ALLEDAAGS UIT DE MIDI EN MARSEILLE

EERST WAT KLEIN GRUT:

-De jeugdcriminaliteit is hier nu 21,5% van het totaal en die steeg in twee jaar ca 8%... “Gewone diefstallen” (dus kleine en zonder wapengeweld) dat ligt hier nu op 42,5%... en steeg in twee jaar ook ca 5%. Tja, die jeugd van tegenwoordig! Wie heeft die toch vergeten op te voeden, vraag je je dan af!

 -De stad investeert veel in cruisefaciliteiten  en in 2011 incasseerde Marseille ook al 94 miljoen euro “en retour”. Wat een prima rendement is. Een cruisetoerist spendeert per dag ca  125 euro en dat is ook netjes en dat houdt ook onze “Taxe d’Habitation” een beetje in toom. MSC onze Marseillaanse cruisefirma, heeft al 12 boten varen en er nog twee in bestelling, dus dat groeit al kool.

CAMERA’S OP DE BUSBAAN

Je snapt het niet maar er zijn mensen die parkeren op de busbaan en dan is de chauffeur van de bus echt in last… Toeteren, politie en vertraging is zijn deel en dat van de passagiers. Maar dat is in Marseille nu opgelost: er staan camera’s die aan computers hangen en die maken dan meteen een prentje voor de wildparkeerder! Duur grapje dus! Het helpt dus niet metéén, maar ja opvoeden moet ook.

Bij de busjongens rekent men met een gemiddelde snelheid van ca 19 km/uur, maar op veel lijnen in de stad komt men niet verder dan 11 km/uur en dat kost dus méér capaciteit . Men weet: 1 km/uur hoger gemiddelde is een kostenbesparing van ca 5 miljoen euro. Lijkt me erg veel maar het stond in de krant dus…  Er wordt begonnen met een dozijn kijkertjes maar daar zal het niet dus bij blijven. Dus neem de bus maar dan krijgt u in elk geval geen parkeerbon!

DNA EN HONDEPOEP

Je ziet hier nooit één hond maar het barst wel van de hondenpoep op straat, waartegen die paar poepmotor-stofzuigers ook niet écht veel helpen…  Dat zou moeten veranderen dus..

In de gemeenteraad van Marseille pleitte een raadslid voor het overnemen van een opsporingsmethode uit Israël… in het kader van de “hondenpoepbestrijding”. Daar heeft men een database opgezet van het DNA van alle geregistreerde honden in de stad Jeruzalem… En als Fikkie nu clandestien schijt is het echt raak: baasje krijgt een bon van 154 euro… Dure grap? Nou het onderzoeken van de gevonden drol kost ca 31 euro dus per “geval” blijft er een marge van 123 euro voor het betalen van andere adm. kosten en profijt voor de goegemeente! Je vraagt je af of de methode ook zou werken bij het opsporen van wildplassers… maar vanwege het grote aandeel daarin van clochards is dat te betwijfelen. Die gaan registreren in een DNA-database, dat lukt hier nooit en verder plast de tweede over het plasje van de eerste en dan is het al voorbij. Daar kan de hightech niet tegen. 

WAT ZEGGEN OVERTREDERS?

 Als iemand een PV krijgt (een proces verbaal) dan wil men nogal eens erg creatief worden in het vinden van “verklaringen”. Een motoragent schreef er een boekje over en hier zijn enkele opgetekende smoezen:

“Mijnheer de agent, mijn scooter wilde niet stoppen” (Een heer die het rode stoplicht pakte).

” Geen me alstublieft geen PV het is misschien ons laatste jaar op aarde” !

“Ik mag op de busbaan  rijden want ik huurde een auto van de gemeente” (Iemand die in een auto van Autolib (gem. verhuurbedrijf van auto’s) reed en die zich dus op de busbaan (ook van de gemeente) begaf.

Voor meer smoezen, moet u 8,50 euro uitgeven aan het kleine boekje.

HULDE AAN DE OUDE FERRYBOOT

U weet al van de vele anekdotes die rondgaan over de nieuwe, zon-aangedreven ferryboot, die u gratis de haven overvaart tussen de Mairie en de Rive Neuve… Die ligt er om de haverklap uit… vanwege teveel dwarswind (zijn batterijtjes zijn wat zwakjes namelijk) en ook vanwege allerlei andere “technische” storingen . Dat heeft de herinnering aan de oude ferryboot, hier Le César genoemd, nog versterkt en natuurlijk werd die niet gedumpt. Nee hij werd, na 50 jaren trouwe dienst, vernieuwd… Hij had vroeger ook maar weinig panne’s maar nu moest toch 80% van de onderdelen worden vervangen bij de echte opknapbeurt op een werf. Het kostte  500.000 euro in vier jaren, maar het werd dan ook een succes. Half juni mocht hij in de Anse du Pharo te water, om te worden uitgetest. Want hij komt weer terug in de Vieux Port, maar niet op de oude plek, ondanks het feit dat hij zelfs door Marcel Pagnol daar werd beschreven… Dat zou die nieuweling niet pikken wordt gezegd. Nee, de oude César gaat tussen de Vieux Port en het MUCEM (het bijna afgebouwde Museum voor de middellandse beschavingen), varen wat een goede vondst genoemd moet worden. Straks kunt u met het oudje dus van de Vieux Port varen naar het Mucem daar eens goed rondkijken en dan via het dak en de hoge loopbrug naar Fort St. Jean. En daar even rusten in het fraaie park aldaar. Daar kunt U wat verpozen en vervolgens gaat u terug naar de city via de loopbrug van het fort, ook hoog door de lucht, naar de kerk die St. Laurent heet. Daar geniet u dan van een superfraai uitzicht op de forten, de haven en Notre Dame de la Garde… Ik voorspel U dat dit geheel nog echt beroemd gaat worden en de historie van Marseille in zal gaan!

CASA SAINT CHARLES WERD GESLOTEN

Het was er zeker niet zo schoon als bij het Leger des Heils, maar Casa Saint Charles, dat onder de esplanade lag van het station, was een stukje eigen land van de “clochards van Marseille”. Je kon er bij het langslopen in kijken en zag dan een bonte verzameling meubilair van bankstel, stoelen tot tafels en wat bedden, en vaak een nog bontere verzameling “verloren stadsgenoten”. Die er overigens vaak luid kakelend bij zaten ook al lag er hier en daar ook een die intussen vol drank etc. was “omgevallen”.

Veel poetswerk werd er niet gedaan en de vuilnisbak was al vaker overgelopen hier. Dus veel voorbijgangers keken altijd wat angstig zeker als er vanuit de Casa op hun werd geroepen.  Ik kreeg vaker applaus als ik er op dat rode fietsje langs reed: want het gaat  redelijk steil omhoog daar….

Maar in de moderne stadswereld past zo’n Casa niet meer en om vele redenen. Onhygiënische boel? Ja , dat zeker. Vies gezicht? Nou dat hangt mede van je zienswijze af… Maar het naderende Culturele jaar 2013 wat zeker niet gaat over ”La culture des clochards”, gebood ook dat het aanzicht voor de andere Europeanen die ons bezoeken, werd gefatsoeneerd. Dus werd er recent een grote schoonmaak operatie uitgevoerd en Casa in drie vrachtauto’s gauw om zeep geholpen. En wordt nu ook dagelijks geveegd etc. De beschaafde wereld maakte zich meester van een stukje “allemansland” … Waar die arme clochards nu hun nieuwe Casa vonden dat bleef onbekend. Want er stond geen verhuisberichtje bij…

Ach iedereen begrijpt waarom dat moest, maar je kúnt het ook anders zien. Want nu werd er weer een stukje harde werkelijkheid eigenlijk verhuld en weggepoetst. En dat helpt natuurlijk bijna niemand. En zeker geen clochard!

ÇA DEVIENT CHAUD À MARSEILLE

De zomer is er en dus wordt het elke dag wat heter hier, wat je aan meer kunt merken dan alleen aan de luchttemperatuur. Want de mensen in hun blikken op wielen en op hun motoren en scooters lijken nu ook wat van humeur te veranderen… En gek genoeg wordt dat dus bij toenemende hitte er niet onverdeeld beter van…  Wat je met enige regelmaat merkt in het verkeer, waarin ik mij dagelijks fietsend begeef. Nu vaak nu tegen het einde van de dag als het fietsen wat frisser kan worden beoefend. Je medeweggebruikers worden nu wat ongeduldiger, hun lontjes zijn enkele cm’s korter, lijkt het. En hun woordenschat lijkt ook meer Marseillaans en wat kleurrijker te zijn geworden. Dat merk je meestal meteen bij die kleine verkeersincidentjes, waarbij de een de ander niet of te laat zag of zijn gedrag niet langer pruimde. Dan komt er een stroom woordjes uit een andere dictionaire vrij, die niet altijd naar hoeft te zijn, maar toch wel wat verrast. Zeker als er wordt stilgestaan en er dus even kan worden “gediscussieerd” over het incident of het gedrag van iemand.

Gelukkig heeft het meestal ook zijn komische kanten en blijft het bij woorden. Mede omdat elk moment de beweging er weer in kan komen… Maar ik verzeker u dat ik veel Marseillaans op de fiets leer en dat staat niet in elk woordenboek, gelukkig. Het zal niet lang meer duren of ik ga er echt aan meedoen: want inderdaad, soms als je daar in de zon staat te braden, lucht het best effe op om even van je af te praten. Dat hoort nou eenmaal bij onze hete zomers hier. Gelukkig is er airconditioning in de meeste auto’s waardoor het geheel wat binnen de perken en dus ook wat “cool” blijft…

 

STAKINGSPLAN BIJ ZEESEKTOR IN MARSEILLE

De CGT ziet de werkgelegenheid in de transport- en havensector ernstig onder druk komen. De omzet die eerder lag op ca 280 miljoen bij het Zee-transportbedrijf SNCM liep naar Tunesië terug met 34% en naar Algerije met 24%. De CGT (vakbond) vraagt nu ook aan de leiders van de twee bedrijven hier: de SNCM en de CNM om gezamenlijk een offerte uit te brengen  m.b.t. het nieuwe transportcontract voor Corsica. Waar de overheid plannen heeft om het transport terug te brengen…. De crisis slaat toe en de gevolgen van de Arabische revoluties komen daar nog bij… Jammer dat er dan meteen eerst een stakingsplan komt; een merkwaardige Marseillaanse gewoonte. Althans in “noordelijke ogen”…. Dus opgepast met uw oordeel, want  SNCM heeft 1600 mensen in dienst.

GIFGROENE DROL OP HET PARVIS

Hij ligt er 2 meter in diameter en 2 meter hoog op het veel uitzicht gevende terras van Saint Charles, dat de Esplanade heet. Hij kwam er in het kader van een burgerschapsactie die heet: “een béétje meer burgerschap is niet genoeg”. Hij baart het nodige opzien op die plek waar vele honderden mensen te vinden zijn en waar dagelijks vele tienduizenden passeren. Reizigers die een tussenstop maken, net aangekomen mensen die wachten om opgehaald te worden, jeugd die elkaar daar graag zien (het Macdo-terras is er vlak bij), redelijk schone tot wat smoezelige clochards en anderen die gewoon niets mooiers te doen weten. Want het uitzicht op Marseille vanaf deze hoogte is niet mis: de stad ligt aan je voeten en Notre Dame de la Garde kijkt naar je. En dan zo’n kunstdrol dus, die goed te plaatsen is uit “communicatieoverwegingen” , want 2013 (ons jaar als culturele hoofdstad van Europa), nadert snel. Maar de indruk die de argeloze bezoeker, in eerste aanblik krijgt, dat is andere koek. Maar ja, het leven is nu eenmaal kiezen…

Leon op L1-radio als voetbaldeskundige

klik op onderstaande link om te beluisteren...
http://www.le-provencal.nl/audio/BALKON%202%20vr%2015%20jun%202012.mp3

WAREN HET FOUTJES EN ONGELUKJES, ÓF WAS HET ALLEMAAL TOCH OPZET?

Dat we die eurozone zo opbouwden, met zijn (te) grote verschillen, was dat nou een “foutje”?

Ach, laten we maar eerst eens kijken naar die “preventieve” oorlog in Irak;  daarvan is intussen wel erg duidelijk dat het hier niet primair ging om die arme gekwelde Irakezen onder Saddam, maar vooral over de greep houden op een van de grootste oliereserves in het MO. Want Irak zit (en zat), en dat  weet nu iedereen , op het giga-nivo van de saoudi’s, waar het om olie-reserves gaat. Zo’n 200 miljard barrels! En wat er werd afgelogen om die aanval te rechtvaardigen, weten we ook. Tot op vandaag is er nog steeds geen enkel “weapon of mass-destruction” gevonden in dat nu totaal verwoeste land. Het westen en de VS voorop wilden hun greep terug krijgen op die onmisbare olie! Wat indertijd ene Jacques Chirac ook tegen Bush zei, om hem tegen te houden met zijn snode plannen, het mocht niet baten… De amerikanen waren zelfs erg boos op Parijs en wilden de benaming “french fries” zelfs vervangen door : “freedom fries”!

Dus de doden en gewonden, de invaliden en de vluchtelingen, kwamen (en zijn) er en helaas met de tienduizenden… De grote olieboeren (nu ook die uit China), staan al weer in de rij voor een concessie voor dat  zwarte goud in de bodem van Irak. Dus de Irak-oorlog:  dat was met (geopolitieke) ópzet en de politieke steun van Nederland onder Balkenende was dat dus ook!

Miljoenen inwoners van nette democratische landen werden toen dus eenvoudig weg “getild”, door de door hun gekozen politici en “bevriende staatshoofden”. Die nu nog steeds niet voor een rechter staan, wat Saddam (en terecht!) wel stond!

Je kunt je afvragen of die oorlog in Libië niet een soort van kopie was van de Iraakse affaire. Het grote verschil is waarschijnlijk, dat er hier van binnenuit tegen dictator (en ex-vriend van het westen) Kadaffi eerst een opstand ontstond. Omdat “wij” de democratie zo lief hebben, gingen we die opstandelingen (om te beginnen in Benghazi) tegen die wrede dictator helpen… Terecht want anders had hij ze echt afgeslacht, dat is zeker! Nu dreigt dit land ook in stukken te breken en wil het oosten, het deel met veel olie, ook grote autonomie. Zoals de koerden in Irak die ook al hebben.   

En wat we nu in Syrië zien gebeuren, lijkt ook op Irak en Libië;  het land scheurt ook hier in stukken, en weer langs oude, pré-koloniale stammengrenzen…

Want  wij “de westerlingen”, trokken met diplomatieke potloodjes, die bibberden van de drank, die mooie rechte lijnen in dat zanderige MO en hadden alle baat bij die dictatoren, die deze “gedrochten van naties” met harde hand “bij elkaar hielden”. Want wij wilden ná ons vertrek vooral “stabiliteit” in deze regio en nú dus eigenlijk weer. Het moet vooral rustig zijn bij dat olie pompen…. 

De gang van zaken in Syrië lijkt beschamend, maar is een schoolvoorbeeld van een dilemma geworden.  Nu durft niemand daar dictator Assad aan te pakken, omdat die ook zo’n gammele boel bij elkaar houdt met wreedheid en wapengeweld…  Het verschil is enkel dat Syrië niet zo’n grote olie-reserve heeft én dat, door de crises,  de centen in het westen op zijn om nog een oorlog te voeren. Dus: het westen zit op “zwart zaad” en ziet daar niet zo bijster veel “zwart goud” in de bodem zitten. Maar de “stabiliteit in die olie-regio, daarover gaat het nu op de eerste plaats. Weer de olie en weer die opzet?

Wie maakt  zich nou écht druk om die regelrechte onderdrukking van die grote meerderheid van sjiieten door een handje vol soennieten, die in Bahrein plaats vindt? Met de zegen van de saoudi’s, waar het in termen van democratie en mensenrechten ook niet bijster fris is…  Toch waren en blijven deze saoudi’s  “our dear friends”, zegt men in Washington. Daar zit immers die andere gigaplas aan olie in de MO-bodem.

Het basis-foutje was hier dus: wij waren de kolonialen en moesten opgeven na WOII. Omdat (weer) die amerikanen toen dat koloniale gedoe “uit de tijd vonden”. Dus moesten de Europese kolonialen weg uit het MO en Afrika. Nederland moest ook weg uit Indonesië onder grote Amerikaanse druk en de Gaulle moest opstappen in Algerije, ná de conferentie van Bandoeng, waar Soekarno zegevierde.… En dan noem ik nog  maar twee van de vele landen die hetzelfde deden, toen ook zij moesten opstappen…

Immers  wij waren in de loop der jaren bloeiende economieën geworden die compleet draaiden op olie als dé belangrijke grondstof. Dus sloten wij westerlingen “au fond” een soort van deal: wij aan de oliepompen en oude koningen en lokale adel mochten de macht overnemen in die nieuwe kunstmatig gevormde  landen. Want, ach, die democratie, dat was toen niet de eerste zorg van het rijke westen. Als die oliekranen maar open bleven en onze welvaart niet in gevaar zou komen! Eigenlijk ook gewoon geopolitieke opzet dus; grote belangen waren in het geding, vooral onze belangen. Al bracht dat alles die landen best ook veel welvaart, maar die werd nogal slecht verdeeld meestal…

Na WOII brak de Koude Oorlog uit, en de russen c.s. wilden best wel een potje vechten om de macht (en de olie) in die landen in het MO en Afrika… Dus zagen we daar socialistische politici en partijen opkomen die Moskou dan ook graag aan de macht hielp. Dat kon niet goed gaan, vond het westen. Dus werd er van alles bedacht om die russische/communistische invloed daar te remmen. Daarbij werd ook besloten om de intussen ook nogal actieve moslims (die niks ophadden met die heidense socialisten) te helpen om zo een politiek tegenwicht te vormen ín die landen tegen de communistische invloed. Denk aan Algerije, Egypte, Syrië en Irak…

Zo kwam het, dat die nu zo verfoeide fanate moslims fors werden gesteund met geld etc. om die communisten in het MO en Afrika tegen te houden. De Baathpartijen van Syrië en Irak (waarvan Saddam toen en Assad nu) zijn daar nu nog steeds de “restanten van”. De socialistische en liberalere partijen die nu aan de verkiezingen meedoen ná de Arabische revoluties, -zie in Tunesié en, Egypte-, stammen uit die periode. En u weet ook van die uitgebreide Amerikaanse steun aan de taliban, toen Afghanistan nog werd bezet door de russen… Dezelfde taliban, die we later en tot op vandaag Nato-breed bestrijden en waar we nu ook proberen “eervol” te vertrekken. Terwijl de VS met een regen van drones de taliban in Pakistan wegknalt in een soort van “nooit openlijk verklaarde oorlog”, die steeds meer kwaad bloed zet in een groot moslimland. Obama tekent, als opperbevelhebber, dagelijks bevelen om de vijand in Pakistan te bedwingen… Opzet dus, die steeds meer begint op te vallen.  

Dit stukje historie laat goed zien hoe die “foutjes” ontstonden, en hoe korte termijn-achtig en neo-koloniaal het westen omging (en gáát?) met die olie-landen. Waarvan later sommige westerlingen dan ook nog durfden te zeggen “dat die landen ze zo achterlijk gebleven waren”! Terwijl wij daar meer dan een eeuw zelf  en zonder inspraak van de bevolking, de dienst uitmaakten. Over “foutjes” gesproken dus!

Ach, het kolonialisme was eigenlijk ook het moderne verlengstuk van de ontdekkingsreizigers uit het westen, die , bijvoorbeeld, de Amerika’s ontdekten en inpikten. Zie die machtige Spaanse, Portugese en Italiaanse monarchen en hun adel in de landen, die nu zelf in grote moeilijkheden verkeren.

Terwijl  Amerika, en nu ook Latijns Amerika (waar ook BRICS-landen bij zitten) zich fors ontwikkelden, en ontwikkelen tot “quasi-westerse kapitalistische landen”.

Economen zeggen nu gewoon hardop, dat deze landen buiten Europa, de EU nu te hulp moeten snellen!

Omdat wij in onze schulden creperen en ook onze export niet op een redelijk nivo kunnen krijgen. Waardoor onze groei maar achter blijft… Let wel : wij exporteren maar voor 2% naar China en voor 7% naar al die opkomende landen. Dus smeken (!) we die nou om hun economische politiek meer te richten op “interne consumptie” en ook hun grenzen breed te openen voor onze producten. Want onze export moet omhoog om de broodnodige groei terug te vinden in onze vergrijzende landen met een wegzakkende interne consumptie… Nog erger: de buren van Duitsland vragen dat eigenlijk ook aan Berlijn wat hún interne consumptie (dus onze export) betreft… Want alleen dat zal die afgrijselijke werkeloosheid, die nu in de EU al 11% is, echt kunnen terug dringen.

Geloof het of niet, maar dit is eigenlijk hét grote thema voor de komende G20: Europa moet op de knieën vragen om hulp van de opkomende landen om zijn groei (en ook dus deels hun groei) weer aan te zwengelen… Wij, de oud-kolonialen worden nu dus een beetje “economisch gekoloniseerd “ en dat door de vroegere onderworpenen…

Een tragische omslag dus, wereldwijd. En gaan nu “die anderen”, op hun beurt, ook  een “foutje” maken? Zie Brazilië, en ook elders; daar heeft men maar bar weinig op met dat helpen van het vroeger zo oppermachtige Europa! Net zoals China zich ook nogal ergert aan onze “Co-2- manie”.

Want wie spoot een halve eeuw of meer de luchten vol met CO-2? En nu mag Peking, dat pás begint met ons te imiteren, dat niet doen? Dat valt niks lekker, zoals we zouden kunnen begrijpen. Intussen is het dan ook slecht gesteld met die Co-2 limitering vanuit de VN…

Ook hier dus de vraag: foutje of ook opzet?

In deze lijst mag “Rome” tegenwoordig en helaas, ook niet ontbreken. Ik bedoel nu uiteraard het Vaticaan waar de paus nu ook belazerd werd door zijn directe personeel.  Een Frans weekblad kopte: “Haalt de pausdom het jaar 2100 nog wel?”  In het artikel werden de laatste “foutjes” in de roomse kerk,- de seksuele uitspattingen natuurlijk voorop-, uitvoerig behandeld. Het ergst was,- zei de journalist-, die laffe houding naar de slachtoffers, die eerst compleet werden vergeten… Rome ging namelijk primair in het defensief en pas daarná ontdekte men de slachtoffers. En bood hen “excuses” aan... Dit gebrek aan empathie viel nogal wat gelovigen op…en vele vertrokken, diep teleurgesteld.  Ignatius van Loyola schreef ooit dat je de Kerk moest gehoorzamen: “perinde ac cadaver”. Wat schijnt te betekenen: als was je een lijk… Kadaverdiscipline dus. Zo kwam dat woord in onze dictionaire.

Als je dan ook nog leest dat Rome ( de paus dus) nú pas eist dat “zijn financiële instituties”, qua procedures en regels “onmiddellijk  moeten gaan handelen conform de  internationale regels en afspraken”, besef je dat zelfs een kerk intern niet ontkwam aan alle rottigheid. Zie voor meer twijfelachtige voorbeelden de Russisch- en Servisch-orthodoxe kerken en ook, de “fiscaal vrijgestelde” Grieks-orthodoxe kerk… Zelfs hier dus “foutjes” of ook “boze opzet”?

Tenslotte het steeds spannender wordende  spel in de boezem van de EU, waar nu de nieuwe Franse president een soort van eurobond-actiegroep aanvoert, mede aangejaagd door de Italiaanse Monti en de panisch wegzakkende Spanjaarden. Terwijl de grieken eigenlijk al gewoon zijn opgegeven, als je de pers mag geloven.  Alle (economisch) grote landen van de EU nu samen tégen de grootste, Duitsland. Dat echt geen zin heeft om zijn zuur verdiende nieuwe welvaart op te offeren aan die spilzuchtige zuiderlingen… Nu zoekt men in de EU de groei dus in meer investeren via “het mutualiseren” van de schuldenberg… De vier groten gaan, -terwijl de anderen achterdochtig moeten afwachten- , meteen ná 17 juni (de dag van de griekse verkiezingen), een compromis proberen te vinden in Madrid… Want zelfs die ijzeren Merkel begrijpt, dat wat de EU nú laat zien, het laatste greintje respect bij derden sloopt en dat dit circus dus snel gestopt moet worden. 

Die beruchte ex-bankier uit Duitsland, Sarazzin, die met zijn eerste anti-immigrantenboek veel geld verdiende en zijn baan verloor, schreef nu weer een roerig boek over de EU en de euro… Hij lijkt overigens steeds nipt vóór Wilders uit te lopen. Daarin stelt hij de grote fout aan de orde van “die gammele basis onder die te vroeg opgerichte valutazone…”.  En verdedigt ook zijn land, door te wijzen op het grote schuldgevoel in Berlijn over WOII. Dát  zou namelijk volgens hem de echte reden zijn waarom de Duitsers bij de start van de euro maar gezwegen hadden over die (te) grote risico’s… (!)

Intussen aarzelen de Duitse socialisten en de Grünen meer en meer over dat eurobonds-idee, waar ze eerst best voor  leken te gaan samen met “het zuiden en de Franse socialisten”. Insiders zeggen dat Merkel c.s. nu toch gaan komen met eurobonds, maar dan enkel voor de staatschulden per land, die de 60% norm (tov BNP) te boven gaan…

Het moet toch een wonderlijk, raar gezicht zijn, als je als opkomend land, dat oude machtige en arrogante Europa nu onderling ziet stuntelen om het bereikte, wanhopig, vast te houden dan wel terug te krijgen…. Te weinig mensen in Europa begrijpen dat helaas, zie ook de politieke stellingnames van ultra-rechtse Europese (populaire) partijen à la de Nederlandse PVV en het Franse FN. Zo’n 25% van de burgers lijkt geen enkele notie te hebben van deze complete afgang van Europa en ook van het éigen land!.       

Weer “foutjes” of ook opzet”?

En wat is nu eigenlijk de moraal van dit geschakeerde verhaal?

Wel kijk dus eerst eens goed naar je eigen geschiedenis en zie de schokkende parallellen tussen de huidige wereld en die van de Europese landen. Zowel vóór als ná de Franse (en later die andere) revoluties. Herinner u, hoe wij voorop liepen op deze aardbol en begrijp zo beter wat er nu gebeurt…

Die lange opstapeling van foutjes, door de eeuwen heen, vooral voortkomend uit het bekleden van een machtspositie, lijkt dé oorzaak van ons huidige ongeluk. Via fouten en ook boze opzet, gingen we naar de top en nú gaan we door  een nogal diep en donker dal… De wijsheid komt zoals altijd, met veel pijn.

En u zult met me eens zijn dat Europa onderling ook bepaald geen toonbeeld is van eenheid en solidariteit. Zouden we het dan toch nooit leren? 

    

Maar…

           ook die zon, die hier 's avonds zo mooi naar oranje tinten verkleuren kan, vertoonde in haar lange leven de nodige vlekjes. Die zelfs de oermens opvielen en verontrustten en die werden gezien als voorboden van rampen, net zoals de zonsverduisteringen. Verder lijkt het zonneleven een foutloos parcours, al beweren geleerden dat de zon “uitgaat”. Maar wel over 14 miljard jaren. En dat zou een kapitale fout zijn! Zo’n levenswandel dat doen wij, de mensheid op aarde, haar niet na.

Nog een ding maakt deze blog, naar ik hoop,  ook duidelijk: of een volk nu méér of mínder zon zou krijgt, het maakt geen snars uit voor zijn “score op de foutenlijst”. Ook de afkomst qua ras, sekse en geloof doen er wat dit betreft kennelijk niets toe. Wat dan weer geruststelt en bevestigd, wat de helft van ons eigenlijk al dacht. Dus koester u gerust in de stralen van “ons aller zon”. Blijf aan de Sunny Side en smile;  want die zon heeft gelukkig niets van doen met “foute boel”. Bezorgt ze U ooit een zonnesteek of een kreeftrode huidskleur, dan is dat van haar kant gezien, ook zeker geen sprake van kwade opzet!  

Vlei u dus gerust in haar licht en warmte, maar let wel op uw stralingsconsumptie. Overdaad schaadt, zelfs bij zonnebaden.

Ik wens u allen dus veel zonnig weertje toe!

10 juni 2012.

 

L’EXCEPTION FRANÇAISE

VOORAFJES:

“Een Fransman gooit jaarlijks 20 kilo etenswaren in de vuilnisbak waarvan 7 kilo nog in de verpakking zit”

“We willen dat u gaat bezuinigen als de mieren plegen te doen en tegelijk dat u consumeert als de krekels dat doen”, dat is een actuele variant op twee Provençaalse spreekwoorden. Ga er maar aan staan!

“Frankrijk mag in de toekomst geen groot “resort et spa” worden (dus een groot toeristische park) met een prachtige kust en duizenden musea” ( Zei een verontruste Montebourg PS die nu bij Hollande minister werd en aan de slag kan).

“Groei op basis van nog meer krediet dat zal ons terugvoeren naar het begin van de crisis.  Dat willen wij niet en dat doen we ook niet” (Dat is wat nu Hollande merkt nu hij frontaal stelling nam vóór de “eurobonds” etc. Hij moet eerst echt bezuinigen voor Merkel echt opschuift. Dus Merkel weg, via verloren verkiezingen,  of basta Hollande).

GEVAAR VOOR DIE MOOIE LAVENDEL

Er is een insect gesignaleerd dat gevaarlijk is voor de lavendelplant en dat beestje gedijt omdat het in de lavendelgebieden, door de aardopwarming, beter gedijen kan. Dat insect zet een bacterie uit op de lavendelplant en daardoor zou er in zo’n 20 jaar wel eens veel minder lavendel kunnen overblijven. Weg dus die fraaie vergezichten met hun blitse kleuren rond de hoogten van Sault c.s. ? Maar er is al een noodfonds opgericht door de lavendel verbouwers; want er zijn nu ook 26000 arbeidsplaatsen in het geding, schat men. Men zoekt nu dus ook naar variëteiten die beter tegen de warmte kunnen. Dus kop op het is nog niet afgelopen!

SARKOZY: DE GROTE REIZIGER

Hij reisde in 5 jaar 167 keer naar het buitenland en bracht 363 keer een bezoek aan plekken in Frankrijk. Dus hij was in totaal minstens 530 dagen op reis… Dat is 530/1825= bijna 30% van de dagen dat hij regeerde. De departementen/regio die hij NIET bezocht in zijn land zijn op de vingers van één hand te tellen. Deze man was een mirakel en iedereen vraagt zich af wat hij nu gaat doen… Zijn vrouw heeft poen zat, maar dat houdt hem niet tegen. Ik voorzie Europese ja zelfs mondiale carrière-pers-pectieven voor deze Monsieur Sans Repos-Bling-Bling.

DE NIEUWE REGERING AYRAULT

Er kwamen 34 (waarvan 16 staatssecretarissen) ministers en dat zijn er meer dan onder Fillon: die zat op 32 stuks (waarvan 8 staatssecretarissen).. Maar hij begon zelfs met 38 stuks! Maar de salarissen gingen wel 30% in de min… Van 14200 per maand naar 9940 euro. Op jaarbasis is dat alles 110.000 euro goedkoper. dat scheelt ook weer. Merkel doet het met 15 ministers en 3 staatssecretarissen… En het aantal adviseurs ook erg dure jongens, gaat nu naar maximaal 15 per minister en 10 per staatssecretaris wat de hele adviesbezetting (die adviseurs hebben 5 man personeel) een totaal geeft van 430 personen. En de kabinetten moeten rond komen met 10% minder… Let wel het normale personeelsniveau van de ministeriële bureaus was ooit 668 en ooit even 517 personen…

En wat tot blijdschap in Berlijn leidde: Ayrault was leraar Duits en kent dus de taal en de cultuur van de buren goed.  Verder is hij een pragmaticus, die erg goed weet dat de economie er ook is. Hij kent ook de toestand in het parlement op zijn duimpje; hij was immers fractiebaas van de PS in de Assemblee. En bij de vakbonden is hij ook niet onpopulair.

Aubry was woedend dat zij het niet werd maar Hollande wist nog goed wie de “rampzalige 35 uur had ingevoerd”. De superministers zijn ook geen domme, ideologisch over het paard getilde mannen en vrouwen. Melenchon, de links-radicaal,  kreeg geen enkele post en de groenen wel, maar geen die hun niet lekker voorkwamen zoals Transport etc.! De financiële/economische boys zijn: Moscovici, (Fin.) de vertrouweling van DSK, Sapin (Werk en Vorming) een goede mediator, Cahuzac een fin. technocraat die zeer pragmatisch is doet Budget en ene Macron (van de Rothschildtbank) is adjunct-secretaris van het Elysée. Hij weet erg veel van ratingbureaus. Dan is er nog Fabius als Buitenlandman en Montebourg (die protectionisme predikte) mag nu de Industrie redden. Hoe dan ook een equipe die pragmatisch en deskundig is en die geen wilde dingen gaat doen… Wat niet garandeert dat het allemaal goed zal gaan natuurlijk. De eerste stormen in de EU steken al weer op… En daar ligt mogelijk de “redding van Hollande” die daardoor mogelijk zijn programma snel kan bijstellen.   

HOLLANDE SPREEKT ENGELS!

“I’m anxious for the victory” zei Hollande voor de engelse BBC-microfoon en bracht verwarring. Want hij bedoelde dat hij wat “benauwd was” maar zei in het engels dat hij “graag wilde winnen”… Eerder zei hij voor de financiële pers in Londen: “I’m not dangerous”, ook niet de fraaiste opmerking. Maar Sarkozy die nauwelijks engels sprak maakte het veel bonter: “Toen Obama Parijs bezocht bij slecht weer zei hij echt: “I’m sorry for the time”. Een letterlijke “vertaling” van het Franse “le temps” dat zowel “het weer” als ook “de tijd” betekent in het Frans. Maar “time” is dat niet in het Engelse oor.

Chirac sprak zeer goed engels en ook De Villepin. Jospin ook. De uitspraak, het accent, dat is andere koek.

De franse ministers van Buitenlandse Zaken spraken zelden engels (onvoorstelbaar maar waar!) en Vedrine moest zelfs bij de lunch een vertaler vragen; en hij was in groot internationaal gezelschap, de enige.

Mitterand sprak Engels maar zo Frans dat hij nauwelijks werd begrepen. Ik hoorde ooit een Japanner op een Congres in Londen en zocht naar de Engelse vertaling op mijn oortje. Maar die was er niet… Later bleek dat de man in het Engels oreerde. Niemand verstond ook maar één woord, bleek in de discussie na de speech.

Iedereen is het eens: dit zou eigenlijk basiseis moeten zijn dat Engels spreken of minstens verstaan. Want als je in de diplomatie (waar Frans eeuwenlang dé voertaal was!) niet deze taal spreekt en steeds vertalers behoeft, dan is er veel niet mogelijk…

DE VERKIEZINGEN VAN JUNI

Op 17 juni zijn er “legislatives” in Frankrijk: kiezen van de “Assemblée” (het parlement) en de gemeenteraden dus. En dat conform het hier geldende twee-ronden systeem op basis van een (kies)districtenstelsel. Per district wint er één afgevaardigde…

Nu al moet de PS dus haar recente overwinning bevestigen… En dat is in dit sterk verknipte land met zijn stijgende FN en Parti de Gauche geen kleinigheidje.

De campagne barstte al los op 21 mei en er werden 6600 gegadigden geteld voor de in totaal 577 zetels. Hun aandeel van de dames daalde van eerder 41,6% naar nu 40%.

De nieuwe regering in Parijs is perfect: mannen-vrouwen= 17 op de 34 totaal=50/50!

In de Senaat is dat 22,5% en bij de regio-presidenten maar 7%... Idem bij de burgemeesters van de grote steden: 17%...

 En er is ook iets anders pikants: de pas benoemde ministers en staatssecretarissen moeten deels, (24 stuks!) ook nog aan deze verkiezingen meedoen… en winnen want anders moeten ze meteen aftreden. Regel: een regeringslid MOET gekozen zijn. Daaronder zijn de minister van Financiën. Moscovici die een goede vriend was van DSK. Ook zijn er weer enkele dwazen onder de kandidaten: een pornoster in de Ariège en wel 80 kandidaten die enkel tegen de snelheidsradars zijn… Ook een mooie is dat de prognoses zeggen dat Marine Le Pen in het noorden zal gaan verliezen van…de extreem-linkse Melenchon, die er overal weer flink op los gaat met zijn aanhang.

Er was 80% opkomst voor de presidentsverkiezingen maar men vreest maar 65% opkomst in juni; de trend die er al was. Men kan zo gemakkelijk onder de grens komen in de duels PS-FN en UMP-FN… Wie in de eerste ronde minder dan 12,5% scoort vliegt er uit . De FN bleef overeind na ronde 1 in maar 37 districten en scoorde in ronde 2 nérgens een zetel! Maar dat zou nu wel eens anders kunnen gaan zeker in twee districten van Pas de Calais, 2 in de Vaucluse,  één in de Var, één in de Gard en één in de Oostelijke Pyreneën.…Dus er zou voor het eerst sinds 1988 een groepje FN-ers in de Assemblee kunnen komen. En het risico op coalities in lagere bestuurslagen tussen PS-UMP-FN is niet denkbeeldig die waren er al 77 keer bij de verkiezingen van 1997!

Als de PS niet onder het dictaat van de Verts en Melenchon wil belanden in de Senaat moet het 289 zetels halen en dus een hogere score dan recent. Het werkt volgens een districtenstelsel dus er wint één representant per district… wat met een fors opgekomen FN en een verliezende groep Verts verassingen kan geven.  Er waren gebieden waar het FN boven de 30% kwam zowel in zuid als noord en Le Pen zal alles doen om rechts in haar voordeel te splijten. De UMP maakt nu al lawaai met de slogan: Wilt u echt alle macht aan links geven? Dat zet de toon.

Hollande net aan de macht moet nu niet zijn meerderheid zien verdampen al na zijn eerste stappen..

Modem dat fors verloor bij de presidentsverkiezingen zien we nu veelal kiezen voor een linkse kandidaat al koos Morin weer voor de UMP-zijde. Modem zette in diverse kiesdistricten van de Bouches du Rhone  geen kandidaat neer en sloot zich bij het PS-kamp aan. Het wordt dus alweer spannend hier!

HOLLANDE HOUDT GROTE SCHOON-MAAK

Bij een presidentswisseling in de VS wordt zowat alle belangrijke personeel in de overheid naar huis gestuurd en vervangen door “bevriende helpers”. Dat is natuurlijk in elk land een beetje het geval maar zeker ook in zwang in La France. Hollande sprak tijdens de verkiezingscampagne al openlijk van “de UMP-Staat in het ministerie van Binnenlandse Zaken”, waar het zou wemelen van de sarko-ami’s. De heren Sqarcini en Pechenard van de Police Nationale resp. de DCRI (Inlichtendienst) kunnen hun koffers wel pakken dus. Idem de prefect van Parijs ene Gaudin en ook ene Lambert, de panda geheten, en prefect van Seine-Saint Denis…

Ook ene Bailly van de DRPP (Inl. dienst Politie) die de handel en wandel van de vriendin van Hollande ( Mme Valerie Trierweiler) onderzocht zal daarvoor nu ook moeten boeten. Ook al zegt “men” in PS-kring dat er geen “heksenjacht zal komen” dat stelt niemand echt gerust. Want de verhoudingen zijn op scherp gezet… Dus nu is het tijd voor de “vrienden”….

DE EXPATS GAAN OOK KIEZEN

Er zijn nu ook 11 kiesdistricten gedefinieerd in de wereld buiten de Franse grenzen voor de ca 2,2 miljoen Fransen die ver weg wonen. Daarvan gaan er nu voor het eerst, schat men, ca een miljoen ook stemmen voor de legislatives van juni. En op hun stemmen wordt nu ook jacht gemaakt want de winnaars moeten nu hun overwinning bevestigen en de verliezers willen best wat kiezers terug. Enkele “nieuwe districten” zijn: de VS en Canada, Latijns Amerika, Noord-Europa, de Benelux, Spanje en Portugal, Zwitserland, Centraal en Oost-Europa, Noord en West Afrika, Afrika en midden-Oosten, Zuid-Europa en Israël, Rusland, en Azië en Oceanië. Parijs kwam met 11 buitenlandse districten waar kandidaten strijden om een zetel. Dus Franse expats die in zo’n buitenlands district wonen kunnen zich kandidaat stellen namens een politieke partij of onafhankelijk. En win je dan ben je voor je het weet in Parijs en (bijna) geen expat meer….

In de regering Hollande zien we ook voor het eerst een staatssecretaris voor Fransen in het buitenland… Parijs ontdekt zijn buitenland. Binnenkort weten we dus wat de “weggelopen Fransen” voor politieke voorkeuren hebben… Tja volgens de UMP zijn dat vooral rijke mensen en daar houdt Hollande niet echt van…

Wel dat stemmen kan via Internet , via de Post natuurlijk en ook op basis van volmacht dor iemand in Frankrijk… Want niet zelden zitten expats wat ver van de “beschaafde wereld weg” en dus moeten alle middelen benut worden om ook hun stemmen te vangen nu de verschillen zo klein zijn geworden…

DE DREMPEL VAN 50 WERKNEMERS..

Deze drempel staat in de Code du Travail en is erg belangrijk: komt een bedrijf daar één keer boven dan moet het van alles aan extra’s organiseren. Zoals: drie personeelsvertegenwoordigende organen instellen, een winstdelingsregeling instellen en zijn reorganisatieprojecten tevoren vóór leggen zeker als er sociale gevolgen zijn.

Dus scheppen nogal wat ondernemers meteen meer aparte bedrijfjes als de 50 in zicht komt…  Een toestand die nu al te lang bestaat en waaraan niemand zich waagt. Per 100 werknemers telt men 10 vertegenwoordigers  waarvoor elke twee weken vergaderingen zijn voorgeschreven. En bij elke wijziging van de Sociale wetgeving moet het adm. Personeel naar cursus omdat de programma’s moeten worden aangepast… En het stikt altijd van de juridische procedures in dit vlak…

Deze toestanden zouden, zeggen sommigen, wel eens mede de oorzaak kunnen zijn van de hoge werkeloosheid die nu de 10% nadert… Thierry Le Breton die ooit Minister was langer geleden wilde dat dit veranderde maar sindsdien hoort niemand er meer iets van…

EN DE WW BLIJFT STIJGEN

Eind april waren er 2. 888.800 ww-ers in het land en als je er de “verkort-werkende” bij telt kom je zelfs op 4.318.000. In één jaar klom de ww op met 7,5%. De lang-werkelozen kregen nog een zetje omhoog: +8% in een jaar en de jeugdigen ging het ietsje beter maar de stijging in een jaar was toch ook 5%. Nu, direct ná de verkiezingen (men hield zich op verzoek van “Parijs” wat in tijdens..) kwam een stoot sociale plannen los: wel 46 zouden het er zijn en er zouden 45.000 arbeidsplaatsen mee gemoeid zijn. En recent zakte ook nog het aanbod aan vacatures.. Ontslag door economische problemen steeg met 13,8%. Hollande heeft een fors windje tegen en kan niet erg lang op zijn “voorganger” wijzen.

DSK MAG MET DE PERS PRATEN

Hij mag van de beroepsrechter nu wel tegen de pers praten over zijn zaak in verband met “de Carlton affaire” van Lille. Daar is hij nu in staat van beschuldiging gesteld en hij ontkent alles. De beschuldiging is dan ook zwaar: verkrachting in groepsverband zelfs. De waarborgsom van 100.000 euro blijft omdat hij werd vrijgelaten… Maar er blijft wel een lijstje van getuigen waarmee DSK niet mag praten. Zijn advocaten zeggen dat het nu aan hem is te kiezen wanneer hij zich tegenover de pers wil uitspreken… De affaire wordt steeds naarder voor deze ex-presidentskandidaat van hoge allure.

DE CGT KREEG (BIJNA) EEN NIEUWE BAAS

De grootste Franse vakbond kreeg (bijna) een nieuwe baas want Thibault houdt het voor gezien. Hij was aan het stuur sinds 2 en had veel moeite de interne vrede te bewaren. Hij stelde een dame Prigent genoemd voor maar dat advies werd niet opgevolgd, men weigerde een stemming nu over deze voorgestelde dame. Een unicum in de CGT! De herrie daarna duurde zelfs twee dagen maar men kwam geen meter verder… Besloten werd de zaak naar oktober te verplaatsen.

Er is dus ook slecht nieuws voor Hollande die nu geen betrouwbare gesprekspartner heeft en voor de CGT zelf… Want de opvolging speelt pas in 2013.

Ene Aubin (uit de privé-sector) had betere kaarten leek het maar men durfde een stemming over namen niet aan….

Het ledental , dat Thibault naar 1 miljoen wilde verhogen, bewoog nauwelijks: nu staat het op ca 680.000 stil (daarvan zijn er 115000 gepensioneerde). Zijn verdienste was eerder dat hij splijting voorkwam, de invloed van de communisten in de club reduceerde en met Sarkozy een compromis vond over de “speciale pensioenen”. De opvolger zal de pensioenstrijd weer aan moeten vatten want de CGT wil niet dat de leeftijd op 62 jaar blijft… Ondanks het feit dat het terugdraaien van de leeftijd naar 60 jaar voor hen die 41 jaar premie betaalden al minstens 4,5 miljard zal zijn in 2017…

Hollande krijgt hier ook een zware dobber aan en hij weet dat nu zeker….

IS FRANKRIJK TE LANGZAAM?

De wereld gaat steeds sneller, veranderingen alom en ze gaan met hoge snelheid. Maar het lijkt alsof Frankrijk op het oude tempo blijft qua besluitvorming, zeker als de overheid er in gemoeid is. Zoals bij bouwprojecten…  Maar ook bij het oprichten van een bedrijf, een nieuwe crèche of de samenvoeging van twee boerenbedrijfjes is er sprake van heel wat traagheid. Dat remt de vooruitgang, het concurrentievermogen en ook moderniseringen. Het komt dus vooral door trage overheden, complexe wetten en regels en veel procedures en zeker ook door het nogal gecentraliseerde systeem in dit land. En door de enorme “juridische inflatie”, de regen aan nieuwe regels en voorschriften. Als het de Fransen zou lukken het jaarwerk in 355 dagen te doen in plaats van 365 dagen zou dat alleen al een groei van 3% betekenen, zegt ene Poitrinal uit de OG-sector. Hij schreef een boekje geheten: “Plus vite! La France malade de son temps”. En hij werkt daarin een nieuwe aanpak uit. Dus nu moet hij dat boekje gewoon even verkocht krijgen en het is gepiept. Als je hier bijna 20 jaar woont en een huis bouwde en verkocht en een appartement kocht en aanpaste, weet je best wat mijnheer Poitrinal bedoelt… Het is een waar gevecht met van alles en iedereen en het kost héél veel tijd. Mede daarom vragen nogal wat mensen maar geen toestemming of vergunningen… En ondanks dit gaat het dus nóg te langzaam?  

Natuurlijk hoor je in alle landen klagen over te veel en te complexe wet- en regelgeving en elk land ziet daar verbeteringsmogelijkheden. Maar er zijn er nogal wat die vrezen dat La France hier niet zo sterk staat al is het erg moeilijk aan te tonen..

WE MOETEN ONS GEWOON TERUG TREKKEN “OP ONSZELF”!

We worden er niet altijd graag aan herinnerd;  aan onze “koloniale fratsen” met die krachtige Amsterdamse motor die VOC heette. Die “VOC-mentaliteit van toen”, maakte ons tot de eigenaren van een ver giga-land van duizenden eilanden, dat nu het grootste moslimland ter wereld is en we heetten ooit ook “de Chinezen van Europa”. Die  Hollanders;  die kwam je overal ter wereld toen tegen.

Dat waren nog eens tijden, waarin we over de hele wereld zwierven, pakten wat we leuk vonden en ook wat geweld en slavenhandel niet echt schuwden. Het piepkleine landje barstte van de energie, zat ook vol met immigranten en dreef handel met alles en iedereen. En, bemoeide zich ook best met alle andere wereldmachten. Dat wáren nog eens tijden, zei ook, -en tot zijn grote spijt-, oud-premier Balkenende…

Hoe kon dat land nu toch zó veranderen?

Ik durf er een goed ding om verwedden, dat bijna iedereen regelmatig een of meer van de volgende gedachten heeft: Waarom zijn wij toch in Afghanistan (ook Verweghistan geheten)? Wat moet dat met al die verre ontwikkelingshulp? Waarom moet al dat geld naar die Palestijnen? Laat ze elkaar toch gewoon overhoop schieten in Syrië! En dat een oude gek zijn halve volk uitmoordt in Zimbabwe; dat zo’n stel achterlijke taliban meisjes en vrouwen niet op school wil zien, dat gekke fanaten onder het etiket van Al-Qaida en Al Aqmi terrorisme bedrijven, dat bandieten in Somalië complete tankers en jachten kapen, wat kan ons dat toch deren of schelen?  Ja toch? En zélfs hoor je al: Wat doen wij eigenlijk daar in Brussel nog?

Het valt in deze bange tijden, waarin we voortdurend de broekriem (en zelfs meer dan dat..) moeten aanhalen, waarin de ene heft van de  wereld in conflict lijkt met een andere helft…, waarin men herrie maakt over godsdiensten, over olie en gas en ons dreigt met het maken van kernbommen, echt ook niks méé om “positief en internationaal te blijven denken”. Om doorgewinterde kosmopolieten te blijven.

Steeds wanhopiger geworden, denken we: Wat kunnen wij er nou toch aan veranderen, het is allemaal  zo ver weg en niemand luistert toch nog naar ons? Laat toch iedereen maar zijn eigen boontjes doppen, dat is misschien toch beter!

In kringen van de PVV-aanhang is deze twijfel al lang verdwenen: We moeten gewoon ophouden met al die bemoeienis en die geldgeverij aan arme landen…(Behalve waar het Israël betreft dan). Maar ik hoor en lees het nu, -soms fraai en knapper verpakt-, ook vaker bij “open-minded” mensen. Die daar een half leven heel anders over dachten toen ze nog idealistisch en menselijk “betrokken” waren. Aan de borreltafels is dat “stoppen en afstand nemen” ook steeds vaker een serieus onderwerp.

En dat alles, terwijl de wereld nu geheel open ligt, via Internet, satellieten en andere media. Nu wij appels eten uit Argentinië, wijn drinken uit Australië en Chili, koken met soja uit Afrika, olie en gas halen uit het Midden-Oosten en Afrika, alle beeldschermen laten arriveren uit Azië, elke auto importeren en ook de meeste medicamenten en medische apparatuur in het buitenland kopen en ook steeds vaker exotische recepten proberen uit verre culturen;  willen wij toch heimelijk liever terug naar de knusheid van hoogstens iets als de Benelux.

In steeds meer landen wordt er politiek openlijk gediscussieerd over “bescherming van “eigen” industrie en kopen van “eigen” producten”. Zo van : Dus mensen, zet de rem op dat vrije verkeer van mensen, geld en goederen en diensten koop eigen waren! Die superliberale VS was en is overigens altijd,-niet zelden ook wat besmuikt-, een land waar men keiharde invoerheffingen niet schuwt om zichzelf te “beschermen”. Ze verdedigen dat meestal met “een te grote schok, die tijdelijk gedempt moet worden” of met “verweer tegen oneerlijke concurrentie”.      

  

Dit kan dus nu, ondanks wat we tien jaar geleden 9/11 in New York zagen gebeuren, zittend in onze huiskamers. En nadat we er ook achter kwamen, dat die preventieve oorlog tegen Irak, niets met “massa vernietigingswapens” van doen had. Maar gewoon alles met die grote olieplas (waar een “niet-bevriende” dictator over regeerde). Wat zouden wij, energie-verslaafden, moeten beginnen zónder die olie en dat gas? Zeker nu dat gas uit onze bodem, dat wij gretig verkochten en verkopen aan andere landen, op dreigt te raken. Daar aten wij overigens lang goed van en we kregen ooit zelfs te horen dat wij leden aan “the Dutch disease” (waar nu bijna alle landen met olie en gas aan lijken te lijden en wat nu “ De vloek van de olie” wordt genoemd).

Ik weet dat hier om de hoek, in het Gare Saint Charles, ooit  een dikke bom ontplofte, wat een dozijn mensen het leven kostte. De bom was, in een koffer daar neer gezet door ene Carlos, die als ex-terrorist recent nog in Parijs werd berecht. Enige tijd later klapte er ook een flinke bom in een parijse metro en we gingen op weg naar een tijd dat er op vele plaatsen in steden en in stadse transportsystemen bommen klapten en veel mensen stierven. Dagelijks zie ik de doorzichtige plastic vuilniszakken op het Gare naast ons, die drie keer per dag worden geleegd. En niet enkel omdat ze gewoon vol zijn.. Ook lopen er hier, in het kader van het Plan Vigipirate, vaak groepjes militairen met automatische wapens te patrouilleren. Wachtend op die geheimzinnige en akelige vijand…  

Toch vliegen we gewoon in superjumbo’s naar verre bestemmingen, hebben tweede huizen in Bali, Oost-Europa en Florida en veel vakantievrienden die duizenden kilometers ver weg wonen. En van flink wat toerisme in eigen land is ook niemand vies toch? We organiseren de mooiste en de gekste dingen om die buitenlandse vakantiebudgetten in te pikken, ja toch?

Ons leger is ook begonnen met leren te vechten in Cyberwars, wapent zich nu zelf tegen cyberaanvallen en oefent ook om het vaderland “cybermatig” te kunnen verdedigen. Deelnemen aan gevechten en defensie-acties tussen computers via het wereldwijde Internet, dat is namelijk dé toekomst van de oorlog. Als de taliban wat verder zijn, kunnen ook zij ons thuis ook met drones bestoken, vanuit hun bunker in Kabul. Zoals dat nu de VS doen, vanuit een groot army-center in Zuid-Dakota, als ze terroristen willen wegknallen diep in Pakistan. De oorlog kent ook geen enkele grens meer en idem het terrorisme…

Mensen in Frankrijk zien hun bankrekening plunderen vanuit Nigeria nadat hier skimmers en minicamera’s op geldautomaten hun rekeningnummer en pincode hadden doorgeseind naar boeven in West-Afrika. Dat we in Amsterdam en elders maffioso uit de hele wereld op bezoek krijgen, om elkaar onderling uit te moorden, dat is ook al geen schokkend nieuws meer. De boeven en de misdaad kennen ook geen grenzen meer. Al-Qaida, dat onder de filiaalnaam Al-Aqmi, aan een stevige opmars bezig is in de Sahel (wat de achtertuin is van Europa), verbindt zich daar met locale opstandelingen en afscheidingsbewegingen. Zie nu Somalië en Jemen voor wat dat op termijn betekent.

Die stroom vluchtelingen/ illegalen blijkt ook niet echt te stoppen te zijn. We proberen ze wanhopig via veel juridisch gedoe het land uit te zetten, maar ze lopen even later weer ergens in het zuiden de EU-grenzen over. We weten het en er kijkt geen mens meer echt van op. En zeker niet meer van zo’n 50 verdronken afrikanen die zonken met weer zo’n gammele boot, toen ze op weg waren naar ons paradijsje. 

Ook wij werden, na WOII, enthousiast lid van de VN en zijn vele organisaties, en van het IMF, de Wereldbank en plaatsten ook overal ambassadeurs en openden consulaten. Nederland deed niet zelden ferm zijn mond open over de misstanden in de wereld en wij waren ooit beroemd om onze open en tolerante houding. En natuurlijk moest er ook internationaal worden overlegd, ge- en veroordeeld en worden opgetreden, als het ergens té bont werd. Niet zelden stuurden we militairen c.s. naar verre landen om grenzen te bewaken of “boze mensen uit elkaar te houden”. Die duizenden blauwhelmen zijn er nu, na tientallen jaren, nóg!   Europese samenwerking en toenadering, wel dat was, -na die miljoenen doden in forse Europese conflicten en zeker na die miljoenen vergaste joden-, een vanzelfsprekendheid. We zeiden: Dat dus nooit wéér!

We werden lid van de NATO en vochten in dat verband mee op veel plekken in de wereld, zoals nu in Afghanistan. Maar de defensiebudgetten moeten sterk worden teruggebracht, nu het geld op is geraakt. We verkopen tanks en ontslaan militairen, terwijl het op de wereld eerder veel gevaarlijker wordt…en je nergens meer veilig bent, zeker ook niet voor verre vijanden. Samenwerken moét op defensiegebied en net nú dus meer dan ooit, wat dwars in gaat tegen die nieuwe idee van “deuren en ramen dicht en gewoon retireren”.  

Dit is een nogal onvolledig plaatje van de wereld waarin we leven en waaraan we, ooit, zo graag volop meededen. Zijn we op die wereldorde dan nu echt uitgekeken? Denken we dat het een tandje of drie minder moet in de toekomst? Geloven we dat we deze grote move naar “een open wereld, die echt op éen dorp lijkt”, kunnen afremmen of stoppen? Is dat echt wat we nu denken en willen?

Of willen we wel wat knusser en kleiner kijken, maar natuurlijk niét de leuke dingen van die open wereld verliezen?  Dus wel de lol genieten maar de lasten liever voor een ander laten…?

Dit is het totaal tegenstrijdige beeld, dat in onze wereld kenmerkend lijkt te worden. Mensen willen zich op eigen honk terugtrekken, terwijl dat geen enkele veiligheid meer kan bieden. Gevaar kent geen afstanden meer en wie zich niet “wapent tegen dreigingen” wordt een gemakkelijke prooi. Samenwerken met gelijkgestemden over de hele wereld is ook daarom onmisbaar geworden puur om te overleven.

Nederland roept steeds vaker het beeld op van een troep struisvogels, die met de kop in het zand midden in een potentieel slagveld staan… En er zijn schaamteloze politici die mensen in die onzinnige, ja krankzinnige, houding bevestigen, gewoon om wat zeteltjes te winnen. Zij breken relaties stuk, bieden de wereld een aanblik van achterlijkheid en suggereren dat je grenzen zo maar kunt sluiten. En dat je niks van de buren aantrekken gewoon wel kan en ook geen ongewenste gevolgen zal hebben.

Waarvan zijn dit nou toch de symptomen; van welke ziekte of afwijking? Waarom vermag het verstand niet meer om dit soort achterlijke en valse romantiek te corrigeren? Is het een vorm van collectieve Alzheimer of gewoon massale hersenverweking?

We zouden ons hierover drukker moeten maken dan over die reeksen van steeds dollere dingen die in de wereld gebeuren. Want wij lijken niet meer tegen onze eigen wereld bestand te zijn en dat vind ik pas echt schrikken!

Mensen u weet het best: ontsnappen kan echt niet meer en we zullen wel moéten meedoen. Ook al bent u er zo moe van geworden en zo teleur gesteld. Denk even aan China dat zich enkele eeuwen geleden, ook teleurgesteld van de “westerse wereld afsloot” en zelfs duizenden kilometers muur bouwde. Waarover nu de hele wereld verbaasd en verrukt heen wandelt… Terwijl China razend snel op weg is om (weer) de grootste macht op aarde te worden. Laten we ze eens vragen waarom en hoe die laatste totale omwenteling ondernamen…

De nieuwe multi-polaire wereld vormt zich snel met zijn diverse nieuwe clubjes… China met 1,3 miljard en idem India (die de grootste wordt), de VS met 350 miljoen (Nigeria wordt groter dan de VS!) en dan Europa met 500 miljoen. U ziet dat Europa+VS samen nog wat zouden kunnen voorstellen… Maar nu gaan die twee vandalistische partijen, de PVV voorop, op 12 september het volk afhouden van de Europese idee; stommer kan het echt niet als je goed in nu de wereld rondkijkt.

Dus moeten we er voor zorgen dat er een politiek midden “à la Kunduz” kan komen, dat met zijn vijven een meerderheid moet kúnnen pakken; dan is er nog wat hoop. Niet dat dit de EU-neergang zal redden, zoals ook niet dat ESM-fonds, maar lijkt me nu een fatsoenlijkere houding, die  loont op termijn en die ons wel een betere positie verschaft, voor wat er ná deze crisis toch moet gebeuren.

Dus:  “Deuren en ramen dicht en “op onszelf gaan”? Bent u nou helemaal belatafeld!  

         

Maar…

           als je de leeftijd van de zon hebt is dit alles gewoon geen nieuws en ook niets verbazends en zeker niet iets beangstigends. Maar onder ons mensen, leeft niemand meer, die uit eigen ervaring over onze geschiedenis kan vertellen. Wij hebben enkel de overlevering van onze voorouders en te velen  interesseren zich daar helemaal niét voor.  

Die zon ziet ons ook allemaal en weer elke 24 uur; dus voor haar is de wereld echt een “dorp”. En zij kan zich “afsluiten of terugtrekken” natuurlijk onmogelijk voorstellen, die grote, warme kosmopoliet. Neem het dus allemaal wat meer filosofisch, maar laat intussen niet enkele mafkezen, die niets met ons en onze (klein)kinderen op hebben, alles naar de filistijnen helpen. Dus verzet u!

Ga wat vaker in die zomerse zon en voel hoe oud die warmte eigenlijk is. Én besef hoe vele vóór u in deze zon zaten en dat zij allemaal ook meemaakten wat ons nu overkomt. Ook al zal elk van ons eens sneven,  de mensheid als geheel doet dat echt niet.

Wel als dat geen puur optimisme is dan ga ik voortaan enkel nog in de zon liggen en blog nooit meer!

Ik wens u dus weer schitterend weertje toe.

, 2 juni 2012

ALLEDAAGS UIT DE MIDI EN MARSEILLE

MARSEILLAANSE WIJSHEDEN

“Consumpties op het terras moeten bij bestelling worden afgerekend” (Gevonden op een terrasje van een bar in de volkswijk Belle de Mai, waar men wel eens wat vergeet).

“Een lage prijs trekt klanten aan en goede kwaliteit doet ze terugkomen” (Restaurant bij ons om de hoek: en het is er echt lekker en niet duur).

DE MIDDENSTAND IS WOEST HIER!

In de Vieux Port is het een chaos vanjewelste, wat te verwachten was als je midden in de verkeersslagader en in het hart van het centrum alles opbreekt om er een voetgangersgebied van te maken.. En nu, na enkele maanden, van enorme gaten, dozijnen graafmachines en honderden vrachten puin afvoeren, begint de middenstand moord en brand te schreeuwen; dit hadden ze echt niet gedacht, net zoals wij overigens. Want nu begint het toerisme weer te bloeien en moeten de echte omzetten gescoord worden… Marseille maakt weer eens zijn eigen lokale crisis dus…

En als de grote vlakte weer hersteld zal zijn, na de gatenkaas, worden de trottoirs, dus het deel vlak vóór de winkels onder handen genomen. Dat maakt het nog erger dus…  Natuurlijk wist het bestuur dat er verliezen zouden worden geleden bij deze operatie door de middenstand en er was ook een schadevergoedingsregeling bedacht… Maar er zijn er zelfs, die dat niet meer gaan halen ( zeggen ze). Want het gaat nog maanden duren..  Maar net als boeren met slecht weer, hoor je ze niet meer bij prima weertje en dat zal ook hier zo zijn als we straks trots en easy allemaal lekker tippelen door een bijna verkeersvrije Vieux Port. Waar enkel dan nog gelukkige middenstanders wonen die met afschuw terug denken aan die lawaaierige en stinkende auto-massa’s die zich dagelijks door de straten om de haven worstelden… Ik kan niet wachten op de eerste dag op het terras van La Samaritaine zonder al dat smerige blik! Kop op, les commerçants! On arrivera! Maar wel eerst wat botertje bij de vis nu…

PAS OP MET OMA’S UIT AUBAGNE

Ze was 78 lentes jong toen een grote jongen (1.90 m. en 20 jaar) haar collier en oorbellen, die overleden opa haar had geschonken, wilde afpakken. De lafbek dacht een makkie te krijgen maar dat weet hij nu voor altijd beter. Oma ging er meteen boven op en vocht als een leeuwin. Toen het niet vlot genoeg ging koos ze voor een aanslag op de 2^e Achilleshiel van de man, die zich in het kruis bevindt. Haar knie trof volop op de juiste plek en de grote jongen moest jankend het veld ruimen. Een borreltafel verhaaltje? Kan best; ik hen het uit La Provence, onze krant.

Oma ging voor de zekerheid toch ook even naar het ziekenhuis waar men lichte blessures constateerde. De grote jongen is in het ziekenhuis niet gezien; hij moest zich thuis behelpen met wat ijsbuideltjes. Dat schijnt te helpen. Dus dames beetje trainen en 2 meter is een makkie!

HET LEKKERE WATER VAN MARSEILLE

We hebben hier lekker water en dat komt, via het Canal de Marseille, uit de grote regenrivier La Durance. Bij aankomst wordt het dan met een bestraling gedesinfecteerd en klaar is ons watertje.

Nou is dat betonnen kanaal ook best link er zijn mensen die er in vallen en ook die er in zwemmen! Wat erg gevaarlijk is omdat het stroomt met een snelheid van 1 meter per seconde (dat is wandelsnelheid van een mens). En in de diepte (het is 2 meter diep!), stroomt het nog sterker door de V-vorm van het bekken. Gelukkig verdrinkt er tot nu toe maar een mens per jaar en zo’n 4 dieren.

De Société des Eaux de Marseille schreef dus maar weer eens een brief aan de 23 gemeenten die het bedient over de gevaren van het Canal om het geheugen even op te frissen. Dus komt u ook ooit in de verleiding om op een hete dag een duik te nemen in het mooie blauwe canal, dan kijk even op uw zwemdiploma!

DOOP VAN EEN CRUISESCHIP

De MSC DIVINA kwam vanuit Nazaire (waar het gebouwd werd) naar Marseille voor haar doop. En ze voer trots langs de hele Corniche Kennedy, langs Chateau d’If  naar L’Estaque waar het aanlegde. En het werd begroet door een grote groep boten en bootjes en slepers. Het schip kan 4000 passagiers aan met zijn 1751 cabines , weegt 30.000 ton en heeft 66000 lampjes…  Na de doop en de VIP-avond vertrok het vol met passagiers voor zijn eerste mediterrane cruise…

Mr. Eshena de directeur van de firma MSC Croisières stelde iedereen gerust: er wordt nu voor elke reis een precies vaarplan opgesteld dat de kapitein goedkeuren moet… Om grapjes van idiote stuurlui (zie Italië) te voorkomen. Lastige manoeuvres mogen enkel nog met voldoende competent personeel op de brug en… er zijn nu ook veel meer en beter verspreid opgehangen zwemvesten.

De tijdelijke zakker bij de boekingen na de ramp met de Concordia is over: de markt groeide in een jaar +25% zelfs. En er is ook hier een low-cost tendens. MSC heeft al 12 cruiseschepen in de vaart en men is positief over morgen ondanks de crisis.  

GARE DES (AUX)  BISOUS

Als ik door de hall kruis van het Gare Saint Charles zie, hoor ik overal het typische gedoe van de “bisous” (of de french kiss zoals de anglo-saksen zeggen). Dat sublieme gebaar van begroeting en van afscheid van de Fransen. En als ik in de titel het grapje stop van “gare aux bisous” (pas op bij het geven van bisous), dan slaat dat op de technische problemen bij de keuze van de juiste vormgeving… Want hoe dat moet is echt een klein beetje een hoofdbrekerijtje.  Een ding is zeker: hoe vaker je van kant wisselt hoe dichter je bij de persoon staat of, beter gezegd, hoe meer minstens één van de “kussers” dat denkt… Want niet zelden zie je dat een van de omhelzers remt na twee kanten, terwijl de ander lustig doorzoent… Dat kan tot pijnlijke situaties leiden en ook tot pijnlijke botsingen van starre hoofden. Dus wees voorzichtig en maak aanstalten tot twee keer: dat is een wijs begin. En voeg er nog éentje aan toe als de ander daartoe uitnodigt en nóg een, indien dat nog een keer gebeurt. Het bisousprotocol heeft ook nog, lijkt het, een geografische component. In Parijs zou het vaker op 4 stuks liggen dan elders zegt men. Ik heb een keer ervaren bij een Parisienne dat ik op drie zat maar 4 keer wilde en dat vond de dame in kwestie maar niks… Raar gevoel verzeker ik u!

Een tweede algemene regel is dat mannen enkel bisous uitdelen als ze echt goede vrienden zijn. Het gebeurde me enkele keren bij verrassing dat buren of goede vrienden daar, -vaak bij een verjaardag-, toe over gingen. En een vent in je armen die je kust, daar moest ik echt aan wennen, wat betrokkene natuurlijk opviel. Dus kreeg ik uitvoerige uitleg, wat erg prettig om de toestand te verwerken, vond ik.

U begrijpt dat ik zeer goed toekijk als men elkaar ontmoet en dat mij al die verschillen zeer opvallen en … interesseren. Want ze tonen de “affectieve patronen” binnen groepen mensen heel precies en dat is niet onbelangrijk om te weten.

Dus als je, zoals ik, naast het Gare Saint Charles woont waar elke dag bijna 100.000 mensen komen en gaan, dan woon je naast een sociaal-psychologisch laboratorium van formaat.  

Na bijna 20 jaar in La Douce France moet ik u zeggen dat ik het “bisous-gedoe” erg heb leren waarderen; zeker ook het kussend begroeten van alle kleinere kinderen. Het geeft meteen een goede sfeer dat “kissing in the air” aan beide kanten van iemand… En het ruikt ook vaak zo heerlijk of net niet natuurlijk. Kortom: van mij mag de bisou blijven tot in de eeuwigheid. Ook ben ik ervoor dat deze gewoonte nog verder wordt overgenomen in andere landen: ja, ik stel voor om de bisou uit te roepen tot hét  Europese begroetingsritueel.

Dus hup, dit punt gaat op de volgende agenda in Brussel meteen ná de behandeling van het “Griekse drama”…

2013 NADERT!

Er hangen vele grote plakkaten en gigantische doeken met opschriften die ons er aan moeten herinneren dat het jaar 2013 snel nadert… Het jaar waarin Marseille de Culturele hoofdstad van Europa zal zijn…

De slogan is best aardig al nodigde die ook uit tot het maken van grapjes:

“2013 LA CULTURE A TROUVÉ SA CAPITALE “

heet het in de publicity. Een lokaal grapje is nu : “ La ville a enfin trouvé un peu de culture”.

Overigens staat op borden in Avignon en dus permanent: “ Hoofdstad van de Europese cultuur”…. Echt waar!

Nou dat vinden wij echt aanmatigend en we verzoeken die van Avignon, minstens voor 2013, die borden af te dekken.