Totaal aantal pageviews

zaterdag 21 februari 2015

MARSEILLE: ALS DE MINISTERS ONS KOMEN BEZOEKEN..!

HOOG BEZOEK
         MOET   JE   OOK  BEVEILIGEN!     


DAT STOND ER OP DE SCHOOLMUUR...
  
LYCÉE VICTOR HUGO, DE OVERBUREN, WACHT OP HOOG BEZOEK
  

BEGIN WACHTEN... WANT MINISTERS ZIJN DRUK1


Het is even over 9 uur, als ik uit de hal naar buiten stap.. In “mijn” Rue Leon Gozlan tel ik nu al liefst 15 bussen CRS, vol met zwart geklede politiemannen. Sommigen met leerschubben op, waarmee je klappen kunt opvangen… Geen enkele andere auto is er nog in de straat parallel aan de muur van het Lycée Victor Hugo. En dat zijn onze overburen. 
ONZE STRAAT OVERVOL CRS-ERS1
Het is niet echt een verrassing, want ik wilde dat bezoek van PM Valls en Mme Belkacem (minister van Onderwijs) aan het Lycée wel eens van dichtbij beleven.

Ze komen omdat het Lycée heel goed functioneert; en dat in het kader van een ZEP-school situatie. ZEP = Zone Education Prioritaire, wat betekent dat er op deze school “moeilijke leerlingen zitten”. Als ik de hoek om ga, zie ik er een 50-tal van die leerlingen babbelend en rommelend op straat staan, voor de ingang. Waar ook vele anderen al wachten op de komst om 11.00 uur van “les ministres”. Ik wordt nu dus ooggetuige vanaf de eerste maatregelen, die zo’n hoog dubbelbezoek vereist… 
DE EERSTE VLAAG DEMONSTRANTEN..

KEIHARDE EISEN...


AUSSI EN COLÈRE...
Gisteren was het in Noord-Marseille weer eens raak. Net voor Valls en minister Cazeneuve ( Biza) arriveerden in de “cité” die la Castellane heet, verschenen er een aantal zwarte mannen met bivakmutsen en.. met kalashnikovs…  Ze schoten flink in de rondte en een politie auto met een viertal agenten, waaronder een super-flic, moesten flink geschrokken dekking zoeken. In een flits waren de boze mannen weer weg, met de politie op hun hielen. Die vond in het appartementengebouw waar ze binnen renden later: 7 kalashnikovs, veel munitie, 50 kilo shit en nog wat andere contrabande… Even later vond men ook de zwarte BMW waarmee werd gevlucht. Die werd dus gestof-zogen voor bewijsmateriaal en zeker ook DNA. Toen arriveerde Valls met Caseneuve en… hij hield een speech, waarvan u de portée kunt raden. “Inacceptable, une demonstration du mal vecu par les habitants des cités qui doivent redevenir des zones de droit”… Kortom hij zei ook nog:  “dit kwaad te zullen uitroeien tot aan de laatste “caïd” en tot de laatste
“transaction de drogue”…  Wat hier echt niet voor het eerst werd gezegd… Het cynische was dat Valls en co hier kwamen om de politiediensten te complimenteren met de “betere veiligheids resultaten in Marseille”… Dat wil zeggen: sommige delicten namen best aardig af en andere nou net niet… Maar je kunt niet alles hebben.

Niet duidelijk werd vooralsnog of dit geschiet een actie was om “Parijs te pesten” of dat het een “toevallige vechtpartij was tussen twee concurrerende gangs”.. De politie deed nog onderzoek terwijl de pers, locaal en landelijk, bol stond van weer zo’n “marseillaans mega-incident”. Wat in vele grotere franse steden dagelijkse gedoe is intussen.. Geen druppel bloed vloeide, er was heel weinig schietschade, maar de schrik zat er weer dik in. Drie weken na “Parijs en andere incidenten” is dat snel het geval..
ALLES MOET WEG. DIT WORDT EVEN DUUR1
Dit is het psychologische decor tegen hetwelk nu, -een dag later-, het bezoek aan “Lycée Victor Hugo” moet worden beschouwd. Na mijn eerste vroege ronde, ging ik om de hoek even mijn koffie drinken, want nu was het nog beperkt tot die massa CRS in mijn straat en enkele agenten in de straat met de schoolingang. Die opdracht hadden om elk parkeren of lang stilstaan van voertuigen te voorkomen of te beëindigen. Dat onder het gekwebbel van een paar dozijn scholieren in die straat..
  
DE PROTESTANTEN APART; WEG VAN HET OFFICIÉLE
  
POLITIE IN ALLE SOORTEN...
Om 10.30 uur was ik er weer, voor de tweede ronde… En dat zag er nogal anders uit. De 120 man CRS was er nog steeds en ze bleven nog rustig. Want als zij optreden is het echt foute boel… Dan gaat de beuk er echt in..
DAN DURFT ER TOCH NIEMAND MEER WAT?
EN OM DE HOEK... NOG MEER CRS
Om de hoek, voor de ingang, zijn er nu veel meer scholieren, ook tientallen persmensen, een reportagewagen met schotel en nog vele geüniformeerden van de diverse politiediensten die Frankrijk heeft.

En, -dat merk je pas na langer kijken en analyseren-: het stikte er ook van “de stillen”. Gewone mannen en vrouwen die babbelen en bewegen, maar ook voortdurend heel goed rondkijken. Zij moeten zich straks ook “in het publiek mengen” als verkenners om alles wat “opstandig is” meteen te smoren en te melden.. Ze zijn er niet zozeer voor “terroristen”, maar meer voor betogers, relschoppers en meer van “het lichtere tuig”. Want er waren intussen betogende burgers met spandoeken, die stevig werden weggehouden op afstand. En natuurlijk dat honderdtal leerlingen gaan hier ook niet voor de braafste door.
DE PERS EN DE COLEREUX...
Dan nog die dozijnen persmannen en –vrouwen, die zich amuseren, wat rondkijken en trachten om de betere plek voor straks te bepalen. Want als HET gebeurt hebben ze maar heel even voor hun “hot shots”. Van de ministers, de bobo’s en de  betogers, áls die zouden gaan rotzooien natuurlijk.
NA 1,5 UUR: GEWOON BLIJVEN WACHTEN..
Achter de deuren van de entrée van het Lycée zag ik het zeer ruime “ontvangstcomité”. Van de school, de gemeente, het departement, de regio en zelfs landelijke figuren.. Ze zijn erg opgepoetst, wat nerveuzerig en niet echt op hun gemak… Dat is goed te zien.
DE BOBO'S O.M. CONSEIL GENERAL
   
ZONDER SAPEURS-POMPIERS GAAT NIETS..

WEER ANDERE POLITIE...

HET FRANSE JOURNAAL OOK PRESENT

POLITIONELE INSTRUCTIES...
De hoeveelheid politie-agenten stijgt gestaag: de hele buurt wordt langzaam afgezet. Dozijnen politie-auto’s zijn nu te zien, ook steeds meer motoragenten… Maar ik weet nu nog niet wat er nog bovenop komt als… het cortège straks arriveren zal!





Maar: eerst krijgen we eindelijk… “ons eigen incident”! Een vijftal volwassenen zijn op het trottoir tot in de leerlingen-menigte opgeschoven en… twee stappen er snel uit en ontrollen een gelig spandoek aan twee latten. En ze willen daarmee naar de ingang… Dan zie je in een flits een scherp patroon ontstaan in die eerder vormeloze menigte!
DE POP-UP DEMONSTRANTEN: WEG ERMEE!



HEEL OPVALLENDE  "STILLEN"

DE STILLEN-CENTRALE..
VERDER WEG: DE OPERATIE-CHEFS "STILLEN"..
De stille en de geüniformeerde bobo’s van het type “kleiner incident” omcirkelen de oproerkraaiers, trekken hun weg, nemen het spandoek en werken hun steeds verder weg. Richting van het gereserveerde spandoek- en protestantenplein naast het station… Deze bewegende gemengde groep, werd ook meteen “besprongen” door een dozijn persfotografen, die echt “om zich heen knippend” hun werk proberen te doen. Terwijl ze struikelen, worden vastgepakt en omver geduwd en luid protesteren over de “behandeling”.
Zij maken die foto’s “vanaf een halve meter van het object”, die we morgen in de krant zien staan. Dit hele gedoe wordt uiteraard begeleid door opgewonden luid gejuich van de leerlingen. Eindelijk reuring, lijken ze te roepen.. In enkele minuten is de “protestgroep” en ingeblikt door politie, ver weg gevoerd… De pers komt even later als enige terug, gevolgd door de ook terugkerende politiemensen… Hun werk zit er nu eigenlijk op, als er geen tweede groep ongehoorzame zijn.. 
BIJNA IN AANTOCHT....

OOK BOBO'S STAAN LANG VOOR AAP...
Alle kijken de straat af, naar beide kanten,… Ik begin te snappen dat we nog niet weten van welke kant ze er aan zullen komen!  Tot ik die alleen-opererende bobo-agent ontdek, die druk mobilofoneert, heen en weer loopt en zeer goed oplet en dat aan alle kanten. Hij voert een soort van supervisie hier over dit schijnbaar rommelige geheel.

Door hem lang te bekijken ontdek ik uiteindelijk van welke kant het cortege zal aankomen. Eerder had ik de andere kant aangenomen. Wat wordt bevestigd als er twee zwarte bussen aankomen met motoragenten en wat kleine politie-auto’s, die een kant van de straat dicht zetten. Eerst bijna helemaal, en later echt hermetisch.  Dit is, -hoor ik zeggen-, de beveiligings check-up, die voor het cortege het signaal “safe moet geven”. Nu komen ook de wachtende bobo’s naar de uitstapplek voor de ingang en worden net voor hen nog enkele dozijnen leerlingen de straat op gelaten..
 Na 10 minuten gaat de aanvoer van verkeer vanaf het station potdicht. En dan zie ik de eerste twee motoragenten met blauwe lampen aan komen razen. Vanuit de Rue Palestro waar niemand ze verwachtte. Na hen stormt dan een ware armada in flink tempo in onze richting: later tel ik een rij van liefst 15 glanzende zwarte auto’s, alle van franse merken… De twee ministers blijken ergens rond de vijfde auto te zitten…  De uitstap-ceremonie gaat razendsnel en in een kluwen van “lichamen”. De ministers worden nauw omhuld met “veiligheidsvlees” en lopen stevig ingepakt  tussen de leerlingen, pers en mini-bobo’s naar binnen. Waar de maxi-bobo’s op hen wachten..
EN DAAR ZIJN ZE DAN... HET CORTÈGE ARRIVEERT..
Ik knip me lam en krijg enkel de minister Belkacem echt in de lens… Valls is me ontsnapt. Ik besef dat ik ondanks best wat oefeningen intussen in defilés, manifs en ander roerig gedoe, nog echt niet tot de “pro’s” behoor.
  
BODY-GUARDS..+ MADAME LE MINISTRE


Alles wat bobo-achtig is verdwijnt dan snel in het schoolgebouw… Wat overblijft zijn agenten, leerlingen, wat pers en… ik.
KIJKJE OP 15 AUTO'S CORTÈGE..









HIJ REED MADAME LE MINSTRE



Na al die tijd, zo’n bijna twee uur dus,  zie ik nu pas dat ik met die dikke camera om mijn nek, dat ik de “enige gewone burger hier ben”. Die al die tijd is versleten voor “een persmuskietje..”. Er staat naast de leerlingen en ík, hier dus geen enkel “gewoon mens” op de hele afgezette straat! Die truc lukte me al vaak, en mijn grijze kop is daarbij mijn redding… Ik herinner me dat ik maar één keer werd “verjaagd” door een zwaarbewapende jonge agent met een zeer besliste blik en aanspraak… Maar ik moest gewoon wat verder weg...
HERGROEPEREN NA UITLADEN TOPPERS..


ALLE BLIK WEER IN DE RIJ VOOR DE AFTOCHT

DE VERTREK-OPSTELLING WACHT...
Nu begint het nummer: omkering van het auto-cortege… Immers straks moet men terug naar waar men vandaan kwam en de straat is maar aan een kant open. Dus moet de laatste auto weer de laatste zijn etc. en daarom moet het cortege 360 graden omkeren. Het ontaardt in een groot gekrioel van kerende auto’s… De chauffeurs die dit doen hebben zeer veel routine: in enkele minuten is het al “passé” en zonder schrammen. De bobo’s kunnen weer netjes op rij, in hun bolides straks… mooi gelardeerd met de vele security-cars…
COTÈGE DE RETOUR NET VOOR AFTOCHT



EEN BOBO HOUDT HET VOOR GEZIEN..





LAATSTE INSTRUCTIES VOOR BELADING..


GESELECTEERDE LEERLINGEN VOOR DE ONTVANGST..
Ik hou het nu maar voor gezien, en stop even bij de schotel-pers-auto. Ik mag een foto maken van “binnen”. Ook van een filmman met een perskaart: ik mag hem en zijn kaart knippen. Daarna vraagt hij me: “Welk geluid maakten de leerlingen, toen de ministers arriveerden?”.. Ik antwoord hem: “Eigenlijk niet echt vriendelijk of enthousiast, maar eerder een wat “boeh-achtig geluid”.. Hij knikt herkennend.
DE REPORTAGE-AUTO IN ACTIE

JOURNAILLE UIT PARIJS...

 Langs de haag van motoren en agenten ga ik “mijn” straat in. Waar de CRS begint te vertrekken; zij hoefden helemaal niets te ondernemen vandaag… Langs de wegrijdende CRS-bussen, ga ik even naar de bussen-uitgang van het Gare Routière. Waar de motoragenten ook aanstalten voor vertrek maken…         

30 SECONDEN VOOR AFTOCHT...
BEWAAKTE LEERLINGEN...


ZEER VEEL STILLE...







IK MOCHT ZIJN KAART ZIEN!

  
DE KOP VAN HET CORTÈGE WACHT..

MOTOREN VOOR: ROND DE 15 AUTO'S

  
DE CRS GAAT NAAR DE LUNCH
CRS.... DE LAATSTEN
ZIJ HIELDEN ALLE BUSTRANSPORT TWEE UUR OP..

Ik deed na alles bij een versnapering, nog eventjes aan wat ruwe statistiek… . Ik zag:

-zoiets van een 75-tal auto’s die meededen…politie, brandweer en bobo-cars..

-zoiets van een 50-tal motoren zag ik ook nog..

-er waren zo’n honderd leerlingen op straat, zeker zo’n 50-tal persmensen en mogelijk wel 80 bobo-achtigen.

-ruw schattend waren er 100 CRS-sers, 60 agenten in uniform, nog 50 in burger en nog eens 50 in security-pak met oortje…

Dus 125 voertuigen….. En 150 civils (waaronder de leerlingen, leraren en ik en eigenlijk ook twee ministers= elu’s ), 130 bobo’s plus persmensen en 260 agenten van alle soorten.

Kortom: 125 voertuigen en 540 mensen deden mee… Waarvan ca 400 betaald… Wat tegen een uurtariefje van 40 euro (heel voorzichtig gekozen), iets van 400 x 5 uren= 2000 uren à 40 euro = 80.000 euro betekent. Pak ‘m beet met de autokosten erbij dus: 100.000 euro’s voor de “overheid”, dus voor ons…

Democratie en democratisch bestuur is dus best duur… Maar er zonder zouden de kosten van moord, doodslag, verwondingen en alles wat dat verder meebrengen, nog wel eens veel hoger kunnen zijn…

Want die claim van de libertariërs dat het “zonder overheid etc. ” beter en oh zo goedkoop zou zijn; daar ben ik niet zo zeker van..

EN: gelukkig gebeurde er niks... Wat na dat geschiet een dag eerder, best velen opluchtte denk ik. Want Parijs etc. zijn nog maar kort geleden ...

 Leon de Marseille, 21 febr. 2015

 


NAAR HUIS HAPJE ETEN: IT'S ALL OVER!

vrijdag 13 februari 2015

MARSEILLE: EVEN JE RIJBEWIJS OMRUILEN




DAT IS HET DUS:      MOOI HÉ? 

Natuurlijk: elk land heeft  zijn eigen "exceptions" en La France heeft ook een stel zeer aangename.
Zoals zijn grote cultuuraanbod, de aandacht voor goed eten en drinken, het fraaie landschap en (in het meer zuidelijke deel) ook nog die mooie zonneschijn..
Maar deze keer liepen we aan tegen een ander type exception, die ook diepe indruk maakte. 
Hierna volgen de details... Het is geheel naar waarheid opgeschreven én het gebeurde in Marseille...
 
 
Omruilen moet ,als je Frans resident wordt en je Nederlandse rijbewijs verloopt. Want Nederland geeft je dan geen verlenging meer. Dat zijn Europese regels natuurlijk. Dus toog deze jongen, ruim op tijd, naar de sous-préfecture in Marseille en nam plaats in de rij van ongeveer 120 personen die al om 7.00 uur ’s morgens in de rue Saint Sébastien stonden.
 
ONZE SOUS-PREFECTURE EN REPOS..
De kantoren openden om 8.15 uur en het komt voor dat je bij sluiting om 12.00 uur nog niet aan de beurt was… En dan moet je tot 14.00 uur blijven staan.. Of de dag erna terug komen als ze s’middags niet open zijn. En dus weer de hele tour meemaken..

Dat wetende was ik vroeg en las ik staande op straat een heel artikel uit over de historie van de Islam. Je moet toch wat doen intussen niet?
 
Gelukkig was er die dag geen felle zon, een grote uitzondering hier. Om mij heen stonden mensen uit allerlei landen en met verschillende huidskleuren die daar ook komen voor “gedoe met de papieren”. Want Marseille heeft vele immigranten die vaker de prefectuur nodig hebben in hun leven hier. En dan heet het “op je beurt wachten in grote rijen”!
 
HET KAN EFFE DUREN......
Ik kwam voor de simpele omruiling van mijn rijbewijs en was er al de derde keer. En ik hoopte vurig dat het nu de laatste keer zou zijn. Dat komt door een aantal nogal vreemde en ook wat enerverende gebeurtenissen eerder…

De eerste daarvan is, dat ik me liet wegsturen: door  te soepel te zijn. De dame achter het loket vond namelijk nú al omruilen (4 maanden vóór de verloopdatum!), echt te vroeg was! Dat vond ik klinkklare onzin, maar tegen mijn gewoonte in, liet ik het deze keer maar lopen. Dat deed ik in al die jaren voor het eerst!  Ach je wordt ouder, wijzer en minder scherp, niet? Maar het vervolg toonde duidelijk aan, dat het een foutje was!

 
 Zo kwam het dat ik redelijk kort vóór het verlopen van de geldigheidsdatum weer in die enorme rij stond. Na een uurtje of twee-en-een-half mocht ik eindelijk voor het loket komen waarachter een slaperig heerschap mijn papieren bekeek en zei: “Er ontbreekt iets mijnheer en wel de verklaring van geldigheid (!) van het rijbewijs door de Nederlandse autoriteiten”.
 
WANHOOP VOOR HET LOKET...
Dat bleek een nieuwe Europese maatregel te zijn:  die intussen het licht had gezien! Mijn eerdere souplesse was daarmee afgestraft!. Ik werd dus een beetje nijdiger,  maar dat hielp natuurlijk niet meteen. Dus ging  ik naar huis en ik schreef een briefje (mail kon niet!) aan de RDW (Rijksdienst voor het Wegverkeer) in Veendam.  Ik liet de 4,50 Euro overmaken die de verklaring van geldigheid kost. Maar de overboeking  raakte twee weekjes zoek….
 Daardoor verliep de geldigheidsdatum van mijn rijbewijs. Gelukkig was ik nog  wel zo slim geweest om de lokettist te vragen om een bewijs met stempel van mijn tweede bezoek. Want ik had wel nattigheid gevoeld. Na ruim twee weken viel de verklaring van de RDW in mijn bus. De Franse postbezorging had ruim de tijd genomen want het was grote vakantie. De verklaring van de RDW was positief maar gesteld in het Engels… ai!

 
Maar, optimistisch als ik ook ben, ging ik weer in die lange rij staan in de rue Saint Sébastien. En warempel, dezelfde slaperige mijnheer was er weer!  Hij bekeek het document nauwkeurig en zei toen: “Die verklaring, monsieur, moet vertaald worden in het Frans”. En toen knapte er iets in mij en ik vertelde eerst dat ik over de zaak in kwestie contact had gehad met het Nederlandse consulaat in Marseille. Deze had over een in het Frans gestelde verklaring niet gesproken. Dat was echt waar maar het hielp niets. Ook niet het aanbod dat ik het zelf zou vertalen en ook niet dat het me veel geld zou gaan kosten om een vertaling te laten maken door een officiële beëdigde vertaler.

Toen ik een beetje boos begon te worden, riep de lokettist zijn “responsable”, een ferme dame die me erg kortaf behandelde. Dat had ze natuurlijk wat netter moeten doen want ik werd nu ook niet aardiger. Gelukkig zag ik nog net op tijd  het papier dat achter het loket op de muur hing dat ging over het beledigen of bedreigen van een ambtenaar in functie.


DAT IS DE GOEDE HOUDING!
Daar staat 15.000 Euro boete op en bij fysieke bedreiging zelfs twee jaar in de petoet. Dat is veel geld en tel daarbij nog een erg lang verblijf op, in de beruchte gevangenis van Marseille “les Baumettes”. Dus ik verbeet me om nu niets lelijks te zeggen en ging maar naar huis.
KAN NIET: NIET "AGRÉE"
 
Daar mailde ik met een “officieel toegelaten vertaalbureau” in Marseille. Ze belden me terug en ik kon er meteen heen. De vertaling van één pagina kostte me 60 Euro! En boter bij de vis: dus vooruit betalen.
Het zou een week gaan duren. Na enig heen en weer gepraat kon ik de levertijd terug brengen naar drie dagen. Die verliepen in enige spanning. Dat zult u wel begrijpen als ik vertel dat mijn oude rijbewijs intussen volkomen ONGELDIG was  geworden.


NARE DROOM INTUSSEN...
EN DAT IN MARSEILLE?


 Nu  het vervolg van dit verhaaltje. Mijn laatste bezoek had resultaat. De lokettist was tevreden met mijn dure vertaling en beloofde mijn Franse rijbewijs per post op te sturen: als ik mijn Nederlandse terstond inleverde. Dat deed ik tegen een récépisse” (verklaring van ontvangst). Ik was nu nog wijzer dan eerder… Want het was mijn enige rijbewijs, ook al was het ongeldig geworden..
Net voor ik naar Nederland ging vertrekken, alweer enkele weken later, viel eindelijk het Franse rijbewijs in mijn brievenbus! En zonder foutjes ook nog.

Tja, ik ben een beetje achterdochtig geworden.
Maar pas echt toen ik voor deze affaire ontdekte, dat de verlenging van mijn Carte de Séjour (niet vereist maar toch o zo handig!), slechts tot 5 jaar was beperkt..En niet 10 jaar, wat bij de eerste verlenging de regel is… Dat was geen groot probleem, dus liet ik het maar zo. Ook al wil ik liever niet te vaak in die queu gaan staan..

VIEL NOGAL MEE: DIE SCHOK
 

JE MAG BEST KLAGEN! 


 
 

 




 

Vermoeiend niet, zo’n eenvoudige administratieve handeling? Ik zou u bijna aanraden om het maar niet te doen!
Want ik kreeg ook te horen dat wij dat omruilen eigenlijk pas echt MOETEN doen, als we een PV oplopen… Want dan moeten er strafpunten worden afgetrokken en pas dan heb je dat franse rijbewijs echt nodig!
Simple dus, comme bonjour. Ik heb deze “oplossing” echt te horen gekregen van een ambtenaar van de prefectuur, echt waar.

MAAR (NOG) NIET VOOR RIJBEWIJZEN
Dus bezint eer ge er aan begint….

 

 
 
 
 
 



Epiloogje.

Natuurlijk is dit niet “de gewone gang van zaken” in toute La France. Het is mogelijk ook wat “couleur locale” uit Marseille.  En in de "province" gaat het vaak via de mairie heel wat gemoedelijker. Zeker als je daar "een elu kent". Hier gaat het taaier en in Marseille gaat het af en toe ook wat “revolutionair”.
 
ZO VOELDE IK ME OOK..
FRIS ET  AU BOULOT! 

 
 Het verandert onze liefde voor de vooral mooie land, waar wij al bijna met veel plezier 20 jaar verblijven, ook echt niet. Het hoort tot bij de roerselen van de franse ziel..
 
ROMANTIEK VAN DE LAÏCITÉ..
 
Dus is mijn advies aan u: luister goed naar wat u in het ambtelijke krijgt te horen. Soms krijgt u “off the record” ogenschijnlijk onzinnige oplossingen voorgesteld, die echter toch wijs zijn… Immers ik heb nu, -jaren na deze kwestie-, nog geen enkel PV gekregen. En zou dus best vooruit hebben gekund met mijn oude vertrouwde Nederlandse rijbewijs…

Maar dan moet je wel oppassen met de franse verzekeraars, als die ontdekken dat uw  Nederlandse rijbewijs is verlopen, op het moment dat u die andere auto tot “total loss” hebt gedegradeerd! 
 
DAT ZONDER GELDIG RIJBEWIJS? AI!
Mijn advies is  natuurlijk meer ludiek dan echt verstandig! U ziet langer verblijf in dit mooie land, besmet iemand met dat aparte franse virus.
Dat kort wordt aangeduid met: “On verra” (We zullen zien)…

 
De laatste ontwikkelingen:
die enorme dagelijkse queu vóór de prefecture, is kort geleden wat gesloopt. Door er drie van te maken. Elk voor een ander type probleem! Bravo dus! Dat ontdekten we toen het rijbewijs van mijn ega ook moest worden omgeruild.
Wijs geworden deden we dat na één bezoek aan het loket, verder schriftelijk. Maar omdat men in Frankrijk op dat moment een nieuw biometrisch rijbewijs was gaan invoeren, bleek de zaak in de laatste fase, (de feitelijke fysieke productie dus), geheel vast te zijn gelopen.. Even later is de hele operatie zelfs gestopt! 
 

BLIJVEN LACHEN HELPT!
Dat kostte dus drie aangetekende brieven en daarna nog het inroepen van “hogere hulp”. Die we niet kunnen verklappen.. Mijn ega had daardoor geen rijbewijs meer in handen en heeft dus drie maanden maar niet zelf gereden. Want het oude rijbewijs was (aangetekend!) ingezonden en we hadden geen kopie gemaakt. Heel dom en iets te optimistisch. Ze rijdt weer zelf, maar het duurde nu bijna 8 maanden. En ze kwam dus ook uit lang ná de
verloopdatum…
 
ZELFPORTRET NA DIE RIJBEWIJZEN!
  

Leon de Marseille,
       14 febr. 2015.
 
 
 
 



RESERVE BEELDEN (VOOR EEN VOLGENDE BLOG)
 

DAT IS HET OOK NIET!
MOOI FATA MORGANA









 


VOOR DE... HELPKIT!

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

ZO IS HET NATUURLIJK  NEXT TIME!