten te zijn.



I

OOIT VRIENDEN, NU DOODSVIJANDEN..

Iran ging dus op het nucleaire pad, wat Obama c.s. stopten met een verdrag en op straffe van sancties. Iran werd DE grote onrust-stoker rond Israël. En in Irak, Libanon en Jemen en in Syrië. De palestijnen in Gaza (soennieten!) laten hun oren nu ook hangen naar Iran. Het naderend einde van de syrische oorlog maakt de regio onrustig en de winst van Assad is verre van geruststellend. Recent begon al een kleine luchtoorlog Iran-Israël met drones en F-16’s, die werden neergehaald.
Twee zaken zijn bepalend: behoud van het Iran-Verdrag en  het beletten van Iran zich langdurig in Syrië te nestelen. Israël gaat dat preventief forceren, omdat het die russische S-300 anti-luchtraketten vreest, die Assad krijgt. Ook 
vanwege gifgas: want nu buigt ook Moskou naar Syrié en Assad! Als Trump zijn 2000 soldaten uit Syrië terugtrekt wordt het menens.  Israël zal dan preventief "veel van Iran in Syrië" bombarderen en  Hezobollah zal Israël aanvallen. De relaties met de VS zullen gaan lijden en als Trump niet meer wil vechten in het MO en hij moet oppassen voor die oorlog Israël-Iran, met de steun van.. de russen. Dus helaas, net als in de eerste 70 jaren lijkt Israël er nog 70 onrustige jaren bij te krijgen.

Toch toont dit alles een fascinerend land, dat groeit tegen elke verdrukking in en in een vijandige regio. Het zijn nu niet meer de arabieren die bedreigen, maar Iran (=perzen, sjiieten) en Rusland!

Kortom: Israël is HET immigratieland voor hen die geo-politiek en geo-militair zijn geïnteresseerd!  Natuurlijk moet u zich realiseren dat dit land vele VN-resoluties negeerde en geweld en onrecht tegenover palestijnen niet schuwt. Maar, zie de tendens nu omslaan: de Arabische soennitische wereld,-die erg beducht is voor de agressieve Perzische sjiieten-, accepteert het bestaan van Israël in het MO steeds breder. Wat tot een grote verandering lijkt te leiden, die ook de EU zal steunen.. En: de palestijnen zullen hun onderlinge vetes (Hamas-PLO) moeten begraven om die twee-statenoplossing echt te gaan waarmaken.

 (mede naar Challenges en Le Point van april 2018)

 Het werd een wat extreme greep, maar bij de keuze van uw emigratieland is essentieel wát u wilt beleven op uw nieuwe plek! Gaat het u vooral om temperatuur en zonneschijn, -en nauwelijks om andere zaken-, dan komt u heel ergens anders terecht ,dan wanneer u ook culturele en ontwikkelingsaspecten (dynamiek en change) wil beleven en voelen.
Bij een keuze binnen de EU ervaart u ook wat een europees burgerschap de facto voorstelt. Daarom hebben wij de niet-verplichte Carte de Séjour (verblijfstitel) toch maar gevraagd en gekregen. Die Carte tonen we bij elke ontmoeting met de franse overheid: wat nuttig bleek te zijn. 
Onze keuze voor Marseille (en niet voor Montpellier/Côte d'Azur), berust op overwegingen van culturele aard en op dynamisch gehalte.Toen we de keus voor een tweede franse woonplek maakten, -omdat onze hogere leeftijd zich aan-diende- waren de overwegingen veranderd. Onze keus heeft veel van doen met de kijk op de vraag: hoe je zo lang mogelijk gezond kunt doorleven! Want, ... 

THIS IS HOW YOU CAN LIVE LONGER!

u weet: ouder worden betekent vooral vertraagde celvernieuwing. En dat remt u wat af levend in een dynamische omgeving..  Dus: vergis U niet: zeker als het een laatste keuze kan blijken te zijn!   
 

Leon de Marsilho, 7 mei 2018

DEMOCRATIE, RECHTEN EN PLICHTEN

DEMOCRATIE,
            RECHTEN + PLICHTEN
                         EN OVERHEIDSBEDRIJVEN


NA 6 DAGEN STAKEN:  150 MILJOEN VERLIES SNCF + TOERISME 200 MILJOEN..

In een parlementaire democratie kiest het volk zijn parlementariërs (en soms president) die de regering vormen. Het parlement 
controleert en maakt de wetten. Tussen de verkiezingen moet het kiezersvolk natuurlijk zelf zijn parlementariers in de gaten houden!
De overheid is er om ons te beschermen en alles wat is besloten uit te (doen) voeren. Daartoe richt de staat soms zelf bedrijven op, omdat de private sector sommige voorzieningen niet rendabel kan exploiteren of omdat de staat die voorzieningen van strategisch belang acht.
Zo werden (ook) in Frankrijk de oorspronkelijke lokale, kleine treinbedrijven, de lokale energie- en waterbedrijven etc. door de staat opgekocht. En zo ontstonden daaruit SNCF (spoorwegen) en EDF/GDF (electra, gas), Areva (nucleair), Air France en andere staatsbedrijven..
De staat is dan meestal de monopolist in die markt. Wat vereist dat de staat zelf zorgt voor efficiente bedrijfsvoering, innovatie en modernisering, want de louterende marktwerking ontbreekt. In een open markt voorziet de concurrentie daarin. Dus moet de staat bij zó' n keuze dubbel passen op zijn bedrijfsvoering.
In Europa werden overal transport-, energie- en water-bedrijven geprivatiseerd. In de EU werden zelfs de landgrenzen in markten opgeheven: zie de autowegen, de startbanen, de havens en de rails die toegankelijk werden voor bedrijven/personen uit alle bevriende landen. Om de markt nog te vergroten en nog efficienter te maken. Zie hoe de prijzen zakten, de volumes toenamen en de koopkracht overal extra steeg. 
Zo niet bij de franse staatsbedrijven die nog bestaan 25 jaar nadat elders alles is geprivatiseerd. Omdat "de service publique" er tot een ware heilige koe werd opgepoetst. 
In deze publieke services vonden radicale vakbonden effectieve wegen  om benoemingen, arbeidsvoorwaarden stevig naar hun hand te zetten. Met als mogelijke super-stunt het bijna 100% platleggen van de services! Alle burgers worden indien nodig, gegijzeld om de mooie dingen voor (enkele!) ambtenaren, op te eisen.

ZE KOMEN DEMONSTREREN PER TREIN.. GRATIS

Tegen deze vergaande inzet van het stakingsrecht, moet het staatsmanagement zich dan  
indekken. En voorkomen dat 80% van de treinbestuurders, piloten, kerncentrale-bewakers fanatieke vakbonds-leden zijn. Want zo kunnen ze  , -zie nu weer bij SNCF-, 20% stakers hebben en tegelijk 80% stakende treinbestuurders! En plat gaat de hele boel! 

Het lukte enkele vakbonden om dit, -ondanks de managers die dat natuurlijk wisten-, te fiksen. Waardoor een bijna onveranderbaar transport- en energiesysteem ontstond, door onvoldoende 
"opletten" van top-ambtenaren, politici en parlementariërs. En dat tijdens tientallen regeringen van diverse politieke kleur.
Opgemerkt moet worden dat de regering Sarkozy een wettelijke "minimum-service" instelde tijdens stakingen. Wat zeker hielp, maar onvoldoende blijkt.
Zo kan het weer gebeuren dat een enorm staatsbedrijf, -vitaal voor de landseconomie-, tot een "lame duck" wordt. Het het mooie Frankrijk is opnieuw in rep en roer, met straten vol betogers en massa's politie-agenten moeten alles, zo vredig mogelijk, in goede banen leiden.

GARE SAINT CHARLES:KAARTJESVERKOOP OP SLOT...

Toch lijkt er iets ten positieve te veranderen: de deelname aan staking en betogingen neemt, -na 6 stakingsdagen in 3 weken-, gestaag af! (SNCF tot ruim 20%!). Dus werden inderhaast andere CGT-protesteerders gecharterd bij EDF/GDF, de universiteiten, de ziekenhuizen en zelfs pensionados liepen in manifestaties mee. Zoals altijd liepen de cijfers over "de aantallen op straat" liefst een factor 10 uiteen. De pers liet voor het eerst onafhankelijk en professioneel tellen en zo kwamen we daar eindelijk echt achter! 
In Parijs liep één recente demo iets uit de hand. Maar de schade door bezetting van de uni Paris Tolbiac, -zo stelde men na de ontruiming vast-, liep in de honderdduizenden euro's..
De stakingsleiders spraken na de magere opkomst over "verbreding van de deelname" en " een groeiende lust tot protest". Al leek de onlust eerder te groeien in de zwaar geplaagde bevolking.. 
Vele vragen zich af wat nu echt speelt en hopen dat de meerderheid achter Macron groeiend is. Dat meer en meer fransen inzien dat het zo echt niet verder kan. Temeer, omdat het parlement in stevige meerderheid achter het SNCF-hervormings-plan ging staan. Waarover weinig bericht werd: de opgeklopte straat leek even belangrijker dan de volksvertegenwoordiging..  
SNCF-ers weten goed dat Deutsche Bahn, de Italianen en de britten klaar staan om met hun treinen ook de fransen, -en ook in Frankrijk-, te gaan vervoeren. Hun kansen zijn groot tegen een veel te duur SNCF en dat kan de CGT de genadeklap bezorgen.
Wat we zien lijkt de ondergang van een radicale vakbond met communistische wortels: de laatste in Europa. Die deed het overigens niet slecht: salarisnivo's 30% boven die bij andere spoorbedrijven en een pensioenregeling die nog nergens vertoond is. 
Maar het werd ook de ondergang van het bedrijf dat per trein-kilometer 30% duurder is dan de aanrukkende concurrentie. En dat met een schuld van +50 miljard, de franse staatsschuld over de 100% gaat drukken!  De totale balans is schokkend: Areva (Energie) moest door staat en EDF worden gered, Air France (ook nog stakend nu) is nationaal kleiner dan Ryanair, EDF draait met tientallen stokoude kerncentrales, de nieuwe EPR's zijn zeer duur en lopen nog niet en men ligt zwaar achter met duurzame energie...

Het zo verfoeide Brussel bracht de concurrentie alsnog in sterke positie! Waar Europa met zijn EU al niet goed voor is!
En tot onze verbazing ontdekken we dat open concurrentie zelfs de democratie kan redden!


Leon de Marsilho, 22 april 2018
 

MARSEILLE HOUDT ONS BIJ DE (LEVENS)-LES!

 

AFRIKA IS ER AL EN ZIET ONS ELKE DAG

MARSEILLE HOUDT ONS 

                    WEL BIJ DE (LEVENS)-LES!

 

JONG AFRIKA LAADT ZIJN SMARTPHONES... VAN LEVENSBELANG

Deze 2^e stad van La France is een smeltkroes: zowel etnisch als sociaal gesproken. En bij afrikaanse jongeren gaat het om een groep met beide kenmerken. Als je dagelijks een uurtje stadscentrum doet en dat al 7 jaar, dan raak je gewend aan dingen die andere westerlingen zelden zien.

  In Marseille zijn dat vooral de zwervers van diverse leeftijd en soort, de bedelaars (idem), luidruchtige medemensen (sommigen met een neutje teveel of gewoon in de war) en ook diverse soorten “klerikalen”. 


EEN JOODSE HOED UIT MARSEILLE

MOSLIM IMAM UIT MARSEILLE

Van pastoors, paters en nonnen via imams (met djellaba’s en witte mutsjes) tot joodse inwoners met zwarte hoeden, pijpenkrullen of kippa’s. En hoofdoeken: die dragen hier ca 15% van de vrouwen. Dus Wilders zou hier veel meer werk hebben met zijn kopvodden-tic en zou ook vele andere religieuze uitingen moeten aanpakken. Want onderscheid maakt ook hij niet natuurlijk; hij is geen racist, maar fel anti-islam. En hij weet niet dat een "voile à l'africaine" de oren vrijlaat. Die draagt een moslima die uit sub-Sahara komt, waar de zachte islam wordt beleden. Teveel voor een simpele PVV-er.
 

  Soms moet je even met die "aparte" mensen bemoeien. Zoals die keer dat een wat vervuilde dame van ca 50 jaar, erg slordig maar stil in een portiek lag. Ik stopte en keek en zag weinig beweging en hoorde  niets. Dus vroeg ik twee passerende jongedames even te helpen en gedrieën keken we hoe het met haar was. Geen beweging in te krijgen, zachte tikken op de wang leverden ook niks op… Dus stapte ik de apotheek ernaast binnen en vroeg om hulp. Dat was eerst niet eenvoudig, maar later kreeg ik de apotheker toch naar buiten met zijn spiegeltje. Hij constateerde weinig ademhaling en besloot meteen 15 te bellen. Die kwamen snel, onderzochten de dame, gaven haar zuurstof en reden met gillende sirenes weg..  Wij spraken even na en elk ging wat droevig, zijns weegs. 

 

HIJ EET IN DE ZON EN ZIJ GEEFT HEM NOG MEER..

  Kort geleden zag ik een jonge zwerver (begin 20) op de metrotrap La Joliette. Spring-levend, zittend op karton en gewikkeld in een dikke slaap-zak. Pas-santen geven hem te eten en te drinken, want het is zeer koud. Enkele dagen later, -er was forse kou aangekondigd-, zag ik een dame hem brood geven en een opgerolde deken. Ze ging op haar hurken om het aan te reiken. Ik had zo tijd om even “af te drukken” en u ziet hierboven het resultaat. Een vrouwelijke Martinus gaf de arme haar mantel: een ontroerend tafereel. 

 

  Ik maakte al 100 foto’s van slapende mensen op vele plekken en in vele posities. Elke 500 meter zie je er wel een, in het winterseizoen overdag.

JA: MOEDER MET 2 KIDS!

O

OMGEVALLEN? MOE OF ZIEK?

Want in dit land schat men dat 1% SDSF is: dus in Marseille ca 10.000. De meesten verblijven in het stadscentrum, el of niet bedelend, met of zonder hond(en), soms met z’n tweeën (ook stelletjes) en vaak (en dan schrik je echt) leeftijdsgenoten van boven de 70!. Dan komt het zeer dichtbij. Soms geef je wat, maar er is geen criterium voor: zeer oude mensen doen me smelten, ook al hebben ze half lege wijnflessen of blikjes bier om zich heen liggen. Dat is hun verdovingsmiddel tegen een wrede wereld in hun laatste dagen..

IN SLAAP DOOR DE ZON?

HIJ LIGT VAST OP HET MEETINGPOINT..

  Een deel van hen wil absoluut niet in een (nacht)verblijf slapen. Want daar moet je even langs de dokter en onder de douche om te mogen slapen. Als je illegaal bent loop je het risico een agent tegen te komen die je papieren vraagt. Dus sommige blijven liever in de grote gevaren buiten..  Want beroofd worden, geslagen of verkracht worden, gebeten worden of gewoon geslagen is aan de orde van de nacht op straat. Ik ken intussen een half dozijn “verzamelplekken waar men elkaar overdag opzoekt”. Voor het laatste nieuws, om de ellende te delen en om safere plekken te vinden en/of betrouwbare lotgenoten. Daar drinken ze vaak een blikje bij en ze lachen en babbelen: het is een important moment van de dag. Socialiseren onder SDF-ers..

OP HOUT + KARTON SLAAPT HET BETER

  Ik zoek ze niet maar kijk er wel altijd naar en ga soms dichtbij op een terrasje zitten en observeer hun samen-leven. Het geeft een verschrikkelijk gevoel en duizend vragen komen op. Hoe kon het zover komen?
 Ik maak onopvallend foto’s, niet om hun privacy te schenden, maar om ze aan u te kunnen tonen.. En het probleem wat meer bekendheid en nuance te geven..

   Wat de minderjarige afrikanen betreft is het duidelijker en zij zijn altijd in grote groepen te zien. Jong, vaak met smartphones, en “gericht op reis naar Engeland”. Ik tracht met ze te praten, wat soms lukt; frans meestal en soms engels. Je moet beginnen met uit te leggen waarom je wil praten en dat je geen flic bent, natuurlijk. Ze zijn verbaasd dat ik wat meer weet van “wat en waarom en hoe”: want er wordt veel over hen geschreven. Dat zeg ik ze ook en die verhalen kloppen best: vele zijn gezonden door hun families die geld meegaven. Zij moeten in Europa een extra-inkomen voor de familie bijeen garen en dat naar huis sturen, via geldtransfershops.



JONG AFRIKA OP DOORREIS..

AFRIKANEN BIJ HUN KERSTLUNCH

KERSTLUNCH VAN ENKELE CHRISTENEN

ER KWAMEN ER HONDERDEN OPDAGEN..

DIT WAS "HUN KERSTMAN"!

Tientallen shops doen dat in Marseille en er gaan zo vele miljoenen naar Afrika. Want ze werken onderweg ook, zwart in de bouw etc. of bij poetsbedrijven. Ik ken de plekken waar “de koppelbazen” vroeg s’morgens hun personeel rekruteren, meestal voor 1 dag. Betaling in cash.. en enkele euro's per uur max..  Gouden business voor bazen en ook inkomsten voor Afrika. Waar vaak 10-15% van het nationale inkomen zo binnen komt, wat al 50 jaren het geval is. Een oud verschijnsel dat nu verjongt, samen met de demografische explosie in Afrika. 

PROTESTERENDE KOERDEN TEGEN ERDOGAN IN SYRIË

  Soms zien mensen er zo beroerd uit dat meerdere stoppen en trachten met hun te praten. Als er een begint tracht ik bij te springen. Twee tegen een is lastiger, maar geeft ook bredere mogelijkheden. Mijn  grijze kop is een voordeel: een opa kan niet link zijn toch? Het leidt meestal niet tot iets concreets: wat goede raad, wijzen op de posten voor verzorging die op enkele plekken dagelijks mobiel aan reizen etc. . Het helpt bij verwondingen, infecties etc. Een grammetje minder last op hun woeste levensweg.

  Een stad heeft per m2 natuurlijk x X meer ellendige mensen dan een plattelands-dorp. Daar kun je niet lang blijven: je valt teveel op. In straten met er langs 5-8 hoog appartementen passeren ook 5-8 x zoveel mensen: dat geeft anonimiteit. En je vind er snel lotgenoten. De grote stad heeft altijd ook zijn “ellendige wijkjes” en dat is immers je thuis geworden als SDF?

   Deze stad is louterend en geeft indringend het besef hoe goed het je gaat. Klagen over zakkend pensioen, hogere huren of lastige buren krijgt hier een kleinere dimensie. Ook besef je dat je “over de horizon kijkt” als je de vele kleuren en jeugdigen ziet.

FATOU EN HAMID ETEN MIEKES COUS COUS

MIEKE KOOPT VERS IN 

De stad is ook profetisch en spiegelt de wijdere wereld. En leert je nadrukkelijk dat bijna alle mensen goed en aardig zijn, een beetje anders soms maar niet zelden ook op prettige wijze. Hier krijg je dagelijks een kosmopo-litische douche, een onderdompeling. En omdat je bij de blanke minderheid van hier 30% hoort begrijp je beter wat het betekent als je leest dat, “het blanke westen 1 miljard groot is, dus ca 12% nu”. En dat gaat in vlot tempo naar minder dan 10%. Daarbij ook onze power en bazigheid en ook onze zienswijze, normen en waarden.

LEON SHOWT EEN SLOGAN: EEN DENKERTJE?

Het laatste laagje bazigheid gaat er af en na de koloniale grondverf blijkt dat wij ook enkel nog wat onze kleur betreft verschillen van de andere. Even wennen maar het is de aanstormende werkelijkheid.

TEE IMMIGRANTEN UIT HET NOORDEN IN DE ZON 

Dus kom ook even naar Marseille en neem je eerste integratie-les voor het leven in die nieuwe, andere wereld. En dat maakt ook u rustiger over die andere toekomst, die onvermijdelijk komen gaat..  

Leon de Marsilho, 2 april 2018