Totaal aantal pageviews

zondag 20 oktober 2013

ALS DE GEESTEN VERHIT RAKEN..



Het is ook een van die ijzersterke volkse overtuigingen: als het heter wordt komt er ook meer gedonder tussen de mensen. De stad waarin ik woon deed mij dat ook al vaker geloven… Maar dan dacht ik ook dat het geen pretje is om in de file te staan op een bloedhete dag. De wetenschap onderzoekt alles en nu dus ook, weer eens, deze fenomenen. Wie “het klimaat” ook historisch interesseert, moet het nu al dertig jaar oude boek van de fenomenale Franse historicus Le Roy Ladurie daarover echt eens lezen.
Lees wat ze er nu in Science van schreven en wapen u met nog meer inzichten en feitenkennis als het gaat over de impact van “het weer” op de gemoedstoestand etc. van de mensen.

Enkele persoonlijke ervaringen met “verhitting”
Ik was in de 90-er jaren op vakantie in Californië en zo
kwamen we ook in LA. Niet lang nadat er een uiterst gewelddadige uitbarsting was geweest in het zwarte stadsdeel Watts. Na een routefoutje beseften we plotseling, -kijkend naar de zwartgeblakerde stad om ons heen-, dat we er middenin reden….  Dat deed aan boord enige paniek ontstaan, mede omdat we even geleden op de stads-TV hoorden dat er “een zeker risico was om te worden beschoten”…  Dat kon je gebeuren als je (in de schemering), met je koplampen even knipperde naar een tegemoetkomende auto zonder licht… Maar dat “zonder licht rijden“ was een protestgebaar van de (nog steeds boze) zwarte mensen uit Watts.
Uiteraard leerde ik toen, zeer geforceerd, hoe je zo’n verboden “U-turn” maakt met zo’n dikke Amerikaan! Het lukte en we waren best opgelucht. Het was september en tijdens een zeer hete periode dat de hitte, die onvrede die natuurlijk al “eeuwig” in Watts heerste, zeer hevig deed ontvlammen. Tientallen doden, gewonden en grote vernielingen en branden waren het gevolg. En men wees in de kranten toen ook op de invloed van “that bloody heat”…
In de Vaucluse woonde ik enkele jaren direct naast een kleine wijnboer met zijn fraaie chateautje. En ik raakte bevriend met de familie. Vader en zoon deden alles om van dat tiental oude hectaren elk jaar de drie kleuren wijn te winnen. Een best goed smakende mix gemaakt van druiven van 60 jaar oude grenache- en carignan-struiken. Vader J. was een best aardige, maar ook uiterst ontplofbaar, persoon. En daar kwam je ook vrij snel achter. Maar hoe het hete weer dat nog eens extra accentueerde, ervoer ik op een ochtend; na weer zo’n bloedhete nacht. Toen ik in de morgen het erf opliep bij Chateau Pesquié, stond “le pater”
(=oud-frans voor père) J. daar en met zijn dubbelloops gericht op zoon P. zo’n 20 meter verder. Beide scholden zeer luid en ongeremd op elkaar…
Omdat ik ook eerder wat had geknald met zo’n dubbelloops, wist ik best iets van de schade die twee cartouches kunnen aanrichten. Zeker op die afstand en zeker ook bij een onbeschermde mens. Ik schrok me dus het apezuur, maar kon met veel geluk en toeval erger voorkomen… Net toen ik, in de keuken staande met le pater napratend, begon te denken dat het mogelijk best meeviel, zag ik dat J. het dubbelloops opende. En me daardoor kans gaf om de twee patronen in de lopen te zien… Toen wist ik dat het akelig menens was geweest.. Dát deed de hitte dus ook met een oude, “colèreuze” vader  en zijn zoon, bij een van hun vele onenigheden!
In Marseille zag ik recent twee motorrijders luid herrie maken
met de bestuurder van een auto die naast hen reed. Het was zo rond 15.00 uur op zo’n bloedhete dag begin augustus. Uiteraard ging het om “grote verschillen in de interpretaties van de code de la route”. De file reed nogal langzaam en het gekaffer werd ook steeds luider… Toen sloeg een motorrijder met de vlakke hand op het dak van de auto naast hem. Als u het zelf even probeert, begrijpt u meteen dat dit in de auto zeer verontrustend klinkt. Dat was het sein voor het begin van een akelig handgemeen tussen vier opgehitste mannen. Omstanders moesten nogal wat moeite doen om erger te voorkomen… Het was ook op zo’n dag, dat je ook zelf voelt, dat er niet “teveel op je pad moet komen”…
Dus u begrijpt het: ik heb na bijna 20 jaar in de Provençe best een zwak voor de “theorie” dat hitte het “over-functioneren van het gemoed bevordert en ook een verlaging van de gedragsdrempels”. Daarom was ik best nieuwsgierig naar het artikel van J.Attali in L’Express van augustus 2013… Lees wat hij ons daar wist te vertellen. 

De wetenschap en de invloed van het klimaat op de mens
Aristoteles, Montesquieu en  Emmanuel Le Roy Ladurie zijn, -en dus al eeuwen-, de theoretici van de invloed van het klimaat op de beschavingen. Recent verscheen hierover opnieuw een artikel in Science van ene Solomon M.Hisang e.a. . Gebaseerd op een analyse van een 60-tal studies  door 190 onderzoekers van diverse disciplines en uit vele landen. De invalshoek was de invloed van klimaatverandering op conflicten van diverse omvang:
van individueel geweld tot burger- of internationale oorlogen. Tijdvak van studie: ca 10.000 jaar v. JC tot nu…
Ze tonen aan dat het risico van conflicten stijgt, als de temperatuur of de neerslag sterk gaat verschillen van de periode er voor…  Nu zijn deze beide grootheden al verantwoordelijk voor 500.000 à 1 miljoen doden per jaar door oorlogen en individueel geweld. En men voorspelt ons voor de toekomst nog meer narigheid! Nog wat meer “catastrofisme” dus. En het kan ook niet anders, met een over de breedte ontwakende mensheid in een open, transparante wereld…
Huiselijk geweld neemt in het algemeen ook sterk toe als de temperatuur hoger is dan normaal. En ook als er extreme neerslag is, waardoor oogsten mislukken. Dan is er relatief ook meer geweld in arme boerenstreken.
Maar het aantal conflicten tussen groepen met lage inkomsten, neemt ook élders flink toe tijdens klimaatverstoringen. Burgeroorlogen zijn er ook opvallend vaak in perioden van zeer lage of zeer hoge temperaturen en ook bij grote droogte.
Klimatologische spanningen leiden niet zelden ook tot afzettingen van regiems, bezetting van gebieden en zelfs ineenstorting van beschavingen en landen of rijke gemeenschappen.
In Europa gebeurde dat vooral in zeer koude perioden. In India zag men vaak conflicten tussen hindoe’s en moslims bij grote of langdurige regenval. In China leidde in de Xe
eeuw de langdurige neerslag ook tot de val van de Tang dynastie. En dat gebeurde ook met de Maya-beschaving in Mexico. De val van de Yuan-dynastie en die van Angkor zijn ook al te wijten aan klimatologische verstoringen van formaat.
Dit soort gebeurtenissen leiden zelfs tot fysiologische fenomenen; en zelfs tot veranderingen in verstandelijke capaciteiten. En ook economische verstoringen zijn er het gevolg van, mede door lagere belastinginkomsten, verlies van vertrouwen in instituties, hogere voedselprijzen en ook veranderingen van demografische aard (zoals vergrijzing, ontgroening). De studie laat ook zien dat een bepaalde omvang van de temperatuur- of neerslagverandering 4% meer criminaliteit opriep en 14% meer conflicten tussen groepen.
Van nu tot 2050 zullen er veel hogere afwijkingen gaan voorkomen dan in (de extra-diepgaand) bestudeerde periode van 1950 en 2008. Men mag daardoor veel meer conflicten en geweld gaan verwachten. En dat vooral in subtropisch Afrika, in India, in Zuid-China, in Indonesië, Mexico en ook in Brazilië…
Dat zijn nogal opmerkelijke conclusies en weinig gerststellende voorspellingen…. Dus ook een extra-reden om de klimaatveranderingen serieuzer te nemen!

U bent niet zon “catastrofistische denker”?
Het lijkt u wat te apart en mogelijk zelfs wat verdacht “gezwam”? Dan pas op: de genoemde onderliggende studie vermeld in Science is geen onzin en als iemand als Attali, -groot geleerde van nu-, de studie kiest en vermeldt, dan zijn dat goede redenen, -in elk geval voor mij-, om e.e.a serieus te nemen.
Maar we moeten ook wat andere zaken bedenken. Klimaatveranderingen waren er legio in de human history van 120.000 jaren nu. We kennen er maar enkele en weten wel intussen dat de veranderingen vaak ook omkeerbaar bleken te zijn… Er is maar weinig constant in de natuur en we weten maar bitter weinig van dat enorme, complexe klimatologische systeem. Alle geleerden en supercomputers ten spijt. Dat moet niet leiden tot fatalisme en “laat dus maar waaien”. Nee natuurlijk. Uiteraard moeten we trachten onszelf en de medemensen te beschermen tegen de gevolgen door narigheid “te voorspellen”, voorzieningen te treffen tegen overstromingen, bosbranden en zeer zware winden…  Duur, maar nuttig en vooralsnog is het “anti-CO2-beleid nog vele malen duurder”; zo zegt men. Echt voer voor politici en ook oppassen voor al te opportune wetenschappers… En wij moeten “privé” rekenen op stevig hogere verzekeringspremies natuurlijk. En dat naast al die CO2-taxes van onze overheden.
Ook hier kunnen inventiviteit en technologie helpen, de mens kan best wat ondernemen. Zeker als hij wil samenwerken en wat minder provocerend en oorlogszuchtig is. Wie weet blijkt de VN Syrië-resolutie toch een stukje vooruitgang; al is er veel achterdocht over die “plotselinge bekeringen in Damascus, Moskou en Teheran”. Wie weet is dat radicale gedoe van op hol geslagen gelovigen, -net als ooit bij de Kruistochten-, ook voor een deel toe te schrijven aan de hitte in die gebieden. Of, -en dat is serieuzer-, aan die grote droogten (nu en eerder) in Afrika toe te wijzen, die daar ook enorme armoede, werkeloosheid en jeugd zonder perspectief én politieke instabiliteit veroorzaakten…
Tenslotte moeten we hopen dat meer rampen ook meer solidariteit en bezinning zullen oproepen en zo ook minder verlies aan mensenlevens. Dat zou een fraai positief neven-effect kunnen zijn. En dat is pas echt pósitief denken!
Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik ben aardig bijgetrokken ná die relatief mooie, vredige en welvarende periode waarin ik grotendeels mocht leven. En heb er minstens van geleerd (en doe dat dagelijks nóg), dat het leven riskant is en vol met verrassingen. Waartegen “vadertje Staat” elke mens zo veel mogelijk moet beschermen: natuurlijk. Maar die “Vadertje Staat” heeft nu de grootste moeite in het westen, -zie nu de europese pensioendiscussie, de niet-afrembare vergrijzing en zelfs het frustreergedoe rond Obama-care door de republikeinen in de VS-, om de mooie welvarende gelukkige wereld overeind te houden. Daar staat echter zeer duidelijk tegenover dat de
armoede in de wereld scherp daalt in de “ontwikkelende landen”: 1 miljard minder zeer hongerige is goed nieuws! Natuurlijk heeft “onze verarming” (Duitsland en Frankrijk hebben al 15 à 20% echt arme westerlingen in hun gelederen!), daar ook van alles mee te maken. Slecht voor “ons” en dus goed voor “hun”.   En laat dat nou minstens zo goed zijn tegen die oorlogen en conflicten als die klimaatveranderingen er “slecht” voor zijn!
Een open en transparante wereld brengt ook de “verplichting mee” voor ieder van ons om breder te kijken en langer dan onze neus lang is.. En daarom erger ik me nogal eens aan dat gewetenloze populisme van politici die beter (móeten) weten en die om stemmetjes te scoren de zaak gewoon staan te belazeren. U weet toch net zoals ik dat “verdoemde korte termijn kijken” je nou net niet beschermt tegen die enorme valkuilen op de “langere termijn”? Daar moet “vadertje Staat”, (die wijzelf “kiezen”!), ons echt tegen beschermen. Maar dan gaat het dus eigenlijk vooral om “ons eigen egoïsme en gemakszucht”. Wat het tegenovergestelde is van wat er zou móeten gebeuren en dan wel in… ónze eigen hoofden. Want de oorzaak van veel leed zit.. vooral “tussen onze eigen oren..”
Ich habe Fertig!       



Maar,
           De zon zal, of ze wil of niet, het steeds nerveuzere onderzoek naar een tweelingzuster van de aarde gaan meemaken. Gelukkig riskeren de geleerden nu niet dat ze door de Kerk op de brandstapel worden verbrand als ze er een zouden vinden. Ene Giordiano Bruno, groot wiskundige, zei enkel dat hij geloofde in het mogelijk bestaan van nóg een aarde en moest er voor sterven. Hij staat in de rij van Copernicus en Kepler en ook aartsbisschop Nicolas de Cues die het iets handiger aanpakte. Hij zei: “Waarom zou onze machtige God zich hebben beperkt tot één aarde?”  Hij blijkt nu gelijk te krijgen met zijn vele voorgangers: de experts zeggen dat er zeer waarschijnlijk een andere planeet zal blijken te zijn en er is nu zelfs een kandidaat: 51Peg b
geheten. Die ook wel een warme Jupiter heet in vakkringen. De ontdekking van deze exoplaneet toont aan dat het model van het ontstaan van onze aarde niet hoeft te kloppen en dan zouden er dus wel duizenden kandidaten kunnen zijn..  Dat maakt nerveus: er startte dus een grote race onder geleerden en instituten worldwide. En nu al is er een lijstje van 50 exo-planeten waar water zou kunnen zijn, een voorwaarde voor een vorm van leven..  Deze worden nu nauwkeuriger onderzocht dus..  En ene Eric Dautriat rekende, voor de lol,  de kans dat wij (of een ander stel slimme wezens), elkaar ooit tegenkomen áls er meerdere zouden bestaan in het heelal. Die kans is zegt hij,
ontmoedigend klein… Rest dus nog iemand die uitrekent wat de kans is dat Eric  ongelijk heeft met zijn sommetje…  Kortom de mens heeft er weer een nieuwe en breed gedragen passie bij: het vinden van zijn evenbeeld of ongeveer gelijke…
Moet je dit als positief waarderen of is het nou net de zoveelste aanwijzing dat we op “onze wereld” zijn uitgekeken en weg willen? De tijd zal het leren.
Intussen laten we de bollebozen maar racen en elkaar beleren en de loef afsteken en kunnen wij dromen van een nieuwe verre wereld terwijl we ons laten verwarmen door onze goede, oude zon. Natuurlijk is eigenlijk ieder mens nieuwsgierig naar resultaten en ook wat bang voor het nieuwe onbekende. Want of die anderen beter zijn weet niemand, toch?
In afwachting van groot nieuws gaat ook MP2013 vrolijk zijn eindfase tegemoet nu de franse vakanties weer geëindigd zijn. Ook een eindspurt, maar van een nu al geslaagde activiteit. Kom dus kijken voor het helemaal over is…
Intussen wensen we u mooi weertje toe en nog een beetje Indian Summer!

19 oktober  2013

zaterdag 19 oktober 2013

LES TOILETTES DE LA BRASSERIE DU VIEUX PORT



Wij Nederlanders zijn allen wat bevreesd voor die nogal “aparte Wc's”, die je af en toe nog in La France aantreft. Ook Marseille speelt daar zijn specifieke partijtje in mee. Nee ik bedoel niet smerige niet-gepoetste toiletten, die je nog af en toe aantreft, maar die “verrassende op zich cleane WC’s” met dat speciale vleugje bricolage van een ongekende
beauté. Dus ik bedoel die amusante Toilettes! Behalve voor onverbeterbare burgerlijke calvinisten zonder glimlach… Ik kan het niet laten om u een regelmatige ervaring op dit gebied in ons stamcafé Le Brasserie du Vieux Port een beetje te laten mee beleven. Let wel: het is daar “Blitzeblank” maar zoals vaak in stokoude gebouwen ook uiterst krapjes… Dat is een gevolg van de torenhoge m2 prijzen in de 2e stad van La France en ook een kwestie van commerciële prioriteit.. Volg mij nu op mijn tocht naar Les Toilettes…

Ze zijn achterin, links naast le comptoir, dat wil zeggen: daar begint de uiterst avontuurlijke wenteltrap omlaag naar de catacomben au sous-sol. Het afdalen vereist diploma A alpinisme en ook regelmatige niet eenvoudige gymnastische oefeningen. Anders komt u echt niet heelhuids aan in de kleine smalle ruimte waarin u achterin “la porte” ontwaart van “la plus petite chambre de la maison”. Schrik ook niet van
het slordig opgehangen gordijn waarachter zich de aangekoppelde biertonnen bevinden, waaruit uw “pression” op weg gaat naar de bar boven U. Er staat ook steeds een geruststellend aantal vaatjes, waarvan ik aanneem dat de meeste nog vol zijn. Er liggen ook wat waterpomptangen en andere outils die nodig zijn om de vaatjes aan en af te koppelen…
Goed dat is dat en nu trachten we “la porte” van “de doos” te openen. Dat is wat compliqué omdat u bij het lostrekken enige handvaardigheid moet hebben en daarna ook niet al te lijvig moet zijn. Want u moet retireren of wat balanceren boven de bierfusten en wat half-hangend in het
afscheidingsgordijn. En nu ziet u het uiterst complete toilet met alle moderne apparaten inclusief elektrische handdroger, wastafeltje, le cuve natuurlijk en zelfs wat flauwe verlichting. Wilt u zittend aan de slag, dan moet u wat lenigjes draaien waarbij u de wastafel moet trachten in ere te laten… Wilt (voor mannen only) staande excerceren dan moet u oppassen dat de elektrische handendroger niet veel te vroeg wat gillend start omdat u met uw hand het elektronische oog ook wakker schudde…  Wilt u na de daad uw handen wassen (er is altijd ook zeep!) dan moet u opnieuw op de verfijnde GPS laveren om uw
handen onder de kraan te krijgen. Daarna moet u dan op een been staand de knop indrukken op de vloer die het waswater doet losbarsten. Kijk daarbij uit want er komt echt water uit en met welk een krachtige hoeveelheid! Marseille is soms een echt gulle stad met echt genoeg en uitstekend water… De zeep moet u ook met wat goochelende handigheid bemachtigen: ergonomisch is het ontwerp nogal aanvechtbaar. Als u de mains schoon kreeg moet u draaien omdat de droger rechtsachter u hangt op een wat rare hoogte. Steek een hand recht eronder om het kreng te demarreren en steek de andere links er onder. Hoe u de rechter dan droog blaast weet ik nog steeds niet… Ik hou me voor adviezen ten deze zeer aanbevolen! Het schoonpoetsen van het achterste etc. dat is ook niet echt eenvoudig omdat le papier wat raar onder de wasbak hangt en daarna wat vooroverbuigen eist ook veel moed  en souplesse…
Intussen bent u lichtjes uitgeput, dat zult u bemerken en u neigt mogelijk ook tot het ontwikkelen van lichte frustratiegevoelens. Niet doen dus! Denk liever even aan die duivelse loodgieter die dit uiterst gecompliceerde ontwerp moest realiseren. Die man verdient een medaille en moet onmiddellijk met pensioen want hij komt in elk geval in aanmerking voor de grootste penibilité, die ik ooit met eigen ogen zag! Waarlijk vakmanschap want alles hangt vast en… het werkt ook nog!
Hulde aan deze Toilettes dus, maar met een rolstoel zou ik
het maar niet proberen. Want dan komt uzelf daarna in aanmerking voor een pensioen voor oorlogsinvaliden.
En toch is het onze favoriete plek met onze flitsende garçon Jojo, die zelfs verdienstelijk Engels spreekt en die regelmatig charme-offensiefjes laat bewonderen als er fraaie dames op zijn terras verschijnen.
Dit geheel doet ons bijna dagelijks Le Brasserie du Vieux Port bezoeken waar de pression ook nog un prix abordable kent van maar 2,80 euro … inclusief het bakje olijven of
cacahuettes, le soir à l’heure de l’apéro. Uiteraard vragen we enkel une blonde Française! Buitenlandse pression krijgt u hier ook maar enkel met een protectionistische toeslag. Zoals het volgens Monsieur le ministre Montebourg, die bezig is met het Redressement industriel, ook hoort! Proost dus: neem er ook eens eentje bij Le Brasserie du Vieux Port en amuseert u zich met de gratis toilettes!

zondag 13 oktober 2013

WE GAAN ECHT NAAR MARS, MAAR HELAAS NIET ALLEMAAL…



“Vluchten kan niet meer”, zong ene Jenny Arian, toen er vroeger ook crisisgevoelens waren. Maar zelfs dat is nu niet meer waar. Immers, de mens kan binnenkort echt vluchten naar een andere planeet. Al moet hij dat wel samen doen met een paar honderd soortgenoten. En daarin zit natuurlijk ook dat kleine addertje…
Lees hoe ver het nu weer met de mensheid kwam. Onze aloude ontdekkingsreizigers waren eigenlijk ook een soort vluchtelingen. Het summum van cultuurhaat óf een onbegrensde nieuwsgierigheid óf een grote wanhoop? Alles willen achterlaten voor “het nieuwe”. En dat voor een handje vol biljetten, wat ordinair aards slijk.

Toekomst en verleden liggen in het heelal
We zullen allen waarschijnlijk nog getuige gaan worden van het vervolg van de grote race naar Mars en ook nog wat
maanbezoekjes…  Er waren al zo’n 40 Mars-missies en dat waren vooral Amerikaanse. In 2003 en 2004 begon het met de Mariner en de Viking en daarna volgden de robots Spirit en Opportunity.  De laatste rijdt er nu nog rond na al 37 km onder de wielen te hebben weggedraaid! Mede daardoor is men er zeker van dat er ooit water was op het oppervlak van de rode planeet: dus ook een kans op “leven”.
De nieuwste generatie zijn de Rovers: Curiosity is al weer
een jaartje op bezoek op Mars…  En  is natuurlijk ook veruit de duurste tot nu toe. Met zijn 1 ton gewicht en 80 kilo aan wetenschappelijk materiaal (de vorige sleepten maar 8 kilo mee!). Hij gaat vele km’s reizen voor zijn 2,5 miljard aan prijsje…!  
Maar op 18 nov. 2013 gaat Maven omhoog naar Mars en om er achter te komen welke klimaatverandering van formaat er op Mars eerder plaats vond. Ook wil men wel eens weten waarom er daar geen magnetisch veld is én ook geen vulkanisme.
De mensen worden de “marsmannetjes”.
De grote klapper zal wat later komen met de bemande Marsreis in 2030-2040 en ook Europa wordt al actief in 2016-2018 met twee missies: Exomars geheten. Samen met de russen (!)  gaan we een platform op Mars plaatsen. En dan in 2018 zal een nazaat van de eerdere Bruno gaan, die wel twee meter diep kan graven. En die zal zoeken naar levenstekens..  en, wie weet, vindt hij dan echt minuscuul “leven”. Dat zou dé sensatie van de 21e eeuw worden!
Maar de VS doen al in 2020 de MSL-2 omhoog gaan die Marsmateriaal naar beneden moet brengen…  Via een satelliet in de ruimte vanwaar dat materiaal naar beneden moet komen. Tja en dan moet de mens eerst zelf omhoog natuurlijk. Dat kost 300 keer zoveel dan dat materiaal naar de aarde brengen; maar dat heeft de VS er voor over… Al in 2030 of zo, en ondanks de crisis!  
De nieuwe avonturiers zijn al opgestaan.
Let op: de (ruimte)-miljardair Musk is bezig om in LA in zijn fabriek een nieuwe raketmotor te ontwerpen.. samen met Nasa.  Men denkt aan een Falcon 9 raket met een Dragon-capsule er op.  Dat moet de oude space-shuttle, die in 2011 is afgedankt, gaan vervangen. Dus ontwikkelt men nu deze
SLS (een zware lanceerraket) met een CEV (Crew Exploration Vehicule) . De eerste vlucht moet kort ná 2014 komen… 
En daarna moet dan de vrucht van 25 jaar nadenken volgen, die in 2030 of zo die de supermotor moet opleveren: nucleothermisch of nucleo-electrisch. Deze moet het mogelijk maken om de 300 à 400 miljoen (!) kilometers in een keer af te leggen; zonder tussenstop. Eerst gaat dan de vlucht naar Mars met alle spullen: woning, voedsel, laboratoria, rovers, energiecentrale en een retourvehicule natuurlijk…  Het geheel wordt met vijf raketten naar orbit geknald en het wordt dan daar geassembleerd, om verder te worden geschoten. Zo’n 350 dagen later komt het dan aan bij Mars. Dan gaat een deel naar beneden en een ander deel (het retourvehicule) blijft in orbit hangen. Ook een deel van de retourbrandstof moet dan op Mars worden geproduceerd om de zaak lichter te maken bij de heenreis. Maar men moet met teruggaan wel even (=26 maanden dus!) wachten; want Mars beweegt zich tussen 65 en 400 miljoen km’s van de aarde. En je moet het reizen op gunstige momenten doen en de reisafstand niet overdrijven…
Er vliegen overigens zo’n zestal mensen naar Mars-orbit: een dokter, een geoloog, een bioloog, een mechanicus, een elektronicus en een commander… En natuurlijk zijn er ook nog vele vragen over deze equipe: gaan er vrouwen mee? En: éen of twee commanders? Etc...
Dat wordt ook goed opletten; want de lange gewichtloosheid én….. de lange zonbestraling zijn van eminent belang. Zeker moet men eerst ook nog meer weten over die zonne-erupties die zo’n equipe zouden kunnen “grillen”! Dus mogelijk moet er zelfs een soort speciale schuilhut gebouwd worden voor periodes van maximaal 48 uur…
De reis daarheen duurt 180 dagen en dan moet de zon “onderweg” niet uitbarsten; want dán is het… over en uit! Maar gezond en wel aangekomen, vindt men daar dan wel alles, wat eerder wegvloog en ook de brandstof voor de retourreis…
Op aarde moet het vluchtcentrum liefst 22 minuten wachten op het bericht over aankomst: dat kost het overseinen aan tijd… Dus ze kunnen al dood zijn bij ontvangst van het blijde nieuws…  Daarna beginnen de 500 dagen verblijf op Mars voor die equipe. Die zo’n 50 reisjes op de planeet maken gaan per week, wat optelt tot totaal 3000 km.
Men zal daar een enorme hoeveelheid aan onderzoeken gaan doen. En daarna stappen ze in de MAV (Mars Ascent Vehicule) waarvoor men zelf de brandstof produceerde en zo gaat men naar orbit-Mars… Men koppelt daar aan het retourvehicule . Dan op naar aarde-orbit op deze lange reis, vanwaar men met een Orioncapsule naar beneden zal komen. Alles tezamen: 1090 dagen (=ca 3 jaar).  Men zal er voor oefenen in woestijnen in Marokko, de VS en Canada ….
Internationaal samenwerken is een must.
De denkers zeggen, dat brede samenwerking om de vele
oplossingen voor de vele vragen te bedenken een vereiste is. Dus is een echte internationale samenwerking nodig. Nu werkt Europa al samen met zowel Rusland als de VS aan deze ondernemingen.
We moeten  het ook vergelijken met de historie van de aardse luchtvaart, zegt men.  En dan weten we ook, dat dáárna die massa-ruimtevaart er echt zal komen.

(Voor de echte nieuwsgierigen: zie de uitvoerige litteratuur. O.m. in: “Demain nous vivrons dans l’espace” (van Alain Dupas, uitg.: Laffont) en in “Embarquement pour Mars” (collectif, A2Cmedia’s).       

Is dit essentieel voor nieuwe hoop voor de mensheid?
Zal dit gedoe ons weer nieuwe, frisse hoop geven? Ons de onderlinge rellen wat doen vergeten en relativeren? Ons doen beseffen dat er “high up there” nog een grote wondere wereld ons wacht? Dat samen verder verkennen wie en waar we zijn beter is dan elkaar de tent uitvechten?

Dat zou best eens kunnen, denk je dan. En daarom zijn er ook al vele machtigen op aarde zo intensief en redelijk gehaast mee bezig. Daarbij nauwlettend kijkend naar de “tegenpartij” of heten ze “de collega’s”?  En ook via NSA (in de VS) natuurlijk. Zoals de oude europese naties ook die wedren deden die ons “de rest van de wereld” deed ontdekken waarna we driftig overgingen op het bevechten of veroveren van dat ontdekte. Want het gaf je enorme rijkdom en grote macht. Denk aan het Spanje en Portugal van weleer.. Aan het zo lucratieve en bloedige koloniale tijdperk dat ons nu nog parten speelt. En ook aan het nogal roemloze einde van die “rijken”.
Zal het nu anders lopen omdat we in die werelden geen bewoners tegen komen als indianen en negers. Die we moesten apaiseren of verkopen als handelswaar? Dat kan de zaak veranderen al blijven we mogelijk wel tegen elkaar knokken om de buit…
Want de mens wil ”overleven”, dat is zijn primaire instinct. En dat vereist soms de macht verkrijgen en het uitschakelen van de concurrent. Dat is onze drijfveer en ook ons ongeluk tegelijk… Zo zijn we geworden door evolutie van de soort want we zijn knap in ons aanpassen… Ook als dat meebrengt het onder doen (of laten ) gaan van de “zwakkere”. Laat het de Partij voor de Dieren niet horen!


Maar,
De zon ziet tot nu toe, van verre, veel voorbij vliegen en weet niet van wat er nog komt… Ze zal zich gaan verbazen!
Ook weet ze gelukkig weet de zon van de nieuwste “theorie over de seksen”; die met name in Zweden sterk opgeld doet. Daar wordt nu op de scholen de sekse van het jonge kind niet meer als criterium gebruikt voor onderwijskundig/pedagogisch handelen. Wat één element is uit deze merkwaardige theorie..  Die er op uit is om eenieder vrij te laten in “de keuze van zijn sekse”. Dit ook in de slipstream van ene Simone de Bauvoir, die ooit schreef: “Je wordt niet als vrouw geboren,nee, je wordt vrouw door de cultuur waarin je opgroeit”..
Maar nu kwamen er wetenschappers tegen in het geweer, omdat uit alle nieuwe kennis blijkt dat er biologisch gezien, steeds méér essentiële verschillen tussen man en vrouw zijn. De biologie heeft dus lak aan al dat gefilosofeer over “nauwelijks echt bestaande verschillen tussen mannen en vrouwen”. Dat blijkt bijna dagelijks uit vele nieuwe onderzoeksresultaten.
Zoals de totaal verschillende cellulaire reactie op stress en het immuun zijn van sommige cellen tegen elk hormoon, bij man en vrouw. Ook de secretie van cellen is per sexe zeer verschillend: en die staat los van elke culturele of hormonale beïnvloeding. Maar wel degelijk 100% van “het biologisch man of vrouw” zijn.
Men heeft nu zelf de zekerheid dat er verschil gemaakt moet worden bij dosering van medicijnen  tussen mannen en vrouwen! Dat achterwege laten schaadt zelfs (du nu al dagelijks) de gezondheid… Nogal wat medicamenten blijken giftig te zijn voor mannen óf vrouwen en sommige werden daarom zelfs al verboden.
Tja, de natuur heeft dus geen boodschap aan ideologieën en politiek georiënteerde theorieën over “gelijkheid van mannen en vrouwen”. Dat toepassen in de wetenschap is “uiterst gevaarlijk voor die wetenschap en zelfs medisch gevaarlijk. Dus die “égalité” overdrijven, is volgens de nieuwste inzichten een zeer riskante zaak…
Nu is het nog even wachten op “politiek vervalste wetenschappelijke onderzoeken/publicaties” die het tegendeel zouden aantonen. Zoals we wetenschappers hadden en hebben die pretendeerden zeker te weten dat CO2 van menselijke herkomst dé hoofdschuldige zou zijn aan (de op zich duidelijk waarneembare) klimaatverandering. Er wordt nu weer in VN-verband over gevochten, maar nu veel voorzichtiger dan eerder gebeurde.
Ook agen/hoorden we ooit beweren ,-en met “wetenschappelijke stelligheid”-,dat de integratie in de multi-culturele samenleving zeer succesvol verliep… En zie waar we nu staan!
Je zou bijna bang worden van de wetenschap! Terwijl je enkel bevreesd moet zijn van opportunistische mensjes die vanwege hun “opdrachtgevers met politieke overtuigingen” overgingen tot pure vervalsing van wetenschappelijke resultaten.
Net zoals politie-agenten, -nu steeds vaker lijkt het-, schuldigen aanwijzen door het weglaten of manipuleren van bewijsmateriaal. Want er móet snel een schuldige getoond worden!
Dit alles toont enkel hoe verrassend de mens kan optreden, en ook in moreel en ethisch opzicht. En dat laatste is vrees ik, wél cultureel bepaald of wordt, -beter gezegd-, opgeroepen door een massaal ontaardingsverschijnsel in culturen. Die daarmee niet zelden hun “weg naar de ondergang” aantonen.
Of moet je zeggen: “hun weg naar een grens aangeven, die de ondergang zal/moet keren”?
Wat dit met op Mars gaan wonen te maken heeft? Wel, door
Gelijkgezinden!?
met een stel gelijkgezinde naar Mars te vertrekken, kun je ontsnappen aan zo’n ontaarding…  Letterlijk en figuurlijk. En kun je met een schone lei opnieuw beginnen… Op weg naar, …ja, naar wat eigenlijk?

Filosofeer dus nog wat over deze verwonderlijke kanten van ons mensen terwijl u geniet in de herfstige straling van de zon. Dat helpt u en de medemens verder. 

Dus wens ik u weer veel mooi en zonnig weertje toe, want dat heeft de mens zelden op vreemde ideeën gebracht!


13 oktober  2013

WANHOOP NIET: ZIE HET FRANSE GENIE



France bashing is nogal in , schrijft Le Point, en gaat nu toch maar eens in de tegenaanval. Dit weekblad is bepaald niet pro-Hollande maar wil nu best meedoen aan wat op-peppe-rij. En ziehier hun indrukwekkende rijtje namen!
Bocuse “le chef du siecle” en Dom Perignon van de Champagne en Mr. Chaptal de wijnalchemist, bijten het spits af in de lange rij. Eerst “la bouffe” dus en dat is ook terecht.  Dan komt er een lange rij architecten met Le Corbusier (le fada = de idioot, geheten in Marseille), Jean Nouvel die wereldwijd scoorde maar ook de oude  Hausmann, de prefect die Parijs opnieuw vorm gaf. Hausmanniser dat is: groter, ruimer, meer licht, meer lucht;  en zo veranderde hij Parijs rond 1860.. En wie kent ook niet Eiffel met zijn toren in Parijs en zijn viaduct van Garabit (Cantal). Dan natuurlijk nog de mode: Chanel, Dior, Saint Laurent waren de basis voor een
luxe-industrie van formaat waar nu ook parfumiers en Hermes en Vuitton bij horen. De wetenschap dan maar en daar begint het met het echtpaar Curie en dan Pasteur en ook Lavoisier in de scheikunde. En Roland Moreno die recent de chipkaart uitvond… Auto’s dan en daar komen eerst Citroën en Renault te voorschijn met hun onnavolgbare “2CV de eend” en de R4… en dan de DS.
Michelin de autobandenfabrikant past hier in de rij en deze stapte ook in restaurantsterren en wegenkaarten… Vergis u ook niet in de lucht: daar is ene Dassault een hele grote en ook al lang. Zowel in militaire als in  businessvliegtuigen. Airbus en Eurocopter van nu zetten ook een lange traditie voort. Ook de luchtpost (Latécoère) is een Franse pioniersactiviteit geweest. Film dan nog en fotografie: iedereen kent de gebroeders Lumière toch? We besluiten met het grootwinkelbedrijf met zijn start met Bon Marché gevold door Nouvelles Galeries en andere en Auchan etc. waren ook pioniers in Europa (ná de VS). De rij sluit met Mr. Bich met zijn BIC, de uitvinder van de wegwerp balpen: ook
al Frans dus.

Als je de rij ziet dan is die echt imposant en daar moet moed uit te putten zijn voor nu en morgen. Dus op naar de zwaai naar een nieuw industrieel, artistiek en culinair Frankrijk!
Of heerst er nog even “de wet van de remmende voorsprong”?

DE ENERGIE IN DE PACA




De PACA is onze “Region”:een bestuurlijke tussenlaag tussen de Departementen, de gemeenten en Parijs… En je zou niet verwachten dat in een regio met 2800 uur zon per jaar en bijna altijd wind aan de kust de energieproductie slechts 10% is van het eigen energieverbruik… We knoeien ca 13,3 Mtep op (was 12,9 in 2010) en produceren 1,2 Mtep (was 1,4 in 2010). Een Mtep = Miljoen ton equivalent, uitgaande van olie…

Marseille heeft een nogal oud woningbestand, wat niet altijd
is “bijgehouden” en is dus energetisch een zeer “lekke” stad. Dus moet men hier om te beginnen zeker denken over renovatie/isolatie.. van de vele oude woningen. Eerst dus die lekjes dichten! 

We produceren 54% van die “eigen 10%” met waterkracht (er is een stuwdam in de buurt), 39% via hout (er is ook best wat bos hier), 4% door afvalverbranding, 1% met wind en… 2% (!) met zon! Let wel: die zonneproductie is dus van het totaal maar 1% van 10% dus 0,01 % van de totale productie aan energie! Dat mag geen naam hebben zeker als u ook nog weet dat we hier ook vaak met elektriciteit verwarmen.  Mede daarom is van ons verbruik: 26% elektriciteit (vooral van kerncentrales)…

Gas (overwegend uit Rusland) helpt ons energetisch voor
16% van ons verbruik, petro-producten voor 43% (olieverwarmingen vooral op het platteland), kolen voor 9% en “andere” (zie de productie opsomming) is dus 6% van het totale verbruik. Waarvan dus 10% van 6% = 0,06% (hoogstens!) van duurzame aard is…

Kortom dit zonnige en winderige land is duurzaam energetisch gezien een grote achterblijver. En dat moet, zegt Hollande “in front off” les Verts drastisch gaan veranderen. Daar achteraan kwam vrolijk (en niemand gelooft het!) dat
we dus in la France vóór 2050 wel even 50% (!) minder energie moeten gaan verbruiken. Om te voldoen aan… de CO2 uitstoot doelstellingen die de Verts zo lief zijn! Voor hen die zeer sceptisch zijn over “de menselijke schuld aan de klimaatverandering” (door CO2 productie dus) werkt dit natuurlijk nogal lacherig.

Maar we draven nog wat door en roepen ook dat we 500.000 renovaties van gebouwen gaan doen en wel per jaar maar vanaf… 2017. Want dan is de verkiezing van de nieuwe president…

U ziet hoe een land verslaafd kan raken aan zijn monomane hobby: de kernenergie…  Want vooral daardoor is La France
een stevige achterloper op duurzaam gebied. Net als Nederland overigens met zijn gasbel…
Wij wonen in Marseille in een nieuw appartement met de nu hoogste energieclassificatie en verdubbelden ook nog met glazen (rollende) puien de energie-isolatie. Intussen bleek ons sommetje juist: als je het rendement van deze stevige investering uitrekent bij de nieuwe elektra-prijs die met 10% omhoog schiet (en daarna nog meer over 2 jaar!) én die uiterst lage rente-opbrengst van spaargeld (1,5% of zo), dan zitten wij met een return on investment van al gauw 5 à (wat later) 10%... Dus isoleren bij elektrisch verwarmen (en koelen natuurlijk!) is zelfs in Marseille een puike investering. Ook al lang vóór de Verts dat hoorden van president Hollande.

vrijdag 4 oktober 2013

DIE TOENEMENDE ONGELIJKHEID IS OPNIEUW HÉT PROBLEEM!



Meer dan ooit is het nodig om de echte fundamentele wrijvingen op onze bewogen wereld te ontdekken. En in zo’n super-open geheel, als de wereld nu is,  is het ook van belang om een eventuele “gelijkheid of overeenkomst” tussen problemen, in de diverse landen en regio’s vast te stellen. Immers: gedeelde smart is halve smart én ook “dubbele power” in de aanpak ervan. De Franse econoom/auteur Attali maakte me wakker toen hij schreef over de gelijk optredende oproeren in Zweden en Turkije… De overeenkomst die hij daarbij aangaf werd voor mij een openbaring van het “AHA-type”!

Een vergelijking tussen de “modellen van Zweden en
Turkije” ligt, op het eerste gezicht, niet echt voor de hand. Want de Zweden zijn het “meest sociale Europese model” sinds 50 jaar en daar entameerde men ook ingrijpende hervormingen al vanaf 1993 (!) Turkije is het enige moslimland met een democratie en scheiding van kerk en staat (al bijna 100 jaar in dit voor 98% moslimland) en ondernam ook een opmerkelijke modernisering. En heeft daarnaast ook een zeer bescheiden staatsschuld. Beide kwamen ze dan ook die crisis van 2008 goed te boven…
Maar zie: beide werden ze recent ook geconfronteerd met een verrassende, felle sociale opstand.

In Stockholm brandden gebouwen en auto’s in de wijk Husby en vocht de politie hard met de opstandige. Deze wijk is voor 2/3 bevolkt met immigranten (15% van de Zweedse bevolking is immigrant), waarvan de meerderheid moslim is. Toch is het land er een met een hoge gelijkheid, dachten we altijd; maar ook hier nam de armoede snel toe. Van 4% armen in 1995 naar 9% nu. De OG-prijzen verviervoudigden ook en de privé-schulden gingen naar 1,7 maal het jaarlijkse inkomen: de schulden van gezinnen en bedrijven zijn samen al 225% van het BBP!. Gelukkig sloegen de rellen niet echt over naar andere soortgelijke grote steden in het land… 

In Istanbul begon het met een protest tegen grote OG-projecten van stad en staat. En nadat daarbij een dode viel sloeg de vlam in de pan.  De boosheid geldt vooral Erdogan de autoritaire premier, die tracht (samen met zijn grote moslimpartij), om de islam een sterkere positie te geven. En het ging dan ook hard tegen de sterk moraliserende burgemeester van Ankara. Het Turkse wonder blijkt nu (economisch en sociaal) iets fragieler dan gedacht: de WW stijgt er ook en de groeiende economische ongelijkheid leidt ook hier tot spanningen.

De overeenkomst is echter treffend: beide landen worstelen, -zij het vanuit tegengestelde posities-, met de modernisering
van de islam. Ook zijn er voor beide de toenemende ongelijkheden op onderwijsgebied en ook in de verstedelijking aan te wijzen. Dus zien we bij beide een groeiende ongelijkheid ,-economisch en voor wat kansen betreft-, binnen hun samenlevingen… Hun grote steden hebben beide grote zone’s met een scherp toenemende verpaupering.

Als deze wat verrassende analyse van deze twee verder zeer ongelijke steden juist is, mogen dus ook andere landen en hun probleemsteden, dus ook wel oppassen. De “tweedeling” in “(kans)rijk en (kans)arm” die steeds meer voorkomt zou bij de huidige politici de alarmbel wat harder moeten luiden…
Alle, andere analyses ten spijt, zou dus vooral dít fenomeen, en niet de andere bijkomende verschijnselen, wel eens “wereldwijd” dé grote ontwrichtende kracht kunnen worden.
Een goede raad: denk ook eens vanuit dit beeld over de “ wereld in tweedeling”. Maar dan niet enkel in de echt arme landen, maar ook in opkomende en nu zelfs ook de rijke landen…

In Zuid-Europa is die kloof tussen “have’s en have-not’s “intussen enorm, maar ook in het “welvarende Duitsland”, dat geen minimumloon kent, zijn er nu al 20 miljoen armen (25%!). Frankrijk doet het nog iets beter met zijn kleine 10
miljoen armen (16%), maar dat verandert nu snel door de snel stijgende werkeloosheid hier. En het werd afgeremd door het uitstellen van hervormingen.
Steeds meer blijkt dat deze kloof zichtbaar wordt in alle westerse landen; in de VS is deze ook al enorm. In Rusland is die kloof ook al scherp waarneembaar: de bankcrisis in Cyprus illustreerde dat ook.
Zelfs in China en India zien we het, maar daar betreft het landen met nog groei en een stijgende welvaart. In tegenstelling met het westen waar we een algemene teruggang zien.

Er zijn economen die zeggen dat dit een symptoom is van de “wereldwijde ongelijke verdeling van de welvaart”. De opkomende en arme landen worden welvarender en het westen valt in welvaart terug. De rijken in het westen houden hun koopkracht nog het beste op peil omdat zij de (vaak ook internationale) economische elite zijn en aan de teruggang “ontsnappen”.  Je zou dus mondiaal gezien kunnen stellen: het beeld van “het rijke noorden versus het arme zuiden” lijkt te veranderen in een beeld van “de have’s en de have-not’s” of  “de kansrijken en de kansarmen”.
Cynisch gezegd: veel landen en de regio’s worden dus “toenemend gelijker”. Want de sociaal-economische kloof wordt een echt globaal verschijnsel.     
Dit klinkt best naar Marx en Engels en hun verpauperingstheorie, die begin 20e eeuw scherp paste bij de grote veranderingen die de industriële revolutie het westen bracht. Nu bij de derde globale industriële revolutie is deze verpaupering wereldwijd wéér aan het optreden.

Dus:  ziet u nog steeds dé islam als dé hoofdoorzaak van
toenemende wrijvingen dan besef dat ook en met name in deze islamlanden zeker óók sprake is van snel groeiende ongelijkheid!
De religieus “aangeklede” strijd tussen “islam en het ‘christelijke’ westen” en ook tússen de religieuze stromingen binnen de islam, verhult dat het ook daar in werkelijkheid ook gaat over “ongelijkheid en gevoelens van ongelijkwaardigheid”. Net zoals ook de taalstrijd in België ook iets anders verhult. Ook daar gaat het immers om “have’s” (Vlamingen) en “have-not’s” (de Wallons).

Onze huidige echte problemen zijn dus zeer sterk familie van elkaar en zelfs van een universeel karakter. Waarom dan nu ook niet meer sámen gewerkt aan het oplossen van deze, gelijke problemen? Dat lijkt sommige nu het belangrijkste agendapunt te moeten zijn voor een volgende G20.. Maar de recente in Petersburg werd dat, mede door Syrië, helemaal niet.
Moet de G20 meer veranderen naar een soort van “OG20” waarin ook vertegenwoordigers zitten van de “partijen” die de ongelijkheid representeren? Dus van de “socialistische en de kapitalistische internationale”?  

Ai, nu glijdt uw blogger mogelijk weer eens uit en vergeet hij helemaal die wat ontredderde VN waarin we eigenlijk steeds meer echte kloven zien ontstaan..  In het verlengde van de programma’s voor voedsel- en vluchtelingenhulp.. Het illustreert helaas erg keihard de grote machteloosheid en verwarring in de “de VN-wereldtop van nu”.  
Dus hou ik het vooralsnog maar vooral op:  It’s that bloody new unequality, stupid! 


Maar,
           De zon is hopelijk niet te veel geschrokken van die loodzware ATV die met een Ariane 5 raket van Kourou in Frans Guyana, op 5 juni j.l. werd weggeschoten. Hij was bestemd voor de internationale ISS  en de lading van deze supergrote ton bestaat uit wetenschappelijk materaal, reservedelen, kleding en ook voedsel… Ook wafels, aardbeien, lasagne en zelfs… tiramisu zijn er in gestouwd. Maar ook nog 600 liter water, lucht en zuurstof en 4,8 ton ergol. Die is nodig als stuwraketbrandstof omdat dit ISS dagelijks 50 à 100 meter naar de aarde afzakt. Door die stoute zwaartekracht! De zon, staat zo veel verder weg van ons, dat ze daarvoor zelf niet hoeft te vrezen! Dat kunnen we bij deze garanderen!
Maar toch maakt dit ook duidelijk hoe de mensheid steeds grotere hoeveelheden aardse spullen naar boven blaast, het lijkt steeds meer op een verhuizing. Dus zon en mensen let op: de mensheid is al stilletjes weer bezig met een massa-emigratie. Steeds meer krijgen we kennelijk het gevoel dat we de aarde willen verlaten. Immers: het gras is altijd groener achter de heuvels… En dat is vanouds de drive om te vertrekken en dan weer te ontdekken dat alles daar anders is. Maar dat de meegereisde mensen dezelfde zijn…
Wij wensen u allen, waar u ook moge verblijven, meer mooi weertje toe. Hier helpt MP2013 ons niet weinig de woelige wereld te vergeten… Marseille heeft het nu in zich om dwars tegen de crisis in zijn indrukwekkende herrijzenis ijzersterk voort te zetten. De openingen van MUCEM, Fort Saint-Jean (en sindsdien al 1 miljoen bezoekers!), de Villa Mediterrané en ook de ongelofelijke Transhumance die de stad met duizenden beesten vulde trokken nu in totaal ruim meer dan 1 miljoen mensen. Hier wordt voortdurend hét bewijs geleverd dat cultuur zeker in bange tijden de drager is van hoop en vernieuwing. Meer dan ooit is nu “dit tegendraadse” noodzakelijk en het is een voorrecht om het van dichtbij te mogen zien en proeven.
Dus kom naar Marseille en zijn culturele jaar: de mistral garandeert ook u zon en wij zorgen voor het fraaie spektakel. En, het kan nu nog enkele maanden!
En in afwachting van uw komst wensen we u veel mooi weertje toe, waar u ook bent!

5 oktober  2013