GELD STINKT SOMS HELEMAAL NIET!

“Pecunia non olet”, zei de Kerk van Rome in haar jeugd; en begroef “haar” notabelen dus in haar kerken. “Niks daarvan”, zei later de Franse overheid en het mocht niet meer. Men vreesde dat de restanten van deze notabelen ook de pest konden verspreiden… U kent ook het Bijbelse woord: “Geef de keizer wat de keizer toekomt en God wat God toekomt”. Good old Marx sprak bitter over ”de ijskoude wateren van de egoïstische berekening”. Hij doelde op “het geld dat corrumpeert en dat alle verhoudingen kan schaden”.  Met “rijk en rijken” heeft de mensheid dus al langer, een best wat spannende verhouding.

Ik zeg wat oubollig: “Rijk is een mens, die tevreden is met wat hij is en met wat hij heeft”. Als tweede wijsheid voeg ik toe : “Geld maakt niet gelukkig, maar armoede maakt  wel ongelukkig”..

Toch vraag ik me af, of “zo’n gelukkige mens” het echt niks kan schelen als iemand heel veel materiële rijkdom heeft. En ook weet ik: “Rijk zijn is niks, rijk blijven is de echte kunst”,

Neem deze gedachten even als intrigerende kick-offs, nu ook François Hollande zijn 75% top-belasting in 2013 niet zal mogen innen…! En een boze Depardieu van Poetin een paspoort krijgt.. Dat alles kan in een land waar 50% geen enkele inkomstenbelasting betaalt…

-In de categorie “rijk” zit nogal wat variatie

Arm ben je volgens Eurostat/Brussel, als je minder binnenkrijgt dan 60% van het modale inkomen van je land. Dan kom je in West-Europa op iets van ruim 900 euro en dat geldt al voor 15 à 20% van de bevolking. Hoe zuidelijker je komt, hoe hoger dat percentage nu is… Dus dat hebben we allemaal keurig gedefinieerd.

Wat rijk is heeft men, bij mijn weten, (nog) niet gedefinieerd. Het ligt in elk geval akelig veel hoger dan de Balkenende-norm (moet ik als Nederlander natuurlijk zeggen). In Frankrijk is het recent echter gedefinieerd door president Hollande die de lat (fiscaal) legde bij méér dan 1 miljoen “revenus” per jaar. Want dan moet je van hem over het meerdere, 75% aan de staat geven. Zo kom je dan bij het 2^e  miljoen op nog “maar 250.000 euro netto”, wat weer iets hoger is dan die Balkenende-norm. Overigens, heeft de Franse Hoge Raad (waarin ook ene Sarkozy zit), even geleden de maatregel ontoelaatbaar genoemd. Hollande nu ná 2013 dus een betere gooi doen…

Mensen als Bill Gates en Warren Buffet, Mittal, Tatra en ene Carlos Slim (uit Mexico) alle  tientallen miljarden zwaar, zijn niet superrijk, schatrijk of “puissant rijk”, maar gewoon “schandalig” rijk. Dat denken vele van ons en vragen zich af hoe dat kan.

-Hoe je aan die rijkdom kwam maakt hét verschil.

Ik vraag me altijd eerst af: is die rijkdom geërfd of door “eigen” inspanning vergaard. Kreeg je het van je familie, dan hopen vele, dat de fiscus je op de dag van “beuren”, flink kaal heeft geplukt. Om daarmee de vele ongelukkige soortgenoten te helpen ergens in de wereld, of om iets hemels moois aan “onze aarde toe te voegen”. Iets wat iedereen begeesteren kan en dat ons allen happy maakt. Dus ik krijg het altijd even moeilijk met die supertoto winnaars… tenzij…

Nog moeilijker wordt het als iemand zijn zakken (en nog meer) vulde met publiek geld.. Geld dat dus van medeburgers komt die er vaak hard voor werkten. Als degene die overheidsgeld verkreeg daar ook nog heel wat minder hard voor moest ploeteren dan de gemiddelde belastingbetaler, wordt het voor mij echt onplezierig. Dus als iemand “jat via valse declaraties”, via omkopen geld scoorde, of zelfs door zijn werk als ambtenaar niet of slecht te doen, dan hoop ik dat hij gauw gepakt wordt. Ergerlijk is ook als een bestuurder van een overheidsdienst die geen klant hoeft te verwerven (omdat hij een ordinaire monopolist is), een half vermogen verdient. Terwijl zijn prestatie niets met het voortbestaan van werkgelegenheid van doen heeft.. Ik was 6 jaar ambtenaar voor het rijk, zag nogal wat foute dingen en ook dat er, na enig getwijfel,  toch flink werd opgeruimd.. Zo hoort het ook.

Als iemand zijn geld maakte door een privé-onderneming te runnen met werknemers en mooie producten (en jarenlang), dan moet je daar, denk ik, blij mee zijn. Hij nam risico, werkte goed (had vaak ook het geluk aan zijn zijde), maar deelde dat met andere mensen. Die daarvan met hun families konden leven. Is de rijke een pure beursspeculant, of zo’n gigabank met hypersnelle computers die dag en nacht loeren en “algoritmisch” inpikken, dan ligt het (minstens gevoelsmatig) anders. Zo draagt men immers niet enorm bij aan de “maatschappij”. Je haalt met trucjes, sarcasme en gevoelloos heel veel geld uit het economische (maatschappelijke) verkeer. Het enige positieve is dan nog dat hij het vervolgens met bakken (consumptief) uitgeeft of zijn leven ervan afhangt. Dan houdt hij (waar dan ook) tenminste nog werkgelegenheid in stand…U moet dan ook zijn tuinman, klusjesman, trainer en honden-uitlater niet vergeten (!).. Ik vergat even zijn bodyguards, want vele van zijn soort leven “gevaarlijk”.

Ach, als je bezit vooral een groot pakket aandelen is van een of meerdere bedrijven, dan varieert je rijkdom dagelijks met de beurskoersen en kun je ook in korte tijd miljarden verliezen. Tenzij je even tijd hebt om het herstel af te wachten. Gokte je echt fout dan zou je “alles”  in een klap kunnen verliezen: zie de crises van nu en zeker die van de 30-er jaren. Daarom steeg recent ook de goudprijs zo sterk en ook de prijzen voor kunst en antiek. Nogal wat “gewone”  mensen waren ook op papier miljonair omdat hun huis gewoon verdubbelde in prijs. Sommigen hadden echter moeite om de OG-belasting te voldoen en verkochten die stenen maar, ten einde raad.

Rijkdom kent dus vele gedaanten en ook veel lelijkheid. En kan ook een verrassend en catastrofaal avontuur zijn…. Dus moeten we wat oppassen met het vellen van oordelen.

-Een politiek gekleurde anekdote over “oud geld”.

Een oud verhaaltje illustreert fraai wat vele denken: Een rijke erfgenaam ziet op een wandeling door zijn eigen park een clochard op “zijn” bank liggen te slapen. Hij wekt hem en zegt hem onmiddellijk op te krassen. Maar de clochard vraagt, waar zijn geld vandaan komt… Hij antwoord eerlijk, dat zijn vader hem dat naliet en wil het gesprek beëindigen. Maar de volgende vraag is, waar die vader dan dat geld vandaan had. “Wel, ook van zijn vader”, is het antwoord. De volgende vraag: “En waar haalde die het vandaan? En de rijkaard bekent: “Die heeft er voor gevochten en hij heeft gewonnen!” Nu staat de clochard staat op van de bank, stroopt zijn mouwen op en zegt: “Welaan, zullen wij dan nú even een potje er om vechten?” Die rijkaard belde toen natuurlijk de politie... Zo zit onze wereld niet zelden in elkaar, weten we. De rechtvaardigheid van de sterkste..  

-De staat moet rijkdom “dus” corrigeren door herverdeling.

Als er grote inkomensverschillen ontstaan leidt dat tot gevoelens van grote onrechtvaardigheid en sociale onrust. Veel landen kennen dan ook een wettelijk minimuminkomen voor arbeid en ook overheidsbijstand. Dat betekent dat de staat “via belastingen een “te hoog inkomen”  afroomt en dat dus maatschappelijk herverdeelt. Zo dempt de staat de “uitwassen van het systeem” als de betrokkene dat niet al zelf een beetje deed (ook met staatshulp..) via speciale stichtingen en foundations.

 De staat wordt (in een democratie) bestierd door een regering en een parlement en dus door gekozen politici gerund. De (belasting)wetten zijn dan ook de uitdrukking van de maatschappelijke opvattingen van een verkozen meerderheid en dus kan het stevig verkeren. Zie nu de keiharde confrontatie daarover in de VS, waar Obama gewoon tot een “cliff-hanger” verwerd door een schokkende ideologische vechtpartij dat zelfs in de VS opvalt. En het leek op Nieuwjaarsdag nog niet geregeld te zijn. Want Obama wordt door “rijk” gehaat en dus “gewoon gesloopt”… En daarom blijft het bereikte “compromis” ook niet meer dan een rookgordijn.

Zie ook Schröder, de socialistische ex-kanselier in Duitsland, die via de beruchte Hartz-IV wetgeving, de verzorgingsstaat geheel aftrimde. En die zo de basis legde voor een land met groei en afnemende staatsschuld. Maar met ook ruim 20 miljoen “echte armen”; vooral WW-ers dus. En dat in een land met grote (en groeiende) inkomensverschillen. Hij toonde dat het fit houden van een industriestaat met hoge welvaart in de huidige liberaal-kapitalistische wereld lage arbeidskosten vereist en een grote “arbeidsmobiliteit” (dus ook een soepel ontslagrecht) en zelfs het opheffen van een “wettelijk minimuminkomen”. Let wel: dat gebeurde met instemming van de sociale partners, dus ook de vakbonden. En zie de glorieuze export en de weer dalende WW in het huidige Duitsland. Het suggereert dat, in de huidige geglobaliseerde wereld, een welvarend land enkel “on top” kan blijven ten koste van een “arme onderlaag” en grote inkomensverschillen… Merkel sprak bij de jaarwisseling over: “de balans hervinden tussen welvaart en solidariteit”. Ze bedoelde ook dat “een verzorgingsstaat à la Française” niet meer van deze tijd is. Dit is de kern van het huidige verschil van opvatting tussen Hollande en Merkel c.s. !

 Wat er in Zuid-Europa gebeurt is daarvan de karikatuur: een land met hoge schulden er bovenop helpen gaat daar enkel ook nog over de rug van de “onderlaag”: via inkomens- en pensioenafbouw, giga-belastingverhogingen en mini-sociale uitkeringen voor miljoenen werkelozen. De keus is dus kennelijk: óf allemaal verarmen en afglijden in een krimpende rechtvaardige verzorgingsstaat óf die verzorgingsstaat voor 30% afschaffen!

 Of moet je zeggen, dat het westen (dat een verzorgingsstaat bouwde ten koste van “de halve arme wereld”), nú ontdekt dat het jaren op de pof leefde en nu ontdekt dat we ons die verzorgingsstaat niet meer kunnen permitteren. Omdat andere ons (die te duur werden!) zwaar beconcurreren. Of moet je eigenlijk zeggen, dat wij “wat oud, volgegeten en te voldaan” economisch insliepen en nu te weinig ondernemend, dynamisch en energiek zijn geworden om de “rat-race” aan te kunnen voeren? Het lijkt het erop dat dit vooralsnog de juiste wijsheden zijn, “for years to come”!

 Dus die discussie over rijkdom gaat nu veranderen in een discussie over veel te grote armoede en té onfatsoenlijke inkomensverschillen! Maar let ook op met belastingen heffen; dat  leert ons de beruchte curve van ene Laffer. Die laat zien dat:  “Als je een belasting heffen te ver doordrijft, dan sloop je de basis waarop die berust”. De huidige vloed aan fiscale emigranten van Frankrijk naar België, laat dat nu letterlijk zien. Pompidou had ook gelijk toen hij zei: “Trop d’impôt, tue l’impôt”.

-Het woord aan een zeer bekende rijke (nr. 2 op de wereldranglijst)

Een recent interview met de hoogbejaarde (Warren Buffet), die al vaker gewoon  1 miljard  “rijker of armer” werd tussen ontbijt en souper stond in de Franse pers.  Charlie Rose van Bloomberg Business sprak met hem. Een extract:

*Warren stelt voor dat elke rijke, van wat hij aan inkomen beurt, boven 1 miljoen, gewoon 30% aan belasting betalen moet. Tot aan de 10 miljoen, daarna moet hij 35% betalen aan de fiscus. Hij heeft een “echte wetenschappelijke redenering” daarvoor! Hij zag namelijk de officiële statistiek van de 400 rijkste ter wereld (de laatste keer opgesteld in 2009). Daar staat in dat het gemiddelde inkomen 220 miljoen dollar per jaar was. De helft van hen betaalde daarover minder dan 20% belasting en een kwart zelfs minder dan 15%. En zes van hen betaalden gewoon nul aan belasting…

Hij zegt: “Die behoorden alle tot de 47% van Romney (= zij die in de VS niet van een uitkering leven) en ik vind hun nietsnutten. Zij die 15, 20 of 200 miljoen verdienen kun je echt niet allemaal enkel 10% laten betalen…”

Tja leuk om te weten, maar ik ben niet echt onder de indruk van zijn luciditeit. Zo ziet dus het rechtvaardigheidsgevoel er uit van een puissant rijke uit de categorie “schatrijk, maar ook best wel sympathiek”! Immers, hij schonk net als Gates de helft van zijn vermogen aan goede doelen… Beide riepen ook “collega’s” op hetzelfde te doen.. Maar het liep geen storm.

N.B.:Vermogensbelasting kwam in dit gesprek niet aan de orde… die bestaat ook niet in de VS en vele andere landen. Wel in Frankrijk en Nederland… De kinderen van Gates krijgen ook allen maar een schijntje van wat pa en ma, bij leven, bezaten…. Zij, die enorm veel geld uitdelen in Afrika en aan andere goede ideeën die armen echt helpen, vinden dat laten erven van grote vermogens voor kinderen zeer gevaarlijk is en een gelukkig leven in de weg staat.

-Een beetje “Buffet-beleggingsadvies” voor rijke lezers.

Om de beleggers onder u zijn inzichten in de economie van nu en morgen niet te onthouden, geef ik ook zijn kijk daarop weer. “Beleggingsadviesjes” dus van een optimistisch iemand. Let wel: hij is een échte Amerikaan!

*Dat gehannes over dat schuldplafond in de VS ziet hij als circus. Iedereen kan weten dat die politici het niet zover laten komen dat hun land echt afgaat.

*De beurs is in de VS al weer 4 jaar positief. Die enorme zeepbel (subprimes), verergerd met die fraude op Wallstreet, veroorzaakte een domino-effect. Maar sinds drie jaar zitten we al weer in beter vaarwater… Voor hen die op lange termijn willen beleggen zeg hij: beleg in aandelen! Niet in obligaties want ze geven nauwelijks rendement en je loopt ook valuta-risico ermee (de dollar ziet hij verder dalen dus!). Los daarvan zijn het, zegt W., “toch wel redelijke beleggingen te noemen”.

*Hij belegt enkel in ondernemingen die hij zeer goed kent.  Dus duizenden bedrijven zie ik nooit, zegt hij.  Daarom moet je ook niet te precies kijken. Want net zoals ik bij een ontmoeting niet zie of iemand 90 of 100 kilo weegt, zie ik wel of het een gezond exemplaar is. (Hij doelt hier op dat nutteloze gecijfer en indexgedoe).

*Je moet bij de gekozen ondernemingen heel goed zien aankomen wanneer de CEO of de board een operatie van omvang plannen. Die zijn bepalend voor iets groots ondernemen. En iedereen weet dat Coca-cola, Wells Fargo en 99% van de andere grote, nooit te koop staan.

*Europa gaat nog meer terrein verliezen en ook in Azië gaat het vanaf nu wat minder. De VS zijn en blijven hét meest dynamische land: zie hoe ze in 6 tot 9 maanden overeind krabbelden. Zie bijvoorbeeld het OG daar. En hij denkt dat er in 5 à 6 jaar wereldwijd een verbetering zal optreden.

*Ach , zegt hij, de kapitalistische systemen zijn de beste; zij functioneren al sinds 1794… en niet vanwege een stimuleringsprogramma uit dat jaar..  Dit systeem bevrijdt het menselijke potentieel. In de VS willen er 312 miljoen mensen morgen verder komen dan vandaag. En dat lukt, het land gaat hoe dan ook verder. En zij die in de VS geboren worden hebben op vandaag betere kansen dan de anderen.

-Nu het woord aan de Franse zielenknijper Jacques-Alain Miller, psychotherapeut

Sinds Hollande weet de hele wereld dat de Fransen op gespannen voet staan met “etaleren van rijkdom”. Of is dat zo sinds de bling-bling president Nicolas Sarkozy? Als je zoals ik bijna 20 jaren in Frankrijk vertoeft, weet je dat “je rijk aanstellen” je sociale dood kan betekenen. Werd je griezelig rijk, wel OK. Maar ga als het even kan, s’il te plait, er niet mee staan pronken.

 We hebben een goede vriend, boer, van (arme immigranten  komaf) die samen met zijn Franse vrouw via hard werken als camioneur opklom tot druiventeler. Op de van de schoonouders geërfde akkers. Ze deden het uitzonderlijk goed vooral door slim en uitstekend georganiseerd werken met z’n tweetjes. Omdat ze ook in de politiek hun best deden en omdat ze (via familie) ook enkele importante mensen kenden, konden ze ook diverse terreinen goed verkopen als bouwgrond. Op fraaie locaties voor de Mont Ventoux en voor die gigantische prijzen van de laatste 10 jaren. Dus bij het bereiken van de leeftijd van het pensioen bezaten ze nogal veel cash en een zeer fraaie prachtig gelegen boerderij met alles er op en er aan: kortom ze waren echt “arrivés”. Dus moest er ook een mooie jongensdroom worden waargemaakt: hij wilde een Porsche en wie zou hem dat kwalijk nemen? Wel dat bleek snel genoeg: in zijn familie en vriendenkring werden ze na het vertonen van het race-monster snel “persona non grata”. Een storm van jaloerse afkeer kwam over hen. Wij niet-Fransen hadden nooit gedacht dat het je zo zou worden aangerekend! Het plezier was zwaar bedorven. Ze gaven overigens niet toe: dat is ook (zuid?)-Frans, denken we nu. Een waar recent en zelf meegemaakt verhaal, over geld dus…

 Fransen zijn echter ook opvallend solidair bij diverse acties: zie de giften aan Emmaüs van de beroemde Abbé Pierre, de “Resto’s du Coeur (opgericht door grapjas Coluche en gesponsord door vele zangers, via TV-voorstellingen als Les Enfoirés) en zie ook de hoge bedragen opgehaald bij Telethon. Denk ook aan de vele voedselbanken hier en de acties daarvoor in de supermarkten. Dus Fransen zijn zeker begaan met hun arme medeburgers, dat is te zien en solidariteit is hier dure burgerplicht. Ook al kun het ook zien als gewetensverlichting voor de “rijkere”? In de islam is het geld geven aan de armen zelfs gereglementeerd en een importante pijler van het geloof!

 Veel voer voor psych’s dus; ziehier daarom ook therapeut Miller:

“Het geld is hét Franse taboe en dé Amerikaanse totem”, zegt hij als ouverture. En vervolgt: “Fransen houden van geld zozeer dat ze het graag sparen en bewaren. Een staatsprobleem want het zit vaak in stenen of op rekeningen in Zwitserland en Singapore. Komt dat door hun “wantrouwende karakter”? Door hun nog niet verre boerenafkomst waar de “oude sok” een bekende geldplek was? Of door de katholieke traditie ? Het geld is het eindpunt van elke politieke discussie. De Gaulle zei “dat hij enkel het geld als vijand had”. Maar Mitterand ging nog verder en zei: “geld, dat corrumpeert, dat doodt en dat het geweten van de mensen doet verrotten”. Hollande had het met afkeer over “de wereld van het geld” en zei in Londen later in the City: “I’m not dangerous”..  Marxisten, groenen, democraten, christenen, zelfs rechtse mensen tot in het FN, hebben het over de vloek van het geld.. De paar liberalen hier houden zich maar koest en in de ogen van de Amerikanen zijn alle Fransen: “socialisten”. Of moet je eigenlijk zeggen: conservatieven?

Sinds de industriële revolutie waren er steeds die nostalgische anti-kapitalisten en die anti-modernen. Een Stendhal haatte de uitdrukking “Time is money”. En hij voegde er aan toe: “Er is in de VS een woord dat hun hele beschaving samenvat en dat is: dollar. Een Amerikaan denkt enkel, zeven dagen per week aan geld verdienen”. Geld haten is hier zo een ware traditie geworden.

“Men kan niet tegelijk God en de mammon dienen” heet het. Dus dien je “en publique” God, het vaderland en het volk en dien je in het geniep de mammon. Want geld is vies, geeft je fobieën die je dwingen om het te bekijken en vast te pakken. Freud had het zelfs over geld als een “anaal object:  la merde!

In de VS staat op de dollar “In God we trust” en dat maakt alles eenvoudig. Vertrouwen, geld en geloof liggen in elkaars verlengde. “Ik schep werk, ik schep welvaart en ben filantroop na mijn dood. En zo verdien ik het paradijs”. Geld moet rollen en gezien worden; het is een ware totem.

-Pas dus op met geld en bling-bling in La France

Zeker als u van elders komt en (jong) met pensioen moet je oppassen dat je niet gelijk in de hoek van “rijk schorem” wordt bijgezet! U bent gewaarschuwd.

Wat u hierboven las zet het denken over geld in de Franse cultuur zeer scherp neer en laat ook het fundamentele verschil tussen de VS (en andere)  en Frankrijk goed zien. We zien nu de rijken, businessmen en artiesten, vertrekken naar “fiscaal goedkopere landen” en we lezen wat de premier zegt over hen. En zien ook welke open brieven er dan van de kant van de “vluchtelingen” in de krant komen Zie ook wat een journalist schreef: “In een vrij land is egoïsme ook een recht. En je mag er ook vertrekken”. Sinds zo’n tien jaar is de “stille strijd over de rol van het geld” veranderd in een publieke discussie. Een zeer gepassioneerde. Ik neig (wat overtrokken) de Franse houding samen te vatten met: “Fransen houden niet van rijke mensen, maar best wel van geld…”.

Nu gaan de Fransen echter ook meemaken dat je door rijken ferm te haten, ook een groot geldgebrek kunt veroorzaken… Want hun land verkeert in stormachtige economische wateren. De WW raast omhoog, de sluitingen zijn er met de dozijnen en ook de wanhopige acties van hen die sluiting dreigt te overkomen. We staan op de drempel van veel sociale onrust: ultralinks staat al in de startblokken. Dus zorg voor uw voorraadje gazoil in de garage en kijk of uw stroomgenerator het nog goed doet. En wat blikjes canard, bouillabaisse, rillettes, cassoulet etc. in uw voorraadkamertje zijn ook niet weg. Want u weet dat staken hier tot lang staken kan uitlopen..

 Of zijn er nu meer Fransen die de zaken anders zijn gaan bekijken; na meer dan 30 jaar WW van boven de 8%?  Zien zij dat nu eindelijk anders vanwege andere landen als Duitsland en vooral de straatarme buren in het zuiden? Brengt hun dát nu wel tot andere inzichten?

Wel, we gaan het allemaal zelf mee maken.

               

Maar,

          hoe kun je nou echt arm zijn in het land van de zon en waar men kan leven als God zelf?  Met die gratis zon die zich hier graag vertoont (al moet je dan wel onder Montelimar wonen, zegt men). Enkel die blauwe lucht is toch al opwekkend en verblijdend?Zeker, dat zonnige helpt, maar de zon is ook niet almachtig.

De zon kent geen jaloezie want er zijn nog geen andere (laat staan betere!) zonnen gevonden in het heelal. En zij weet ook van alle extremen: dus ook dat er elders echte armen zijn die al eeuwen nauwelijks voldoende te eten hadden. Ze kent ook als geen ander ook de omvang en de impact van “ongelijkheid en inkomensverschillen”! En is ook een expert in verdeling van vreugde en warmte. Als het enkel aan haar zou liggen zou immers niemand van zon verstoken blijven! Laten we dus samen niet te arm en in pais en vree leven en letten op “the Sunny side” op onze levenswegen.

Weer veel mooi weertje toegewenst dus, op weg naar hartje winter. Maar ook in de richting van de nieuwe lente!

12 januari  2013

ALLEDAAGS UIT MARSEILLE EN DE MIDI

EEN ECHT MARSEILLAANS STRAATBEELD

We lopen vanuit de Vieux Port naar Le Pharo vanwaar je een schitterend uitzicht hebt over de havens en alle mooie nieuwe dingen als Mucem, de Villa de la Provence, de hangar die nu J1 heet en de nieuwe Boulevard du Littoral. Op een hoek staat een elektriciteitskast en daar tegenaan zijn twee forse (natuurlijke) stenen op elkaar gestapeld. Even denk je dan dat ze er zijn omdat die kast om dreigde te vallen. Want hier zijn ook vandalen actief die kasten los wrikken… Maar dan zie je tot je stomme verbazing dat er onder die zware stenen een paar schoenen zit geklemd… Je kunt nog net hun zwarte hakken zien op de trottoirtegels..  Wat is dit nou weer?

In deze stad zagen we al vaak veel verrassends en ook nogal wat onbegrijpelijks, maar dit is wel een topper! Wie parkeert hier nou op deze manier zijn schoenen? En is zeer bezorgd dat ze weg raken? Want deze stenen til je er niet zo maar even af… Dus het moet gaan om het tijdelijk opslaan van belangrijke “persoonlijke have”… Die de betrokkene later nog wil komen ophalen.

Of is het een wisselplek van SDF’s; een voorraadkastje voor collega’s die door hun zolen heen zijn geschuurd op hun lange voettochten? Zijn het dus gratis ruilschoenen?

We staan wat te raden maar niets lijkt overtuigend. Ik maak met de camera een foto als bewijs…

En daarna denk ik: dit is het werk van een grappenmaker en kijk toch maar even om me heen maar er is niemand te zien… We gaan verder en zijn best geïntrigeerd door wat we zagen. Ik besluit een volgende keer te checken of dit merkwaardige geheel er nog is. Mogelijk is er dan niets meer maar staat er dan op die elektriciteitskast: “Merci mon pote” (Dank je kameraad!). En dan zijn we van dit raadsel af!  

MARSEILLE PROBEERT NU DE ATLANTISCHE OURSINS

Een oursin is voor iemand als ik een soort van stekelvarkentje zonder ledematen en zintuigen: een perfect rond balletje van ca 4 cm diameter of zo vol met zwarte stekels. Je moet dieper duiken om ze te vinden dat leerde ik van een vroegere buurman die marine-duiker was en die me ooit meenam met zijn Zodiac naar de Rade van Marseille. Hij dook kwam na enige tijd weer boven en opende met zijn mes de gevonden oursins en peuzelde hun binnenste op. Het smaakte hem uitstekend: ik was wat minder enthousiast maar dat zegt weinig.

En nu lees ik dat we uit Bretagne van een kweker (en met universitaire hulp) jonge oursintjes krijgen: er komen over enkele maanden 100.000 babytjes. Ze zijn “gekweekt” uit Marseillaanse families natuurlijk en moeten nu de dramatisch verminderde voorraad aanvullen. Want door overbevissing, vissen in de verboden periode, een bacteriële besmetting en mogelijk nog andere narigheden is de oursin-stand totaal gesloopt. Tot groot verdriet van de hierop gespecialiseerde vissers en de “oprechte amateur” natuurlijk. Het gaat ca 5 jaar duren voor ze weer op de oude maat zullen zijn want ze moeten zich aanpassen aan een heel andere zoutgraad van het water. Want de Mare Nostrum is echt niet de Atlantische oceaan natuurlijk. En er moet gehoopt worden dat die boze bacterie ook niet meer aanwezig is en niet een derde keer (de eerste keer was in 1980) onze oursins sloopt. Dus bent u een liefhebben van dit aparte seafood dan kunt u over een tijdje weer terecht hier in de restaurants. En u moet wel beloven die jonkies niet al nu te gaan opvissen en op te eten en dat zeker te laten in de “verboden periode” als ze zich voortplanten… Zo niet dan raakt Marseille zonder zijn oursins en dat is een ware ramp voor de ware Marseillais.

HET “FUTUUR PALACE DU PANIER”

Hotel de Dieu et Pavillon M

Le Panier is de oudste plek van Marseille: het begon hier 2600 jaar geleden en eeuwen later (in de 18^e eeuw) werd aan zijn rand, met uitzicht op de Vieux Port, hier het immense armenhuis gebouwd, het Hotel Dieu genoemd in die dagen. Een majestueus gebouw dat sterk aan restauratie toe was. En dat gebeurde nadat het door beleggers was gekocht (AXA stopte er 100 miljoen in..) en de exploitatie werd aangenomen door Intercontinental Hotels die het de naam “Intercontinental Hotel-Dieu” gaf. De directeur is een Nederlandse, ze heet Madelein Vervoort. Het is het derde hotel *****, het grootste want met 200 kamers, naast het Sofitel en Le Petit Nice die kleiner zijn. Er heeft zelfs al een Amerikaan geboekt met uitzicht op Notre Dame de la Garde en de Vieux Port. En hij heeft zeker meer betaald dan de prijs voor de “kleinste kamer” die 275 euro schijnt te zijn. Hij is lid van de club van 60 miljoen Intercontinental Leden op de wereld. Er is een SPA (een soort van Jacuzzi) van enorme omvang en een zwembad. Een toprestaurant en een Brasserie.. Dit zeer fraaie gebouw zal de hotelgelederen in 2013 versterken en kijkt ook uit op het Paviljon M, de centrale van MP2013. Het is met veel zorg en origineel gerestaureerd door honderden vakmensen Gedurende 36 maanden en zal in april zijn deuren (echte grote natuurlijk) openen.

Dus kom logeren in dit Monument Historique naast de stokoude Panier en met zicht op stad en Vieux Port… Reserveren kan al en wordt u aangeraden, het gaat storm lopen!

Wilt u wat rustiger vaarwater voor uw portemonnee dan is er ook een arrangement : 3 dagen/2 nachten van 11 tot 13 januari (opening MP2013) voor 136 euro p.p. dubbele kamer hotel **. Inclusief ontbijt en taxes.

En U kunt ook een boottocht bijboeken de avond van de openingsdag als Marseille een enorm lawaai gaat maken en het van stikdonker tot veel licht zal omslaan; na vijf donkere minuutjes.  Aan boord krijgt U : soupe, vin chaud, cocktails en een DJ.. Een feestelijke dresscode eis ook vereist.. Keuze uit een aantal verkleedmogelijkheden: après-ski, maskertje of als “doudoune (schone slaapster)…”. En de dag erna kunt u een pre-visite brengen aan de diverse nieuwe musea.. Die nog leeg zijn maar het gaat nu om de gebouwen zelf en hun fraaie ligging.

Ik voel het: u gaat boeken. Tot ziens dus.

JAMMER: WE ZIJN DE ENIGE LEVENDEN IN HET HEELAL..

-Mijn jeugd zat vol met ruimtevaart.

Ik ben best religieus opgevoed en wist dus al jong dat er een God bestond “daar boven”. En ik kende ook een hele litanie van “heiligen” die in de hemel woonden. Dus wist ik dat ik ooit de heilige Leonardus zou gaan tegenkomen en ook Hubertus en Maria; want dat zijn

St. Leonardus

mijn doopnamen. Jezus en Maria waren ook “en publique” ten hemel opgestegen, werd mij verteld. Dus dat zat er voor ons gelovigen ook in. Verder deed mijn engelbewaarder die reis ook, en volgens de pastoor, zelfs regelmatig. Een reisje naar de ruimte, daarboven, zat er dus ooit ook voor mij in. Maar ik zag dat toen echt niet als ruimtevaart. Dat er zwaartekracht bestond wist ik pas later; ik dacht toen dat iemand in de hemel die met een druk op een knopje kon uitschakelen. Daar konden ze immers álles.

Van schoolvriendjes hoorde ik ook dat er weerwolven bestonden en dat er spoken waren. Die laatste zweefden wat rond op kerkhoven, zei men mij en ze kwamen van verre... Het mannetje op de maan, waarvan ik dacht dat het familie moest zijn van Klaas Vaak, woonde ook al daarboven.  Als jong gelovige was ik dus al snel vertrouwd met het heelal en ik kende al vele illustere heelalbewoners. Met hemelse ruimtevaart was ik dus al zeer jong vertrouwd.

Later stond het nieuws regelmatig vol met berichten en foto’s over UFO’s en ook van geheimzinnige cirkelachtige figuren in graanvelden. De grapjas Orson Wells deed zelfs met een “grappige radio-uitzending in de States grote paniek ontstaan: hij meldde de landing van buitenaardse wezens en werd prompt geloofd! Nu ging het over wezens die “out there”  woonden en niet in de hemel, de hel of het vagevuur. Vele waren daar echt bang van geworden en dat bleef zo ook toen de echte ruimtevaart was begonnen…  

-De eerste confrontaties met de echte ruimtevaart

De echte ruimtevaart kwam dus later in mijn leven. Het werd echt een echt onderwerp om over na te denken, toen (na die Spoetnik I in 1957) Spoetnik II met dat hondje Laïka erin, daarboven ronddraaide. En die Laïka stierf na drie uur daarboven…! Vanaf dat moment ging alles steeds sneller… De volgende was in 1961 ene Rus, genaamd Joeri Gagarin (die eigenlijk German heette); en dat kon echt niet! Zo zat het toen nog tussen Russen en Duitsers.

Als studenten op de TUE discussieerden wij ook over mensen die in de ruimte zouden wonen; dat leek ons gewoon een kwestie van tijd. Want de techniek was voor ons toen oppermachtig.

Zo af en toe dacht je dus best na over “andere wezens daarboven”. Er waren ook moppen over groene Marsmannetjes en we hoorden van vliegende schotels die stiekem 's nachts landden. En er begonnen ook mensen bang te worden voor “mogelijk agressieve wezens in het heelal”. Die natuurlijk ook veel slimmer waren dan wij en daarom dus dubbel griezelig

 -Mijn oude oma zag het nog niet zo slecht!

Mijn oma was, toen Gagarin in de ruimte ronddraaide, zo ongeveer 85 jaar. Samen met haar bekeek ik de zoveelste herhaling van deze Russische prestatie én vertelde mijn oma vol vuur, dat wij (dus de Amerikanen, wist ik) zeker op de maan zouden gaan landen. Ik was immers  een kind van de Koude Oorlog en mijn oma had de kanonnen van 1870 nog gehoord, weet ik nu. Deze oma legde toen haar gerimpelde hand zachtjes op de mijne en zei: “Maar Leon je gelooft toch zeker niet dat die Rus echt daarboven is?” Toen besefte ik voor het eerst, dat er nu voor haar echt grenzen werden overschreden. Dus sprak haar maar niet tegen. De Amerikanen kwamen dan ook,- eigenlijk gelukkig voor haar-, wat te laat op de maan aan.

Een gelukkig toeval leidde er toe dat ik in Amsterdam de persconferentie van het Amerikaanse astronautentrio mocht bijwonen. Wat ze aan films toonden en aan antwoorden op vragen gaven, maakte op ons allen diepe indruk.. Maar geleidelijk werd dat gereis in de ruimte een beetje routine voor ons..   

-Na al die jaren van ruimtevaart: nog steeds geen spoortje van “leven”..

Dat is voor ruimtegekken en natuurlijk vooral de ruimteprofs zoals NASA, ESA, de Russen en de Chinezen, best een nare ontdekking. Al bij het Apolloprogramma dachten de Amerikanen dat ze minstens sporen van leven zouden gaan vinden op de maan. Maar helaas het leidde enkel tot wat aardse rommel op dat hemellichaam. In ruimtevaartkringen leefde echt de overtuiging dat er “daarboven” ergens leven was óf was geweest óf zich nog ontwikkelde. En waarom zou er dan ook niet ook ergens “een intelligentie als de onze” ook daarboven kunnen zijn?

De recente stormloop op het Zuid-Franse dorpje Bucharac door hippies en 250 journalisten, waar de wereld zou vergaan óf vreemde wezens zouden nederdalen, werd weer een teleurstelling danwel een opluchting. Kiest u maar. De vreemde wezens waren er al een week, zei een grappige journalist na het fatale tijdstip… Mijn generatie is dus, -net zoals de vorige-, met regelmaat bezig (geweest) met wezens of “ons gelijken”, ver weg in het zwerk. 

-Steeds verder en verder het heelal in.

Titan

Er werden veel krachtigere raketten ontwikkeld, die tot de grenzen van ons zonnesysteem konden komen. Daar waar zich ook de satellieten van de reuzenplaneten bevinden. Maar helaas: Titan is zo’n hele grote planeet en hij stikt van de olie; en er is geen enkel teken van leven. Andere lijken vooral vol met ijs te liggen. Behalve eentje die Io heet, maar daar ontwikkelt zich een vulkanisme met veel zwavelproblemen. Mercurius dan? Hij is groot en zeer rotsachtig maar ook verdomd heet en zie Venus; daar is het zelfs 450 graden C! Dus blijft enkel Mars over, waar men zowel water als koolstof vond… Daarom ging er recent weer een verkenningssatelliet heen op weg en plande men ook een bezoek van een robot in 2020… Op Mars zijn dus nu veler ogen gericht. Ook omdat NASA (al voor de vijfde keer, telde men) zeer suggestieve geluiden maakt over “een grote ontdekking op Mars”, die aanstaande zou zijn. Want het Congres, de grote donateur van fondsen, moet natuurlijk hoop blijven houden op iets echt groots!

-En nu dus zijn de exoplaneten aan de beurt

Dit zijn planeten die, net als de aarde, om een ster draaien; zoals de aarde om de zon.  Ze zijn op lichtjaren afstand van ons weg. En één lichtjaar, dat is 10.000 miljard kilometers. Daar iets van te weten komen kon enkel door de knappe ontwikkelingen, waarbij we vanaf een satelliet (denk aan de ruimtetelescoop Kepler) heel ver weg konden kijken. Óf we kijken vanaf de aarde in het heelal, via speciale telescopen, die hun spiegeloppervlak kunnen “aanpassen”. Men  kan de vele atmosferische storingen, die het beeld bederven, nu als het ware elektronisch “weg poetsen”. Daardoor kunnen we sinds 1995 deze exo-planeten echt “bekijken”. Met verschillende golflengten van het licht,- van infrarood tot ultraviolet-, zien we beelden over een afstand van 40.000 miljard kilometer! Nu vonden we al 850 stuks en er komen er wekelijks nog bij.

Zo kennen we dus 66 Cancri die uit koolstof bestaat en dus vol kunnen zitten met diamanten… En Gliese 163 c die qua samenstelling nogal op onze aarde lijkt. De Japanners ontdekten recent Kappa Andromedea een hele grote planeet op 170 lichtjaren van ons weg. Maar de topper is nu  HD 40307 g, op 45 lichtjaren;  die lijkt het meeste op onze aarde.

Dus,er zijn, ver weg, toch planeten die sterk op onze aarde lijken! Dat leidde onmiddellijk tot nieuwe hoop over het bestaan van leven of van “beschavingen”, maar nu wel heel ver weg….

-Hubert Reeves maakte een “interessante” kansberekening

Na andere geleerden kwam ook de bekende Reeves met een berekening van de kans dat er in de ruimte leven mogelijk is… En hij concludeerde dat die kans, hoe klein dan ook, wel bestaat. Maar ja er is ook een zekere kans dat een olifant met een kwast in zijn slurf een Picasso kan schilderen… Dus Reeves c.s. brengen ons niks verder; dit lijkt meer op pure Spielerei.

Nee, vooralsnog zijn wij dus het enige leven in het heelal…. En planeten ontdekken die op onze aarde lijken, garandeert ook niets over “ander” bestaand leven. Immers, ons DNA en zijn ontstaan en ontwikkeling, zijn uiterst complex gebleken en is het resultaat van veel toeval. En dat kan dus beduiden dat wij uniek zullen blijven..

-We zullen dus altijd alleen blijven?

Ene Jacques Monod zei ooit: “Wij weten dat we de enige levenden zijn in het immense heelal. Wij moeten dus kiezen tussen het Koninkrijk (Gods) of de hel”. Maar wie of wat zal de mensheid kunnen beletten om te blijven dromen over andere wezens in het heelal, die zijns gelijken zouden kunnen zijn? Het gaat immers vooral om nieuwsgierigheid, om angst en om… vinden van grote rijkdommen? En dat zijn niet te onderschatten krachten, bij het menselijke ras…

De Homo Sapiens, onze voorvader, ging honderdduizend jaar geleden op stap vanuit Ethiopië en kwam zo ook in Europa aan: nomaden zijn eigenlijk pure ontdekkingsreizigers toch?  Zoals veel later ook die Noormannen, de Hunnen en de Oost- en Westgoten dat waren.

Columbus, Maghellan en andere kregen van vorsten en koningen geld en manschappen om ver weg te varen op zoek naar ander leven… Of eigenlijk meer naar rijkdom? Vraag het maar aan de indianen van Noord- en Zuid-Amerika die of in reservaten zijn opgeborgen en die nu nog ruzie hebben met grootgrondbezitters met een blanke huid…

Als we dus ook zo weinig zitvlees hebben, omdat we eigenlijk best wat bang zijn van mogelijke groene mannetjes die in dat heelal wonen, dan is het te hopen dat die bij de eerste ontmoetingen op aarde veel vriendelijker en minder moordzuchtig zijn dan wij waren in onze koloniale tijden!

Wetenschappers keken al eeuwen geleden de ruimte in en deden, soms levensgevaarlijke,  ontdekkingen: vraag het Copernicus maar. Andere speurden naar onze “roots” en vonden de evolutietheorie zoals Darwin en later vonden we ook het DNA. Weer andere kijken in onze hersens en ontdekken dat we nogal “impuls-driven” zijn. Én, we houden ook elkaar scherp in de gaten: met drone’s, satellieten en via cyberspionage.

-Is onze drive niet gewoon vóór alles:  “overleven”?

De ware motor zou dus wel eens onze overlevingsdrift kunnen zijn: want we willen graag eeuwig leven toch? Als ras, maar ook steeds vaker als individu nu. Het is, denk ik, het sterkste instinct van de mens. De dinosaurussen kwamen om; door een meteoriet-inslag? Of door een vulkaanuitbarsting die het zonlicht voor jaren blokkeerde? En de Neanderthalermens stierf uit… Omdat hij niet goed op zijn (ook gevaarlijke) “medemensen”  (de homo sapiens) had gelet?

We willen dus absoluut weten of we echt alleen zijn of dat er toch “andere” om ons heen zijn die ons welgezind of vijandig kunnen zijn. Want dat is nodig om te kunnen overleven!  Ook willen we  weten of er “elders” in het heelal nog plekken zijn waar het ook goed (of béter) toeven is..

NSA site

Dus waarschijnlijk is het niet zozeer een droom, maar eerder een aangeboren drift, die ons altijd al daar heen bracht, waar we het “beter en mooier” vermoedden. Daarom liggen er ook voor NSA, ESO en anderen dus nog steeds veel mooie dagen in het verschiet.

De kans dat iemand van ons ooit hemelse zaken daarboven zou ontdekken acht ik dus bijna nul, maar dat laat ik zonder enige moeite graag over aan hen die in zo’n hiernamaals geloven… Iedereen het zijne en avontuur moet blijven.

               

Maar,

          wat is het goed dat de zon zo dichtbij is en dat hij ons enkel goeds brengen kan. Deze gloeiende ster zoekt niet naar haar gelijken. Zij heeft genoeg aan ons en de maan en maakt zich niet druk om die vele flonkerende sterren.

Toch is zij en nogal wat van haar andere kornuiten, de een  gloeiend heet en de ander bedekt met ijs, het resultaat van eenzelfde Big Bang. Door deze klapper heeft ze ook zo ver weg zo donders veel familie.

Zou de zon haar warmte ooit verliezen, wat ,zeggen de experts, pas over miljarden jaren zal zijn, dan zullen we toch moeten zoeken naar een andere plek in het heelal. Want tegen de afkoeling die er ontstaat zonder zon, zijn we echt niet bestand. Tenzij een langzaam afkoelingsproces ons, door de ingeboren evolutionaire handigheid, er tijdig aan doet wennen. En als we dan tegen die ijzige temperatuur kunnen, dan zijn er weer vele planeten ver weg waar we zouden kunnen wonen…. En dan is er op twee of meer plekken in het heelal en zo komt het dan toch nog voor elkaar..

Droom dus maar lekker wat weg in die winterzon over verre beschavingen, waar het mooi en vredig is en waar wezens wonen die uitvonden hoe je met velen in pais en vree kunt leven. Verder wens ik u, als steeds, weer de nodige zon en optimisme toe. Te beginnen in het verse jaar 2013.   

5 januari  2013

L’EXCEPTION FRANÇAISE

WEETJES

-De chocoladeprijs is bij de feestdagen van belang want dan verkoopt men 25% van de totale chocolade-omzet van liefst 2,7 miljard! De Fransen eten per kop per jaar 6,5 kilo chocolade (was 6,3 een jaar geleden) en dat bewijst dat Fransen altijd meer choco eten; met of zonder crisis.

De prijzen liggen ook ver uit elkaar, ziehier: Maison du Chocolat 142 euro per kilo (incl.); Jeff de Bruges 39 euro; Leonidas 37; Lindt 25… Dus let wel even op al valt over smaak wel degelijk te twisten ook bij chocolat!. 

-CEO De Margerie van Total zei het:

“Total is niet de oorzaak van alle kwaad”.

”Frankrijk heft veel belasting op brandstof en de regering moet daar zijn marge benutten nu”.

“Als wij enkel aanwezig zouden zijn in democratische landen zo Frankrijk al gauw niet genoeg brandstof meer hebben”.

“Men heeft ons niet gevraagd mee te doen in het energiedebat en dat veroorzaakt een serieuze onevenwichtigheid aldaar”.

Helaas zullen zijn opmerkingen niet dienen om tot een effectiever industriebeleid te komen in Frankrijk wat snel deïndustrialiseert en ook op weg is naar een te dure energievoorziening. 

De ex-minister van Milieu van de UMP zei het nadat Montebourg (minister bij Hollande) met nationalisatie van Florange had gedreigd: “In Frankrijk zouden we er goed aan doen om onze staatsschuld te nationaliseren en niet onze industrie”… Want de Franse schuld weegt zwaar en is voor ruim 85% buitenlandse schuld..

-Er zijn nu 500 door Fransen aangevraagde naturalisatiestudies gaande in België… op een totaal van liefst 50.000! Maar die van de grote miljardair lijkt lastig te gaan worden en Depardieu is er ook nog niet klaar mee… Hollande dreigde ook al met herziening van het belastingverdrag met de Belgen…

DE OPEN BRIEF VAN DE “ L‘ABOMINABLE “  GERARD DEPARDIEU

Hij riep luid dat hij naar België ging vertrekken en even later dat hij ook zijn Franse paspoort en zijn Securité social zou inleveren. En hij kocht aan de Frans-Belgische grens een fors optrekje in een Belgisch dorpje met een enthousiaste burgervader. De acteur die de meest Franse rol ooit speelde met zijn Asterix, voelt zich verstikken in het huidige Franse land… Onderschat niet welk signaal hier van uitgaat naar de Franse bevolking! U hoorde ook de bijval van Catherine Deneuve en Enrico Macias en beleefde ook de manoeuvres van Ayraud van het luxe-bedrijf LMVH die nog een potje moet vechten voor de Belgische nationaliteit..

De premier kon het niet laten om Gerard “abominable” en dat is in onze taal “zielig” te noemen maar daar kreeg hij best spijt van. Er volgde een “open brief van Gerard” en daaruit moet ik wat voor u vermelden. Voila:

G. zegt dat hij in 1948 werd geboren en met 14 jaar aan het werk moest. En dat hij hard werkend in de film opklom… En dat hij altijd alle taxes en impots betaalde…  Ook wijst hij op zijn werkelijk grote succes ook internationaal. Hij herinnert er fijntjes aan dat er “grote persoonlijkheden voor hem” ook Frankrijk ooit moesten verlaten omdat ze werden bedreigd of in het land “niets meer te zoeken hadden”. Dan denk ik aan Hugenoten en ook aan Descartes.

G. zegt dat hij vertrekt omdat de eerste minister en anderen succes en scheppende arbeid en talent niet bewonderen maar, in tegendeel, daarvoor willen straffen.

Hij memoreert dat hij in 2012 85% aan belasting afdroeg van zijn inkomen en blijft, zegt hij, de echte Franse geest bewonderen en hoopt dat die ook voldoende zal overblijven. Dus levert hij paspoort en sociale zekerheid in waarvan hij ook nooit gebruik maakte volgt dan fijntjes…

Hij zegt zich een wereldburger een Europeaan te voelen wat zijn vader hem ook steeds voorhield. Hij verwijt de Franse justitie dat ze zijn (overleden) zoon een zware straf gaven voor het bezit van 2 gram heroïne terwijl “anderen” niet worden ingesloten voor veel ernstiger zaken. Ook zegt hij geen “afkeer te hebben “ van hen die lijden aan cholesterol, hoge bloeddruk, diabetes en teveel drinken en die daarom soms van hun scooter vallen… (dat gebeurde G. recent nog in Parijs). Hij voelt zich “een van hen”…

Hij betaalde so far 145 miljoen aan belastingen in 45 jaren en heeft 80 mensen in zijn dienst in diverse bedrijven…

Hij zegt: ik ben niet te beklagen en zoek geen medelijden maar ik weiger te accepteren dat de premier me “zielig” noemt. En vraagt dan expliciet: Mijnheer Ayrault, eerste minister van Francois Hollande, wie bent U eigenlijk?

En besluit met: “Ondanks mijn excessen, mijn smaak en liefde voor het leven, blijf ik een vrij mens en ik blijf ook beleefd bij deze”.

Jacques-Alain Miller, psycho-analist en auteur, moest natuurlijk in Le Point deze affaire analyseren. En hij kiest voor de terughoudende ook slimme wijze die G. koos bij zijn reacties. En eindigt met: ”Depardieu acquitté”!  Wat betekent dat hij hem vrijpleit van schuld… En dat laat de premier achter met een flinke brok gebrek aan stijl en staatsmanschap. Deze kwestie is in genen dele fraaie publiciteit voor La France moeten we vrezen.

En nu maar eens zien hoe deze affaire en de anderen verder gaan verlopen… België wordt nog een echt vluchtelingenland!

DE NETELIGE “KWESTIE FLORANGE”

Al ruim tien jaar gelooft iedere expert dat je geen hoogovens met rendement kunt blijven bedrijven waar je geen ijzererts en kolen dichtbij vindt en ook niet dichtbij een haven hebt. Verder is de installatie niet meer conform de milieunormen en stond op de lijst om mee te doen aan een experiment voor verbetering in Brussel. De medewerkers daar houden al langer de installatie “op peil” om een herstart mogelijk te maken zonder excessieve kosten. Ze krijgen dus gewoon hun salaris maar hebben inderdaad geen garantie dat hun jobs blijven: mogelijk om milieutechnische en economische factoren in combinatie dus. Het gaat hier met alle respect om een aantal dat lager is dan het aantal werkelozen dat er nu per dag in Frankrijk bij komt… Maar daar heeft de pers het niet over: het sterk politiek beladen project wordt opgeklopt mede door de “verborgen extreemlinkse oppositie; zie Melonchon c.s. dus. En nu liet de regering zich dus verleiden te doen alsof ze in staat zou zijn dit project te redden… Minister Montebourg voorop en net als bij PSA. Er werd gedreigd met “nationalisering” dat nu wordt omgedoopt in “tijdelijke nationalisering” nu de hele zakenwereld zich is rot geschrokken! En na alle “faux-pas” moest Parijs dus gewoon bakzeil halen…  Een zeer povere vertoning waar Hollande nog spijt van krijgt. Hij erkende al fouten en zal binnenkort de opstandelingen weer te woord staan… Tot vreugde van de weer opgekrabbelde UMP-oppositie. En het FN profiteert er ook al van…

Ten koste van de ongeruste werknemers werd er dus een gigantisch politiek cabaret opgevoerd wat enkel reuring tot gevolg had en imagoschade voor land en zijn politici, wereldwijd! Dat zal de zo gezochte WW-bestrijding ook echt niks helpen dus. Attali schreef er ook bedroefd over omdat hij zijn land opnieuw machteloos ziet wegzwelgen in conservatisme en machteloosheid en dat toont dat het nog niet is opgewassen tegen de moderne open economie. Ook deed de staat alsof ze dit zelf even kon veranderen en toonde in enkele weken aan alle dat ze weinig voorstelt waar het gaat om grote veranderingen. Ayrault en de zijnen draaien nog in oud-socialistische groeven en verliezen tijd en energie waar grote haast is geboden. Een ook gevaarlijke ontwikkeling bij een groeiende sociale onrust in het Franse land… .  

DE FRANSE HASJ

De statistiek hier vertelt ons dat een jongere (< 17 jaar) in 42% van de gevallen minstens één keer hasj probeerde (91% alcohol, 68% tabak, 3% cocaïne). Zo’n kleine 7% roken regelmatig dit spul  en dat dan minstens 10 keer per maand. (alcohol: 11%!).  Zo’n 3% rookt dagelijks hasj (alcohol 0,9% tabak 31%).

Hasj geeft een prettig gevoel, u wordt er hongerig van en bij zwakke dosis kun je er ook wat bang bij worden. Te veel tast je intelligentie aan, je geheugen  en je oriëntatievermogen. En de rook is niks goed voor je longen die teer niks OK vinden.

Er worden jaarlijks in Frankrijk 32 ton geproduceerd maar die is kwalitatief nogal povertjes. Het spul kost rond de 10 euro per gram. Het spul is in de loop der jaren sterker geworden: het actieve molecuul THC was in de 90-er jaren voor 2% aanwezig en nu voor 12%.

De groenen willen er wel wat losser mee doen omgaan: we hoorden de rellen toen zelfs de minister Duflot daarover begon. Maar Hollande en groep waren ferm: liberalisering is njet! Er zijn zegt men hier ca 50.000 zware verslaafden aan “shit”.

De Nederlandse redenering waarin gebruik is getolereerd, handel is verboden buiten de “koffie-shop” wordt in Parijs niet acceptabel genoemd. En dat er nu diverse staten in de VS de cannabis wel “medisch”vrijgeven naar het Californische voorbeeld, doet hen niets. Dat er ook al een land in Z-Amerika is waar alles vrij is en dat zich zelfs officieel tot groot- exporteur wil ontwikkelen doet enkel afgrijzen oproepen. Tot nu toe is hier Marokko hofleverancier… en Nederland in afnemende mate. Het argument dat het Nederlandse systeem je ook veel meer greep geeft op de handel in harde drugs werkt ook niet. Ondanks het bewijs uit Nederland en Zwitserland dat het aantal doden door drugs veel lager is dan in Frankrijk vanwege “hasj-tolerantie” en “methadon-verstrekking”…. Dat laatste wil men nu wel gaan testen in een aantal experimenten met “shooting rooms” (dus schone spuiten en wat medisch toezicht). En ook is het hier een feit dat er veel jongeren alcohol én hasj tot zich nemen, waarbij de alcohol het steeds vaker lijkt te winnen… Wat “dé waarheid” op dit gebied is zal niet op korte termijn blijken: de opvattingen zijn sterk verweven met de cultuur en de geschiedenis. En in Frankrijk zijn er nogal wat perioden geweest  (en nu nog?)  dat alcoholgebruik nogal stevig was. Al is nu de wijnconsumptie in een dozijn jaren naar de helft terug gelopen (!) en dat ten faveure van een toenemend biergebruik. En de alcoholwetgeving in het verkeer moet u hierbij zeker als belangrijke factor zien. Ander Völker, andere Sitten.