DE CRISIS EN DE WESTERSE MOTOREN VAN NA WO II

Scope of View

Wil je de essenties begrijpen van het huidige geopolitieke en financieel-economische krachtenveld dan moét je wel vanuit “de hoogte” neerkijken, globaal breed ook, en met zicht op de macro-relaties. En tegelijk toch met beide benen op de grond blijven staan.

De huidige motoren op wereldniveau (geopolitiek en financieel-economisch), zijn als de hoekpunten van de driehoek: Europa/EU --- de VS (de twee democratische) en China (de hybride). Ze zijn samen ruim 2 miljard dus ca 30% van de wereldpopulatie.   

Deze blog bestrijkt “slechts” de drie westerse motoren, dus de “deel-driehoek”:  VS — Duitsland — Frankrijk ca 0,5 miljard aan mensen (7%) maar ook ca 40.000 miljard dollar van de totale staatsschuld.

In het licht van de aanstormende BRICS (en ook het Afrikaanse continent + het MO) zullen deze verhoudingen snel blijven veranderen. Wat de scope in de tijd hier beperkt tot zo’n 15 à 20 jaar.   

Wij waren er allemaal bij..

Wij, de generatie en de getuigen van de grote crisis van 2008 e.v., die maar niet wil overgaan, weten nu dat wij leefden in de “glorieuze of gouden halve eeuw van het westen”. We zagen een ongekende welvaart, een ontketende technologie en dachten ten onrechte dat het “aardse paradijs” ons als eersten ten deel was gevallen. We weten nu beter en zien terug op een big party, waarvan de factuur nog niet blijkt te zijn betaald.

Zij, die het prefereren om eerst  een overzicht van de periode van WOII tot vandaag te lezen, alvorens zich te verdiepen in de actuele situatie, worden verwezen naar “de blogtail”. Die vindt u direct onder deze blog en u kunt deze lezen als een aanloop naar de blog.  

Een schets van de huidige, verwarde toestand.

Een weekje intensief rondlezend in economische in internationale tijdschriften, leverde een kenmerkend beeld op van de verwarde wereld waarin, met name de drie westerse motoren, nu zijn aangekomen. En van hun steeds grotere tegenstellingen; zowel waar het de diagnose als de remedies betreft! Een bloemlezing voor U!        

-De moeilijke relatie Berlijn-Parijs

Nadat Sarkozy in het begin van de crisis, Merkel met veel moeite had overtuigd van de noodzaak de Europese banken te redden, waarbij alle EU-landen nog eens, en nu zéér diep, in de schulden raakten, moest  hij zich concentreren op Frankrijk en vooral op zijn herverkiezing… Op de valreep deed vooral hij, met Merkel,  het nieuwe (budgettaire) pact voor de EU het licht zien, af wat de landen nog moesten goedkeuren. Mede door dit alles  bleven echte afdoende  hervormingen in Parijs gewoon steken…

Toen Hollande nipt bleek te hebben gewonnen, ging hij meteen naar Merkel om over dat pact “te heronderhandelen” zoals hij dat in de verkiezingsstrijd had beloofd. Maar hij kreeg in Berlijn enkel een hoofdstuk over “groeistimulering”, van magere 130 miljard, los als toevoeging. De verhouding Hollande-Merkel begon taai en beloofde weinig goeds. Hollande werd ook een beetje de voorvechter van het Europese zuiden, waar de bezuinigingen en de werkeloosheid gigantische en rampzalige vormen aannamen..       

Het wantrouwen tussen de “zuinige” calvinisten in het noorden en de “verspillende” zuidelijke katholieken, verhardde nog verder. En de trojka (EU,IMF,ECB) ontdekte opnieuw dat de Grieken niet echt verder waren gekomen, in tegendeel. De Spanjaarden bleven intussen een complex spelletje spelen over ja/nee bail-out van hun banken en Monti kreeg in Italië ook steeds meer tegenstand; zelfs Berlusconi roerde zich weer in het licht van de nieuwe verkiezingen.

-De lastige toestanden rond Draghi ECB), de Deutsche Bank en Monti

Italië zat vlak voor nieuwe verkiezingen en ook Merkel zag die aankomen in 2013 en wist de naam van haar socialistische tegenspeler Steinbrück al. Die naar Rood-Groen wilde..… In de impasse kwam Draghi met zijn steunactie voor de landen met “te hoge leningsrentes”: hij zou massale opkoopsteun leveren, maar onder ferme condities. Dat hadden de Duitsers weten af te dwingen, maar de Deutsche Bankpresident stemde openlijk tégen en het Hooggerechtshof in Karlsruhe verbood het Duitse meewerken aan de Europese steunfondsen niet, maar ook onder voorwaarden voor parlementaire steun..

-Hollande en co raakten nu ook in ernstige problemen

Toen brak in Frankrijk de pleuris uit: de nieuwe, met belastingen strooiende regering werd geconfronteerd met bedrijfssluitingen op rij en een exploderende werkeloosheid. De rijken namen hun maatregelen voor snel vertrek naar fiscaal vriendelijkere oorden, terwijl ze ook een frontale aanval op Hollande c.s. inzetten. Die onder deze gigadruk begon te retireren en zelfs kwam met steeds meer ideeën à la Sarko om de lasten van het bedrijfsleven en sommige belastingen te verzachten… Tot grote teleurstelling van de PS-achterban, de vakbonden en tot echte verontwaardiging van extreem links… En de eerste grote betoging van de CGT, “een waarschuwing” heette het, kwam er in vele steden in het land.

-De sociale en politieke onrust groeit in de EU…

De eerste grote sociale demonstratie hadden we intussen ook al in Parijs, nadat er ook weer flink was geknokt in de straten van Madrid, Lissabon en Athene. Vervolgens stemden de Franse groene “bondgenoten” (die aan de regering deelnemen!), tégen het door Hollande “aangevulde Europese pact”. Waardoor deze niet meer genoeg lijkt te hebben aan zijn PS-aanhang en dus de steun van de UMP-oppositie echt nodig krijgt om het pact voor Frankrijk te redden. Zijn populariteit en ook die van zijn eerste minister kelderden intussen ook stevig…

-De EU:  een mozaïek van politieke en sociale breuklijnen.

De Europese motoren en hun volken raken sociaal en politiek op drift…De markten kijken en wachten af wanneer de verlamming gaat eindigen… Vanuit Brussel komen enkel nog wat vage geluiden over “onderhanden” zijnde voorstellen over een bankenunie en budgettaire en fiscale samenwerking. De herfst is er en de winter nadert. Het Zuid-Europese volk mort en kan niet meer en de noorderlingen sluiten alsnog de gelederen. Nederland schudde zelfs even het extremisme af en werkt nu aan een “middenregering van links-rechts: een “soort van Grosse Coalition”, maar dan zonder christenen..… 

-Obama “kept spending” en vecht voor een tweede ronde

Amerikanen leven altijd al in een economie draaiend op schulden en op een enorm zelfvertrouwen en vitaliteit: Als Amerikaan heb je dozijnen creditcards en je consumeert voortdurend als ware het een religie.. Maar je incasseert ook je jobverlies, pakt je boeltje weer gewoon op..  en je begint opnieuw. Hiring en firing, heet dat hier al generaties lang…

Heel anders dus dan wij “degelijke Europeanen”, al waren wij toch ook aardig op deze filosofie gekomen. Zij het dat wij vooral de staat de schulden lieten maken in ons “staatsparadijsje”.

De VS dus “privé én staatsschulden” maar ook groot incasseringsvermogen en flexibiliteit, en wij “meer staatsverslaafd, privé wat geremder met schulden maar ook nogal gefixeerd op onze “verworven rechten”.

-De laatste schermutselingen voor de VS-verkiezingen 2012

Dit fundamentele verschil zie je nu ook terug in de verhouding VS-EU in deze diepe crisis… Waar voor het eerst binnen de VS-politiek (Repu’s en Democraten) het verschil in ideologie ernstig is verscherpt, ja zelfs tot extremistisch toe. Zie de “sabotage” in de senaat over lenen….

Obama en Romney traden, in dit interne klimaat en in een troebele verhouding Europa-VS , nu echt in het strijdperk en starten hun een nek-aan-nekrace… Het gaat in de VS punt een over “wie is de beste voor onze economie” én “wie garandeert het sociale vangnet”… Het eerste debat liep af in het voordeel van Romney maar tegelijk daalden de WW-cijfers…(maar niet het aantal vacatures..). De FED had net weer eens flink aan de biljettenpers gedraaid en Obama: de VS arriveerden op een schuld die ruim 150% hoger is dan in 2002… 53.000 dollar per Amerikaan (hoogste direct na Japan met het dubbele 112.000; maar voor 90% Japanse schuldeisers). Daarna zagen we de scores van de kandidaten gelijk lopen..

-De ideologisch/culturele kloof EU-VS verdiept zich; de VS wendt zich af van Europa.

Ook ging de VS al vanaf de dagen van Reagan en Thatcher op een afstandelijker koers ten opzichte van Europa: Europa was toen al en onder Bush nog sterker, de oude versleten man, waar je in de dynamische veranderende wereld weinig samen mee kon doen… Rumsfeld zei het en oogstte storm.

Met 9/11 escaleerde het islamitische terrorisme: de wereld werd in een klap technisch maar ook zeker psychologisch, een stuk gevaarlijker. We raakten betrokken in grote oorlogen van het type “westen tegen radicale islam”. De religieuze tegenstelling werd het “vehikel” voor een dramatisch cultureel-economisch echec van de moslimwereld en dat werd/wordt scherp gedemonstreerd door de recente fase van de “Arabische revoluties”.

-Obama c.s. concentreren zich steeds meer op het oosten.

Geleidelijk zagen we ook een Obama, die zijn “Pacific-koers” oppakte en die ook emotioneel afstand nam van de “traditionele Atlantische koers” en dus ook van het “wat antieke Europese museum”.

In het oosten concentreert zich nu veel van de economische dynamiek én daarmee ook dé grote geopolitieke uitdaging met China als koploper… Via Japan, bondgenoot ná WOII, kwam de VS  in een indirecte krachtmeting met Peking terecht. Zie de huidige spanningen Japan--China—en andere Aziatische landen en … VS.

Dat VS en Europa beide democratisch/liberaal van kleur zijn en China niet , zal waarschijnlijk in toenemende mate weer een belangrijker verbindend element vormen in die westerse driehoek.

-Van dezelfde stam, maar o zo anders in het sociale.  

De VS en wij, we zijn van dezelfde stam. Maar begonnen  vanuit een tegenstelling (immers: zij liepen bij ons weg…ze emigreerden). We vonden elkaar in de ideeën over democratie en vrijheid : het Vrijheidsbeeld in NY was een Frans geschenk! Zij brachten ons af van het oudbakken kolonialisme, maar gingen toen zelf doen aan een stevig (olie)-imperialisme. Maar we vochten ook samen ook tegen het (vooral Europese!) nazisme en fascisme…in WOII.

En nu staan we opnieuw ideologisch economisch gezien meer en meer “tegenover elkaar” in dat in een grote crisis die beiden zwaar raakt. We lijken verder van elkaar te vervreemden en komen zeker niet tot een soort van “westerse voortrekkersrol” bij het bestrijden van de wereldcrisis.

China blijft vooral toekijken en laat het initiatief over aan het “oude bestel”… En stoomt verder op.  Let wel: er blijven echter nog steeds de nodige (links-democratische) intello-Amerikanen, die ons, wat wanhopig maar nog steeds bewonderend, voorhouden dat “óns model, óns systeem” hét sociale ideaal wás en ook zal blijven! Zie hierna ook wat Stiglitz en Krugman zeggen.

Een breed en verwarrende debat in kringen van economen en politici

Ziehier een internationale bloemlezing uit het debat over de crisis, de euro en Europa :

Stiglitz, de VS-econoom van wereldnaam (Nobelprijs 2008), wijst steeds nadrukkelijker op die enorme groeiende splijtzwam: die grenzeloze verrijking tegenover die enorme verpaupering, en bezweert ons dat wij onze sociale vangnetten moeten koesteren en aanhouden. “Om die heilloze en zeer snel toenemende polarisatie rijk-arm te kunnen bestrijden” zegt hij, want “ Die gaat sociaal en ook economisch tot een harde en ook dure catastrofe leiden”. Hij is mordicus tegen het scherpe bezuinigingsbeleid zelfs dat nu in Frankrijk.

Krugman, VS-econoom (Nobelprijs 2001), wijst op de vernietigende kracht  nu van die giga-bezuinigingen en is groot voorstander van meer publieke bestedingen.

De “democratische” Amerikanen, maar dus niet de republikeinen (!), zijn voorstander van stimulering door meer uitgaven en wijzen op de vernietigende werking van de monstrueuze bezuinigingen.

L’Expansion, vooraanstaand Frans economisch magazine behandelde 3 scenario’s die de euro zouden kunnen redden.

Als weg nr. 1 wordt genoemd: De grote federale sprong. Dus, hup, naar een echt Europees budget gefinancierd met een Europese belasting…  Maar dat echt ontwerpen, het eens worden en dat invoeren dat kost jaren. Een eerste voorstel ligt er niet voor 2014...

(In 1790 maakte de VS deze sprong en met succes. De toen bestaande 13 koloniën die, direct na de onafhankelijkheidsoorlog  bezweken onder hoge schulden, en waarvan er een paar al praktisch failliet waren, droegen hun schulden over naar de nieuwe moederstaat en dat stelde de schuldeisers gerust. De leningsrente dook naar de helft en daarna besloot men invoerrechten te heffen.. En 10 douaneboten controleerden de Amerikaanse kusten. Dat was het begin van de federatieve VS! De slimmerik heette Hamilton, hij was  de centrale schatkistbewaarder).

Een rampzalige situatie maakte deze ware sprong naar een federatie, dus naar de VS van nú, mogelijk … Dat kon dus toén wel! Het suggereert dat er eerst nog wat ergere dingen moeten gebeuren in de EU voordat het zich zou kunnen herhalen. Via Grexit dus?

Weg nr.2 is: twéé monetaire zones scheppen: een van de “sterken” rond Duitsland en een van de creperende zuidelijke landen rond Frankrijk. Eigenlijk bestaan die zones nu al: de productieve, exporterende met positieve handelsbalansen (Duitsl., Nederl. , Oostenrijk, Finland, België= 39% van de EU-bevolking en 45% van het BNP) en, de andere, de consumptieve, importerende, met negatieve handelsbalansen. Waarin dus ook Frankrijk zou moeten meegaan… Dus twee federaties die wel nauw samenwerken én met als as, jawel, de as Berlijn-Parijs!  Parijs zou zo  zijn snel kwijnende industrie zou kunnen redden… (export +30% en WW naar 7%). Die Neuro zou dan zeker 20% sterker zijn dan de Zeuro…  Een fraaie oplossing, gedroomd door economen… maar helaas politiek ondenkbaar op dit moment. Een variant zou zijn behoeden van de euro voor alle en daarnaast ook de eigen valuta terug invoeren; maar dat is nog doller….

Dan blijft nog over weg nr.3 : een zeer fors herlanceringsprogramma mét een riedel grote Europese investeringsprogramma’s (bv.: groene energie en een massaal isolatieprogramma)  mét een beschermingsprogramma voor de Europese industrie..  Om te voorkomen dat zich herhaalt wat eerder gebeurde toen de grote injecties in de Franse en Duitse economieën voor 40% leidden tot grotere import uit….China!  Dus een protectionistische maatregel voor het Europese continent als geheel om “onze industrie” te beschermen. U begrijpt dat de EU daarmee een nogal discutabel voorbeeld zou geven aan de “slachtoffers”, de exporteurs naar Europa.

Bavarez, de Franse econoom die met Roubini de huidige crisis al vroeg voorspelde, stelt dat de mondialisering nu in een kritieke fase komt, omdat nu de macht is versnipperd en leiding ontbreekt. Slappe groei en structureel hoge WW in de ontwikkelde landen en een einde aan het hoge groeiniveau in de aankomende landen, waardoor daar sociale onrust dreigt en opkomend nationalisme. Zie Japan contra China. De dreiging van een oliecrisis blijft met het onberekenbare Iran en er komen ruzies over water en grondstoffen op. Ook steekt het protectionisme de kop op.

Kortom de risico’s van commerciële en monetaire conflicten nemen toe en de G20 en de VN  lijken ook uitgeblust. Het kapitalisme blijft overheersen, de leiding versnippert en de stabiliteit wankelt. Innovatie, hervormingen en samenwerking zijn voor Bavarez nu de kernitems. Maar die ziet hij onvoldoende binnen de EU en bij de motoren Berlijn-Parijs, ook niet in de westerse driehoek (VS-Du-Fr) en niet op mondiaal niveau (G20 en VN).

Karl Lamers, belangrijk Duits politicus dichtbij Schaübele en Kohl, zegt dat verdere europese integratie een kwestie van overleving is voor Europa. En herinnert er ook aan, dat Europa steeds met crisissen groot werd en meestal versterkt daar uit kwam. Een politiek en economisch geïntegreerd Europa is wat hem betreft, hét noodzakelijke antwoord op de mondialisering en de nieuwe multi-polaire krachtenverdeling op het wereldtoneel.

Een hoge IMF-manager, waarschuwde voor de enorme kapitaalvlucht van “zuid” naar “noord”. Hij voegde er aan toe dat, zij die denken dat tijd winnen nu pósitief zou zijn, zich ernstig vergissen. Uit Spanje verdween al 296 miljard (27% van het BNP) en uit Italië 235 miljard (15% BNP); de noordelijke banken vingen dus 531 miljard. De buitenlandse beleggers gaan terug naar hun thuismarkten en naar Japan, de VS en natuurlijk ook Noord-Europa. Zo verergert de financieel-economische fragmentatie van de Euro-zone nog verder. Als er niet gauw actie wordt genomen zullen de banken met 4500 miljard krimpen (12% van hun assets) en de gestelde doelen voor Zuid-Europa zullen dan zeker niet worden gehaald. Ook niet in Frankrijk…

Zie tenslotte wat een recente sondering  bij een 30-tal economen uit diverse landen, diverse instituties en financiële organisaties opleverde. (bron: L’Express, Fr.; o.m. James Galbraith van Texas University  en Julia Cage van Harvard). Men vroeg naar de waarschijnlijkheid waarmee, einde 2013, bepaalde gebeurtenissen zich zouden kunnen voltrekken… En berekende uit hun reacties een “gemiddelde”…

a. Een Grexit? Voor de deelnemers een waarschijnlijkheid van …47%! Dat er nóg een land zal uitstappen kreeg een waarschijnlijkheid van 23%, splijting in twee zones kreeg 20%  en uitstappen van Duitsland… 15%!

b. Redde de ECB op 6 september j.l. de euro? (Bij de bekendmaking van zijn aankoop-programma voor publieke schulden). Ja, kreeg een waarschijnlijkheid van 57% en nee, van 43%!

Twee uitspraken uit deze kring zijn ook veelzeggend:

Julia Cage (Harvard,VS): “Een Neuro “rond” Duitsland, met een sterke politieke en bancaire unie én een gezamelijke schuldenaanpak is voor mij, voor meer dan 50% mogelijk”.

Jacques Sapir (EHESS, Fr.): “Als Griekenland uit de euro stapt is de waarschijnlijkheid van een besmetting naar Spanje of Portugal groter dan 66%. Daarmee zou een psychologische barrière breken en de markten zouden zich dan meteen op de volgende zwakke broeders storten”.

Dit brede scala aan ideeën en alternatieven worden nu openlijk, wereldwijd bediscussieerd. Het bleek zelfs dat hoge IMF-ers al,-en in het geniep-, adviezen gaven aan “hun landen en hun bedrijfsleven” over hoe zich voor te bereiden op een “Grexit”. Dit alles toont duidelijk hoe ernstig de situatie is en hoever het is gekomen met onze EU en zijn euro…

Hoe gaan we nu verder om met deze beklemmende crisis?

Het debat daarover wordt dus steeds chaotischer. Zowel binnen de EU waar nu de giga-bezuinigingen tot enorme deflatie leiden in Zuid-Europa, maar nu tegelijk de weerstand tegen een nadere budgettaire en fiscale regie vanuit de EU lijkt te groeien… Terwijl dat nog de enige manier lijkt om samen en zonder breuken uit de crisis te komen… Het vertrouwen raakt op: vertrouwen in de toekomst en vertrouwen in elkaar…

De EU, met Duitsland (en wat noorderlingen plus Monti) voorop staan ferm voor die bezuinigingen, maar de Grieken, Spanjaarden en Portugezen bereiken hun sociale grenzen. Frankrijk verhoogt vooral de belastingen om het tekort te bestrijden en ontziet de uitgaven… Het IMF staat op bezuinigingen maar ook op het invoeren van Eurobonds… Voor dat laatste blijft Berlijn allergisch. De ECB met Draghi voorop wil massaal staatsschuld opkopen om de spreads te beheersen… Berlijn hamert op de bankenunie en snel méér centrale EU0sturing op budgettair en fiscaal gebied… Maar in Frankrijk is er in de PS nu tegenstand tegen het “nieuwe EU-pact en stemden de Groenen ostentatief daar ook tegen”… waarmee het voor Hollande erg lastig wordt om meer zeggenschap aan Brussel te geven..

Epiloog.

De verwarring en onenigheid is enorm en lijkt nog verder toe te nemen. Zowel in politieke kringen als in kringen van economen, business en experts. En zowel tussen de drie westerse motoren als ook tussen de beide EU-motoren… De rest van de wereld kijkt verbaasd en wat ongelovig toe… De financiële markten wachten af: de meerderheid is daar ook niets gerust,  maar een (machtige) minderheid wrijft in zijn handen: want het klimaat voor speculanten en  lijkenpikkers wordt ook beter…

Maar,

          de zon heeft geen enkele extrawijsheid hier aan toe te voegen. Omdat zij zo goed weet wat die veelheid van wijsheden eigenlijk aangeeft. Want we zijn nu, net als zij dat is,  overgeleverd aan de grote magische krachten van het heelal. Die veel groter zijn dan die van “de markten, de beurzen en de goeroes van die economische meteorologen”.

De natuur neemt ons weer eens onder haar hoede: de menselijke natuur dan, wel te verstaan. Want zij is die ongrijpbare, niet voorspelbare factor… De mensen als individuen en als groepen zullen op elke verdere intrigerende gebeurtenis reageren. Vanuit hun angsten en boosheid en vanuit hun hoop en mededogen. En ook vanuit hun greediness... Dat weet die zon heel goed, na die duizenden jaren van observatie van het menselijke ras…

Wat er ook gebeurt: zij zal blijven schijnen en ons zelfs de ergste stormen doen vergeten.

Dus, don’t worry, neem uw zonnebad en geef u over aan de loop van de wereld. En aan uw medemensen, die alles kunnen verstieren maar ook alles weer kunnen repareren.

Mediteer daar maar over en ontspan u met die warme zonnestralen op uw huid.

Ik wens u dus weer veel mooi weertje toe!  

10  november 2012

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

DE BLOGTAIL

Een schets van de periode van WOII tot vandaag.

De grote gangmakers

De VS, Duitsland en Frankrijk werden de motoren van de halve eeuw na WOII. Net daarvoor waren ze nog elkaars doodsvijanden geweest. De Fransen en de Duitsers bijna een eeuw en de VS moest hun “beide” komen helpen om Hiltler’s werk te stoppen. Zijn Verenigd Europa moesten we niet en de VS maakte daar met geweld een einde aan.

De periode er vóór, ook wel de “roaring twenties en thirties” genoemd werd getekend door de grootste economische crisis sinds lang, met een massawerkloosheid en stagnatie van ongekende hevigheid.

Toen kwamen de Amerikanen met hun befaamde Marshallplan waarin vele de meest geniale starter ooit zagen, na een economisch en sociaal troosteloze periode. Het werd ook het einde van de lange koloniale periode voor het westen: Frankrijk was de laatste met het opgeven van Algerije in 1962.

Het opkomende communisme verbond ons nog intenser en we stelden er onze “ideologie” tegen over. En zagen het “Maccarthy-isme” en spraken van “Morele Herbewapening”, waarbij de VS bron van was. Europa werd gedeeld door “het ijzeren gordijn” en samen met de VS voerden we de Koude Oorlog, overal waar de russen (en later ook anderen), het communisme propageerden.

Slechts tien jaar later sprak men,  in het nét verslagen Duitsland al weer van “das Wirtschaftswunder”, in Frankrijk begonnen “les trentes glorieuses” en ook de VS kende een ongekende bloeiperiode.

Deze grote naties van de Verlichting werden, na een periode van grote depressie gevolgd door een conflict met mondiale uitstraling, de motoren van de westerse wereld.  En dat ook in veel opzichten.

Het einde van ons mondiale overwicht.

Wij gaven nog een keer de toon aan, terwijl de BRICS naar ons keken en veel leerden…

We waren de vaandeldragers voor democratie en vrijheid in deze neokoloniale periode, al vergaten we die idealen meestal waar het om, het grootste economische goed, de energie ging. De beschikbaarheid van dit bloed van onze consumptiemaatschappij, moest met alle middelen, dus waarom ook niet met de neokoloniale, worden veilig gesteld. Wij schiepen dus een stabiel Midden-Oosten waar de rechte grenzen nog van getuigen tot op vandaag.

Onze vrienden, de dictatoren, zijn pas kort geleden in het gevang verdwenen dan wel al gedood. Deze situatie is nu de oorzaak van diepe ressentimenten die middels, religieus getinte revoluties worden uitgevochten… Waarbij onze rol nog steeds  dubieus blijkt te zijn…

Het Franse Plan Calcul, Siliconvalley en de Duitse Maschinenbau.

Parijs kwam met zijn Plan Calcul waaruit Minitel het eerste nationale publieke datanetwerk voortkwam en dat vorig jaar ten Grave werd gedragen zonder Franse opvolgers.. Ook de fraaie DS van Citroen, de kerncentrales en de TGV werden de symbolen van de nieuwe high-tech industrie. De Duitsers ontwikkelden hun Maschinenbau en hun hoogkwalitatieve auto-industrie en de VS werd fameus met zijn Siliconvalley waar ook IBM werd geboren dat 70% van de wereldcomputermarkt veroverde. En zowel Europa als de VS riepen om vele honderdduizenden gastarbeiders om ons te helpen in die fontein van hoogconjunctuur. Immigranten kwamen met drommen uit de arme buurlanden en later bleek dat ze graag wilden blijven en natuurlijk ook hun familie wilden doen volgen. Dat begrijpt ieder nadenkend mens na zoveel jaren…

 

De BRICS manifesteerden zich.

De giganten China en India werden de voorbeeldmotoren voor hun regio, Brazilië werd de motor in Latijns Amerika, Z-Afrika liep voorop in het Afrikaanse continent en Rusland manifesteerde zich in het Oost-Euopa. De olie en het gas bleken, op grotere diepten en veelal in de zeebodem, overal te zitten. Het MO verloor langzaam zijn positie op energiegebied aan Afrika, Z-Amerika en Rusland. Het werden ook nieuwe markten en grote exporteurs op gebied van grondstoffen.

De high-tech wereld en de financial industry kwamen echt op toeren.

Duitsland perfectioneerde zijn kunnen lijn en werd een zeer grote exporteur naar de nieuwe markten,  De VS gingen voort via de microcomputer, we zagen Microsoft, Apple en Google hun keizerrijken opbouwen en waren getuigen van de ongelooflijke successen van het wereldwijde internet.

Wallstreet vond een nieuwe very tricky financiële industrie uit, die banken tot casino’s en “vluchtige investeerders” maakten, daarbij gesteund door London City. Ze werd mede gevoed door de kapitalen gestald in belastingparadijzen overal in de wereld die nogal eens waren verdiend met fraude, hedgefunds en “het roven rond zwakke bedrijven”. 

De VS zetten de toon met de sociale sites: Facebook met 1 miljard klanten, Youtube, Yahoo werden de grote beursbedrijven. De I-phone verscheen, en gaf een enorme push aan het gebruik van internet via mobiele telefoons en I-pad’s. Intussen waren hier al Nokia en recenter Z-Korea ook al toonaangevend geworden.

Azië was intussen al “de fabriek van de wereld” geworden. Met giga-exporteur China voorop werd de wereld vol gestopt met hun producten en zagen we de westerse fabrikanten massaal naar Azië gaan om te verkopen, te fabriceren en te investeren. En voor we het goed door hadden bleek Azië ook een groot innovator te kunnen zijn op high-techgebied: hun jarenlange omvangrijke R&D-investeringen wierpen steeds meer hun vruchten af.

En het Europa van de EU en de Eurozone dat ons, een halve eeuw, zo fraai had behoed voor nóg een Europese oorlog, liep op tegen een paar fundamentele constructiefouten. Die zich nu wreekten door een blootgelegde failliete boedel van 30 jaren potverteren, onderling bedrog, verkeerde blinde euforie en  een weigering om economische autonomie op te geven op weg naar wat eigenlijk met de Europese Unie altijd al was bedoeld…

Niet toevallig ontstonden er ook veel discussies over “de onaangepaste immigranten van al bijna drie generaties” uit Zuid-Europese, Noord-Afrikaanse en Latijnse landen. Hun niet-geïntegreerd zijn (en hun clandestien zijn) viel ons nogal plotseling erg op. Zo belanden we in onfrisse kwalificaties als “kopvoddendraagsters” en “K-marokkanen”… Bij de buren ging het om “Sch…-Türken” en in de VS over “shit-latino’s”. Zeer rechts roerde zich ferm met koplopers als Wilders, Sarazzin, Le Pen, Flip de Winter, Jobbik en ook nog ene Breivik, de echte moordende xenofobe extremist… Die zich als Europese ridder zag die heldhaftig streed tegen de islamitische overweldiging van Europa; hij was zijn kruistocht maar begonnen.

En die westerse motoren begonnen te pruttelen.

Het begon met een financiële crisis die met een bankplof begon in het OG van de VS… En zij hadden ook onze banken en beleggers flink besmet met hun idiote derivaten. Het was die bankiers dus wereldwijd in de bol geslagen… de ene heft bedroog de domme, niet oplettende andere helft. En wij de burgers die onze centen aan die casino’s gaven moesten toestaan dat onze overheden op onze rekening die bollebozen met hun supercomputers gingen redden. Wij betaalden dus met schulden om onze tegoeden niet meteen te verliezen… En na deze aanloop weet u verder het verhaal dat nu eindigde in een economische crisis van wereldformaat met als toppers de kampioen-potverteerders van de Eurozone… Nu al weer ruim 5 jaar later is de verwarring groter dan ooit onder zowel politici als economen en een verbijsterde wereld ziet toe hoe hét voorbeeldcontinent afglijdt, luid kibbelend en beladen met schulden en zeer hoge leningsrentes. Frankrijk is nu,- en als uit het niets voor vele-, uit de kast gekomen en trad ouderwets socialistisch op met een belastingverhoging die haar weerga niet kende. Omdat echt bezuinigen nóg niet wordt aangedurfd in het licht van de sociale onrust in Griekenland, Spanje en Portugal…

ALLEDAAGS UIT MARSEILLE EN DE MIDI

DE NAPOLEON BONAPARTE KLAPTE OP DE KADE

Mistral met vlagen van 120 km en dan blijkt zelfs een boot van 172 meter lang en dertig breed niet veilig te zijn aan wel 17 trossen; normaal zijn er 8 om vast te maken. Maar het was niet genoeg en nu is er de beruchte stoelendans binnen de SNCM die in 1996 ruim 200 miljoen voor deze ferry op Corsica neertelde. De trossen knapten ‘s nachts en de 5 man technisch personeel aan boord konden niets doen want de boot dreef al en na 100 meter klapte hij op een andere kade. Het was een hemels geluk dat hij niet nog een andere boot of iets anders ramde! De botsing veroorzaakte een scheur in de wand onder de waterlijn van ruim 20 meter lang, helaas bij die (gelukkig wel waterdichte) compartimenten waarin de motoren zich bevinden. Hij pakte lekker water en hing even later stevig scheef over stuurboord; zo scheef dat twee inderhaast opgetrommelde slepers de boot moesten behoeden voor kapseizen! Zo stond ie in de krant en op TV: het admiraalsschip van SNCM op een oor, een afgang van jewelste. Nadat de mistral kalmeerde werden lassers in duikpak naar beneden gestuurd om platen tegen die scheuren te lassen wat een dagje nam. Daarna werd hij leeggepompt en opgesleept naar de reparatiewerf in dezelfde haven. Hij zat aan de grond en men vreest ook dat de schroef is beschadigd! Dus met Kerst varen: vergeet het maar! Volgende lente misschien? Het wrange is ook nog dat hij in 2014 zou worden verkocht want SNCM heeft veel passagiers verloren aan andere reders…; want ze staakten te veel. Nu is de boot nog maar zo’n 65 miljoen waard en de vraag is dus of hij nog wel terug zal keren in de vaart bij SNCM…

Hij voer altijd al niet onder goede vlag want in augustus 2011 botste hij met de Girolata in de haven van Marseille, hij werd ook ooit bij een staking bezet (dus gepirateerd) en door het leger ontzet op bevel van Sarkozy. Verder raakte hij ook al een keer eerder de kade bij het binnenvaren van de haven in Marseille.

Het is een prachtige boot waar 2500 passagiers op kunnen en 700 voertuigen. Het tij lijkt nu wel heel sterk gekeerd voor SNCM dat al eerder zwaar moest inbinden: einde van een “époque”?

DE INWIJDING VAN DE BOULEVARD DU LITTORAL

Hij zit op zijn knieën op zijn bidkleedje en zijn gesluierde vrouw reikt hem een fles water aan: hij gaat er werkelijk tegen aan lijkt het. Zijn kleedje ligt keurig oostwaarts, hij is geen beginner deze 60+-er die hier kennelijk wacht op een familielid die nog uit de ferryboat moet stappen. En wat kun je al wachtend beter doen dan bidden! Ik fiets mijn dagelijks tochtje langs deze nieuwe boulevard en denk plotseling dat dit wel de eerste keer moet zijn dat er hier op het nieuwe “parvis” wordt gebeden tot Allah… Een soort van inwijding dus. Of is het een lichte provocatie omdat hij ook tegenover de Grand Major, de katholieke kathedraal, gaat prevelen? Ik besluit het hem maar niet te vragen want hij begint al met zijn hoofd naar de grond te bewegen… Hij moet wel een orthodoxe zijn als je zo precies de vijf keer gebed per dag wil halen en iedereen weet dat je “op reis” gedispenseerd bent. Net zoals je niet hoefde te vasten als katholiek als je op reis was. Want onze Goden zijn best soepel en geen onmensen. Ik fiets verder in het besef dat we nu enkel nog de dominee en de rabbi moeten laten aanrukken om een echt ingewijde Boulevard du Littoral te hebben. Dat moet geregeld kunnen worden want in Marseille hebben we alle soorten tot orthodoxe katholieken en Armeniërs toe.

HIJ MEDITEERT VOOR DE ARCHIVES DEPARTEMENTALES

De man van ca 30 jaar zit in Boeddhazit op een betonnen bank met een strohoed op het hoofd. Op zijn rug een kleine rugzak met een kleine kartonnen doos er boven op bijeengehouden met een gekruist touwtje… Hij zit doodstil en staart richting zee midden op het zwart granieten giga-plein voor dit archiefgebouw. Ik zag hem al enkele keren eerder want hier is het altijd nogal stil en valt zo iemand duidelijk op. Zou hij het goed met ons allen voorhebben? Denkt hij aan zijn leven of zijn geliefden? Of is hij in opperste verbazing over die mensen met hun rare capriolen? Ik kan niets van emotie aan hem zien en nu valt me pas op dat hij ondanks de herfst een zonnehoed van stro draagt en ook stevig is gebruind. Dat geeft me een gerustgesteld gevoel: hij combineert filosoferen met zonnebaden en dan ben je een doorwinterde pragmaticus. Ik neem me voor hem de volgende (= de derde keer dan) aan te spreken om zijn geheimen te delen. Tot dan dus, u hoort er nog van...

LES TERRASSES DU PORT

Ze staan nu nog langs de nieuwe Boulevard du Littoral als een betonnen skelet daar  maar in 2014 moeten er 160 boetiekjes hier zaken doen. Op 4 etages en op in totaal 61000 m2.  Al 75% van de plekken is verhuurd en u vindt er straks alle grote modemerken. U ziet straks een gebouw van 260 meter lang langs de waterlijn waarvan ca 10 meter boven het water uitsteekt…

Men rekent op 15 miljoen bezoekers, waarvan 30% cruisepassagiers zijn en 70% Marseillanen en andere toeristen uit de regio en buitenland. Zo ontstaat er een ware “gouden driehoek”: gevormd door de fraaie Hausmanniaanse Rue de la Republique, de Vieux Port en deze “terrasses”.  Gerekend wordt op een omzet van 350 miljoen per jaar en er vinden straks 3000 mensen werk. Marseille stoomt op en dwars tegen de crisis in…

DE WERELDKAMPIOENSCHAPPEN JEUX DE BOULES

Het 46^e kampioenschap was in Marseille en er waren 190 deelnemers uit meer dan 50 landen en vijf continenten. En het trok meer dan 20.000 toeschouwers.  De besten onder de deelnemers zijn… Thailand, België, Tunesië en Italië zegt men. Er is zelfs enige hoop dat het binnenkort een Olympische sport worden zal.  Er wordt gespeeld in equipes van drie personen (les triplettes) en er is de individuele precisiewedstrijd  en het werd gespeeld in ons Palais des sports. Uiteraard kwam het ook life op TV… want onze Equipe National deed natuurlijk mee.

Het is indrukwekkend zowel het “pointen” (plaatsen van de boule op het gewenste plekje) als de “tir” (het wegkaatsen van een of meer winnende boule(s)); het gaat met een akelige precisie. Jaren van oefening dus en wat daarbij werd gedronken is te zien aan de nogal ronde buikjes. Al zijn er gelukkig ook slanke jongelingen in de equipes. Gezien de vergrijzing van Europa heeft deze sport een grote toekomst… Want het is pétanque , wat betekent dat het met “les pieds tanqués” (de verankerde voeten) wordt gespeeld. Dus stilstaand en niet, zoals vroeger aanlopend… Dus het heeft van origine toch ook iets met het meer noordelijke kegelen?

Het werd “uitgevonden door een Marseillaan die zijn verlamde vriend, die zeer veel van het spel hield, de kans te geven om het uit zijn rolstoel mee te spelen. Mooi verhaal niet?

ZIJ WOONT ‘OPEN LUCHT 1,  VIEUX PORT

Ze is zo’n twintig jaren, zwart, slank, met een mooie Afrikaanse haardracht  en met een glimlach. Ze is zeer fraai gekleed en clean als een verpleegster. We zagen haar al weken naast de oude Intendance Sanitaire in de Vieux Port kamperen in de open lucht. Ze heeft een houtvuurtje tegen de muur en kookt daarop. Ze heeft twee matrassen als bed, een opslag in kistjes van wat groente en ook een provisorische kast waarin haar pannen staan en wat keukengereedschap. Ze maakte me nieuwsgierig en dus stopte ik met mijn fietsje toen ik haar zag werken: ze poetste haar huisje…  Haar naam zei ze me, desgevraagd, wel: iets als Bokassa of zo, maar waar ze vandaan kwam daarop wilde ze niet antwoorden. Bang dat ik de autoriteiten zou waarschuwen? Ze weet zelf natuurlijk heel goed wat ze doen en laten moet. Als je zo leeft dan heb je de ware ervaring en ben je een ras-overlever. Ik neem me voor haar wat te eten te brengen de volgende keer… Als ze er dan tenminste nog is nu de buien van de herfst over ons en haar komen. Zij is een jonge variant binnen de groep van arme drommels die als een van de weinigen met een glimlach langs de weg leeft in de Vieux Port. Aan het water dat haar hier verbindt met haar land van herkomst…

ZIJN WAPENS ZIJN GOED VOOR DE WERELDVREDE?

Wapens: een illustratieve opening

De VS leveren al vele decennia veel wapentuig aan de Saoedi’s: onder meer raketten om overvliegende bommenwerpers te onderscheppen. Nu Israël steeds luider dreigt met een preventieve aanval op Iran, komt Obama dat wapentuig goed uit. Hij schijnt de Saoedi’s te hebben gevraagd om Tel Aviv duidelijk te maken, dat die raketten zullen worden ingezet als… Nethanyahu het aandurft om over te vliegen, richting Iran. De alternatieve vliegroutes die de Israëli’s hebben, zijn ook niet echt fraai: Turkije, Irak en  Jordanië staan voorwaar niet te trappelen om hun even uit te helpen.

Maar geloof het of niet: de Duitsers brachten dé uitkomst, met de recente levering van die onderzeeër met de fraaie naam Dolfijn. Want vanaf dit drijvende wapentuig kunnen de Israëli’s wel afvuren wat vereist is om Iran te kalmeren. Dat moet sterk wapentuig zijn want het centrum van die atoombommenfabriek zit heel diep onder de grond: untouchable. Een fraaiere illustratie om aan te tonen dat je met wapens vooral kunt dreigen en zo (vooralsnog) de vrede kunt bewaren, is er nu elders niet te vinden…

HET PRIVÉ-WAPENBEZIT

Privé-wapenbezit: enkele persoonlijke belevenissen.

Het Franse platteland leek iets meer op het wilde westen dan Nederland, ontdekte ik daar wonend. Drie keer in 15 jaar, werd ik “betrokken” bij een soort privé-wapenincident.

De eerste keer was ik ongewild getuige van een fors familiaal conflict. Bij een toevallig bezoekje zag ik mijn grijze (vroegere) buurman, met zijn jachtgeweer in de aanslag staan voor zijn wijnchateautje. En dat richtte hij  op zijn 40-jarige zoon. Ze hadden, hoorde ik,  een ferme woordenwisseling. Of dat geweer geladen was bleef gelukkig onduidelijk.

De rust waarmee de zoon reageerde voorkwam dat ik al te erg schrok. Maar ik besefte wel goed waar het hanteren van dat schiettuig toe zou kúnnen leiden. Gelukkig vloeide er geen druppel bloed en de beide verzoenden zich later ook weer.

De tweede keer werden we, toen we met vrienden bij het bezoeken van een mooi oud  kerkhofje niet ver van Sault, aangezien werden voor rovers van kerkhofbibelots. Dat leverde mij angstige minuten op met een oudere aanwonende die, zeer boos naar buiten stormde en zijn nogal grote jachtgeweer op mij richtte. Ik bleef kalm (?), sprak verzoenend met hem en ik liep uiteindelijk “rustig” weg met dat geweer gericht op mijn rugpartij of hoofd. De man bleek, bij latere navraag,  echt een reputatie te hebben als al te fanatieke kerkhofbewaker. 

De derde keer hoorde ik een (andere) buurman, per telefoon aan zijn vriend (die zo’n 50 meter achter zijn huis woonde), aanwijzingen geven over de positie van een jager die in de bosjes naast onze huizen stond, om op die ochtend wat konijnen e.d. te verschalken. Helaas had hij, erg onvoorzichtig, een schot hagel uit zijn jachtgeweer over de dakpannen doen ratelen van het huis van die boze vriend… En jawel, geloof het of niet, even later werd die jager op zijn beurt beschoten door die vriend van mijn buurman, die van het “beschoten” huis! Ik trok me discreet en snel (en ook aardig geschrokken)  terug achter de eigen muren. Ook dit incident verliep zonder bloedverlies, maar toch…

Een Franse vriendin werd gearresteerd, nadat ze ‘s nachts op de bouwplek van haar nieuwe huis, per ongeluk twee gendarmes met haar jachtgeweer had beschoten. Ze had gerommel gehoord en dat klopte! Helaas: het waren geen dieven van bouwmaterialen, maar twee attente gendarmes die ook iets verdachts hadden bemerkt in hun passerende patrouilleauto… De vriendin kreeg, ná arrestatie,  best nogal wat problemen met haar “wild-west reactie”.

Zo groeide mijn kennis van de Franse ziel en ook het inzicht in de inzet van hun wapenarsenaal.

De VS: Privé-wapenbezit als grondwettelijk recht

Het land waar vanouds het meest te doen is over privé-wapenbezit is de VS. Dat komt door het 2^e amandement in haar Grondwet, waar staat : ”Een goed georganiseerde militie is nodig om de veiligheid van een vrije Staat te garanderen en het recht van het volk om wapens te bezitten en te dragen zal nooit worden aangetast”. Dit amendement werd toegevoegd bij de Onafhan-kelijkheidsoorlog, toen de nieuwe republiek door de Engelsen werd belegerd. George Washington tekende het en verplichtte zo iedere burger op eigen kosten (!) wapens en munitie aan te schaffen voor de strijd voor het vaderland. Iedereen die later poogde dit amendement te slopen of aan te passen, kreeg stormen van kritiek over 

zich… Want dit individueel wapenrecht is hier even important als het recht op vrije meningsuiting en de vrijheid van godsdienst. De tegenstanders zien het enkel als een “collectief” recht: de burger mag zich bewapenen in het kader van een militie (dus een politiemacht of een leger). Maar let op: nog in 2008 bevestigde de Hoge Raad in de VS de meest absolutistische interpretatie van het amendement! Met alle gevolgen van dien…

Privé-wapens VS:  wetten en verordeningen

In de VS zijn er 290 miljoen vuurwapens in omloop bij die 311 miljoen Amerikanen. Het aantal mensen met wapens nam wel iets af, maar de resterende diehards kochten er ook steeds meer. Het aantal geïmporteerde Kalasjnikovs steeg zelfs met 50% in 2011.

In Florida werd na veel gedoe, nog recent, een wet aangenomen (genoemd: Stand Your Ground) die eenieder daar het recht verschaft om ook búiten zijn domicilie (!) een vuurwapen te gebruiken als die zich bedreigd voelt… De wet staat ook toe dat je een wapen draagt op het werk en ontzegt de gemeenten het recht om verordeningen te maken die verbieden om wapens te dragen in crèches en gemeentehuizen!

Laatst kwam men er elders in de VS achter, dat iemand na het sturen van een aanvraag en een cheque naar Florida, zo’n vergunning daar zomaar verkreeg…. En daar mee mocht hij vervolgens gewapend rond  lopen in… Philadelphia. Dit administratief trucje noemt men in Florida “the Florida loophole” (= gat in de wet). De stad Philadelphia kent overigens het hoogste aantal moorden per kop van de bevolking in de VS.

De National Rifle Association, NRA.

Al het voorafgaande doet de National Rifle Association (NRA) met zijn 4,3 miljoen leden en die 200 miljoen dollar per jaar binnenkrijgt, groot genoegen. Zij kan ook veel lobby-geld spenderen bij de presidentsverkiezingen: dit jaar gaat het om 10 miljoen dollar, wordt er gezegd.

Obama is uiterst voorzichtig met deze groep en dat komt vanwege het Al Gore syndroom. Deze kandidaat verloor omdat hij hun even had aangepakt in 2000. Enkel Clinton lukte het om aanvalswapens verboden te krijgen, maar wel voor een duur van 10 jaar: een echt zeldzame overwinning.

Wayne Lapierre, de vice-president van de NRA zei recent: “De avond van 6 november aanstaande (verkiezingen 2012) zullen u en ik op het slagveld van de verkiezingen meer kunnen verliezen dan ons land ooit ergens verloor. Óf wij smaken onze grootste overwinning als NRA en als vrije Amerikanen ooit, als Obama verliest”.

De NRA wil eenieder doen geloven dat de staat, beetje bij beetje, het fundamentele recht van het 2^e amendement uit de Grondwet wil slopen. Dus er mag, bezweert men, ook nu  geen enkele concessie worden gedaan!

Moorddadige incidenten en wapenaankopen “en gros”.

Het aantal incidenten van wild rondschietende, zwaar bewapende Amerikanen, stapelt zich op. Denk aan de schietpartij in de bioscoop Aurora in Colorado (12 doden, 58 gewonden), die in de Sikhtempel in Wisconsin (7 doden, 3 gewonden), de ruzie bij het Empire State Building ( 2 doden, 9 gewonden).. Dit is maar een kleine greep uit recente gevallen. De dader in Aurora kocht per internet 6000 patronen! Tot vóór 2011 kon een wapenverkoper zoveel semi-automatische wapens van groot kaliber verkopen als hij maar wilde en ook in één keer. Nu is er een wet die de verkoper verplicht te melden als iemand meerdere wapens koopt in een periode van 5 dagen. En dat leverde de FBI een hoop werk op…

Als je een blanco strafblad kunt tonen, blijft het echter mogelijk om tijdens een wat langere periode, een dozijn zware wapens te kopen en die dan vrijelijk met winst door te verkopen… Dat deed een nette jongen met wat geldproblemen en “zijn” wapens kwamen bij diverse moordpartijen op de proppen. Wapenaankopen worden door de verkoper geregistreerd met vermelding van de getoonde identiteitspapieren en voor zware wapens moet je een blanco strafblad aantonen…. En dat is alles en de meeste killers hadden ook een blanco strafblad.

Twee typerende cases uit de VS   

Twee verschillende incidenten schokten recent de wereld, vanwege hun extreme karakter:

-In februari 2012 schoot in Florida ene George Zimmerman ene Trayvon Martin neer op een van zijn “privé-bewakingsrondjes”. De jonge zwarte man overleefde het niet en Zimmerman werd meteen vrij gelaten en later ook vrijgesproken. Op grond van “legitieme defensie” en de wet van 2005 die het gebruik van schiettuig toestaat op straat of in de supermarkt “als je je bedreigd voelt…”.  De jonge man had overigens alleen wat gestolen snoepjes en een blikje ijsthee bij zich… Die wet was er door gedrukt via de American Legislative Exchange Council (ALEC) een conservatieve club, die de wapenlobby steunt met zeer adequaat ontworpen wetsvoorstellen.

-de burgemeester van Lancaster (en nog dertig andere gemeenten), verplichtte de burgers om de verloren of gestolen wapens aan te geven. Meteen kwam de NRA overeind en liet een wet maken en aannemen die deze gemeentelijke verordening weer onmogelijk maakte. Het mislukte dus op het laatste moment… Al ging het debat hierover gelukkig wel breed door de hele States… Dit alles, ondanks de vereniging van 700 burgemeesters, de Mayors Against Illegal Guns geheten, die streeft naar een strakkere controle op wapens.

  

De VS: een extreem voorbeeld?

De VS was bij het begin een “leeg” pioniersland (op die “paar indianen na dan) en daarom begon het hier met weinig regels en politie. En dus ook met veel wapens om te jagen en om je zelf te verdedigen. Die traditie heeft men goed vastgehouden.

Verder moet je opmerken dat elk groot (en dun bevolkt) en agrarisch land vol zit met (jacht)wapens. In Frankrijk en vergelijkbare landen is het hebben van een half dozijn jachtgeweren en wat floberts of karabijnen op het platteland geen uitzondering: het is gewoon de erfenis van drie generaties met wapens…

De meeste van die landen vereisen dat je een vergunning hebt voor je wapenbezit en ook dat je niet zonder vergunning zwaar wapentuig kunt kopen. En ook dat elke aankoop wordt geregistreerd met vertoning van identiteitspapieren. Je mag (buiten jachtseizoen) niet zomaar met een wapen op straat lopen (tenzij in een foedraal, als je naar de schietclub gaat). Maar tegenwoordig wordt je vliegtuigbagage op van alles aan gevaarlijks gecheckt (zelfs een scheermesje mag niet meer) en je staat bij de entree van disco’s, grote festivals, voetbalwedstrijden en bij nachtclubs in de fouilleerstand voor je het weet.

Ontwikkelde landen vereisen ook de nodige beveiliging

Beschaving betekent op veiligheidsgebied: vergunningen/registraties, verbod in de publieke ruimte en zeer precieze wetten over wapengebruik… Tegenwoordig hoor je zelfs vaker verzuchtingen over overdrijvingen door de overheid: iemand verwonden als je wordt aangevallen levert nogal eens je eigen arrestatie op. Vanwege de zeer precieze afweging  “of u niet disproportioneel reageerde” bij een overval of andere agressie. Dat kan dus opleveren dat Ú strafbaar blijkt te zijn.

Wapen bezit wordt ook niet aangemoedigd,- in tegendeel-, en wapengebruik wordt zeer scherp  begrensd en ontmoedigd. Dat vinden velen onder ons  gewoon een teken van beschaving.

Omdat ik veel per camper reisde en dus wel eens afgezonderd in het groen of in een dorpje stond bij nacht, had ik mezelf voorzien van een alarmpistool (dat enkel ferm knalde), wat gasspuitbusjes (die je in Frankrijk en elders overal vrij kunt kopen). En er was een speciaal alarm op het dak van de camper geïnstalleerd. Niet alles is met de verkoop van de camper verdwenen; ik heb nog steeds wat van dat spul hier in de kast. De macht der gewoonte?

Het platteland en de veiligheid

Het wonen aan de rand van een klein (Frans) dorp, nogal uit het zicht en in het groen,  en zeker ook de adviezen van dorpsbewoners (met hun vele jachtgeweren en karabijnen) leidden er toe dat ik ook beschikte over een meter lange, dikke elektriciteitskabel om mee te kunnen slaan (cadeautje van mijn  lokale elektricien). Later (na een ferme inbraak) liet ik ook camera’s op huis en terrein én floodlights installeren. Het duurde echt wel even na mijn emigratie, voor ik echt door had, dat ik wat veiligheidsdenken betrof “best wat achter lag” bij mijn nieuwe landgenoten. Mijn integratie bracht dus ook mee, dat ik me licht bewapende en dat ook huis en terrein elektronisch werd beveiligd.

 

Beveiliging in de grote stad

Nu in de echt grote stad wonend, is je beveiligen, vooral door preventieve maatregelen, heel gewoon  geworden. Ik draag dus zelden een tas, heb papieren en geld discreet om mijn nek hangen en ik weet wáár en wannéér ik beter niet kan rondlopen. In ons appartementengebouw letten we goed op: vreemde gezichten van mensen die je binnen tegenkomt vragen om beleefde aandacht, idem het afsluiten van toegangsdeuren. Ook regelmatig een kijkje nemen in het trappenhuis hoort er bij. Sinds kort hebben we ook chips om binnen te komen en om de lift te laten werken… Het motto is dus: hou vreemd volk zo veel mogelijk buiten…

Niemand lijkt in onze wereld nog te kunnen ontkomen aan nadenken over zijn beveiliging en het nemen van maatregelen.

DE LANDEN EN HUN WAPENS

Defensie-uitgaven: hoger dan de terugval in de BNP’S!

Ons kent ons dus, geven we al gauw enkele procenten van ons zuur verdiende nationale product uit aan “Defensie”. We kennen onze pappenheimers wel, na zoveel conflicten en dat enorme bloedvergieten. De Syriërs van Assad vechten met de wapens uit Moskou en Teheran en hun tegenstanders met die uit Washington, Duitsland en Frankrijk.  De Grieken geven liefst 8% (!) uit aan hun defensie. Pikant is: Duitsland levert 80% van dat wapentuig en Frankrijk 15%... Hun dure hobby wordt nú pas genoemd in verband met die gigantische bezuinigingen…

Maakt u zich maar niets wijs: de VS, Rusland, Duitsland en Frankrijk zijn de grootste wapenleveranciers op de aardbol. De VS, onze huidige politieagent, heeft liefst 48 vliegdekschepen… Frankrijk heeft er maar één: het enige in de heel West-Europa (!). China  knapte net een oude Sovjet relikwie op en heeft daarmee nu ook zijn eerste zeer apart uitziende vliegdekschip. De VS en China zijn de grootste wapenbezitters van morgen: China haalt nu met zijn bijna 10% defensiebudget de VS beetje voor beetje in. Beide vallen ze op door de enorme spreiding van hun belangen over de hele wereld en daarbij is een varend vliegveld echt gauw nodig… Want daarmee zet je bommenwerpers en jagers en ook duizenden bommen mooi voor de deur van een ondeugend land. Dat dan eieren voor zijn geld moet kiezen óf.. het krijgt echt klappen. Vraag dat Khadaffi c.s. maar..

Hoe gek het kan worden, zagen we, al wat langer geleden, bij die onderhandelingen tussen de Russen en de Amerikanen na de val van het IJzeren Gordijn. Er werd jarenlang gepraat en geruzied over “hoeveel kernwapens mag ik houden en hoeveel mag jij er dan hebben?” Zo werd die maffe voorraad van duizenden atoomwapens teruggebracht tot wat minder van dat moordtuig. Ook kwam er het non-proliferatieverdrag ….

En dan dat: Wié mogen er wel en wie mogen er geen atoomwapens hebben?  Het hielp allemaal maar matig: Israël mag er geen maar heeft er zeker een paar, idem Pakistan en nu is er al jaren herrie met Iran (dat iedereen voor de gek lijkt te houden). En dat intussen diep onder de grond er bijna eentje in elkaar zou hebben geflanst.

Deze kwestie zou wel eens dé lont in het MO kruitvat kunnen worden… Washington heeft dagelijks de grootste moeite de Israëli’s van een fors bombardement van installaties in Iran af te houden… Gelukkig is er ook nog Saoedi-Arabië met zijn effectieve Amerikaanse wapens!

Ook weet niemand wat te doen tegen de dagelijkse aanslagen in Irak, Afghanistan en elders in de wereld. Mannen en vrouwen met bommengordels laten zichzelf en vele onschuldige ontploffen of terroristen bellen weer zo’n auto vol springstof met hun mobieltje op, natuurlijk op het “juiste moment”… Syrië begint er nu ook al mee.

We geven in het westen intussen vermogens aan beveiliging uit om niet nog eens zo’n moordende klapper in het westen te moeten meemaken: in Londen hangen intussen tienduizenden camera’s en hier in Marseille is een ware inhaalslag met camera’s aan de gang!

De nieuwe cyber-weaponsrace is on!

En de high-tech wereld van vandaag met zijn computers, drone’s en cyberattacks vereist een  gigantische ombouw en hoge investeringen dus om de baas te kunnen blijven. En Israël studeert zelfs op de mogelijkheid om alle elektronische apparatuur in een deel van Iran plat te leggen door een speciale bom hoog boven het land te laten ontploffen…

Dus gaan we weer, (want er is nog niets veranderd intégendeel), opnieuw vermogens besteden aan de nieuwste bewapening: met computers, software etc.  gericht tegen militaire installaties (ook vol met computers) en ook met inzet van het internet, de telecomnetwerken, de satellieten en de communicatiekabels… We moeten deze nieuwste Achilleshiel nu ook snel beveiligen… Dus de nieuwste wapenrace is dus al weer van start gegaan en het gaat weer verrekte duur worden! Regeringen huren nu zelfs de nieuwste soort in: de digi-huursoldaten. Dat zijn die gevaarlijke hackers, die men ook graag opsluit als dat even beter uitkomt. 

WAAROM DUS AL DIE WAPENS?

Waarom hebben mensen wapens?

Ik hoop stilletjes, dat de eerste wapens die de mens uitvond, enkel waren bedoeld voor de jacht en dus nodig waren om gemakkelijker te overleven. En dat pas daarna, bij een uit de hand gelopen ruzie met een buurman, (ging natuurlijk over de buurvrouw!), voor het eerst een jachtwapen werd ingezet ter verdediging tegen die woedende buur…. Mogelijk bleef het toen meestal ook bij dreiging en zelfverdediging ….  Maar echt zeker is dat niet.

Vandaar dat ik de volgende uitspraak koos, als een beginnetje:

 “Wapens zijn er allereerst om af te schrikken en vervolgens om je te beschermen en te voorkomen dat je gezondheid en/of je have verloren gaat of beschadigd wordt”. Dus: wapens zijn er vooral om te dreigen en niet om te moorden…

Dit type beschrijving is favoriet bij allen die (vrij) wapenbezit verdedigen en propageren en zeker ook bij hen die wapens fabriceren en verkopen. Natuurlijk kun je er het kwaad mee verjagen  maar de intrigerende vraag hierbij is, wié uitmaakt wat goed en kwaad is.

Onze eigen ervaringen.

Helaas, na zoveel conflicten en bloedige gevechten, als naties en als geallieerden, als etnische of religieuze of politieke groepen binnen landen, maar ook als gewone medemensen in onze straten, in families en in gezinnen, is de conclusie onontkoombaar: we vertrouwen elkaar nogal eens niet én er is zelfs vaak erger dan dat. We zijn nogal eens bereid om erg ver te gaan voor ons gelijk, voor onze welvaart (en wat daarvoor nodig is) en zeker voor ons lijfsbehoud.

De techniek en de wetenschap hielpen ons, om een eerlijk vuistgevecht en een gevecht met tuingereedschap en stukken hout of ijzer, te veranderen in een type gevecht, waarbij je kunt blijven zitten in een gebouw (vlak bij je woonplaats) van waaruit je met computers en drones (die bijvoorbeeld in Pakistan rondvliegen), via één lullig knopje een dozijn terroristen in een seconde in spetters doet vervliegen. En het is ook geen kunst meer om de vijand met bacteriën en virussen te vloeren, of zijn voedsel en water te vergiftigen, of zijn lucht met chemische wapens te vervuilen… of onze omgeving te besmetten met gevaarlijke straling..

Bij de inval in Irak werd daar meteen fanatiek naar gezocht en ook nu in Syrië is men daarover nogal nerveus. Eén bedreigde gek kan namelijk veel ellende veroorzaken… Breivik was er ook eentje, maar wel nog  van het semi-ouderwetse soort…

Agressie bij mens en dier

We proberen het, net als in de dierenwereld, eerst een tijdje met dreigen, een uitgebreide show-off dus, waarbij we een complex evenwicht bewaren vol diplomatie, dreiging met wapentuig, economische sancties en tegenwoordig ook fatwa’s en “geheime doodvonnissen” (Obama tekent die wekelijks!). Gelukkig helpt dat en zo voorkomen we vele keren en tientallen jaren een handgemeen en erger.

Dus: de oorzaak van al dat kwaad zit diep ingebakken in de menselijke natuur zelf. Het is vooral de kunst daar meer van te begrijpen en daar iets tegen te ondernemen. Dat is pas een echt lastige sport! Je moet dus zeer diepgaande gedragsveranderingen bewerkstelligen bij (mede)mensen om elke reden tot angst voor een ander, wantrouwen in een ander , haat van een ander, te kunnen wegnemen. Om al datgene te kunnen uitbannen dat ons belemmert in het vervullen van onze behoeften.  De behoefte aan veiligheid, geborgenheid en liefde, aan fysiek welbevinden (geen kou, hitte, honger, dorst) en aan gezondheid en geluk.

Zo lang we daar niet (beter) in slagen zullen we het conflict blijven opzoeken en ook al onze vindingen gebruiken om elkaar in toom te houden of uit te schakelen. Dat is de doorn die ons vredig bestaan voortdurend bedreigt.

Proberen we er echt wat aan te doen?

Ik dacht lang na over wat en hoeveel we daar dan in moeten investeren. Ja, zelfs over of we daar wel echt in kunnen geloven!

Natuurlijk kwam ik daarbij ook op zaken als: Egalité, fraternité et liberté… naastenliefde en humaniteit, menselijke waardigheid, mensenrechten, recht op werk-opleiding-vrije meningsuiting etc. En op ideologieën, religies, filosofieën, levensbeschouwingen en normen en waarden. Wel, U kunt de rij wel verder zelf voortzetten..

Natuurlijk kwam ook het begrip politiek te voorschijn in de betekenis van het “behandelen van  vraagstukken van mensen en hun manieren van samenleven”. En voor je het weet zit je bij zaken als macht, gezag en dictatuur, democratie en staatsgeweld… En vervolgens belandt je bij de  ideeënwerelden van de –ismen: socialisme, liberalisme, communisme en kapitalisme…

Conclusies.

Zo kwam ik tot de conclusie, dat als ik daar het antwoord niet op weet, ja zelfs geen begin van een antwoord daarop vond, we elkaar nog lang zullen belagen en met steeds nieuwe wapens…

En natuurlijk zag U deze conclusie al aankomen. Wij mensen zijn onvermijdelijk veroordeeld om allereerst heel veel antwoorden te vinden. En dat vooral samen dus. En ook wereldwijd, dus… Pas als dat ons is gelukt, zal er een bestendige vrede op aarde mogelijk zijn, zonder al die wapens.

Dus: we hebben nog wel wat kilometers te gaan en je krijgt de indruk dat de weg die we nog moeten gaan naar beter, eerder langer dan korter lijkt te worden.

Wie dit alles echt begrijpt heeft ook de oplossing! Maar voor we hem/haar gevonden hebben en geloven gaat er nog heel wat Defensiegeld over de balk, zullen heel wat  kogels en bommen worden afgevuurd en zal de mensheid ook nog veel crisissen mee moeten maken.

Ook zullen we nog veel medemensen tegenkomen die ons bang willen maken, die ons tot haat en afkeer van andere willen overhalen en die het niet zullen schuwen om uiteindelijk of een molotovcocktail naar ons te gooien óf een bommengordel om te sjorren om ons onvrijwillig mee te nemen naar een plek dichtbij hun paradijs…  

U hoorde mij nergens zeggen dat ik niet geloof dat een andere wereld zonder wapens onmogelijk zou zijn. Want dan zou oorlog gewoon erbij horen en dat ook voor eeuwig. En op dat echt geloven moet, menselijk gezien, gewoon de doodstraf staan, dat begrijpt u. 

Kunnen wij het nu tenminste daarover eens zijn?

Hoezo, u bent het helemaal niet met mij eens? Wel, dat bevalt me maar niks, moet ik u zeggen. Daar moeten we dan maar eens stevig over verder discussiëren, stel ik voor!

Daar heeft u geen zin in, zegt u? Dan heeft u van mijn betoog wel heel weinig begrepen. Dat moet ik u nu toch duidelijk voorhouden.

Daar heeft u geen boodschap aan, zegt u? Nou dat kan al helemaal niet, u bent echt niet van deze tijd en zeker niet van goede wil.

Ik verzoek u dus dringend uw standpunt te heroverwegen en hoor graag van u uiterlijk eind 2012. Zo u niet verandert van opstelling, dan dwingt u mij consequenties te verbinden aan uw onmogelijke gedrag.

Dan zal ik dus, en dat tot mijn grote spijt, er toe moeten overgaan om uw abonnement op deze blog te annuleren. En daarvan draagt u dan alleen de schuld, dat moge duidelijk zijn… 

Maar,

           op de zon viel nog nooit een schot, ná dat ene, hele vette, dat we de Big Bang noemen. Want het is daar veel te heet voor mensen en hun wapentuig.

Toch vraagt de zon zich af,- al die ontploffingen op onze aarde waarnemende -, of de aarde niet een beetje op haar begint te lijken met haar voortdurende gasexplosies. Met enige zorg volgt ze ook de race om de maan en om Mars, want ze weet na duizenden jaren van observatie, veel van die linke aardmannetjes. Ook dat, áls zij komen, de conflicten met wapentuig ook niet ver zijn! Haar defensie is enkel haar hete warme oppervlak, maar met die vernuftige mensjes weet je het toch nooit…

Stel je voor: een grote  ruzie om de zon en om de rantsoenering van zonneschijn… !

Onzin zegt u? Nou er is al ooit een plan gemaakt om met grote ruimtespiegels het zonlicht  wat anders te verdelen over de regio’s. Dus denk niet te gauw dat uw zonnewarmte gewoon onaantastbaar is. Op de aardse stranden zijn er elke zomer de nodige gevechten te beleven om een mooi plekje in de zon, dat weet u ook wel.

Ooit was er zelfs bijna een diplomatieke rel (in Zandvoort dacht ik), omdat daar een verhuurder van parasols en ligbedden niets meer wilde verhuren aan Duitse gasten. Op een bord had de wat al te patriottische exploitant in duidelijk Duits geschreven: Keine Vermietung für Deutsche… Dat moest toen de Nederlandse ambassadeur in Berlijn bijna komen uitleggen.

Dus zelfs rond zon en zonlicht is niets zeker, wat conflicten en wapentuig betreft.

Moge de zon ons dus inspireren tot vreedzamer leven en het achterwege laten van conflicten.

In deze zin wens ik u weer mooi, rustig en zonnig herfstweertje toe!

3 nov. 2012

L’EXCEPTION FRANÇAISE

WEETJES

-Frankrijk heeft 34.500 industriële robots aan het werk nu en in Italië tellen we er 62.200… Duitsland heeft er liefst 157.000…

-Een Airbus A380 maakt in zijn vlucht 72 decibel lawaai. Een motor van 125 cc maakt 75 db!

-Een handbalprof krijgt in Frankrijk 6000 euro/maand salaris. Een basketbal-speler doet 9000, een rugbyspeler 13.500 en een voetballer 43.000. Allemaal balspelletjes dus, maar waar komen die verschillen nu vandaan? Wel van de toeschouwers natuurlijk!

LA FRANCE DES RIPOUS

In Frankrijk lijkt er, als je de media moet geloven, een golf van oplichters schandalen te zijn in de publieke dienst. We zagen in de Hauts-de-Seine de prefecture waar valse titres de sejour werden verstrekt en ook bij de carte grises was het foute boel. In Marseille waren belastingambtenaren het op een akkoordje aan het gooien met middenstanders over hun belastingen en ook op het ministerie in Parijs zat er ook eentje fiscaal flink te rommelen. In de Herault heeft een gevangenisbewaker een akkoordje gesloten met een gevangene om hen een mobieltje én hasj te geven tegen geld. In Toulon was de president van de universiteit begonnen met masterdiploma’s uit te reiken voor geld; een chinees betaalde hem liefst 100.000 euro. En u weet al van de politiebrigade in Marseille waar de agenten met zijn 30-en bezig waren drugs, geld en sieraden van drugsdealers af te pakken om die later zelf te verkopen… Eerder waren in Lyon een hotemetoot en discipelen bij de politie opgepakt met banden met de penoze en bleek dat er op Roissy douaneambtenaren bagages stalen voor de eigen verkoop..

Experts zeggen dat de doorzichtigheid in de overheidsdienst steeds slechter wordt mede door het ontbreken van centrale registraties die je kunt koppelen… en dat ook het toezicht verslapt.   

U BENT IEMAND ANDERS…ZONDER HET TE WETEN

Dat overkwam al meer dan 400.000 Fransen beweert de overheid: iemand stal hun identiteit en maakt vrolijk gebruik van uw naam om het zich goed te laten gaan…  Dat kwam mede omdat 1/3 van de Fransen die documenten kwijt raakten daar verder weinig aan deden… en ook omdat meer dan de helft van hen hun rekeningen van EDF en Telecom (en andere…) gewoon zonder verscheuren weggooien…  En pas op: het kan van 2 tot 20 jaar duren voor u er, tot uw grote schrik, achter komt!  Er bestaat een zwarte markt voor “identiteiten” in Frankrijk: een basispakket (identiteitskaart, carte vitale = ziekteverz. kaart) brengt 2000 euro op en een meer compleet pakket met ook rijbewijs, Ribs, huurkwitanties, salarisstroken doet 5000 euro’s!   Heel bekende persoonlijkheden waren ook al de klos: de vriendin van Holland Trierweiler, Luc Chatel oud-minister etc. zijn ook al fors bestolen. Hoe dat kan? Wel punt een is de burgerregistratie in Frankrijk niet geweldig betrouwbaar dat is één en verder zijn banken etc. nogal eens gemakkelijk met identiteits-checks bij het openen van rekeningen en het verlenen van leningen… etc. En last but not least zijn de Fransen nogal slordig met hun vuil weggooien zowel thuis als op kantoor… Het wordt hoog tijd voor betere identiteitspapieren zoals elders al bestaan: het biometrisch paspoort bijvoorbeeld…  En verlies ook uw bagage niet en vergeet verlies van papieren niet te melden bij de politie! Want als iemand namens u aan het kopen, lenen en feesten slaat dan bent u er niet zomaar klaar mee. Want U moet aantonen dat u dat NIET was… Er zijn Fransen die nu al jaren strijd voeren met bedrijven en hun deurwaarders over dit soort narigheden. Zo blijkt er iemand dat zij is gehuwd met een mijnheer die ze nooit zag: dat bleek haar toen ze bij toeval een geboorteakte nodig had! En er was ook al iemand die opgelucht was toen zijn “dubbelganger” was gepakt door de politie maar er bleek intussen een opvolger te zijn van deze persoon. Die deed van allerlei nare zaken uit een ver buitenland en de hele zaak ging verder… Dus wees voorzichtig: koop een shredder of knip geduldig alle papieren met gevoelige data er op in snippertjes!

EUTHANASIE IN FRANKRIJK

De nieuwe regering gaat dit controversiële onderwerp nu met nieuwe wetgeving aanpakken om ook een einde te maken aan het “euthanasietoerisme” naar Zwitserland. Daar is nu een complete industrie opgezet voor de Fransen die euthanasie willen wat in hun eigen land niet kan… Dus gaan er nogal wat Fransen ziek maar levend de grens over en komen in hun kist of urn terug naar het vaderland. Natuurlijk zijn er ook hier praktijken in ziekenhuizen etc. die niet euthanasie heten maar palliatieve zorg. Wat betekent dat men de zorg op een of andere manier stopt bijvoorbeeld de voeding van zwaar zieke baby’s met een gewicht onder de 800 gram. In de reanimatie voor kinderen sterft 40% aan “een stopzetting van de verzorging”. De wet van 2005 staat “laten sterven”  toe maar verbiedt actieve euthanasie. Dus “voeding” wordt in die gevallen als verzorging gezien… Die je mag stoppen. Deze praktijk is voor vele zwaar: voor familieleden maar ook voor artsen en verplegend personeel. Hollande zal zijn advies in december krijgen en daarna is er een gerede kans op een modernere wetgeving op dit gebied. Een toenemende meerderheid is voor het toestaan van actieve euthanasie onder condities. In een vergrijzend Europa met steeds knappere medische techniek is een ontwikkeling als deze nu echt gewenst. 

DE VISIE VAN EEN “GEVLUCHTE” FRANSE ZAKEMAN

Hij redde in de Gers met zijn in- en exportbedrijf, ooit het horlogemerk LIP, maar werd in 2000 aangeklaagd bij Justitie… De onderzoeksrechter moest al gauw stoppen toen bleek dat iemand uit justitiële kring vals speelde in de zaak tegen Jean-Claude Sensemat. Die werd uit zijn job gezet voor het leven en moest 4 jaar zitten. Dat was Sensemat teveel en hij vroeg (en kreeg) het verblijfsrecht in Canada voor bedrijf en familie en spreekt dus nu over zijn “vaderland” vanuit die positie. Over de jaloezie in Frankrijk voor mensen die slagen, succes hebben en welvarend worden. Over zijn land waar te vele het internationale spel niet begrijpen en ook onderschatten. Hij werd in Quebec met open armen ontvangen en door de overheid uitstekend geholpen. Heel anders dan in zijn vaderland waar te vele je dwarsbomen bij je plannen! Ondernemer zijn in La France vereist dat je een masochist bent want je wordt bijna gehaat daar… En dat terwijl Frankrijk nou net grote behoefte heeft aan ondernemers met zijn tanende industrie. Dat wijt hij ook deels aan de linkse politici: de franse ondernemer is een soort van gehandicapte en vaak zijn er na zeer goede, creatieve ideeën, geen mensen die het goed en snel in business om kunnen zetten. Ook de rol van de bankiers in Frankrijk ten opzichte van de ondernemer is in zijn ogen een te beperkte. De media zijn denkt hij, te vaak ook tegenstanders van de ondernemers.

Kortom: in zijn ogen is de ondernemer in Canada een gevierd persoon die door de media wordt gefêteerd en positief wordt neergezet. Hij eindigt met te stellen dat men in Frankrijk te vaak de betekenis van werken onderschat, niet nederig genoeg is ten opzichte van de andere landen en daardoor blind werd voor de kansen die er echt wel zijn…

Natuurlijk is deze man niet de meest objectieve om een opinie over zijn land te geven. Maar toch geeft La Font Presse nu een tijdschrift uit over “Enquêtes” (Onderzoeken, affaires”) en vroeg om een interview met Monsieur Sensemat…..

DSK SPRAK TOT DE PERS

Hij sprak in Z-Korea voor zakenlieden over euro en eurozone en hield zich nadrukkelijk ver van wat de Franse regering onderneemt. Hij begint weer te werken nu de processen, de een na de ander, worden geseponeerd. En laat horen dat hij stevig embarrased was door de grote aanval van media en andere hem niet goed gezinde. En claimt nu de normale privacy die iedereen mag eisen. De scheiding is ook een feit en hij verhuisde… En, omdat het grote geld, van de kant van Anne Sinclair kwam kan hij gewoon zeggen dat hij “niet rijk” is. Hij woont en leeft nu eenvoudiger en gaat ook veel op bezoek bij familie en vrienden vaak in het buitenland ook. En onderhoudt zijn vak, zijn professionele contacten en adviseert op aanvraag. Politici en management op diverse plaatsen want zijn adresboek is zeer divers. Hij accepteert de gevolgen van zijn riskante gedrag en wil weer verder leven want achter de gordijnen plaatsnemen dat ligt nog niet in zijn aard. Hij lijkt te beseffen dat hij vele Fransen enorm heeft geschokt want hij was een tijd lang de gedoodverfde president van La France… Een mens met twee extreem verschillende kanten en gezichten. En daar kwamen we achter doordat hij grenzen uit het oog verloor en omdat hij niet leek te zien hoe “waardevol” zijn escapades waren voor media en anderen die wraak wilden en ook wat verdienen… En dat maakte hij hen té gemakkelijk lijkt het..

DE AFFAIRE LAMBLIN

Ze is wethouder in een arrondissement van Parijs en werkt daar voor de groenen. En in haar appartement vond men… 400.000 euro in cash. Ze werd door de politie al een tijd gevolgd en direct na haar werden nog 8 notabelen (advocaten, architecten, etc.). En nu zegt de politie dat ze allen iets van doen hebben met een witwasnetwerkje van twee Marokkaanse broers. Een werkt er bij de HSBC-bank in Genève en de andere werkt in Frankrijk en is degene die geld van de drugshandel collecteert. Ze doen samen een “wit-wasmachine” draaien… Alle notabelen hebben namelijk zwart geld op Zwitserse rekeningen staan en nu biedt het Zwitserse Marokkaantje hen aan dat geld ongezien de grens over te halen voor hun. De Fransen krijgen een fictieve (Zwitserse) factuur die ze van hun HSBC-rekening betalen en tegelijk krijgen ze van broertje twee dat bedrag (min commissie) terug in Frankrijk in cash…  Zeer slim en effectief. De zaak is in onderzoek en intussen weigert mevr. Lamblin af te treden en de zaak verdeelt de groenen enorm… Tenslotte werd de druk massaal en Lamblin trad toch af en is nu verdachte geworden met het kleine dozijn andere Parisiens van “la bonne vie”… 

(Partijpolitieke actualiteiten)

MELENCHON VOERT DE OPPOSITIE AAN

Hij is erg ontevreden met de prestaties van de PS van Hollande en schreeuwt dat luid van de daken. Zijn koren staat te bloeien, zie Madrid en Lissabon na Athene! Hier een recente kwalificatie van hem aangaande de regering van nu: “Vandaag is het wat hier, morgen weer daar en overmorgen is het weer wat anders. Ik was beter voorbereid om te gaan regeren dan deze benden van de incompetentie”. Hollande bevindt zich al in de positie die ook voor de PvdA is weggelegd met de SP op de linkerflank. Valt niks mee….

AI, STOP AU CUMULARDS!

In de PS werd besloten dat dubbele mandaten dus bijvoorbeeld burgemeester én senator én lid van een conseil general of regional etc. vanaf begin oktober 2012 niet meer mogen! En nu blijkt uit een telling dat er liefst 259 parlementsleden in “overtreding” zijn op dit punt. Bij de députes zijn er 183 “dubbellaars” (= liefst 66%!) waarvan er 98 twee mandaten hebben, 66 drie en 19 zelfs vier! Bij de senatoren is dat ook rond de 60% (76 personen) waarvan er 55 twee mandaten hebben, 18 drie stuks en 3 zelfs vier… Onder hen zijn “grosses têtes” dus belangrijke personen in de partij die nu , de een na de ander,  redenen zien om die dubbele mandaten niet te gaan inleveren! Dat ruikt naar grote moeilijkheden dus… enkele namen zijn Rebsamen (burgemeester Dyon) en Collomb…Nu bestaat er al sinds 1992 een wet die de onkostenvergoedingen die bij mandaten horen begrensd: dat mag nooit méér worden dan 1,5 keer de vergoeding van hun parlementaire mandaat. Voor een deputé is dat 8231 euro en voor een senator 8272 euro’s. Maar hier is het nodige misbruik te signaleren: je stort wat je teveel krijgt aan een collega-gekozene en dat mag wel. Maar als dat bijvoorbeeld je vrouw is of je neefje of oom, wordt het toch wel wat merkwaardig. Want die kan dat weer in cash (geheel of gedeeltelijk) terug geven.

Hoe dan ook: dit regeltje gaat nog voor het nodige vuurwerk zorgen!

WAT GAAT AUBRY DOEN?

Aubry werd geen premier en zelfs geen minister onder Hollande en nu lijkt het er op dat ze haar functie als 1^e secretaris van de PS ook gaat verlaten. Er zijn veel geruchten over een afscheid van de politiek maar ze staat bekend als grote besluitloze in persoonlijke zaken… Er zijn een aantal namen van potentiële kandidaten maar eerst maar eens zien wat de zomer-universiteit an de PS op gaat leveren. Dat werd langzaam duidelijk en ziehier enkele van haar punten: ze eist voor haar vertrek als baas van de PS niet weinig.  Ze wil dat het “niet-cumuleren van banen” gedeeltelijk wordt terug gedraaid en ook dat de benoemingen in de PS-federaties niet meer conform de resultaten op het congres zullen lopen. Zo zou zij haar handen vrij krijgen voor deze benoemingen… Ze wil daarmee de “oude PS” die van Hollande c.s. ondermijnen, fluistert men.

Aubry vertrok en droeg haar job over aan Harlem Desir… De wijze waarop dit gebeurde krijgt democratisch gezien geen medaille. Zeker niet na die zeer geprezen primaires voor de presidentskandidaat. Lille heeft zijn burgemeester weer volledig terug, maar ze zal best wel af en toe met Harlem bellen en ook goed kijken wat het jaar 2017 de PS gaat brengen; dan zijn er weer presidentsverkiezingen.

DE VRIENDSCHAP IN DE POLITIEK

Vriendschappen in de politiek zijn zeldzaam zeker in barre tijden ná goede tijden. Ziehier wat enkele vrienden van Sarkozy vóór en ná zijn verlies over hem zeiden:

Fillon eerst: “Men zal over deze 5 jaren ooit spreken als een moedige periode zoals die van de “Trente Glorieuses”  en recent zei hij: “Nicolas zei vaak tegen mij “Je bent te voorzichtig”. En ik zei dan: “ja soms wel, maar jij bent te gehaast”…

Nu Bertrand, ook UMP: “ Nicolas Sarkozy is de man die Frankrijk nu nodig heeft”. En recent zei hij: “Ik herken me niet in die te rechtse campagne die Nicolas voerde”.

En dan Estrosi: “Welke beslissing Sarkozy ook zal nemen ik zal aan zijn zijde blijven”… en voorheen: “Vergis u niet. Nicolas zal niet echt hervormen maar wat hier en daar aanpakken.. wat trucjes dus. En dan springt hij weer naar iets anders…”.

Le Maire sluit deze rij: “ Als Nicolas wil terugkomen zal ik alles doen om hem te helpen en ik zal hem zeker mijn plaats geven desgewenst”… en later zei hij: “Sarkozy spreekt steeds over “de tafel omgooien” maar ik wil niet terecht komen onder het tafelkleed”.

Such is political life…

KOMT LAGARDE NAAR PARIJS IN 2017?

Lagarde sluit voor haar toekomst niets uit, zegt ze. En dus vragen vele zich af wat ze gaat doen als haar IMF-mandaat in 2016 afloopt. Haar (zaken)man (in Marseille) kocht intussen al wat domeinnamen op Internet: Van het type: “Christine Lagarde2017”. Maar hij beweert dat het een “beveiliging” betreft dus om haar naam te beschermen “in alle gevallen”. Haar reputatie is zeer goed zowel tijdens haar ministerschap als tijdens de IMF-directie die ze nu voert. Enkel haar optreden in de affaire Tapie was een beetje arbitrair vonden vele. Gaat ze haar eigen politieke stroming oprichten? Vind ze haar plek terug in de UMP? Niemand weet het maar vele verlangen naar 2017 nu de regering Hollande steeds slechter scoort…