DIE ROBOTS JATTEN ONZE BANEN!

Dat gaat er in de VS weer in als (oude) koek!  Net zoals in Frankrijk (en ook al elders) de roep om de grenzen te sluiten steeds luider wordt. En geef het maar toe: het klinkt ook super simpel en logisch, toch? Waar wachten die sukkelige politici dan eigenlijk op? Die WW die hebben we dan toch zo plat: fabrieken mogen gewoon niet meer naar het buitenland, we heffen invoerrechten op concurrerende producten en wie mensen ontslaat omdat hij in robots investeert krijgt een forse boete of erger. En klaar toch?

Helaas het is weer zo’n voorbeeld van een “volks simplisme” waarvoor politici zich moeten schamen, als ze dat ongenuanceerd bevestigen. Immers, zij zijn er nou net voor om goed uit te leggen dat het zo echt niet (meer) kan! Ik zal dus alle politici die mijn blog lezen even wat helpen: niet omdat dat het niet zouden wéten, maar opdat ze zich nog erger zullen schamen!

Eerst dus die robots maar even en daarna komen er nog enkele soortgelijke kwesties aan de orde. De illustraties en de cijfers komen vooral uit de VS, waar men nu (weer) massaal in robots investeert en waar nu de werkeloosheid eindelijk wat lijkt te dalen…
-In 1900 werkte 41% van de Amerikanen in de landbouw… nu is dat nog 2% (!). Dank zij de enorme mechanisatie. Al die mensen vonden dus elders werk..
-toen de fabrieken, de laatste decennia,begonnen met rationalisaties, vonden arbeiders en hun kinderen werk in de financiële, de gezondheid- of de informaticasector en elders.
-in 2005 produceerde een Amerikaanse arbeider evenveel alleen als twee collega’s deden in 1970; en 4 deden in 1940 en zelfs 6 deden in 1910.!
De verwachte werkeloosheid door de technologische vooruitgang kwam er dus niet, en de reële salarissen stegen zelfs fors. De toename van de productiviteit schiep veel welvaart en dus bepaald geen armoede. In de niet-agrarische sector kwamen er over langere tijd gemeten 50 miljoen banen bij  terwijl in sommige sectoren de werkgelegenheid halveerde…

Op vandaag veroorzaakt de technologische vooruitgang ook nog zowel winnaars als verliezers. De laatste dertig jaar nam de werkgelegenheid tóe in de lagere banen én ook bij de hogere jobs. In  de middengroep werd het aantal jobs echter steeds minder. De eenvoudiger jobs in fabrieken industrie en administraties worden weggerationaliseerd: de hogere (en vaak hightech) jobs vermeerderen en de ook in laagste jobs komt meer werk. Wat ook leidt tot een snelle toename van het gat tussen arm en rijk en het inzakken van “de middenstand”. Wat dus een heel andere verklaring is voor die kloof: arm -rijk.
De nationale productie is nu ca 5% onder zijn mogelijke niveau. Er mankeert dus in de VS een vraag van 800 miljard dollar die dus geen werk schept voor mensen en machines.

Ook in  Frankrijk is de discussie over “made in France kopen” weer levendig: invoerrechten heffen op producten uit bedreigde sectoren is hoorbaar in de discussies en ook al “gewoon grenzen sluiten”. En bedrijven bij hun vertrek naar goedkopere oorden gewoon openlijk frustreren, dát durven sommige nu ook al te verdedigen. Natuurlijk heb ik het niet over bedrijven die willen vertrekken nadat ze dikke subsidies kregen en die dat negeren bij hun besluiten; dat is natuurlijk heel wat anders. Premier Orban van Hongarije, die buitenlandse bedrijven nu zelfs extrabelasting laat betalen, omdat ze Hongaarse bedrijven beconcurreren, moest in Brussel op de mat geroepen worden.

Ja, er bestaat nogal wat “protectionisme”, en zelfs in superliberale landen als de VS is dat te vinden. Recent nog door Obama, die autobanden import vanuit China met accijns aanpakte. Als het gebeurt in “een noodgeval om een omvallende sector even te redden” is het te begrijpen en ook te verdedigen, maar om het als “nieuw principe of structureel concurrentiewapen” wordt bedoeld, is het gewoon voor de hele wereld erg schadelijk.  Wie werkelijk gelooft dat het “je meer op jezelf terug trekken de welvaart dient”, maakt een ernstige fout tegen de wereld waarin we nu leven. Kijk om u heen naar de veelvoud van (soms ook goedkopere en unieke) producten die er zijn, (en die ook u koopt) en besef dat u dan profiteert van de creativiteit en de knowhow van een ander land. Het beste kun je daarbij een  belangrijk medisch product als voorbeeld nemen dat vele zieken kan helpen: dan ga je daarvan toch niet de import verbieden omdat je liever ziet dat het “door een vaderlandse farmaceut zou moeten worden gemaakt, die dat niet kan of wil”? We profiteren toch altijd al graag van elkaars slimheid en vernuft om het leven op aarde beter en aangenamer te maken, ook als dat kan met producten van elders?
Ook wij willen toch graag ónze mooie (of goedkopere) producten aan de (buitenlandse) man brengen  om meer werkgelegenheid en welvaart in eigen land te verkrijgen?
Wel, als je dus min of meer stelselmatig je grenzen sluit of het overschrijden er van met geïmporteerde producten duur maakt, dan gaat de betreffende landen dat uiteindelijk ook met jouw export doen. En zo maken we dan die “internationale welvaartsmachine helemaal stuk. Dus die politici die de mensen de simpele waarheid verkopen dat je jezelf in onze geheel vervlochten wereld zou helpen door de ander de toegang te weigeren (of die erg lastig te maken), plegen boerenbedrog. Het uitschakelen van buitenlandse concurrenten kan erg duur worden voor de eigen bevolking en ook erg slecht zijn voor de “eigen” werkgelegenheid in de exporterende industrie. Dat kan een kind snappen als het maar compleet en eerlijk wordt uitgelegd.
Helaas zijn er steeds meer landen waar de huidige malaise politici brengt tot het propageren van dit soort van “fout patriottisme”. Met name de politici die geen idee hebben hoe (bijvoorbeeld) die werkeloosheid echt en blijvend te verminderen en die dus (uit onkunde), maar iets gaan roepen als “eigen product gaat vóór”. Net zoals sommigen roepen of riepen: “eigen volk gaat vóór” en daarmee anderen die in hun land te gast waren of die zelfs daarheen waren gehaald tot tweederangs landgenoten bombardeerden en ook de dynamiek uit hun economie haalden. Vaak wordt het dus gedaan om het eigen gebrek aan concurrentievermogen en inzicht te maskeren.
Zij die beweren dat met name de EU een soort van “vergiet” zou zijn, hebben dan ook ongelijk: Japan, de VS en de EU hebben elk een praktisch een gelijke aanpak voor hun douanerechten, beweert Pascal Lamy , chef van de Wereld Handels Organisatie. 
Dit alles zet extreemrechts en ook wat “linkser links” dus te kijk als volks misleiders. Wie zich structureel bedient van economisch protectionisme, sloopt de toekomst van het eigen land en maakt het tot een achterblijver en dus tot “een arme van morgen”.

Dus is die vaak verfoeide mondialisering ons lot, maar ook de garantie van echte en blijvende vooruitgang. Wie dat te moeilijk vind of “zich die concurrentie van de nek wil halen” is dus een ten dode opgeschreven ondernemer op termijn en iemand die zijn land geen dienst bewijst. Elk land dat zich ooit isoleerde (zie het China van ná de boxeropstand!) zakt af naar armoede en achterlijkheid.

Dus als u ook gelooft in de “levenswijsheid”: “Veel geld hebben maakt  niet gelukkig, maar armoede maakt wel ongelukkig”, blijf dan ver uit de buurt van die populisten die u simpele oplossingen verkopen om u te paaien. Zij schakelen ook de politieke concurrentie uit met zeer bedenkelijke, niet vaderlandslievende, ja, ondemocratische middelen!  Dus wantrouw hen, die elke keer weer op de proppen komen met dat ei van Columbus!   

Maar,

  'de mooiste foto van Nederland' 2007

 Dutchphotozone.nl

Gelukkig mogen we allemaal nog vrij van de zon en mooie landschappen in het buitenland genieten, zonder te moeten betalen voor de grensoverschrijding. En mogen we zelfs nog  wonen in landen die ons bekoren. Gelukkig kunnen we ook lekkere buitenlandse spijs en drank kopen “om de hoek” en mogen we ook van mooie dingen uit andere landen in eigen land genieten. En wie vind het nou schadelijk of slecht om mooie mensen, zowel van lijf als van binnen, te kunnen ontmoeten, die van verre naar ons toe komen? 


Zoek dus die zonzijde op; buiten, maar ook in uw gedachten. En stop dat benauwende en conservatieve gedoe, dat enkel berust op gemakzucht en/of gebrek aan inzicht hoe de wereld het beste voor iedereen kan functioneren. Dat werkt veel beter, u zult het zien!
Dus ook nu weer:  veel zon toegewenst en doe mee om een plekje in de zon voor elk mens op aarde mogelijk te maken.

, 30 januari  2012.

LEON OP L1 RADIO OVER DE KOMENDE FRANSE VERKIEZINGEN

Klik hier
http://www.le-provencal.nl/audio/Balkon%20vr%2013%20jan%202012.mp3

WAAR MOET DAT MET ONS HEEN?

Dit  zou mijn moeder  hebben verzucht, als ze er nu nog zou zijn geweest. Zeker is dat deze (bange?) vraag velen nu bezig houdt bij het zoeken naar antwoorden. Het valt ook niks mee als je ziet wat er nu om ons heen gebeurt en zeker niet als je ook steeds vaker die pittige analyses tegenkomt van “de toestand” in de “betere media”. Hier een stukje oogst dat, recent,  mij en ook anderen trof.

Bron: HBVL.be

De kloof arm-rijk wordt gestaag groter… Goldmann-Sachs schreef haar clientèle nét een felicitatiebrief waarin werd aangekondigd dat zij nog veel meer rijkdom mochten verwachten in de komende jaren! Hoezo crisis! Deze kloof blijkt steeds meer een hoofdoorzaak te zijn van de snel toenemende schuldenlast in de VS; en sommige geleerden beweren dat het zelfs een belangrijke dieper liggende oorzaak van de crisis zou zijn. In een grafiek zag ik de echt explosieve toename van de rijkdom van de “1% rijksten nu” in de VS vanaf 2000: de prognose was dus “nóg rijker morgen”..
De kloof heeft ook alles van doen met de afname van het aantal banen in de middelste inkomensklassen. In de EU stijgt het aantal banen in de hoogste inkomensklasse en daalt in de armste groep..En zakt ook echt in, in de “middelste inkomensgroepen”. De winkelier sluit zijn zaak nu, de administratieve kracht is niet meer nodig en in de laagste inkomensgroepen beconcurreren de (soms clandestiene) arme immigranten, de niet-gediplomeerden.
Het aantal jobs in de “high-tech beroepen” groeit heel aardig: hoog gediplomeerden hebben niks te klagen over banen én inkomen. De middenstander zakt echter af, moet zijn winkeltje sluiten, ook omdat internetkopen sterk toeneemt en het grootwinkelbedrijf hem omduwt. Hij verdwijnt naar de categorie: laagste inkomens.
De westelijke wereld is qua banenstructuur en inkomensopbouw dus drastisch aan het veranderen zoals dat ook ooit in de industriële revolutie gebeurde. Dit verklaart ook de onvrede en frustratie in de middengroepen, die dat politiek ook “vertalen” door achter populisten of ultra-rechts te gaan aanlopen. Zie in Nederland dus PVV en… ook SP die beide aardig daaraan mee doen, terwijl de oude “volkspartijen” wegkwijnen, zie CDA en PvdA.
Kijk je naar de EU en de euroklucht, dan moet je denken aan het orkest op de Titanic dat tijdens het wegzinken gewoon stoïcijns doorspeelde…alsof er niks aan de hand was.
De jeugdwerkeloosheid in Spanje is nu 50%, de kloof arm jong en “rijker oud” begint flink te wringen daar… En in Zuid-Europa en nu ook in Nederland (!) worden de eerste pensioenverlágingen openlijk aangekondigd. Niet omdat de staat geen geld meer heeft, nee, het aantal pensioenpremiebetalers daalt fors in sommige sectorfondsen (zie boven) en de rendementen zijn belazerd… én de levensverwachting groeit nog steeds…Dat is de tol van de medische vooruitgang, cynisch genoeg!
Die hypocrisie wil ook maar niet verminderen in deze tijd van “casino-kapitalisme”. Dat achter elke losgeslagen geldlener ook een even losgeslagen geldschieter staat of stond, wil bij vele maar niet doordringen. Al zien we nu de banken bij hypotheekverstrekkingen de remmen fors in trappen..
Het toenemende ongenoegen vertaalt zich ook in een  groeiende aanhang bij partijen als SP en PVV in Nederland, de Teaparty in de VS en het Front National in Frankrijk. Ook in Nederland wachten mensen als Wilders en ook Roemer op het moment dat de “gedoogstekker” er echt wordt uitgetrokken. Het moment van “het verzilveren van hun winst”..
De Teaparty groeit in aanhang in de VS maar vindt geen acceptabele politieke leiders. De huidige republikeinen proberen allen om  hen in te lijven maar deze partij vertrouwt geen politici. Ze wéten dat men hun daar niet voor vol aan ziet… Dus groeit de frustratie enorm snel in die hoek, waar het wemelt van hen die uiterst haatvol spreken over “die democraten, darwinisten en freudianen”. Mitt Romney lijkt nu dé kandidaat

Bron: HBVL.be

te worden maar bekoort eigenlijk niemand.  Hij hoort in hun ogen ook tot “die rotzooi in Washington” waarvan Obama voor hen dé vertegenwoordiger is. Een toenemende lokale verbrokkeling is nu hun lot  omdat er geen binding is via een kopman… en de radicalisering groeit hier ook net als bij de “Occupy beweging”,  die ook fors doorgroeit maar zonder echte kopstukken zit. Tekenen van het failliet van een grote democratie, die over zijn hoogstaande waarden struikelde… .
En dat gebeurt alles terwijl er wanhopige intellectuelen (zoals een Geert Mak in Nederland)  die zeer pessimistisch kijken naar de toekomst van Europa,  toch nog verzuchten dat “Den Haag zijn traditionele rol van bruggenbouwer in het Europese krachtenveld” weer zou moeten oppakken. Voor mij is dit enkel nog echt pijnlijke nostalgie…helaas.
Het is verbijsterend om te zien dat veel politici en zelfs sommige economen, tegen beter weten in, blijven bij die idee dat we nu  zo snel mogelijk die economische kloof tussen de zuidelijke en de noordelijke Europese landen ín de EU moeten verkleinen”. Wat, duidelijk zat, een generatie of twee vraagt áls het al zou kúnnen gebeuren. De wegzakkende landen met hun torenhoge schulden ín de eurozone houden, dwingt hen tot steeds

Bron: HBVL.be

meer afknijpen, wat een neergaande spiraal veroorzaakt: zie de Grieken en de Spanjaarden. Maar zie ook de Zweden en de IJslanders, die buiten de eurozone met eigen munt, het kunstje van de wederopbouw nu al laten zien. Zij zitten niet klem met een eigen, corrigeerbare munt die hun export weer kan opvijzelen… Steeds meer economen denken dus dat er landen uit de euro moeten: of die armen in het zuiden óf die “rijken” uit het noorden. Maar die dodelijke geforceerde “eurotische” familieband moet eigenlijk snel doorgeknipt worden zodat die landen kunnen devalueren en “opnieuw beginnen op eigen kracht en tempo”. Dus dát doen , wat de EU vergat onder ogen te zien, 10 jaar geleden. Blind geworden door politieke en economische euforie, die nu, (zie de torenhoge schuldenlasten) toen.. En nú  wordt Brussel en co. wreed wakker geschud. Ook al die sommetjes, die en masse worden gemaakt over de klap die we krijgen “als de euro(zone) ploft”,  veranderen echt niets aan die aanstormende realiteit.
Dit wordt langzaam helder op het moment dat steeds meer mensen beseffen dat Europa, (dat in 1900 nog 25% van de wereldbevolking was en dat in 2050 nog maar 5% daarvan zal zijn), net nú samen zou moeten optrekken om onze ideeën en waarden te kunnen verdedigen en te behouden. In die aanstormende nieuwe “multipolaire  geopolitieke  constellatie”, die er snel aan komt. Tragiek alom dus…en een opkomend besef van ernstige gemaakte fouten in het Europese verleden. Alles moet haaks gaan staan op dat vermaledijde “casino-kapitalisme”, dat nog steeds dóórwoedt!
     
Maar,
er zijn, eindelijk én gelukkig, nu ook heel andere geluiden en mouvementen te horen en te zien. Die roepen om een nieuwe Verlichting en een nieuwe mens “die weer door passies zal worden gedreven”. Zo’n formulering doet wat “pseudo-religieus” aan. Maar we zijn toch ook allemaal opnieuw ook op zoek naar “nieuwe zin en structuur”; naar een soort van “nieuw geloof”? Naar iets waarvoor we weer “warm kunnen lopen” en dat ons weer hoop en levenslust geeft?  Noem het maar zoals u wilt en mijn part dus géén Verlichting! Ook ik lees steeds meer artikelen over het belang van kunst;  voor (te) velen dure onzin, voor anderen echter een fenomeen dat ons kan helpen om een nieuwe balans te vinden, mede door innerlijke verrijking…
En wat mij ook verblijdt is dat er steeds meer te zien en te horen is van “stand up comedians” die ,-nog erg zoekend en rommelend-, proberen ons tot diepere confrontatie te brengen met de dagelijkse actualiteit en zijn anomalie, zijn gekten. We komen dus, voel ik, langzaam weer op een weg die naar bóven zou kunnen leiden. Nog niet materieel,nee,  eerst dus meer “geestelijk”, wat altijd vooraf ging aan “de goeie echte vernieuwingen”.
Dit alles kan en komt ook, omdat die zon ons elke dag een nieuw licht en warmte brengt: onvermoeibaar. Voor iedereen én tegen de laagste prijs die mogelijk is: gratis dus. Ze verzacht de winter en de streken van “onze”  mistral, en dat niet in geringe mate.
Ze zal er ook weer bij zijn als er nieuw licht komt in onze breinen over “hoe het verder kan en moét”. Want daarvan kunnen we écht zeker zijn: de mens is een wonder, hij wil doorleven en bleek daartoe steeds opnieuw goed in staat. Ook na nare tijden en veel kommer en kwel.
Zoek dus de zonzijde op, buiten en ook in uw gedachten. Dat wérkt, u zult het zien!

12 januari  2012.
PS: Pas op: dit alles is gezien met het westerse oog. Ben je uit de “emerging countries” dan is het niet te snappen, ja zelfs bijna irreëel. Of eigenlijk omgekeerd!

WE LEVEN, HELAAS, IN INTERESSANTE TIJDEN…

Dat schreef een Nederlandse journalist een paar dagen geleden en dat zette me echt even aan het denken. Wat zou hij nou precies bedoelen, los gezien van zijn professionele invalshoek: immers het is echt hoogzomer voor politieke journalisten nu!
Zou ook hij niet echt beseffen, dat de tijden altijd al erg interessant waren, maar dan niet op deze zo akelige manier voor óns, in het westen. Immers, de tijden waren al eeuwen een ramp voor de meeste mensen op onze aardbol terwijl het  bij ons in het westen, met zijn minder dan 1 miljard mensen, erg goed ging en steeds maar beter. Terwijl de andere 6 miljard het bepaald veel minder hadden… die leefden intussen al  erg lang “in zeer interessante tijden”. Deze verzuchting zou dus kunnen voortkomen uit die enge, monomane kijk, die wij al heel lang op “de wereld” koesterden. Maar nu zijn wij in eens, ook heel interessant geworden… wát zeg ik, zelfs tot een soort rariteit aan het verworden.
Veel opkomende landen, met China vooraan, keken met bewondering (lees ook afgunst) naar onze welvarende regio waar het zo goed leven was met een “model om trots op te zijn”. En zie nu, die modelmakers blijken fors te hebben geleefd op de pof en hoe! En nu kibbelen ze over “wie en op welke wijze die giga-schulden moeten worden terugbetaald”. Waarbij de sociale verworvenheden met de bosjes aan bezuinigen om zeep gaan nu vooralsnog vooral in de Zuid-Europese landen. Maar realiseert U zich dat het eigenlijk ook al begon in het noordelijke deel?  Die aangekondigde pensioenkortingen van 2012 óf 2013 zijn nu nog maar één voorbeeld.
Politiek is het ook een merkwaardige boel geworden:  de twee EU-koplopers maken de dienst uit en passeren daarbij bij herhaling diverse parlementen en de soevereiniteit van andere EU-landen: “nood breekt wet”, heet het alom.  Dus desnoods wordt ook de democratie, ons paradepaardje, (tijdelijk?) opgeofferd  aan de crisisaanpak. Dat moet die jonge revolutionairen in die Arabische landen wel heel erg verbazen. Net zoals de Amerikanen met verbazing, en vaak ook met afwijzing, kijken naar “hun” protesterende “Occupy-activisten” die maar niet stil willen worden.
Helaas lijkt er een soort van lijn te zitten in die democratieafbraak, zeker als je beseft dat Guantanamo (met > 100 gevangenen zonder nette aanklacht!) er nog steeds is, en er nog steeds aanhangers, ja zelfs regeerders, uit het Bushregiem, het martelen van gevangenen legitiem achten. Wie goed beseft wat dat eigenlijk wil zeggen: denk aan de conventie van Genève en  ja ook aan onze befaamde mensenrechten in onze Grondwetten, moet zich eigenlijk dagelijks óf een aap schrikken óf zich diep schamen. Is dit het vrije westen met zijn humanitaire overtuigingen? Dat kun je nauwelijks nog hardop zeggen als je nu die uiterst reactionaire republikeinen ziet vechten om de kandidaatsplek in de VS. De zwartste Tea-party ideologie is daar nu nog te links. Dus zo ziet het westen, “ons vrije westen” met zijn rotsvaste hoge overtuigingen er nu in veler ogen uit. Dat is dus pas echt schrikken.
Daarbij komt ook nog dat beeld van “een bejaardenhuis met erg weinig jonge mensen”. Een verzorgingsstaat die niet meer betaalbaar is omdat de zorgkosten de pan uit vliegen en de jeugd, met zijn krimpende omvang en zijn 20% of meer werklozen (!)  al die poen echt niet meer kan ophoesten. Wat de Japanse tijger kilde en kilt, verlamt nu ook de westerse vitaliteit en dynamiek. Duitsland gaat daarbij voorop: ze moeten in Berlijn nu nerveus om gediplomeerde Spanjaarden, Italianen etc. roepen, om hun volop draaiende exportmachine op toeren te houden. Dat maakt op grotere afstand toch een erg medelijden wekkende indruk?
En daar blijft het echt niet bij: China laat openlijk steeds vaker zien hoe het begint neer te zien op dat clubje ruziënde dwazen in Europa. In Zuid-Amerika hebben Lula en nu Dilma en ook Kirchner, al eerder laten merken dat ze “ nog wat appeltjes met ons te schillen hebben” én “dat we nu ook maar onze eigen, bedorven, boontjes moeten doppen”. Wat China erg veel positie geeft om zijn greep uit te breiden: de groei van de Chinese investeringen in Europa is stormachtig en Brussel schrikt zich een hoedje. Nog erger: “onze eigen investeerders”  vertrekken ook steeds vaker richting oosten en “zuiden” om hun rendement te vinden én hun risico te beperken. Een Franse minister op reis in Afrika zei erg geschrokken: “Ze behandelden ons nu zoals wij hen tien jaar geleden nog behandelden!”
Dus die titel hierboven, die ik inpikte, geeft de indruk dat wijzélf  nu in “die spannende, interessante tijden” zijn teruggevallen, daar waar ¾ van de wereld een eeuw of langer gewoon continu in verkeerde.
Het geheel lijkt dus gewoon “een potje stuivertje wisselen”  en dat is best even wennen. Immers  dat is wat we nu zien: we moeten wénnen, beséffen, ja (eindelijk) geloven, wat ons onmogelijk leek en waar tot kort geleden geen zinnig mens nog maar over kón (of wilde?) denken!  Langzaam groeit echter het besef dat we moeten opkrabbelen, goed moeten gaan oppassen op onze spullen en verrekte snel een ommekeer moeten maken in onze foute ontwikkeling van de laatste generaties. We moeten er dus “ordinair” opnieuw weer tegen aan: geen herrie maken dus, maar ons weren, wat we zo goed konden ooit en politiek de zaken goed op de rij krijgen en eindelijk eens stoppen met dat populistische bedrog wat geen enkel écht probleem neerzette, en, laat staan, zeker geen enkele oplossing aandroeg. Dit alles lijkt dus steeds meer onze échte crisis te zijn… Veel lastiger dan die financieel-economische dus. Het gaat om dus onze ideeën, onze waarden en waar we voor willen staan. Immers dát zijn we collectief kwijt geraakt in het “oude Europa” en daar moet een heel nieuwe invulling voor komen. Je reinste politieke discussie dus en van zeer fundamenteel soort…. Dus: wié  begint er nou is de hamvraag!  
     
Maar,
Wat is er nou ook eigenlijk mis met,- wéér eens -, “opnieuw” beginnen? Mogelijk ligt daarin nou net een nieuw soort geluk en saamhorigheidsgevoel? Dat deden we eerder en op flitsende wijze na de hel van WOII waarbij ”de verliezer: Duitsland dus”, na 10 jaar een waar  Wirtschaftswunder liet zien aan ons, de verbaasde overwinnaars. Obama zou nou roepen: Yes you can… al geeft hij nu echt geen Marshallhulp, zoals zijn voorganger wel deed ná WO II. 
Dus moeten we het nu echt zélf opknappen en daarbij kan die mooie zon ons best wat helpen. Een blik op die oneindige hemel waar die warmte uit blijft stralen moet ons dagelijks eigenlijk bemoedigen. Het verleden kan dat ook doen: we waren ooit hét voorbeeld en kunnen dat weer zijn. Samen met anderen, maar enkel na veel zweet en wat tranen. Het bloed vergeet ik nu maar liever.
Dus mensen, kijk omhoog, of liever kijk van naast die fraaie zon van hoog naar omlaag! Neem afstand en denk ook aan vroeger; en besef dat nu wéér kan wat eerder ook kon. Maar dan nu el een beetje anders: wat bescheidener, wat meer nadenkend en met een (langzamerhand groeiend) zelfvertrouwen.
Voilà, dit was mijn peptalk voor 2012, vanuit een zonnig Marseille, waar de winterzon de Mare Nostrum nog wat op temperatuur houdt. En waar wij elke dag even denken aan de zomer die er zeker komt.
Dat noem ik nou een prima vooruitzicht en waarom volgt u me hierin niet gewoon? Dus kom op , is het motto voor 2012, want we zijn er allemaal nog!

4 januari  2012

WE ZIJN NU WEL AAN HET ERGSTE GEWEND..

Dit is de gedachte die zich bij mij, -en mogelijk ook bij u-, steeds meer opdringt. Zeker als je de laatste binnen druppelende berichten van 2011 leest: in Nederland wordt er nu toch geknutseld aan de hypotheekrente aftrek (!), de studiebeurzen gaan er aan en mogelijk ook die moeilijke OV-kaart voor studenten. En enkele top pensioenfondsen trekken het niet meer in 2012 en moeten dus nu de gepensioneerden voor zo’n 6% laten zakken. Ach, in Griekenland, Portugal en Spanje (én in Italië nu bijna óók) is dat al een tijdje het geval… De pensioenbobo’s leggen het simpeltjes uit: die veilige beleggingen van nu brengen erg weinig op door die super lage rente én, “we kunnen niet opnieuw de premies verhogen”. Het is gewoon een kwestie van “solidariteit dus tussen jong en actief en ouder en “in ruste”… Trouwe en precieze lezers van Le Provençal en ‘mijn  blog, weten dat ik al jaren, (en op gezag van experts!), schrijf : “dat we binnen 5 à 10 jaar in totaal 20% bruto van ons inkomen gaan verliezen… en gelukkig iets minder netto, vanwege het fiscale effect (al liet Sarkozy in Frankrijk al de inflatiecorrectie achterwege vanaf 2012.).  Waardoor er toch méér belasting per inkomensschijf zal moeten worden betaald.

Het oude, vergrijsde Europa krijgt nu dus toch zijn aandeel te slikken in de wereldwijde “welvaartsherverdeling”, en als we niet gauw de mouwen opstropen én in de handjes spugen, wordt het nog een graadje erger… Maar ja, wié moet dat dan doen als je fors ontgroent en die oudjes ook niet eeuwig willen werken? Zie nu Duitsland waar Merkel nu 100.000 (!) Spanjaarden en Italianen (en waarom ook niet Grieken?) “uitnodigde om bij ons te komen pezen”.  Natuurlijk alleen de best gediplomeerden, dat spreekt voor zich.

Bron: deMijnen.nl

We zijn terug in de 50-er jaren, die ik me nog goed herinner: het stikte in Limburg toen van de “itakken” (scheldnaam voor Italiaanse gastarbeiders) en dito “spanjolen “ (Spanjaarden). Toen waren het bijna enkel de straatarme, niet-gediplomeerden uit die contreien en dat is nu anders…. ., maar vooralsnog!  Zie bijvoorbeeld ook het serieuze plan van een Duitse politicus, die voorstelt, om zo’n 5000 Tunesiërs “uit te nodigen” om de bejaarden- en ziekenhuizen van “lager” personeel in de zorg te (her)voorzien..

Ik zweer u, dat immigranten- en integratiegezeur, waarover zoveel te doen was, nu echt helemaal voorbij is. We botsen nu keihard op onze gammele demografische realiteit, die niemand in de politiek eerder echt wilde zien. En wat gaat Geert nu dan roepen met zijn grote bejaarde achterban? De Polen bevolken ook al massaal onze groentekwekerijen… , (maar dat zijn “gelukkig” geen “achterlijke moslims). We zien nu ook het CDA en de PvdA wakkerder worden en de PVV gaan aanpakken en de confrontatie eindelijk zoeken. De heer G.W. gaat nu een vuurproefje meemaken en daar kan zijn "rancuneclubje” niet echt goed mee omgaan. Daarom wed ik met iedereen en om een fraaie fles Oranjebitter natuurlijk.. Want vaderlands product gaat nu vóór!

Elk weldenkende Nederlander weet nu uit eigen ervaring wat populisme in de praktijk eigenlijk is: gewoon ordinair boerenbedrog dus! Nu horen we her en der weer het volgende stomme gewauwel: “koop meer vaderlandse producten”,  klinkt het.  Protectionisme, vermomd als vaderlandslievendheid, is de volgende “mode”. Terwijl we kunnen weten dat die import vaak véél minder kost, dat goedkope import óók de concurrentie bevordert én… ook dat we onze export (naar die landen waarvan we niks meer “moeten” kopen!)  hard nodig hebben…

Na deze kleine repetitie weet  wel wat er in 2012 nog meer aan gaat komen,; dat wordt één lange rij van verassingen die we kort geleden nog als onmogelijk zouden bestempelen. Dus: een failliet eurozone land? Dat gaat gewoon gebeuren! Uitstappers uit de eurozone? Reken er maar op! En de ondergang van de tienjarige euro? Waarom kan dat dan niet ook gebeuren? Hogere belastingen? Onvermijdelijk. Devaluaties om het verleden “te betalen”? Dat zal dan echt niet voor het eerst zijn: de Fransen hadden een half dozijn devaluaties in ruim een eeuw. Echte en goed zichtbare armoede? Reken er maar op en ook op een terugkeer van die oude charitas. Bij dit alles hoort politieke instabiliteit: niet alleen in Nederland is het gedoogfenomeen nu al dagelijkse werkelijkheid. De politieke versplintering zullen we overal gaan zien met alle gevolgen daarvan. Losgeslagen zoekende burgers die ontevreden politiek gaan shoppen en elke welbespraakte halve gare gaan volgen.

Onze bondgenoot de VS heeft de handen vol aan eigen schuldenbesognes en aan het opdringen van China, India en hun zuiderburen. Waardoor ze die euro ook wel even laten zakken om de val van de dollar nog even uit te stellen. Want dat komt nu echt niet goed uit.

Dus op korte termijn heet het in Washington: beste Europeanen zoek het maar even zelf uit, wij hebben even heel andere zorgen. Iedereen kan dat ook zien aan een “uit Kyoto stappend Canada” en een totaal mislukkende nieuwe klimaatconferentie. De natuur moet ook maar even wachten…en die klimaatveranderingen, dat zal vanaf nu als een fataliteit worden weg gezet.

Kortom we gaan dieper en intensiever een grote verandering meemaken zoals onze generatie er eigenlijk nooit een kende. In tegenstelling tot onze (groot)ouders. We zullen gaan zien hoe de “gewone wereld die wij zo’n 60 jaar wisten te ontlopen” er uit ziet: veel meer jungle dan vele van ons zich nog durven voor te stellen. We moeten dus eigenlijk “uithuilen, wennen aan een nieuwe realiteit en opnieuw beginnen”. Voor de zoveelste keer in de geschiedenis. Dus zoek uw geschiedenisboeken op uw zolder en lees de spannende en ongelofelijke verhalen van de 18^e, 19^e en 20^e eeuw. U zult dan zien: er is eigenlijk niks nieuws onder de zon… Het grote avontuur van de menselijkheid gaat door en herneemt, na een pauze van een halve eeuw, zijn “gewone loop”. Daarbij moeten we één ding ons goed realiseren: voor 80% van de wereld was het nooit eerder zoals “bij ons”! Die gaan wat wij deden nu voor het eerst ook eens enthousiast proberen en dat gaan we zien en … voelen.

Dat is het onvermijdelijke scenario voor de komende jaren waaraan we snel gaan wennen. U zult het zien: geluk is daarbij even goed mogelijk als we eerder beleefden. Alleen ook: rijk maakt niet gelukkig , maar (echt) arm kan wel erg ongelukkig maken… Dus daar ligt onze nieuwe maatschappelijke opdracht om te veel ongeluk in de mensheid te voorkomen. En nu is dat (weer) dichtbij, gewoon hier in onze “eigen wereld”.

Maar,

Ook in Marseille lengen nu de dagen weer en is de hemel weer langer zo mooi blauw. Het is nu hier rustig: vele vertrokken op vakantie  en de nodige winkels draaien op halve kracht: de consumptiestilte na de Kerststormen. De Mistral deed ons even winters huiveren, maar met de nieuwe veranda aan de zonzijde van ons appartement is dat nu veel minder erg en veel behaaglijker. Dus ook wij wapenen ons voor de gestaag stijgende energieprijzen, zeker als je elektrisch verwarmt en nu de koopkracht stevig onder druk komt.

Maar de cruiseschepen varen volop af en aan,  de toeristen zijn er zelfs nú nog en doen de winkeliers vele pleziertjes. De stad maakt zich ook bruisend op voor het laatste jaar vóór we, in 2013,  “Culture Hoofdstad van Europa” zullen zijn. Gevels worden met de honderden opgeknapt, hele boulevards worden nieuw bestraat en geplaveid : Marseille trekt zijn feestjas aan, het wordt nu serieus. De nieuwe musea naast de kathedraal de Grand Major vorderen snel: prachtige bouwwerken ontstaan nu in hoog tempo  met daarin straks collecties van “Mediterrane Beschavingen” én “Moderne Kunst”. Ook de nieuwe “Boulevard du Littoral”,-ook wel het “nieuwe centrum van Marseille genoemd-, begint zijn vorm te tonen alsmede het nieuwe park hier dicht bij, ronde de oude Porte D’Aix.. Dus het wordt nog steeds mooier in Marseille dat zich vernieuwt en verschoont, dwars tegen elke crisis in. Terwijl een steeds gullere zon ons dagelijks met haar stralen besprenkeld, die nu nog een beetje lauw aanvoelen.

Dus: een prachtig 2012 voor U allen! Dat zal nog fraaier worden als ook voldoende uurtjes van die warme zon aan u ten deel vallen. Geniet daar dus maar van en klaag niet: want die koperen ploert is vooralsnog onverwoestbaar en blijft om ons humeur wat op te vrolijken.

Ik zie het gloren van de laatste dag van 2011, de stadsgeluiden zwellen aan en de olijfbomen op het terras bewegen zacht, op het laatste restje van een nacht met mistral. En de Mare Nostrum toont me nog maar enkele witte schuimkoppen. Het wordt hier dus een mooie dag… 

31december 2011

DE TIJD VAN HALVE EN HELE ONWAARHEDEN IS WEER BIJ ONS

De volledige waarheid zeggen in de politiek kent vele remmingen. Allereerst moet je oppassen niet je kiezersmandaat kwijt te raken natuurlijk en verder kun je dingen die (nog) niet helemaal zeker zijn, maar wel erg waarschijnlijk, ook niet zomaar aan het volk c.s. mededelen. Zeker niet als de boodschap erg negatief is en  zeker niet als deze de situatie nog zou kunnen versnellen of verergeren. De waarheid heeft in de politiek dus erg grillige grenzen en niet daar alleen. Denk aan mensen met een zware ziekte, aan grote problemen in menselijke relaties of aan slechtlopende bedrijven…Dus: don’t blame them; oordeel dus niet al te ferm.

Nou mag een minister het parlement natuurlijk niet fout informeren; want dat moet kunnen controleren wat de regering doet óf laat… Maar ja,er zit ook een aantal partijen met regeringskleuren in datzelfde  parlement. Liegen om bestwil bestaat ook en soms voorkomt het echte ongelukken… En tenslotte, wie de schuld krijgt van slechte ontwikkelingen is politiek meestal voor jaren een politiek gehandicapte. Dus probeert club A  (of land A)  altijd club B (land B) in de schuldpositie te wringen.

Natuurlijk kunnen de echte geïnteresseerden in de goeie pers echt wel die verzwegen (halve) onwaarheden vinden, dat was altijd zo. Maar Truus en Jan zappen dat maar vaak “effe weg”, omdat ze denken dat het hun niet raakt… Een eeuwenoud misverstand…(zonder die zapping dan natuurlijk).

Een erg duidelijk voorbeeld is te nu vinden in de gang van zaken bij de schulden- en de euro-crisis in de EU: dus zet u zich maar schrap!..

-De ratingbureaus en die investeerders, dat zijn de hoofdschuldigen.

Iedereen met wat hersens weet dat dit niet Waar is: degene die de schulden aanging en die  niet aflossen, is natuurlijk gewoon de schuldige. De investeerders krijgen advies van de ratingbureaus,die hun geen wiskundige zekerheden verkopen en hun adviezen kunnen ook  best wat politiek gekleurd zijn… Ze konden zich ook flink vergissen bleek bij de subprime-values… en ook bij sommige (nu failliete), VS-banken. Dat ze (nog) niet echt op de mat kwamen, so far, is gewoon wel erg pikant. Je zou kúnnen zeggen dat de ratingboys  medeschuldig waren aan de klapper net als die bankbobo’s die niet snapten wat ze eigenlijk kochten en op hun balansen hadden staan. Maar iedereen kan ook weten dat  landsbegrotingen  die 30 jaar opeenvolgend niet sluitend waren (=Fr.) ooit tot ellende leiden:  links en rechts deden overigens zonder schroom beide mee.

-Die euro is het schuld, danwel “die mannen uit Brussel” .(gekozenen overigens!).

De euro haalde nog geen 10 jaar en bracht erg veel groei en welvaart; zo’n open markt geeft veel meer kansen en is ook erg efficiënt, toch? De dollar is nu toch ook niet de reden dat Obama tot zijn ballen in de schuld staat? En de yuan ook al niet, ja toch? Dit soort populo-gezwets is een belediging voor het intellect! Wat we “samen in de EU deden” is ook wel duidelijk nu: we hebben een club van jattende prutsers en serieuze goed-boerende landen op één hoop geveegd en niks goed uitgekeken wat die met de Europa deden. Helaas werd dit bedrog (ook al jaren lang) door politici (en om dezelfde redenen als hierboven) niet luid  gesignaleerd. Ene van den Broek was al jaren geleden kwaad over die frauderende Grieken en die CDU was echt ook op de hoogte. Op zijn best was “dit” Europa gewoon te hoog gegrepen optimisme…of gewoon  een beetje grootheidswaanzin.

-De VS helpt de EU ook niet; want dat kunnen ze echt niet.

Tja, dat is een hele aparte! Elke geopolitieke geest weet dat Obama en co geen enkele behoefte hadden en hebben aan een dreigende Eurozone (net zoals de eigengereide Tories uit Londen!) want de dollar verliezen als kernvaluta en nú, dat kan echt niet. De VS moet eerst aansterken voor de aanstormende Chinezen: er is tijd nodig. Dus op lange termijn is een OK Europa commercieel in de ogen van de VS niks fout, maar nou is een verdwijnende euro geopolitiek best een leuk opstekertje. Washington hoopt eerder dat Peking in zijn plaats het hoofd in de eurostrop steekt.. maar daar zijn ze ook niet knetter geworden! Dus als de zaak, onder veel “ach en wee” instort, zal Obama geen weken wenen hoor!

-Merkel weet waar ze heen moet nu… en verzwijgt niets.

Merkel is een protestants product van het “ordo-liberalisme” ( Eucken, + 1950), een mix van orde en liberalisme, en dus is allereerst financiële stabiliteit gewenst. Ze heeft een broertje dood (uit 1929… dus) aan die geldsmijtende, op de pof levende Z-Europeanen die gewoon failleerden en devalueerden in het verleden: en dus hun schuldeisers gewoon lieten zitten met de brokken. Morgen beter zou het wel beter gaan…

Daarom wil Angela dus niets horen van die eurobonds, want dan moet de rijkste straks het meeste in de pot doen als het met die “gecollectiveerde schuld van de EU” toch fout gaat. Dus loopt Sarkozy, gedwongen, achter haar aan en hoopt dat die eurobonds er toch ooit komen. Gaan dié ons dan redden, of moet er iets heel anders eerst gebeuren?

De vraag is dus:wát doet Angela bij de volgende sof, als er wéér, veel geld in de pot moet? Velen weten het zeker: dan trekt zij de stekker er uit en stapt uit de euro. Met een paar anderen. Dat zegt ze nu natuurlijk alleen op het kussen tegen mijnheer Merkel, want zij staat er nu als reddend boegbeeld van de euro. Is dat liegen of gewoon hopen en dagen tellen en wachten op het juiste moment: dat waarop Berlijn niet zomaar dé schuld krijgt. En let wel: in elke oplossing moeten investeerders bereidt zijn later toch weer schulden te financieren en voldoende “vertrouwen” te hebben in de crediteur en zijn kompanen.

-Koop “eigen producten” en mijdt die import gewoon!

Dat hoor je nu dagelijks ergens op de wereld en ook de VS deden en doen er nogal eens aan mee: nu weer met die Chinese autobanden… Vaak ook op gehaaide wijze: zoals de industrie subsidiëren en  invoerrechten heffen op “bedreigende” producten van buiten. Maar je grenzen flink dicht zetten en denken dat je álle producten wel even zélf kunt gaan maken dat is absurd en zelfs onmogelijk. In no time ben je dan weer in de middeleeuwen terug. En geen goedkope producten meer uit China c.s.; dat wordt dus ook flink lappen voor die consumenten. En wat dacht u? Die Chinezen etc. nemen gelijk wraak als je hun spullen weigert of duur maakt. Dus die arme marketeers van VW, Mercedes, Audi etc. die voor vermogens in China verkopen en ook het MKB in Duitsland dat die fraaie machines  voor “Maschinenbau” levert schrikt zich echt rot bij die gedachte. Evenals de Franse luxe-industrie als Hermes, Vuitton en co. Ook levert een enorme extra-werkeloosheid op in Duitsland en Frankrijk. Het argument dat het loslaten van protectionisme ook miljoenen armen in de ontwikkelingslanden eindelijk een exportkans gaf, daar kan je tegenwoordig helaas niks meer mee, bij die egocentrische bij popu-partijen als de PVV en de SP in Nederland en die FN in Frankrijk idem..

-Zonder die immigranten is de crisis veel beter te bestrijden.

Mogelijk is er een korte termijneffectje bij immigrantenstops maar zie de VS: daar is de immigrant , nu en altijd al, dé motor van de economische groei. De drager van de dynamiek en van de wil om vóóruit te komen en vaak ook van het ondernemerschap. Daarom bleef daar de kraan daar fors open staan: zelfs nu nog. En het is ook hét medicijn tegen een rammelende en erg scheve bevolkingsopbouw: veel dure oudjes en géén jeugd meer. Het SCP liet wéér weten dat de laatste generatie immigratiekids het erg goed doen in het hogere onderwijs in Nederland. Immigratie was en is… een schijnprobleem en vooral , een afleidingsmanoeuvre van popu’s. Dat weten ze in Japan al langer en nu ook in Duitsland. Dus dit is ook zo’n pertinente leugen!

-Uw geld op de bank is gegarandeerd door de overheid

Er is per bank per spaarder een garantie van 100.000 € in de EU-landen. Maar elkeen snapt dat áls die banken echt en masse onderuit gaan, en een tweede keer dus: dan kan geen enkel land die garantie via de kapitaalmarkt financieren. Want dat zal zo moeten bij die giga-schuldenlasten die we hebben.. Dus vergeet het maar bij een volgende crisis én denk aan het IJslandse gerommel toen met Nederland. Dus U bent er dan ook als spaarder gewoon fors “bij”!

Ik sluit deze rij en hij kan met gemak verdubbeld worden. We horen dagelijks nog meer hier in de Franse verkiezingsstrijd. En ik hoorde en zag ook in de VS het nodige, vooral  bij de republi’s “van het Tea-party soort à la Bachmann”. Zelfs Obama deed eventjes mee… Die man moet nu ook wat toch; nu de economie taant en hij herkozen wil worden? 

Maar, Marseille baadt zich in fraai Kerstlicht bij avond: men deed dit jaar wat extra-fraais met de nieuwste gebouwen die recent werden geopend. Het doet ook denken aan die warme zon die net onderging… Ook al gaat het even duren voor het echt weer beter gaat;  de grote warme bol aan de hemel blijft onbetaald zijn mooie klus doen. Aan een, hier vaak,  diepblauwe hemel. In Californië deed hij ook 20 dagen een prima job: ik verschoot diep van kleur door haar stralen. Ach, we snappen allemaal best, dat na die dikke, vette 60 jaren, historisch en empirisch gezien, die crisis weer eens móest komen. En ook dat die vele armen, wat verder weg, ook wel een mooie brik willen en een dikker belegde boterham. Daar is natuurlijk menselijker wijze gezien… ook echt niets op tegen.

Die slinger des tijds komt ook weer terug als hij op zijn maximum is uitgeslagen… Effe doorbijten dus: 2012 is het jaar van het in effect komen van veel crisismaatregelen. Dus nú pas gaan velen de crisis aan den lijve merken. Maar ook al wordt de beurs smaller en wordt er veel ook nog duurder, dat zonnetje blijft er om ons te troosten. Nog even en de dagen worden weer langer  en die zon zal elke dag wat langer schijnen. Dat is toch je reinste “anti-crisis”-nieuws?

Dus wens ik u weer veel zon toe, ook boven een eventuele de witte aarde en ….geniet er maar lekker van.

december 2011.

A CALIFORNIA BLOG

Lompoc, Zuid-Californië , en ik loop op V-Street  om 7 uur s’ morgens, in de opkomende  zon, nu  nog laag  aan een bleek-blauwe hemel.  Deze straat is,  als alles hier,  Amerikaans breed, 35 meter, met  veel pick-ups en geen enkele voetganger of fietser,  behalve ikzelf. Even  breed dus als die American Dream altijd al was.  Je voelt het : deze  dream is nog lang niet dood.  Ondanks 13% WW, een kwijnende middenklasse , veel armen en veel  verlaten en kapotte, houten huizen.  Immers,  de immigratieschuif staat hier vol open  voor vervolgden of oorlogsvluchtelingen of gewoon voor hen die grote  armoede ontvluchten, in de hele wereld.  Want dat was en is de echte motor hier, de voeding voor de dynamiek  en het  ondernemend zijn in dit “ big country” .

En op het grote houten bord van de methodistenschool  in U-Street staan  een dozijn menselijke silhouetten in de diverse huidskleuren met er boven:  We are all children of God.  Deze mix van vrijheid, gelovigheid,  consumptie en veel armen en zieken zonder ziekteverzekering, zal ooit weer de weg omhoog vinden.

Het viel niet mee om van Marseille in Los Angeles te komen: de veranderde reiswereld eiste zijn tol. De controle van een mens en zijn handbagage is bij een VS-bestemming geen echt aangenaam gebeuren.  Als je niet oppast sta je zo met je broek op de knieën,  na een hoop gepiep uit een controlepoortje.  En alle vloeibaars boven  de 100 cc wordt je afgepakt en wordt gedumpt.  En zonder een ESTA-formulier mag je ook die Boeing 777 van Air France niet in.  Ondanks het zoveelste formulier  dat je invulde… en het uitlezen van je fingerprints en het kijken met je oogjes in een camera van de immigration officer.  De daarop volgende douane was gelukkig wat vriendelijker… Het terrorisme leidde tot veel angst en reizen is op de wereld een complex gedoe geworden.  Maar je komt er wel, stevig gemangeld en dank zij veel geduld en  veel inlevingsvermogen.

Dan  blijkt het Thankgivingsday te zijn wat hier miljoenen kalkoenen de kop kost:  hier dus doen wij ook mee. Veel turkey met een bordje groen en een mooie fles Zinfandel rood.  Maar ondanks dat het prima smaakte bekwam  het niks goed: ik zag de eerste nacht alles voor diepgroen aan.  De dag erna was het Black Friday: iedereen rent naar de shops en jaagt op de koopjes: meer dan 50% korting en de omzet was, ondanks de crisis (of net vanwege?) 25% hoger dan vorig jaar. De koopgekte is hier ongelofelijk… en de TV staat er bol van.  De volgende dag zagen we op North Coast Drive in San Diego de voedsel uitdeling aan de armen en hongerigen.  Deze wereld van uitersten  toonde zich weer eens op perfecte wijze.

Dan consumeer ik een portie Foxnews , geen onverdeeld genoegen omdat het niet alleen ultra-liberaal is maar ook nog  (minstens) ultra-conservatief.  Wat dacht u van: “  Wij, onderneming xyz, zullen zo lang Obama aan blijft geen  mens in dienst nemen” en “ I  was fired because of Obama and his sick Health System”  of “ Obama please quit for 2012” ?

De TV is vervuld met berichten over “Occupy Wallstreet “. De aanhangers blijken in honderden steden uiterst taai. Hun aanpak is hier uiterst ongewoon:  “ Waarom al die agenten aan het werk houden? Kunnen ze niet anders protesteren? Heet het hier…  Intussen bezetten de betogers ook lege huizen en weigeren zich weg te laten jagen van pleinen. Erg nieuw hier en de politiek krijgt door dat het een echte politieke kracht wordt…  Wij zagen ze “ in het echt” in Los Angeles, San Diego in Las Vegas en zelfs in het snobby carmel bij Menterey.  De eerste revolutie in de VS ever?

 Zo toont zich het machtigste land op de wereld aan de bezoeker  uit Europa.  Maar tegelijkertijd  voel  je ook die grote bewondering  voor de prestaties die het volk  leverde.  Je raakt hier best in de war omdat zich de gedachte opdringt dat een land om in full swing te blijven en om zijn eerste plek te behouden op de aardkloot, mogelijk niet echt sociaal kan zijn , zoals “op zijn Europees” .   De idée dus dat een lange periode van grote macht en hoge welvaart,  enkel mogelijk zijn in een keihard systeem dat hoge eisen stelt aan de mensen en dat “ loosers”  gewoon aan de kant van de weg laat liggen..

Hoe dan ook: laten wij Europese westerlingen ons maar niet vergissen: de VS is echt niet “iets Europees…”.   Nee, het is een ander land met een fundamenteel andere filosofie. Keep that in mind, dus om  goed te begrijpen wat die houding van de VS ten opzichte van de schuldencrisis van Europa echt is.

Maar, de hemelen  zijn  ook  hier heel diep-blauw als thuis in Marseille  en de zon heeft me stevig  verkleurd. De regio’ s die we passeerden  waren prachtig,  heel  wijds  en vol fraaie vergezichten; een machtige natuur toonde zich.  Onze Franse vrienden zijn verrukt en soms  verbaasd tot verbijsterd.  Dit is bepaald niet la Douce France.  Maar dit deel van Amerika  neemt je snel  voor zich in; je kunt niet weerstaan.  Dus wens ik  u, vanuit  een halve wereld verder westelijk,  ook veel mooie dagen toe en vooral   vele uurtjes  in de (bijna)   winterse zon…

    

(en nu even Léon de Californie).  

Lompoc CA,  begin december 2011.