VOLUBILIS EN HET NY VAN PETER STUYVESANT!

Over deze oude Romeinse stad in Noord-Marokko die daar bloeide vanaf de tweede

eeuw voor JC, kun je veel leren. Over een prachtige cultuur met zijn fraaie kunst en  over “immigratie, integratie en kolonialisme”. De expo in het MUCEM, -ze heet Splendeurs de Volubilis-, waar we prachtige bronzen kunst zagen uit die tijd

geeft op dit aspect ook veel. Allereerst zie je dat er vóór de Romeinen hier binnenvielen en er later de provincies Africa nova en Africa vetus stichten. Ze vochten er ook om met die van Carthago (nu in Tunesië). Ze kwamen aan in het Koninkrijk Mauritanië dat Marokko, Algerije en Tunesië zo ongeveer omvatte  en waar

koning Juba I regeerde. Om de integratie te bevorderen gaf Augustus het rijk in 25 v. JC over aan Juba II die hij deed huwen met Cleopatra Selene, de dochter van dé Cleopatra en Marcus Antonius.. Juba II was natuurlijk tot in de finesses opgeleid in de Romeinse cultuur of course…. En ook Cleopatra Selene was dat overkomen. De kinderen van de grootste

vijanden van Rome (Augustus en Antonius) werden dus grote vrienden van de Romeinse machthebbers toen hun ouders gestorven waren. Zo maak je dynastieën en zo moet je dus ook “integreren”! Ik moet dan gewoon even

denken aan Faroek (die ook werd weg gerevolutioneerd door ene Nasser) en aan Sadat, Moebarak en Sissi, drie Egyptische militairen. Die (bijna)-presidenten van dat land waren /zijn…… Ondanks die revolutie en die verkozen Morsi…

Ook denk ik dan heel ondeugend dat de integratie in Nederland zou zijn bevorderd als Willem niet met Maxima zou zijn gehuwd maar met een mooie dochter van Mohammad

VI van Marokko! En weg dus dat “k-Marokkanen-probleem”! Geschiedenis kan je echt veel leren.    

Juba II schiep een cultuur van uiterst hoog niveau en zijn hoofdstad Lol (later Caesarea) waar het een grote mix werd van autochtonen, Puniërs, Grieken en Romeinen… een situatie “à l’Alexandrie” zegt een Franse historicus. Dat was ook zo’n hoogstaande mix-stad. Volubilis leek daar op en werd ook een rijke stad door de vele landbouwproducten die werden geëxporteerd in het hele Romeinse rijk. Vooral olijfolie en granen.  Het werd zo een stad van welvarende handelaren niet ver van Fez in Noord-Marokko. Dat ging zo tot de ineenstorting van het Romeinse rijk: na 285 na JC was het voorbij. Volubilis werd pas echt herontdekt in de 19^e eeuw… En is nu een

deel van het “ons wereldbezit via Unesco”. Zo eindigt een rijk en een beschaving dus. En zo wordt het ook weer “in ere hersteld” maar als een grote opgraving van 42 hectare! Weer een nuttige historische parallel.

De expo gaat ook dieper in op de schitterende beschaving via de vele bronzen en ook marmeren sculpturen en decoraties.

Die verhalen over de polytheïstische religie, hun denken en filosofie, hun huisdecoraties en ook de ver ontwikkelde kunst van het bronsgieten. En alles verraadt dat de Romeinen zeer gecharmeerd waren van de Griekse kunst en denkwijzen.

Deze expo verhaalt niet hoe het verder ging: mede omdat de Romeinen christenen werden werd het hier ook deels gechristend. Vandaar die nu nog bestaande berbers,   oorsprong-kelijke bewoners en geen Arabieren,  die een christenachtig geloof hebben. Nu nog  in Marokko. De bevolking van de regio werd bijna 100% moslim nadat Mohammed was geboren en met de hier aangekomen Arabieren. Een lange reis: langs de drie monotheïstische religies, twee grote bezettingen (eigenlijk drie als je de latere

Ottomanen ook meetelt) en waarbij de ene beschaving over de andere rolde. We hebben het over ca 1500 jaren en zie hoe vol die zaten met migratie, integratie en kolonisatie en… bevrijdingen. L’Histoire c’est une grande repetition, is eigenlijk het betere spreekwoord!
Zo zette ik deze tekst onder een kop die verwijst naar de koloniale historie van de VS,

waar ooit ene Peter Stuyvesant NY stichtte en dat moest afgeven aan de Engelsen. Nadat ene Columbus het “ontdekte” en later de indianen begrepen wat dat betekende… Want die zagen zowat heel Europa aankomen daar en wij zien nu die vele Aziaten daar arriveren. Er blijkt weer veel vergelijkbaar te zijn…

WIJ GAAN DE RATTEN ACHTERNA!

Wie is er nog bang voor de dood? Nou: nogal wat medemensen, mogen we aannemen! Ik ken er zelfs die er over denken om vrijwillig uit te stappen omdat de wereld hen niet (meer) bevalt. Wat in het algemeen gesproken best wat vreemd is als je ziet hoeveel aangenamer leven tegenwoordig is, vergeleken bij vroeger! Maar wat goed is te vatten als je nu naar Syrië, Zuid-Soedan en Oekraïne c.s. kijkt.

Die moderne biologen lijken wel echte ingenieurs geworden: ze knutselen heel wat af.  In hun lab’s werd mede via proeven op ratten enorme vooruitgang gemaakt. Ratten lijken nu eenmaal genetisch sterk op ons, de mensen. En dus ook wat de verlenging van hun levensverwachting aangaat. Binnen een of twee dozijn jaren gaat dat veel lager leven ook met de mensen lukken. Wat die ratten kunnen, kunnen wij ook!  In de toekomst gaan wij ook veel langer mee in die “ratrace”!  Zit U nog in deze race, dan maakt u dus een reële kans op een heel lang leven. Laat u verrassen door wat de mens nog kan worden omdat  de ratten ons, weer eens, voorgingen… 

De levensverwachting in Europa

In de Middeleeuwen ging een mens zo’n 64 jaar eerder dood dan nu! Toen stierf je dus

gemiddeld op…. 14 jaar!  In 1830, -dus nog geen 200 jaar geleden-, werd dat al 37 jaar. Bijna drie keer zo lang leven dus! In 1930 waren er al regelmatig Abraham-imitatoren met hun gemiddeld 52 jaar en nu draaien we onze hand niet om voor een gemiddelde van 78 jaren. Dus wij leven nu effe 64 jaar langer dan in de Middeleeuwen: een ware topprestatie!

“Waar moet dat heen”, zei mijn grootmoeder en keek bijna 50 jaar geleden ongelovig naar

de amerikanen op de maan… En wij kijken nu zorgelijk naar die Internetgekte en naar die spionagecapriolen van NSA cum suis. Onze zon ziet altijd weer hetzelfde: verandering, vernieuwing en uitvinden. Voor haar is dit alles dus iets gewoons!

Alles draait om: die programmering van onze cellen

Ziekte en veroudering zijn (re)programmeerbare processen. Onze cellen delen zich tot ca 50 maal vanzelf , en dan stopt het. En worden we ziek en ouder….  Daarin zit dus het geheim van ons eindige leven als mens. Dus moet je die cellen “gewoon” regenereren. Wat nu ook kan via injecties met stamcellen. Of door oude cellen

weg te halen óf er “zelfmoord-genen” in stoppen, waardoor ze afsterven. Dat gaat echt lukken, zeggen echt té vele uit het vak, om ze als “doordravende” optimisten af te doen. Dus bereidt u zich maar langzaam voor op honderden jaren langer leven…

Wij kennen nu vaak al vijf generaties uit eigen waarneming: van onze grootouders tot en met onze kleinkinderen. Mogelijk haal ik zelf nipt nog de zes generaties. Dat betekent dus het mogen beleven van generaties die samen een periode van bijna 200 jaar bestrijken! Dus maakt u zich maar gereed om heel wat generaties te zien. Leuk toch? Natuurlijk moet u dan wel kinderen hebben gekregen, wat voor een toenemend aantal mensen in onze tijd niet meer het geval is. Wij kennen er de nodige om ons heen… 

Nu dus op naar honderden of duizend jaar leven?

Hitler droomde van zijn “duizendjarige Rijk”. En wist niet dat hij dit, -als hij later zou zijn geboren-, zelf nog had kunnen meemaken! Ai!  Onze medici zien kansen van boven de 50%, om al die ziekte- en verouderingsprocessen te gaan snappen en te gaan beheersen. Om zo dus de ziekten uit te bannen. Cellen kan je nu al beschermen tegen hoog-toxische stoffen,  door er een enzym of een eiwit in te injecteren, wat je in een bacterie kunt vinden. De cel reageert daarna chemisch anders en blijft zo intact.

Oudere mensen jonger maken, kan dus straks ook. Dus gewoon even volhouden en u kunt de weg terug vinden naar uw jeugd en op hoge leeftijd nog jeugdfoto’s toevoegen aan uw verzameling. De kosten van deze capriolen zouden ook wel eens veel lager kunnen zijn dan de som van de kosten om de huidige ziekten te bestrijden. Wat we nu dus doen. Stel het u voor: ook weg dus met die bezuinigingen op de zorg en de ziektekosten!

Dromen en fantasieën? In Montpellier heeft ene dokter Grey menselijke cellen verjongd door zes genen in het DNA van cellen van oudere mensen te introduceren. Waardoor deze tot superjonge stamcellen werden. En die oude cellen waren ook genomen van alle typen cellen: die uit het hart, uit de neuronen, de huid en ook uit de lever. Dat heet nu al “de regeneratieve geneeskunde”. De eerste

stappen naar het doen verdwijnen van de veroudering en zijn bijbehorende ziekten.

Maar ook daar vinden we wel weer iets tégen!

De mens zal ook best hier iets “tégen gaan vinden”. Immers, een stout volkje kun je dus ook eenvoudig “euthanaseren”: door simpelweg hun dokters gevangen te nemen. Die nieuwe oorlogen worden dus eenvoudiger: je zet gewoon de medische zorg stop. Zoals Assad c.s. nu ook al voedselvoorziening en ook medische zorg stopte. Hij blijkt zelfs genoeg gifgas te hebben om het halve Midden-Oosten uit te kunnen moorden. Dus: als door menselijk óf natuurgeweld, te veel mensen zou verdwijnen, moeten die bevolkingen wel via geboorten worden aangevuld. Tegen die tijd gaat dat zeer waarschijnlijk ook  zonder die 9-maandse zwangerschappen. Kinderen

krijgen gaat dan via laboratoria. En die nieuwe kindermensen die zullen dan ook allemaal perfect gezond zijn…. Voor hun eeuwige leven.

Wat zijn de hier toe vereiste condities?      

Om dit te realiseren moeten bepaalde condities worden vervuld. Dit alles vereist veel middelen en een verdere toename van kennis. Dus ook “niet te veel wereldoorlogen en rampen”? We moeten dus kunnen blijven voortgaan op ons hoge welvaartsniveau en ons dus ook “veel dure mensen” kunnen blijven permitteren.

Dus moeten we bezig blijven met exporteren van hoogwaardige producten, die niet iedereen gemakkelijk kan namaken. “High-tech-achtig en van hoge kwaliteit” en met hoge toegevoegde waarde. In zo’n sector is de prijs minder van belang en kun je ook dure, hoog opgeleiden salariëren. Maar die moet je dan ook in voldoende aantallen van je opleidingen zien komen… En daar wringt nu toch even de schoen: er zijn nu in het westen te weinig jongeren en ook teveel laag opgeleide. Ook zijn er teveel jongere zonder diploma.

De “oppepprogramma’s gericht op een `goede bevolkingssamenstelling”, zie Duitsland en Japan, hielpen weinig. Ook al is men in Duitsland zeer goed in het leerlingenstelsel, dat prima zorgt voor het goed aansluiten van praktijk en onderwijs. Mede daarom heeft Duitsland ook maar 4% echte jeugd-ww! Het opkrikken van het geboortecijfer blijft zeer lastig. Het duurt ook veel te lang voor je kunt “aanvullen langs deze weg”.  Het vereist veelal zeker twee generaties = meer dan 50 jaren! Daarom werd ook de arbeidsimmigratie weer vitaal en ook arbeidsmobiliteit en /flexibiliteit.

De macabere dans van de huidige werkeloosheidscijfers

Het is bekend: het noorden van de EU heeft ww-cijfers van 4,9% (in Duitsland, 6,6% in

Denemarken). Maar daarna komt Frankrijk met bijna 12% en volgen de zuiderlingen, met schrikbarende getallen. 16,5% in Portugal tot 16,9% in Cyprus en dan nog die nare toppers Spanje (26,2%) en de Grieken met 27,9!

En, in een klap lijkt de EU nu ook op de vroegere VS. Waar men vroeger bij werkeloosheid in zijn auto stapte om zijn heil in een andere State te gaan zoeken. In 2011 nog ging “permanente immigratie” met 2% jaarlijks omhoog in de OECD. Maar nu is het intra-europese arbeidsverkeer al opgelopen tot 15%. Eerder was dat vooral het studenten uitwisselingsprogramma Erasmus, maar nu zijn het de werkeloze jongeren.

Uit het zuiden kwamen er al liefst 45% meer naar het noorden; een forse stijging. In Spanje neemt zelfs de bevolking af… Sinds 1960 hebben we deze flux zuid-noord nooit meer gezien. Experts hebben het al over een ware exodus vanuit het zuiden naar het UK, Duitsland en ook Nederland. En in Frankrijk vinden nu elk jaar ruim 60% ook al geen job.

Fransen migreren weinig, maar nu zag men in 2012 15000 jongeren naar Duitsland vertrekken en bijna 12000 naar Zwitserland. En ook al 17000 naar het UK: 6000 meer dan in 2010. Veel goed gediplomeerden, maar vaak met beperkte taalkennis dus moeten ze vaak in lagere jobs starten zoals in de restauratie.. In Londen bestaat er ook een uitstekende sfeer onder deze immigranten en men helpt elkaar waar mogelijk.

De statistiek leert ons: uit het zuiden ca 32% naar het UK gaat, 28% naar Duitsland, 12% naar Zwitserland, 5% naar Nederland en ook 5% naar België. Dat zijn dus de Spanjaarden, Grieken, Portugezen, IJslanders en de Ieren. Frankrijk charmeerde niet velen en dus kwamen er weinigen. Maar toch is er ook een betere trek naar dit land.

Duitsland is nu de grote aan-zuiger

Dit land vreest 5 miljoen werkers te kort te gaan komen. Dus is Berlijn overal begonnen met werven: in 2012 al 530.000 in totaal.

Waaronder 30.000 spanjaarden, 42.000 italianen, 34.000 grieken en 12.600 portugezen. In een jaar zelfs +40%. Men werft hier vooral in de sectoren: gezondheidszorg, opleiding, ingenieurs en

vakmensen.  Hun programma Mobipro met een budget van 140 miljoen, draait hard. En richt zich op werkelozen van 18 tot 35 jaar die het een leerplaats wil bieden. Inclusief een cursus Duits!  Vele komen via dit program binnen van Spanje tot Hongarije. Men richtte zich niet echt op de fransen, maar die beginnen ook hun weg hierheen te vinden.

Bleef de europese migratie eerder zeer beperkt tot 3,1% der 15-64-jarigen, het loopt nu best op. Maar er zijn ook veel “spijtoptanten” twee op de drie Spanjaarden zijn vaak snel terug en de helft van de grieken en portugezen blijft minder dan een jaar. Nu komt er een electronische kaart waarop de

kwalificaties worden gezet die e.e.a. moet vergemakkelijken. De EU zet fors hierop in want deze mobiliteit is essentieel weet men voor de EU van morgen.

Dus eerst grote migraties en dan het eeuwige leven? 

Met te weinig jeugdig elan en energie zit er vooralsnog niets anders op dan een hoge migratiestroom te stimuleren. De europese jeugd moet nu dus naar het werk toe verhuizen… Vooralsnog is die stroom zeer onevenwichtig, door de enorme verschillen in de europese economieën.

De massale bevolkingsgroei in Afrika en het MO, -o zo dichtbij ons-, leidt vooralsnog tot veel clandestiene immigranten en ook laag opgeleide. Al is een deel daarvan eigenlijk zeer welkom blijkt telkens uit diverse analyses. Die arme onderklasse, die o zo goedkoop is, willen we graag hebben voor onze `kleine klussen van alledag´!

Frontex remt nu de stroom naar de EU wanhopig af. Maar die groeit gestaag; vooral ook door oorlogen als die in Syrië en de chaos in Somalië en de armoede in oost/Europa. Ieder weldenkend mens weet dat je dit fenomeen niet met wat hekken en bewakers regelen kan..

Wat geeft dit alles als totaalbeeld

Moet Europa zich vooralsnog in vele soorten bochten wringen om zich te redden? Tot onze levensverwachting zo sterk toeneemt dat we genoeg arbeidskracht behouden door een zeer lage sterfte? Is een moderne economie denkbaar van een “overmaat” aan “steeds fittere ouderen met een tweede carrière vanaf 75 jaar”? Dat willen sommige wetenschappers ons doen geloven… Al zijn er nog weinig economen die hier al genoeg meedenken. Straks moeten dus de 70+-ers ook nog aan de slag in een tweede of derde carriere!

Wie weet het nu al temidden van die vele veranderingen? Wie kan het geheel van deze grote tendenties nu al in een adekwate samenhang overzien?

Zijn we ook nog flexibel genoeg om de mood op te brengen om weer alle noodzakelijke bochten te maken? Zouden er ook “wereldrampen kunnen komen”, die het verloop sterk kunnen/zullen beïnvloeden. En die mogelijk ook tendenties fundamenteel kunnen doen wijzigen?

Zitten er in dit alles ook niet ´te veel denkfouten`. Zal het mogelijk zo nooit gaan,

maar weer helemaal anders. Zullen we niet gewoon en tegelijk de levensverwachting verhogen én de bevolkingsaangroei en de migratie reguleren.. Wat we ook al eeuwen deden.

Dus al die dingen doen, om zo de perfecte, gewenste bevolkingssamenstelling te kiezen en te realiseren. Niet alleen via ´migratie op contigenteringsbasis´, maar ook via draaien aan `de knoppen van de geboorten en de sterfte` om zo de gewenste bevolkingspyramide te  realiseren. Is dat niet eigenlijk het meer logische toekomstmodel..

Grote onzekerheid lijkt dus ons deel te blijven. Met tegelijk veel hoopvolle en ook de nodige angstige ontwikkelingen in zicht. Dus, komt er wel weer veel nieuws op ons af, maar is “de essentiële problematiek toch niet écht anders”. Blijft het niet au fond ´dat menselijke leven van altijd al´, maar wel  in een wat ander jasje en met een wat ander kleurtje?

Dus blijft het niet gewoon voortdurend moeten en kunnen kiezen, dat samenspel van komende en gaande krachten en ideeën. En dus die  ”voortdurende evolutie” met af en toe wat revoluties. Waarbij we steeds dreigen te vergeten dat de onze kennis evolutionaire processen toont dat ´de natuur nooit 100% zal worden beheerst door de mens´. Omdat steeds opnieuw blijkt dat de grenzen nog verder liggen… Zoals we dat nu ook beleven in dat steeds maar uitdijende heelal. Ligt daar niet ons eeuwige model.. Of doet uw blogger nu gewoon aan `veel te veel wishfull thinking` en moet hij meer vitamientjes tot zich nemen

 

Maar,

onze zon bemerkt ook dat de spanningen rond de planeet Mars steeds meer oplopen. Want Nasa vond via het karretje Opportunity dat er natte klei op Mars is. Dicht bij een krater werd die gevonden en er zit dus soort van drinkwater in. En waarom dan ook niet “een vorm van leven”? Het karretje Curiosity (dat ook nog rijdt!) had al eerder een soort van rivierbedding ontdekt. Zo leek het in 2004.

Maar het kwam nog verrassender toen twee foto’s werden vergeleken, die 12 dagen na elkaar waren gemaakt. Op de tweede stond een heuveltje dat op de eerste foto ontbrak! Had dus het Marsoppervlak bewogen? Men dacht namelijk zeker te weten dat elke geologische activiteit daar niet meer bestond! Of had Opportunity zelf een steen omgegooid bij zijn rit langs  een plekje dat nu al Pinnacle Island heet? En liet die nu zijn onderkant zien na miljarden jaren?

Natuurlijk ging de Mars-geruchtenmolen onmiddellijk stevig draaien. Nasa wordt er nu al van beschuldigd, belangrijke gevonden feiten over “leven etc. op Mars” stiekem achter te houden. Wat na dat NSA-gedoe etc., ook best zou kunnen… Mars warmt alles op wat belangstelling heeft voor “nieuw leven in het heelal”! En dat ook nog zo dichtbij?  

In 2025 kunt u er heen: maar wel enkele reis!

Dus zit maar weer neer in de late herfstzon en kom wat bij van de schrik. Denk na over de dwalingen die mensen kunnen overkomen en over religie, rijkdom, de dood en het leven… En de “ontaarding van hele beschavingen”..

 We wensen u dagelijks wat kwartiertjes zonnebad toe..

16 maart 2014

DE BEVOLKING VAN MARSEILLE

In 100 jaar klom de stad van 550.000 tot nu bijna 851.000 zielen. Van 1911 schoot het omhoog tot 914.000 (!) in 1936!

Daarna dook het tijdens WOII naar 636.000 een forse aderlating. In 1975 was de stad weer on top met 909.000. Het zakte tot 1999 terug tot op 799.000 en nu staan we op 851.000. Dit weerspiegelt de conjunctuur zwiepers tijdens een eeuw…

We hebben 16 arrondissementen waarvan denummering vanuit het centrum, 1 tot 7 is, in het  gebied rond de Vieux Port. Het 3^e, aangeplakt aan het grote station voor TGV, trein en zeer vele busverbindingen plus de metro, waar ook wij wonen, heeft 45.000 inwoners. En hoort bij de top 3 van de zeven centrumonderdelen: die in totaal ca 300.000 inwoners hebben. De echt grote arrondissementen liggen in de tweede ring met eentje van 91.000 inwoners ( het

13^e, noord = meer inwoners dan Avignon!), een van ruim 80.000 (nr. 15, west). Nr.16 (L’Estaque) is met 17.000 veruit het kleinste. In de tweede ring zijn arrondissementen gemiddeld rond 60.000; in de binnenstad is dat ca 40.000 per onderdeel. Als regel zijn er twee aangrenzende samen één Mairie met een eigen maire. Wij wonen in het 2^e+3^e = 70.000 inwoners en hebben onze vrouwelijke burgervader. Die uit de PS stapte

omdat ze “te dichtbij ene foute Guerini zat…

Het centrum en het zuiden stagneren enigszins wat de groei betreft, de noordelijke waar de armsten wonen, nemen in aantal inwoners toe. Het totaal zit op een plus van 0,4% per jaar: dus ca 34.000 inwoners er bij. Frankrijk als totaal groeit met 0,5% en er wordt hier nu gerekend met stabiliteit tot lichte groei tot 2020.

Onze regio PACA is al 2,4 miljoen inwoners, waar een op de 5 actieven nu ouder is dan 55 jaar en dat is gelijk aan het aantal -30-ers. In 10 jaar zullen de +60-ers van nu 4,3% toenemen en naar 10% gaan! Dan zal de WW hier zo’n 9% zijn (is nu 12%) en in Frankrijk zou dat dan 8% kunnen zijn. Zeggen optimisten. Er komen intussen 190.000 jobs bij waarvan een sterke groei komt uit : “les services à la personne”.

De OG-sector zal 46% in jobs stijgen, dienstverlening aan bedrijven +26%, financiële dienstverlenig zal +20% bedragen, en de communicatiesector  +18%. Reparatie- vervoerssector doet +16%, de bouw +15% en resto en hotelwezen +8%. En overheidsdiensten +7,5%. Zoals overal zal de industrie terug vallen enkel de high-tech wint aan plekken, maar deze is nu nog relatief klein.

Conclusie: we groeien nog en “wijzelf worden ook weer werkgevers”. Want wij zullen bij de hulpbehoeftige behoren in die periode. We mogen hopen dat onze woonplek: “boven op elk vervoerselement” aan onze levenspret zal blijven bijdragen. Ergens heengaan kan al beginnen na 50 à 100 meter lopen (station met alle vervoer), bezoek ontvangen van verre is erg eenvoudig: TGV en

vliegtuigshuttle zijn ook op 100 meter, En voor wie ons een handje komt helpen is hier komen ook niet erg moeilijk.

De mens wikt en iets anders beschikt, natuurlijk. Maar je moet je geluk ook een beetje afdwingen. Wij weten in elk geval “in grote lijnen” waaraan we toe zullen zijn…

DE PARAGNOSTEN VAN DAVOS

Koffiedik kijken is een oude sport waar vele hun heil in zochten al lang voor het Orakel

van Delphi en de Afrikaanse maraboet. Elke nacht kunnen vele slapeloze Nederlanders schakelen op RTL tussen seks en waarzeggerij: beide verkopen nog steeds prima. Horoscopen blijven als

onkruid doorgroeien en Nostradamus wordt ook nog steeds bestudeerd en geëerd. Zijn huis in Salon de Provence niet ver van hier, is een soort heilige plek voor sommige. Wie herinnert zich ook niet die vele theorieën over “conjunctuurgolven”? Die wijsheid leek de 90-er jaren niet meer te werken en die werd toen snel doodgezwegen? Niet bestand tegen de mondialisering?  

Maar zie nu. We lijken te zijn aangekomen in een andere tijd waarin de voorspelling van de een even tevoren  al schijnt te zijn “uitgevonden” door een ander, enkele duizenden kilometers verder weg. De vondsten, met de high-tech sciences van nu, komen over ons als een soort van motregen en ze jagen elkaar op. Technische grenzen vervagen steeds sneller; alles lijkt nu te kunnen en onder ons bereik te zijn gekomen.

Maar tegelijk is het voorspellen van het menselijke gedrag, wat de essentie is van een human science als de economie, moeilijker geworden dan ooit. Deze “sociale wetenschap”, die van de mensen en hun manier van denken en hun gewoonten, lijkt taaier te zijn geworden dan ooit. En het duisterste over morgen botst ook dagelijks met het meest optimistische van gisteren.

Hét kenmerk van een tijdperk met grote veranderingen, waarin steeds meer profeten over morgen vertellen. Terwijl anderen helemaal niet meer lijken  te weten wat wij op vandaag in meerderheid denken… Maar gelukkig hebben we nog “The World Economic Forum” van Davos! 

De profeten van Davos

Davos 2007, enkele maanden vóór de grote klapper. Daar hoorden we geen woord over de erna uitbarstende subprime-crisis en de ineenstorting van de markten.  De verzamelde World-bobo’s waren liever niet zelf bij dit wereldonheil betrokken. Laat staan dat ze het zouden gaan aankondigen!

Maar sinds 1971 is Davos er jaarlijks geweest: met zijn vele honderden politici, ondernemersbazen, financiers, economen en sterren (als Bono, Sharon Stone, Angela Jolie en Richard Gere). Ze kwamen recent opnieuw samen daar, om zich weer over “des werelds economie en welzijn” te buigen. Dit keer zagen 44% van hen “een lichte verbetering” in de komende 12 maanden , wat beter is dan die 18% van de eerdere sessies.

In 2007 was het dus echt “high up and halleluja”: 92% zagen het helemaal zitten. Inclusief ene Frenkel, de baas van de verzekeraar AIG, die toen al bijna failliet bleek te zijn. Hij sprak toen zelfs over “meer stabiliteit dan ooit tevoren”!

Een economische adviseur deed toen wat vreemds. Ook zij toonde zich zeer optimistisch, maar zei verder: “Soms zit het boze beest in het struikgewas en wordt door ons economen niet gezien!” Ze kreeg enorm gelijk even later, toen Lehman Brothers geheel onderuit ging.

Het Basic Paper van Davos

Elk jaar stellen duizenden experts vóór Davos, een stuk op dat “Global Risks” heet. En wat schreven ze in 2007? Wel: over dure olie en ook over “een harde landing van de Chinese economie”. Beide bleken zeer onjuist te zijn gezien. En die OG-zeepbel in de VS werd in dit paper zelfs niet eens genoemd! Hoe is zoiets nou toch mogelijk?

Bestaat er een Davos voor “buiten” naast een voor de “incrowd”? Zijn er eigenlijk “twee  Davos-sessies tegelijk”? Een waar men het achterste van de tong laat zien “onder vertrouwden” en een dat “enkel aan de buitenwereld wordt getoond “. Aan ons die niet alles mogen weten? Is er dus sprake van een soort samenzweringen of van manipulatie? Worden we getild om “eigen bestwil of nog erger”?

Of is de waarheid gewoon, dat niemand, in de huidige complexe wereld, nog in staat is om ook echte catastrofes te voorzien? Daarover bestaat al langer die theorie van ene Nassim Nicholas Taleb die “de theorie van de zwarte

zwaan” is genoemd. Hij bedoelde daarmee een evenement, met een kleine kans van optreden, dat wel enorme gevolgen kon hebben… Zoals de beurskrach van 1987 (toen ook ik verloor): die had in theorie een piepkleine kans, maar die kwam er dus wel!

Ene Benoit Mandelbrot, een Franse geleerde, vond een theorie uit, waarin hij sprak over “de turbulenties van de zonnevlekken en de

kolkwerking in een grote rivier”.  Zijn zeer aparte voorbeelden van “onvoorspelbare toevallen”. Vlak voor zijn (recente) dood zei hij, dat die subprime-crisis wél degelijk op zijn “rampenlijstje had gestaan”. Maar dat er toen toch niemand waarde aan hechtte en hij er dus maar over zweeg….

Die wiskundige modellen van die economen zijn nogal lineair. Ze trekken vaak “lijnen en trends door”, en gaan natuurlijk niet uit van plotselinge explosies “uit het niets”. Die samenlopen van events, met kleine kansen van optreden… Zoals een “rotte” lichtschakelaar in een appartement, die als vanuit het niets een enorme fik kan veroorzaken.

Wel, dat soort narigheid past natuurlijk niet bij die champagne, die frisse alpenkaas en die Grisonbiefstuk. En zeker niet bij de beroemde “koude baden” van Davos!

Toch is het eigenlijk heel eenvoudig..

Moeten we dus dat voorspellen maar opgeven? Het maar laten bij het wat doortrekken van trends en elkaar napraten en zeker niet choqueren. Tenzij voor de pret? Nee, schrijft de Franse econoom Langlet! We moeten gewoon goed kijken naar de situatie van de eigen autoproductie in een land!  Want dat is een prima cijfer met een grote voorspellende waarde voor de toekomst van een land. De autoproductie in een land brengt namelijk “alle economische essentialia samen”: de industriële ambities, hoogwaardigheid van technologie en concurrentievermogen!

Als een land goed gaat, gaat het ook

uitstekend met de eigen autoproductie. En als de eigen autoproductie achterblijft, zal het daar ook gauw fout gaan lopen. Hij “ontdekte” dat en schreef er dus over.

En verdulleme: als je nu kijkt naar de franse eigen autoproductie, die van Duitsland en die van de VS en zeker ook die van China, dan frappeert deze idee niet weinig! Ook als blijkt dat zelfs het OK lopende UK nu bijna evenveel auto’s zelf produceert als Frankrijk! Ook al verkochten de Engelsen bijna al hun oudere eigen merken aan de andere grote autolanden. Ze werden namelijk zelf topproducenten van Nissan en andere Japanse autobouwers!

En kijk ook even over de Pyreneeën en zie ook hoe het beter gaat in Spanje. Waar Renault en PSA ook flink auto’s gingen produceren! Zie ook de saga van GM in de VS, dat volledig instortte en bliksemsnel herrees; ook zo’n opmerkelijk voorbeeld.

Dus het is de auto die het ‘m doet? 

Vroeger riepen economen ook dat een zakkende autoverkoop een slecht voorteken was in een land. Dus dat is niet zo nieuw. Maar Lenglet wijst op de “eigen” autoproductie als het essentiële, dus niet de verkoop van auto’s!

Zie alle grotere Europese landen, behalve Italië en Frankrijk: ze krabbelen weer op nu. Renault gaat het uitstekend: dank zij zijn producties buiten Frankrijk en zelfs Citroën gaat het goed met zijn DS-serie in.. China! Er mag dus best ook enige hoop worden ontleend aan de recente overeenkomsten van Renault en PSA, met de Franse vakbonden. Die vooral handelden over grotere flexibiliteit in werktijden en lagere uursalarissen. Als tegenhanger voor een hogere productie en meer arbeidsplaatsen. En dus over het voorkomen van het sluiten van nog meer fabrieken; ook die van de toeleveranciers.

Dus zegt Lenglet: misschien is het herstel voor Frankrijk nu ook in zicht. Want er is een eerste zicht op een ommekeer voor de …. eigen Franse autoproductie!

Eindelijk weer wat ouderwetse eenvoud!

U begrijpt het. Want ook U voelt het nieuwe tij echt niet in uw oude botten. En u ziet de ommekeer ook niet aan de oude kat die opleeft. Nee, u kunt het enkel zien in nieuwe, mooie zelf geproduceerde auto’s en aan die schepen vol met ”export-auto’s”, die uit de eigen havens wegvaren….

Economie blijkt dus toch gewoon “eenvoudig” te zijn. En die wat rare uitspraak over economen uit de zestiger jaren, -zie het boekje “Die stomme economen met hun heilige koeien”-, blijkt dus toch waar te zijn!

We moeten dus de autobazen als Goshn, Tata en Tavares c.s. gewoon tot nieuwe wereldleiders benoemen en alle crises zijn “gone forever”!

Maar, hoe zit het dan met die zegeningen van die nieuwe rage die Big Data heet? Waarmee je “ons mensen echt zou kunnen doorgronden”, volgens de Googles en de

Yahoo’s? Waarmee het New York lukte om het straat-misdaadcijfer te halveren?  En wat men nu ook in “het uitgaanscentrum van Eindhoven” tracht na te bootsen? Via vrachten aan camera’s en vele sensoren en indicatoren die registreren en meten. Die gaan van de “directe bierconsumptie” tot  “de druk op het plaveisel van de trottoirs” en van “de snelheid van de groepsbewegingen” tot  het interpreteren van “de gelaatsuitdrukkingen”… Dat alles stopt men dan in een gigantisch model vol algoritmen en… hup, de politie weet wat “de massa gaat doen”! Zo voorkomt men dan echte foute boel: door preventieve actie gebaseerd op “wetenschappelijke analyse”.  Dat is nog eens heel wat anders dan “geproduceerde auto’s tellen”, cher monsieur Lenglet! En dit  geeft ook echt nieuwe ideeën voor het volgende “Davos”!   

Maar,

  onze zon heeft echt niet álles al eerder gezien! Ondanks haar hoge leeftijd. Al in 1998 had een Amerikaan van Nasa de “Mars-kolonisatie” op het oog. Toen hij de Mars Society oprichtte, waar vele experts lid zijn.

Nasa schat de kosten van “een eerste mens op Mars” op ca 200 miljard met een equipe van 7 personen. En de Mars Society voorziet een project van 100 miljard, voor 4 personen…..

 Daarnaast is er het project van “Planète Mars”,  van ene Reidmann uit Frankrijk,  die ook een “haalbaar” project definieerde.  Nasa en Space X onderschrijven het dan ook.

Daartoe moeten eerst raketten met elektrische aandrijving komen die door hun lage gewicht de reistijd kunnen halveren. Een eerste reis v.v. zal dan “maar” 100 miljard gaan kosten. Dus over 14 jaar uitgesmeerd, maar 7 miljard dollar per jaar. Het moet dan gaan gebeuren in 4 etappes:  Fase I: de exploratie, duurt 20 jaar en beslaat een dozijn missies van elk 18 maanden. Kijken op Mars dus en oefenen met heen en weer vliegen. Fase II: Onderzoek duurt 50 jaar en er worden permanente stations gebouwd voor een autonome kolonie. Waar water is, zuurstof, brandstof, fruit en groente en ook bouwmateriaal.  Uit de bodem zullen dan kunstmest en ook allerlei voorwerpen worden gemaakt. Uit het aanwezige zout en de ertsen. Daarna op naar fase III: de experimentele kolonie die 20 jaar duurt. Het ontwikkelen van een sociaal en economisch model met zo’n 100 kolonisten. En het voedsel kweken in kassen waarin robots werken. Met een visboerderij om extra eiwitten te produceren. En met agrarische activiteiten beginnen, die ook recycling van afval mogelijk maken. Checks ook, van de psychologische en fysieke weerstand van de kolonisten. Mogelijk dan ook de eerste geboorten?  Tenslotte fase IV: Definitieve bewoning: de kolonie is dan geheel autonoom. En hoopt ook een echte “eigen atmosfeer te kunnen scheppen”. En ook rivieren, bossen en adembare lucht. Zoals thuis.. Wat zou kunnen via synthetische micro-organismen; al neemt dat duizenden jaren.

En waarom dit alles? Om nieuwe of uitgeputte grondstoffen vinden? Maar ai, het transport is apenduur! Voor nieuwe ruimte voor de overbevolking op aarde? Ook hier is dat transport een handicap. En lang onder een koepel leven is ook niks fraai.

Dus is het echte doel eigenlijk: een duur programma voor Televisie Reality, dat wereldwijd scoort. Elke avond krijgen we dan dus: Mars Story. Na al die andere als Secret Story etc. ..

Denk eens wat over die menselijke drift van het “grenzen verleggen” al zittend in de eerste al wat warmere zonnestralen nu de meteorologische winter voorbij lijkt te zijn. Steeds blijkt dat mensen rondsjouwden op zoek naar het onbekend of het betere. Meer levensgeluk aan de andere kant van de heuvel? Het is ons mensen dus eigen..

Wij wensen weer veel zonnige momenten toe en wat minder hemelwater en storm.. Wie weet wordt dat nog de beste reden om naar het heelal te vertrekken.

8 maart  2014

DE ENE BOULE-BAL IS DE ANDERE NIET!

Dat kunt u zelf zien en voelen in Madrague-Ville, -een stukje van Marseille-, bij ene

Gilbert Julian, die van deze sport zijn business maakte. Hij toont u 1500 verschillende “coffrets-triplettes”: dus koffertjes met drie boule-ballen er in. Bilou zo heet ie bij de kenners, weet dat de bal in uw hand moet passen, ook moet worden afgestemd op u als “pointeur of tireur.

Dus of u er een bent die de bal op elk plekje weet te “leggen””(=pointeur) of meer ziet in het “wegkaatsen” van de ballen van de tegenpartij (=tireur). Diameter, gewicht of ook hardheid van het metaal moeten gekozen worden en natuurlijk is ook van

belang of u de “versie Longue” speelt of de versie “pétanque”! Dus of u de bal werpt terwijl u aanrent of terwijl u met de voetjes “tanqués” (daarom dus p(i)e(d)-TANQUE) staat. Dus onbewegelijk naast elkaar. Harde boules kaatsten ook feller terug, zachtere niet: daarom kiezen tireurs vaker de zachtere. Die dan vanzelf snel “carrés” = vierkant worden, door de vele tikken en putjes! U ziet: het is eigenlijk niks eenvoudig!

Een boule van uw webmaster met zijn initialen erin gebeiteld

Hij kan alles in de bal graveren met zijn automatische graveermachine. Wat u maar wil:  binnen de voorschriften van wedstrijdreglementen. Of alles wat bedacht heeft als u geen echte speler bent. Een setje boules kiezen is dus geen makkie. Gelukkig zijn er nog geen “high-tech boules”, maar dat kan niet lang meer uitblijven. Niets is nog veilig op vandaag.

de boules van de webmaster, veelvuldig gebruikt te Cucuron.

Bedenk dus een leuke tekst als “tik-tak” of “tikkie er naast” Of “tikkie op het koppie” of gewoon Léon of Frederique of “made in Provence” . Het kan Gilbert niks schelen. Een hele basale zou zijn: “Mes boules” maar dat kan verkeerd worden begrepen! En “nos boules” lijkt me ook uit den boze. De kreet “tulpen uit Amsterdam” indachtig zou je ook kunnen opteren voor: “boules de Marseille”. Of Pastis 51: en dat is gratis hoorde ik…

Ga dus naar Pétanque-Longue, zo heet de shop, in de Rue Villa Oddo in het 15^e arrondissement. Einde januari was dit nieuwe jaar al “le Grand Prix de Martigues”. Dus u moet opschieten als u niet in de rij wil komen te staan.

Ik deed de smid van Mormoiron ooit totaal verbijsterd staan toen ik hem vroeg om in een dozijn boules een gat te boren van enkele mm diameter. Ik legde hem uit dat ik daar een schroefje in draaide later om er een houten plankje aan vast te schroeven… Hij dacht dat “fada” was, maar toen ik vertelde dat ik die dan aan vrienden gaf om het als “presse journal” te gebruiken bij te sterke mistral op de terrastafel, snapte hij het helemaal. Wilt u er ook een? Ga dan naar www.le-provencal.nl en tik in “boule-mistral” en u krijgt er een toegerold!

DE ONGEKENDE OMWENTELINGEN EN DIE ZWARTE ZWAAN

In onzekere tijden maken mensen graag vergelijkingen met vroegere perioden. Nu het jaar 2014 aanbreekt dat ons, -een eeuw later-, herinnert aan het eerste oorlogsjaar van WOI, is er een extra reden om terug te

100 Jaar Groote Oorlog Tyne Cot Cemetry

kijken. Immers, de mens zoekt altijd naar ervaringen en wijsheid van eerdere generaties.

Vergelijken doet ook beter zien wát veranderde en hoe snel veranderingen gingen. En, -last but not least-, ook waaraan we ontsnapten en wat er nog zou kunnen komen. Omkijken geeft dus zowel troost als ook extra belastende gedachten over “morgen”.

“L’Histoire se repète”, luidt het gezegde, maar het is zelden waar. Mogelijk omdat er na 100 jaar geen mensen meer zijn, die de hele eeuw aan den lijve meemaakten. Want “andere wijze mensen” zeggen, dat uit vroegere gebeurtenissen zelden wat wordt geleerd “door de massa der mensen”. Alleen

“eigen ervaringen” brengen mensen tot echt inzicht. Dus komt dat vaak ook te laat… Of moet je zeggen dat geschiedschrijving ook te vaak “liegt over de werkelijkheid van vroeger”?

U bent gewaarschuwd,  want in deze blog wordt stevig vergeleken tussen “gisteren en vandaag”.. En als u de 100 al passeerde dan bent u dus zowel een wijs als een eenzaam mens.   

Maar dan weet u een ding ook beter als wie dan ook. Als er ooit een samenwerkend Europa nodig was, dan is dat nú! Om ons heen zien we nog het tegendeel. We wachten kennelijk op die schok, die ons zal doen ontwaken óf op die zeldzame zwarte zwaan. Wat  “van alles” kan zijn…

1914-2014: 100 jaar geschiedenis.

Het nieuwe jaar 2014: al een hele eeuw ná dat dramatische jaar 1914. Toen Europa echt in de fik ging. Na een periode van groot liberalisme, kwam snel deze giga-oorlog. Die

Dikke Bertha WOI

leidde tot de totalitaire staat, de klassenstrijd en het racisme. En na vele crises, met een enorme inflatie en giga-werkeloosheid.

In 1914 was Europa op het toppunt van zijn macht, die zich uitstrekte over 1,8 miljard mensen en 70% van het aardoppervlak! Er ging een periode van relatieve vrede vooraf aan deze oorlog. Met een grote economische groei, -door nieuwe technologie en een tweede industriële revolutie. Er verschenen ook 9 opkomende landen op het wereldtoneel: Rusland, Turkije, Chili, Argentinië, Australië en Nieuw-Zeeland.

Drie importante fenomenen droegen deze nare gebeurtenissen: beschikbaarheid van nieuw, groot en krachtig oorlogsmaterieel, sterk opkomend nationalisme, de rivaliteiten tussen Duitsland en Engeland (controle over de zeeën), tussen Frankrijk-Engeland (de controle over koloniën) en de ruzie Rusland-Oostenrijk over de Balkan.

En daarna kwam dus:  WO II.

Europa, in de wereld van nu

Nu, in 2014, leven er 7,2 miljard mensen op aarde onder een kapitalisme van intense soort en ook met die niet te temmen informatie- en communicatie-technologie. Ook in een wereld met veel politieke verschillen tussen landen. Met een multipolaire geopolitiek en ook met niet weinig oorlogen en revoluties.

Oorlogen, die nu ook ontsnappen aan de machten der staten: zie het terrorisme en ook de  cyberoorlogen. Idem de revoluties: die zijn ook niet meer van ideologische aard, maar van nationalistische en religieuze. Deflatie is er nu ook weer én zeepbel-economie”, met sterke destabilisatoren van de middenklassen en met felle economische en ook monetaire conflicten.

De VS en China strijden nu om de toppositie. Azië gaat snel het Europa van de 19^e eeuw achterna, met zijn nationalisme en zijn handelswrijvingen. Afrika ontwikkelt zich steeds sneller en de Arabische wereld zit nogal vast in oude religieuze veten. En Europa dat nog in de eeuwige vrede lijkt te geloven, bouwt het zijn defensie af en ook zijn industrie…

Toch ook anders dan in 1914?

Er zijn ook grote verschillen met “1914”. De wereldbevolking is nu 4 x zo groot, er bestaat geen onbekend gebied meer en er zijn ook nog maar weinig onbekende “resources”. De wereld is niet “Europees” meer, en kijkend naar 2050, zou enkel Duitsland nog wel eens tot de 10 grootste ter wereld kunnen behoren. Europa verloor intussen bijna alle controle over de wereld…

De stabilisatie van het multipolaire systeem is onlosmakelijk verbonden met de veranderende demografie (vergrijzing,ontgroening),  die zeepbel-economie, die massa-werkeloosheid en ook de schuldenravijnen (op privé- en op staatsniveau).

De monetaire en commerciële blokken, sluiten nu compromissen om protectionisme en ook onbalans te vermijden. Want daar heeft ieder het meeste aan. Het westen is daarbij verre van dominant gebleven: het zoekt overal naar groei, om de armoede en de groeiende ongelijkheid te weerstreven. En dat  liefst ook nog, zonder het milieu verder aan te tasten.

Maar vooralsnog is alles vooral “geopolitiek”. En zeer afhankelijk van die grote wedstrijd China-VS en van andere ambities en angsten, ook in Azië. Men ziet (nog) geen voordeel in oorlogen en conflicten, maar de nationalistische tendensen zijn er weer volop. Ook het verlangen naar wraak op “het westen” leeft. En Azië heeft zelf nu nog te weinig stabiliserende mechanismen. Het is dus nu anders dan eerder, -bij de Koude Oorlog-, toen dat wel het geval was.

Europa raakte daarbij ook nog zeer verzwakt. En worstelt zwaar met zijn verdere integratie. Deze  hapert steeds sterker, vooral ook onder druk van extremismen. De EU is nu nog maar 7% van de wereldbevolking, 20% van de -productie en 50% van des werelds sociale overdrachten. Het moet vernieuwen en verder integreren, terwijl de markten en de bevolkingen zich daar tegen verzetten. De irrationaliteit in de politiek groeit ook snel. En in Europa is ook weinig indrukwekkend leiderschap te vinden..

Altijd weer een “zieke man.”

Nederland was het ooit met zijn “dutch disease”, Engeland ook al (vóór Thatcher) en ook Duitsland. Tot Schröder veel moed vatte. Nu is Frankrijk deze zieke man van Europa. Het lijdt ook onder groeiend nationalisme en populisme. En werd nu ook nog zelf dé grote dreiging, voor een echec van de eurozone!  Het vecht, wanhopig en vanuit grote achterstand om genezing.

Wie zich nu kan aanpassen: overleeft het. Maar daarvoor is veel verbeeldingskracht, energie en moed nodig. Die zijn ook broodnodig om grote conflicten te voorkomen. Toch hoeft men ook nu niet aan onontkoombare fataliteiten te geloven.

In 1960 zei ene Raymond Aron in Londen: “Nog nooit eerder had de mensheid zoveel redenen om niet meer te gaan vechten en doden. Nooit eerder waren er zoveel redenen om zich een deel te voelen van “een grote onderneming”. Maar daaruit concludeer ik niet dat de tijd van de “universele geschiedenis”, altijd vreedzaam zal verlopen. We weten dat de mens een rationeel wezen is, maar is de mensheid dat ook?” Een passende analyse.

De wereld van overmorgen: nog een

gigantische omwenteling!

Denken in termen van “sterkten en zwakten én kansen en bedreigingen” is een beproefde manier om de toekomst onder schot te krijgen. Dus waarom die ook niet nú gekozen?

Een tweede invalshoek is: kijken “naar de eigen regio” (dus “dichtbij”), naast het kijken “naar de hele wereld”. In de open wereld van nu is er sprake van een veel zwaarder wegende geografisch-technisch aspect dan vroeger het geval was.

Dus eerst maar: “het strijdveld van de sterken van de multipolen”. Eerst China contra de VS: dus het gebied van “Pacific”. De directe buren van China, zoeken daar nu alle beschutting bij de VS, behalve nog Noord-Korea. Japan en de VS zijn weer blij met hun aloude “verdedigingsverdrag” en de onderlinge verhoudingen in die regio werden nogal complex en ook minder vredig. Zie ook Japan contra Zuid-Korea daar.

Omdat Europa daar geen kolonies meer heeft, -wat vóór WOII wel het geval was-, zijn we daar niet “direct regionaal betrokken”. Maar, economisch natuurlijk wel. Ook moeten we oppassen met die Poetin+Rusland, en zijn forse Euraziatische ambities. Rusland ligt tussen Europa en Azië in; net als Turkije! Zie de sterke huidige rol van Poetin in Syrië/Iran en in de VN. Waarbij het ook samenspeelt

Beijing......

met Beiing. Daarom zijn de toekomst van Poetin zelf en Rusland, met zijn vele problemen, hier ook van belang. Zie hoe Moskou nu met de EU ruziet over “zijn” Oost-Europa. En kijk naar de huidige uiterst bekoelde verhouding Rusland-VS.

Een journalist sprak van een “glazen gordijn” om de huidige verlamming en de vereenzaming van Europa te typeren. En vertelde ook, hoe Ashton uit Brussel moest aanhoren van vice-premier Chouvalov van Rusland, dat het de EU zou “confronteren met een ware tegenhanger, die zich uit zou

Kiev brandt

strekken van Oekraïne tot aan China en van de Noordpool tot de Kaukasus”. Een EAU (Euraziatische Unie) dus, en dus tegenover de EU!

Ook zijn er India (en buren): en dit land is buur van China. Verder natuurlijk vooral Zuid-Amerika. Waar Brazilië de grote troef is: zeker nu Argentinië weer wegzakt in een financiële crisis. Brazilië  opereert nogal als “onafhankelijk land” en is ook bepaald geen vriend van de VS. Politiek-economisch verbindt het zich ook graag met India, Afrika en met China. Je moet  hier dus spreken van een “pool van de onafhankelijke”. India en Z-Amerika met ook links naar Afrika en China..  

China geeft zeer veel geld uit aan defensie: +12% per jaar; nu al 112 miljard dollar budget. India zit op 36 miljard en Japan op 51 miljard. Vergelijk met de VS: met zijn 600 miljard… De wapens komen in Azië van Rusland en de VS: nauwelijks van de EU dus. En de EU heeft een scherp dalend totaal Defensie budget van nog maar enkele honderden miljarden.

De NATO verbindt de EU-landen ook met de VS:  politiek en qua defensie. Daarbij hoort ook Turkije als NATO-lid (waar Erdogan nu stevig in last is gekomen)! Hier zit voor ons ook “een importante link” met het grote geopolitieke complex.

Dus is vraag 1: Wordt het daar in de Pacific méér dan wat economische herrie en machtsstrijd?  Er zijn wapens zat in die regio; zeker als je de VS daar meetelt.

Vraag 2 : Wat is de echte kracht van Rusland? Zeker op wat langere termijn (ná Poetin?)? Het is nu een macho-achtig, typisch olie-verslaafd land, dat er echter verder economisch behoorlijk slecht voor staat.

En dan vraag 3: Komt er ook een economisch sterke,-maar politiek onafhankelijke-, “pool India-Brazilië -Zuid-Amerika +”? Dus ook een soort van “arbitrage-groep”?        

Nu op naar “onze euro-regio”.

Onze directe buren zijn: Oost-Europa (incl. Rusland) en Afrika/Maghreb en het MO. Afrika groeit, verdubbelt in bevolking. Oost-Europa en Rusland zijn demografisch krimpend. En tonen weinig groei en zijn economisch achter en verzwakken.   

Afrika zit met een toenemend terrorisme in “zijn kruisgebied”: een geduchte antiwesterse beweging die het vooral via religie (=de islam), speelt. De EU is er ook in gemengd in Mali: via Frankrijk, Nederland én ook via Duitsland! En Centraal Afrika met Zuid-Soedan en de Centraal Afrik. Republiek zijn nu ook brandhaarden met ook veel humanitaire ellende. Hier is een “snelle interventiekracht” nodig en ook VN-troepen. Voor bewaking van duurzamere vrede en wederopbouw, na de strijd.

Het MO is echter hét grote kruitvat. Met nu Syrië als culminatiepunt. De EU is er vanouds betrokken via het “probleem Israël-Palestina”: minstens al vanaf 1948. Hier bevindt zich nu ook het “open geopolitieke slagveld van de multipolen”.

India staat er buiten en China blijft ook op afstand (maar koopt er zijn olie). Hier zien we ook het raakvlak van de machtsstrijd Iran en Saoudi-Arabië+Golfstaten om plek één in de moslimwereld. Onderschat ook niet dat hier hét wrijvingspunt is van de drie monotheïstische religies op de wereld. Deze religies dienen hier ook als “olie op het vuur”.

Last but not least: hier zit nog heel veel olie/gas, dat voor de komende halve eeuw nog van groot belang is. Ook voor het westen en voor onze economische-politieke stabiliteit.  Dus ook voor ons  welvaartsbehoud..

   

Bij dit alles komt nog dat: de EU zelf in een ferme eigen crisis verkeert; de eurozone staat zelfs op knappen. Het zakt ook demografisch in en heeft (zeker in zijn zuiden) ook veel groeiproblemen. De stevig toenemende sociale onrust in Z-Europa (en ook Frankrijk) samen met de politieke onrust daar,

bedreigen de Europese stabiliteit. Terwijl Frankrijk worstelt met zijn haperende economische hervormingen, excelleert Duitsland steeds sterker. En wenst nú ook een sterkere buitenlandse rol spelen. En versterkt ook zijn militaire kracht. Een teken dat het zelf méér het voortouw neemt: nodig om zijn economische positie te verdedigen. Een duidelijke aanwijzing over een nieuwe visie in Berlijn; ook omtrent de rol van Brussel.

Berlijn kijkt traditioneel vooral oostwaarts. Waar vooral Polen sterk opkomt naast Oostenrijk, Nederland en Denemarken. Die ook al relatief goede buren en ook ecopartners zijn. Duitsland exporteert ook groots naar China c.s. en de VS, en heeft een grote demografische handicap. Dus toont Berlijn nu noodgedwongen dat het zichzélf ook als “pool”  ziet . Ondanks “Brussel”. Berlijn wordt dus dé linking pin van West-Europa met de “grote wereld”.

Een oorlog in Europa: daarin gelooft nu niemand natuurlijk. Maar wie niet ziet aankomen dat de verhoudingen binnen Europa sterk veranderen en ook deels verslechteren, moet blind en doof zijn. Dus hier oorlog: nee. Nog niet. Maar wel een snel verder verzwakkend Europa in de multipolaire wereld: dat is evident.

Wat zegt deze actuele schets van de mondiale verhoudingen?

Het schaakspel is gaande en wie wint/verliest, dat wordt mede bepaald door dat

vermaledijde toeval. Die zwarte zwaan die kan opduiken uit de nevelen en waarop niemand rekende. Maar die dan als lont fungeerde in een op zich goed geanalyseerd kruitvat.

Dus blijft verdere profetie vooral speculatief en deels nutteloos. Zowel wat betreft het WIE als het WAAR!

Veel belangrijker is welke les je moet trekken uit dit beeld. Met name “over wat een land nu zou moeten doen”, gezien actualiteit der dingen. En nu nagaan wat “de kansen zijn op een grote switch in eigen kring”, -gezien de mate van vermoeidheid, blindheid, onenigheid en depressief gevoel in de eigen gelederen-, is ook van strategisch belang.

Eigenlijk is een ding extreem duidelijk: sneller  aan kracht en samenwerking winnen in een meer verbonden  Europa, met een gezamenlijke buitenlandse en defensiepolitiek, is uiterst urgent geworden!    

Veel meer kan ik er niet van zeggen. Wat denkt u er nu van?

Ik vertrouw maar meer op mijn wat filosofische denkwijze. Waarin belangrijke elementen zijn: “De wal moet altijd eerst het schip keren” en “Het komt altijd weer goed met de mensheid”. En gelukkig weet niemand  tevoren, wat er nog moet komen,  voor het zover zal zijn.

Dus: pluk nu elke, vredige dag.

(Mede op basis van : 1914-2014, de ongekende omwenteling. Van Nicolas Bavarez. Le Point dec. 2013)    

Maar,

nu blijkt ons dat de aarde ook een oververhit broertje heeft, wat de zon al wist. Onze geleerden ontdekten dat de dichtheid van de aarde en “Kepler-78b” praktisch gelijk is. Hij is 20% groter in volume maar ook 75% zwaarder en dat levert een gelijke dichtheid van 5,3 op. Dus zal Kepler-78b ook een ijzeren kern hebben met daaromheen een mantel van gesteente. Hij staat ook honderd keer dichter bij zijn ster en heeft een omlooptijd van maar 8,5 uur! Vraag is hoe hij zo dicht bij zijn ster kon komen: daar zoekt men nog een verklaring voor.

Daarheen gaan om te kijken, is niet zo eenvoudig want Kepler-78b heeft een oppervlakte temperatuur van 2000 à 3000 graden. Dus kan er ook geen water zijn en dus ook geen “leven zijn volgens onze definitie daarvan”.

Ach, men ontdekte recent al de 1000-ste exoplaneet en er gaan er nog vele honderdduizenden volgen. Er zat recent zelfs een stelsel bij van wel zeven planeten! Dus de verrassingen gaan er met grote regelmaat en in grote getale vanaf nu komen…

De zon is bepaald niet alleen en heeft ook veel verre familie. Dat is meestal een prettige wetenschap, al kan het ook angst aanjagen. Familie of concurrent: dat  is de vraag ook niet zelden.

Dus spoed u in de stralen van de zon, die in haar winterstand nu sterker wordt en pik nog wat aangename warmte mee. In het besef dat lente en zomer al weer naderen. De bloemen in onze “jardinière op 45 meter hoogte”

raakten door de hoge temperaturen stevig van slag. Ze bloeien en de insecten worden ook al ongeduldig en levendiger. De natuur raakte van slag maar daaraan is ze door de tijden voor ons gewend. Ze gaat met ons naar “een nieuwe normaliteit”, dat is alles.

Dus wensen we u steeds meer zonnige momenten toe en meer fraai weertje!

2 maart 2014