Het grapje in de titel (zie het woordje crisUs) beoogt het wat serieuze onderwerp wat te "verlichten"....
"Virussen en het internet" zijn al lang een aparte combinatie: het beveiligingsprogramma Norton 360 werd speciaal daarvoor in de markt gezet en wordt breed gebruikt. Een besmette computer kan je dik in de problemen brengen..
Hoog nodig, nu de beurskoersen aardig slinken (van 1 tor 5% in enkele dagen) en de beurzen zijn de graadmeters voor de economische warmte of afkoeling. Men vlucht weer in het goud en zilver dat nu in de kluisjes komt te liggen. Lekker zeker want je kan dat "vastpakken"....
Een moderne liberale economie houdt van "bewegingsvrijheid" en van "optimisme en perspectief" maar dat bleek eind februari 2020 zoek te zijn.
Zo'n economie gedijt ook bij "vrijheid van transport van goederen en mensen" maar dat is niks goed bij linke virussen die "rondwaren" en alles kunnen verlammen..
De regeringen in het westen kwamen in crisiszittingen bijeen en er kwam spoedoverleg tussen landen, zoals dat van Frankrijk met Italië..
Kortom, de vlag neigde naar slap hangen en sommigen zagen haar ook al naar "halfstok-postie gaan".
Er verschenen artikelen over de Spaanse griep en de pest (van eeuwen geleden) en over het SRAS=vogelvirus van begin 21e eeuw.
Plotseling bleek keihard hoe fragiel een open, liberale economie kan worden door een simpel virusje dat mensen bang en ziek maakt. Even leek het dat zelfs geen KI en high-tech economie soms niet in staat waren het tij te keren..
Ik ga u nou niet bang maken met "zondvloed-verhalen" en u ook niet aanraden een ark à la Noé te bouwen. Want wij vonden er altijd weer wat op toch?
Of is nou net DAT geloof in een diepe crisis verzeld geraakt?
Geen nood, ooit danste het Weense Congress vrolijk verder na de oorlog 14-18 en bleek dat toch de opmaat naar die oorlog van 40-45 te zijn geweest..
Wel ik stop nu maar, want ik geloof dat ik u in het geheel niet verder help..
Leon de Marsilho, maart 2020
zaterdag 29 februari 2020
woensdag 26 februari 2020
EEN BLOG IN DICHTVORM
Op vandaag kan en mag (bijna) alles, dus probeer ik nu "de gedichte blog"...
Vergeef me de gebreken, het is een simpel begin..
GOLVEN SCHUIMEN OP DIEPE OCEANEN
Golven rollen aan en af,
Ze zijn de speelbal van diepe wateren,
En verraden slechts een glimp van wat hen beweegt
Ze vertellen een verhaal,
Over het onzichtbare in de diepten,
Dat hen dwingt te ageren, zonder ophouden..
Het ontcijferen van hun boodschap,
Vereist een geheime sleutel
Die enkel ingewijden kennen..
De sleutel vinden slechts enkelen,
Na vele bewogen levensjaren,
En niet allen zijn daartoe geroepen.
Luister naar de verhulde sirenen,
Die wonen in de Lorelei van rivieren
Op weg naar hun ondergang in het diepe.
Zij die ontcijferen nog niet lukte,
Moeten nog meer ondervinden,
En beschikken over een speciale, schaarse dictionaire.
Als het lukt om het te doorgronden,
Wacht een grote beloning,
En een diepe rust komt over je..
Maar niets mag gaan zonder een korreltje humor
Dat is "het litteken van de wond" , zegt men.
En: lachen is gezond!
Diep in de oceaan wacht de walvis Jonas op zijn hapje!
En deze keer zal hij het niet uitspuwen?
Dus je weet het maar nooit!
NASCHRIFT:
Ik scoorde op de boekenmarkt een exemplaar van Darwin's Evolutie-boek (1931 uitgegeven).
The origin of species met ondertitel: Door natuurlijke selectie..
Dat maakte duidelijk dat WIJ slechts EEN puntig stipje zijn op de timeline van de natuur.
Het zij zo.
Leon de Marsilho, maart 2020
EEN TEKST DIE JE "PAKT"...
Als ik loop komen er in mijn hoofd de meeste lucide ideetjes op: dus begin ik de dag met een snelle wandeling. Want daarna moet ik op scherp staan voor mijn "volgende blog-tekst": het leven van een bloggeur is keihard...
Allereerst is de vraag : waarover zal het gaan en daarbij helpt een stukje lopen in station Saint Charles echt. Hier kan een goede observator met wat fantasie echt wat vinden en vaak moet ik kiezen..
Nu is het tijd om u het resultaat van dèze morgen te offreren: wat dacht u van het volgende?
"Ik merk dat ik steeds intuïtiever wordt en ik mijn rationele inslag wil onderdrukken. Wat steeds beter lukt" en dat beeldt ik me graag in..
Ook denk ik dat mijn intuïtie beter functioneert en ik hoop dat u er iets van merkte.
Want ik denk, dat dit veranderde evenwicht mijn ge-blog beter maakt..
Alleen U moet het vooral merken en daarover ben ik vooralsnog in dubio...
U zou kunnen merken dat ene Spinoza, -die veel bedacht terwijl hij brillen-glazen sleep-, mij vaker sterk inspireert...
Leon de Marsilho, maart 2020
r..
,
BERICHT AAN KLEINZOON EN -DOCHTER
Deze zijn slechts voor 1/4 genetisch familie... En dat doet strakke familietradities vervagen. Niets verbiedt je om ook een kleindochter die "bij je kleinzoon hoort" een levende grootvader te geven.
Zo'n adoptie maakte ons tot ADOPT-O+O en dat voelt o zo goed.
MIEZERIG WEER IN MARSEILLE
Ja, dat was het op 17 februari 2020 tot ongeveer 15.00 uur, toen brak de soleil weer door..
Miezerig klinkt een beetje naar "misère" wat naar en/of ellendig betekent.
Maar nee, miezerig moet je plaatsen naast "min, klein onbetekenend", zegt mijn dictionaire. En die dingen zijn in de taal de recht-sprekenden.
Zo komen we terecht bij het weer en dan moet ik denken aan de prachtige Franse zangeres Barbara, die achter haar zwarte piano (en zelf ook steeds in zwart gekleed), uiterst melancholiek en mysterieus kon zingen.
"Il pleut sur Nantes", het chanson "L'aigle noir" en "Ma plus belle histoire d'amour" troffen mijn Francofiele hart al lang geleden en pal in het centrum.
Zij was plotseling verdwenen en haar vertrek (op haar 67e) , was een dreun in de Franse chansonwereld. Haar echte naam was Monique Serf, maar dat klonk niet geheimzinnig...
Google haar eens, luister naar haar gezang en U heeft geen verdere aanprijzing meer nodig.
En, zij maakt een regenachtige dag in Marseille in een wip tot een mooie dag..
Leon de Marsilho, maart 2020
(die in een vorig leven ongetwijfeld iets Frans opliep, maar niet de Franse ziekte).
.
Miezerig klinkt een beetje naar "misère" wat naar en/of ellendig betekent.
Maar nee, miezerig moet je plaatsen naast "min, klein onbetekenend", zegt mijn dictionaire. En die dingen zijn in de taal de recht-sprekenden.
Zo komen we terecht bij het weer en dan moet ik denken aan de prachtige Franse zangeres Barbara, die achter haar zwarte piano (en zelf ook steeds in zwart gekleed), uiterst melancholiek en mysterieus kon zingen.
"Il pleut sur Nantes", het chanson "L'aigle noir" en "Ma plus belle histoire d'amour" troffen mijn Francofiele hart al lang geleden en pal in het centrum.
Zij was plotseling verdwenen en haar vertrek (op haar 67e) , was een dreun in de Franse chansonwereld. Haar echte naam was Monique Serf, maar dat klonk niet geheimzinnig...
Google haar eens, luister naar haar gezang en U heeft geen verdere aanprijzing meer nodig.
En, zij maakt een regenachtige dag in Marseille in een wip tot een mooie dag..
Leon de Marsilho, maart 2020
(die in een vorig leven ongetwijfeld iets Frans opliep, maar niet de Franse ziekte).
.
VANMORGEN BEWOOG HIJ NOG...
Hij ligt buiten onder wat dekens, met zijn rug gedrukt tegen de enigszins warme ruit van het Station Saint Charles; waar hij om "minuit" wordt uitgegooid.. Deze plek bevalt hem, want hij is hier al maanden...
Elke morgen vragen passanten zich af "of hij nog in leven is", want hier sterven elke nacht mensen die moesten en/of wilden "opgeven"...
Ik stop een eindje van hem vandaan en kijk toe.. hij is me genadig want na enkele minuten zie ik beweging. Ik hoef dus niet naar een SNCF-functionaris te gaan om aandacht te vragen voor deze SDF (Sans Domicile Fixe) die waarschijnlijk uit het noorden kwam naar het wat warmere Marseille.
We merken hier dat je aan dingen "went" die je vroeger in "alarm" brachten. Zo schuiven je grenzen over wat "te erg is en wat niet kàn" langzaam maar zeker op...
Een wat rauwe gedachte kwam even op: " Zou mij dit ook kunnen overkomen?", want met die vele pensionkortingen van 7% in Nederland is geen mens meer zeker van het voortbestaan van de Europese welvaartsstaten...
Beschaamd besef ik dat die vele Afrikanen die hier overal liggen, geen enkele last hebben van deze "luxe-gedachten".
Vele vonden hier hun laatste levensnacht en werden naar de "morgue" gebracht, waar vaak niemand iets kan vaststellen over de identiteit. En dus weer een familie nooit zal weten waar een van hun leden omkwam...
Leon de Marsilho, maart 2020
Elke morgen vragen passanten zich af "of hij nog in leven is", want hier sterven elke nacht mensen die moesten en/of wilden "opgeven"...
Ik stop een eindje van hem vandaan en kijk toe.. hij is me genadig want na enkele minuten zie ik beweging. Ik hoef dus niet naar een SNCF-functionaris te gaan om aandacht te vragen voor deze SDF (Sans Domicile Fixe) die waarschijnlijk uit het noorden kwam naar het wat warmere Marseille.
We merken hier dat je aan dingen "went" die je vroeger in "alarm" brachten. Zo schuiven je grenzen over wat "te erg is en wat niet kàn" langzaam maar zeker op...
Een wat rauwe gedachte kwam even op: " Zou mij dit ook kunnen overkomen?", want met die vele pensionkortingen van 7% in Nederland is geen mens meer zeker van het voortbestaan van de Europese welvaartsstaten...
Beschaamd besef ik dat die vele Afrikanen die hier overal liggen, geen enkele last hebben van deze "luxe-gedachten".
Vele vonden hier hun laatste levensnacht en werden naar de "morgue" gebracht, waar vaak niemand iets kan vaststellen over de identiteit. En dus weer een familie nooit zal weten waar een van hun leden omkwam...
Leon de Marsilho, maart 2020
MET DE FINISH IN ZICHT....
.... besef je pas, hoe kort een mensenleven eigenlijk duurt! Al kende ik toch zo'n vijf generaties, als je meegaat in de idee dat een generatie ca 30 jaar duurt. Ik kende mijn grootvaders, vader, zoon en kleinkinderen.. en dat zijn 5 generaties.
Mijn ouders werden in 1912 geboren, mijn grootouders moeten uit ca 1880 of daaromtrent zijn.. Als ik de 85 haal (dat is optimistisch weet ik nu!) zijn we in 2027 gearriveerd. Dan "ontmoette ik" dus (via mensen) een periode van 1880 tot 2027 en dat zijn 147 jaren, dus anderhalve eeuw.
De tijd dat mensen gemiddeld 40 jaren "meegingen" is nog maar 150 jaar of zo geleden, we zien wat vrede, welvaart en Imedische) technologie klaar speelden in enkele eeuwen.
Nu waart het coronavirus rond, telde China ruim 2200 doden en sluit Italië diverse steden af. Zal die pandemie komen, ondanks alle moderniteit van onze wereld? Dat is niet echt uitgesloten...
Maar, "de naakte aap" laat het er niet bij zitten en zal er alles aan doen opdat we verder kunnen gaan. Het laboratorium Pasteur in Parijs draait op toptoeren...
Doel: een serum tegen het coronavirus..
Leon de Marsilho, maart 2020
Mijn ouders werden in 1912 geboren, mijn grootouders moeten uit ca 1880 of daaromtrent zijn.. Als ik de 85 haal (dat is optimistisch weet ik nu!) zijn we in 2027 gearriveerd. Dan "ontmoette ik" dus (via mensen) een periode van 1880 tot 2027 en dat zijn 147 jaren, dus anderhalve eeuw.
De tijd dat mensen gemiddeld 40 jaren "meegingen" is nog maar 150 jaar of zo geleden, we zien wat vrede, welvaart en Imedische) technologie klaar speelden in enkele eeuwen.
Nu waart het coronavirus rond, telde China ruim 2200 doden en sluit Italië diverse steden af. Zal die pandemie komen, ondanks alle moderniteit van onze wereld? Dat is niet echt uitgesloten...
Maar, "de naakte aap" laat het er niet bij zitten en zal er alles aan doen opdat we verder kunnen gaan. Het laboratorium Pasteur in Parijs draait op toptoeren...
Doel: een serum tegen het coronavirus..
Leon de Marsilho, maart 2020
Abonneren op:
Posts (Atom)