MP2013 IS VOORBIJ: NA EEN VLAMMEND EN VURIG AFSCHEID!

Zo hoort het: de laatste avond van 2013, -31 december-, werd naast Oudejaarsavond vooral ook dé afscheidsavond van: “Marseille Culturele Hoofdstad van Europa 2013”. Een hele mond vol; en dat klopt ook met veelheid aan cultuur dat dit evenement ons bracht.

Natuurlijk was er weer een “vurig en luidruchtig” afscheid gepland op oudejaarsavond en in de Vieux Port. Wat ook bewees, mede gezien het enorme aantal mensen die hier kwamen kijken, dat er in Marseille echt iets werd veranderd door MP2013. Niet enkel op cultuurgebied sec, maar ook in het doen herleven van de Vieux Port. als een echt levend centrum voor de stad. De

laatste MP2013-avond beeldde ook uit wat er algemeen werd gevoeld. Zie de foto’s van het vuur-, water-, licht- en muziekfestijn waarop we bijna twee uur lang op het water in de haven werden getrakteerd. Een klassiek vuurwerk dat echter werd ingepast in een moderne performance door een Franse amusementsgroep die op dit punt ook wereldfaam verwierf.

Zo’n 50 meter hoog spuitende, dansende waterstralen waarop allerlei kleuren werd geprojecteerd op het ritme van een muziekconcert uit giga-speakers. Natuurlijk zagen we ook varende boten met moderne (O)led-verlichtingen, die computergestuurd varieerden met de muziek en van waaraf ook flink wat vuurwerk werd ontstoken. Langs de kades zagen we allerlei ondersteunende licht- en vuurwerkeffecten en tegen en hoog boven Fort Nicolas ook nog een daverend eindvuurwerk en een echt embrasement”. Daarbij zie het oude fort alsof het door vlammen  wordt

verslonden. Je zweert dat er een grote fik is ontstaan!

Dit werd voor vele duizenden het apero voor het oudejaarsdiner in de vele honderden resto’s van de Port en er omheen. Die hadden zich, zo leek het ons, extra uitgesloofd:  want wij aten echt voortreffelijk. Goede vrienden mogen het adres hebben…    

Er werd op vele plekken door en in vele gezelschappen, die avond teruggedacht aan het afgelopen jaar 2013 én zijn zo sterke culturele component. Zeker ook in bestuurlijke en economische kringen. Want daar was nogal wat afgevochten om het festival zo breed (en dus ook zo duur!) op te zetten. Zonder twijfel sprak men ook over het niet-geringe upgraden van het imago van deze oudste stad van Frankrijk. Die hoognodig moest eens

worden opgetild na zeer moeilijke jaren waarin de tweede stad van Frankrijk, - een havenstad op wereldniveau die ernstig leed onder de veel eerdere crises-, sinds nu al een halve eeuw geleden. Een havenstad op de grens van de EU en “het zuiden” en ook  “bastion van de christelijk-joodse-westerse cultuur” was altijd al uiterst gevoelig voor veranderingen. In de wereldhandel en in  verschuivingen van economische zwaartepunten die ook transportroutes en logistieke systemen op de kop zetten. Het immense gat dat deze negatieve jaren in de stad sloegen: het oude havengebied van de Joliette, werd al jaren door het project Euromediterranée volgestouwd.

Nu kreeg dat ook ,-in een flinke extra-inspanning via de culturele factor-, een reuze-zet. Dat deed  MP2013, het culturele Europese Jaar, met veel bravoure en ongekend zelfvertrouwen. Marseille stootte Liverpool, -dat tot nu toe het grootste aantal bezoekers trok-, bijna van de troon: met in totaal (regiobreed) 10 miljoen bezoekers!

Het economische magazine “Contact” geheten, liet einde 2013 de vele ook sponsorende bedrijven aan het woord. Waaruit weer eens bleek hoe sterk cultuur, -ook in onze tijd-, ook een economische stimulans kan zijn. De commentaren liegen er niet om. In termen van verhoogde omzetten, opdoen van interessante contacten en een enorme positieve zwiep aan het “krakende imago”. Bijna 50 pagina’s aan lof,

blijdschap en met zeer veel hoop voor de nabije toekomst! Men weet zeker dat de investeringen (van honderden miljoenen) er ruim uit kwamen en ook zullen komen. Er is hier zelfs een enorme verbetering in het openbare vervoer ondernomen zowel in aantal buslijnen met zeer fraaie ook duurzaam rijdende bussen en verlegging van de tijdstippen van de laatste nachtritten. En de twee busboten , een naar het zuiden (de stranden) en een naar het noorden (haven L’Estaque) waren een daverend succes: beide blijven ook permanent nu. De toeristen-bootuitstapjes naar de eilanden en de calanques brachten dit jaar echte vermogens op. De economische gemeenschap zelf, won ook stevig aan elan en samenwerkingsgeest..

Een zeer passend afscheid van een heel feestelijk jaar,

overvol met die ongelofelijke variëteit aan culturele evenementen. Men zegt dat het er, -in en rond Marseille-, want er deden nog 10 steden mee zoals Nimes, Arles, Aix etc..-, zo’n 2000 evenementen in totaal zijn geweest. Dus zo’n 6 stuks op elke dag van het jaar 2013 in onze regio!

Natuurlijk hebben we dat echt niet gehaald; onmogelijk. Maar onderschat ons niet: wij komen hoog op de lijst met zo’n 300 deelnames schatten we… Op onze salontafel stond een grote ronde schaal volgestapeld met gidsen, folders, krantjes en brochures die allemaal programma-onderdelen aanboden. We haalden die vooral bij Paviljon M, het cultuur centrum van de stad, bij de oude Beurs/Kamer van Koophandel, het departementale archief en nog het Maison van de Regio PACA. En uit de media natuurlijk; locale kranten en radio/TV.

Wat die beruchte “L’embarras du choix” betekent, hebben we dit jaar aan den lijve ervaren!  Hét grote probleem was dus: “overzicht” en “keuzes maken”. Très fatiguant, maar ook oh zo verblijdend.  Dat Paviljon M staat er nu nog maar enkele

weken: want het wordt echt afgebroken! Dit eigenzinnig gebouwde centrale info-centrum, speciaal voor MP2013 gebouwd van hout, staal en kunststof, naast de oude Mairie in de Vieux Port. Waar 1,2 miljoen mensen in 2013 binnenliepen, was een daverend succes. Naast info in alle oude en moderne vormen over de stad in al zijn aspecten, waren er tientallen kortere expo’s over zeer uiteenlopende onderwerpen. Soms waren die expo’s ook kleine lokkertjes van echt grote semi-permanente expo’s elders in de stad, maar ook over bekende artiesten. En zelfs over de rederij, de moderne mobiele

communicatietechnologie en natuurlijk ook over voeding, eten en drinken. De vondst was zeker ook om snapshots-live, uit theaterstukken, concerten, straattheater en circus elke middag daar op te voeren. Het bleek een geniaal idee te zijn. Honderden mensen kwamen er op af, veelal waren de scene’s ook buiten op het zonovergoten plein, en vele kozen daar dus naar welk evenement ze een hele avond zouden gaan. Bijna alle landen van de EU mochten ook hun opwachting maken. Nederland stuurde de brozen kop van Picasso in gemaakt door een nederlands kunstenaar: die stond een week in de Vieux Port.

Een beetje statistiek: op de 347 dagen dat het open was waren er meer dan 1000 evenementen in/rond dit Paviljon M: ca 3 per kalenderdag. Er kwamen gemiddeld 3500

bezoekers per dag waarvan 30% buitenlanders. Zo’n 390 artiesten kwamen er showen, er waren 81 conferenties  er 72 radio-uitzendingen van hieruit. Ook dertig delegaties uit diverse landen werden er ontvangen. Vele bezoekers kwamen tot grote ontdekkingen over de stad: over haar geschiedenis (in vele video’s naar keuze), overzicht-expo’s over de universiteit (de grootste in studenten van Frankrijk!), met haar indrukwekkende R&D-activiteiten, de vele (ook) high-tech industrieën van de stad, haar diverse havens en de rederij… Alle denkbare info werd er geshowed.

Onvergetelijk waren ook die dansdemo’s: van Afrikaanse groepen tot grieken etc., maar ook van de tangoclub van Marseille. Wat hebben we genoten van deze “fanatieke en

elegante dansparen”. In hun gewaagde outfits met hier en daar wat huid zichtbaar, van hun atletische duo-movement, dat streven naar perfectie, beheersing en “last but not least” die sensuele pracht. Wij zagen het wel een dozijn keer, met honderden dansparen op zwoele avonden in de oude stad. Een zeer bijzonder aspectje van deze weer verrassende hutspot van zo verschillende mensen. Dat gaan we allemaal zeer missen.. maar we weten nu ook waar het gewoon verder gaat!  MP2013 was natuurlijk voor vele bewoners ook een ware ontdekkingsreis!

   

En dan de (her)opening van liefst 7 prachtige musea. Het

nieuwe MUCEM van Riciotti scoorde in 9 maanden 1,7 miljoen nieuwsgierigen. Dit geniale geheel met zijn oude fort Saint Jean (dat 400 jaar gesloten bleef!) en die “kantachtige” moderne zwarte betonnen/glazen compagnon. Onderling verbonden met een hoge zwarte loopbrug met een fenomenaal uitzicht over het zeegedeelte van de stad. En met die andere zwarte brug, die in de stad uitkomt, precies

vóór een der oudste romaanse kerken de Saint Laurent. Waar vroeger al die griekse tempel stond (in 500 v. JC). Door een toeval ontmoetten we de grote architect-meester en ontdekten dat grote extremiteit in maatschappelijke visie samen kan gaan met supergevoeligheid voor vorm en schoonheid: lees zijn pamflet en zie wie hij is! Deze echte zoon van Marseille! De exposities in de buik van het Mucem zijn allereerst de permanente over de “civilisaties rond de Mare Nostrum” en de twee tijdelijke, -een over de seksen/de genres en de ander over de franse historie in het Mediterrane-, deden het diversiteitsaspect van cultuur ook alle eer aan.

De buurman, de hypermoderne Villa Mediterrannée, diegrote glazen witte, die balanceert “op één poot”  heeft ook dat fraaie uitzicht en ook die griezelige glazen vloer. Een rond theater onder de zeespiegel en zijn thematische expo’s: ook over mediterrane thema’s. Die over migratie waren uiterst confronterend… Liefhebbers van echte stuntarchitectuur komen hier echt volledig aan hun trekken. Dit gebouw trok in 9 maanden ook even 600.000 bezoekers (dus 800.000 jaar)! We aten en dronken koffie en glaasjes in het resto van het Musee

Regard de Provence. Boven op de kunstzaal zie je Mucem plus Villa en de zee-omgeving in alle pracht. En gecompleteerd met die neo-byzantijnse, machtige kathedraal Le Grand Major. De privé-collectie van “Regard” is van een mooie lieflijkheid een aantrekkelijk kenmerk van de Provence. Verder zie je de pracht van het oude Marseille met zijn zeilschepen en ook veel taferelen uit het nabije en verre oosten waar Marseille handel op dreef. Zeer symbolisch is het ook: het was vroeger het sanitaire gebouw. Dus alles wat immigrant was moest hier doorheen. Want medische checkups, ontluizing/desinfectie van kleding was vereist om echt binnen te komen. Half Marseille stond hier dus ooit in zijn blootje… Men behield dus die ontsmettingscontainers uit een terechte piëteit. Geprezen de mens die sloop,-op het nippertje-, voorkwam, van dit echte humanitaire monument en tegenover het Mucem! Op dan naar het FRAC het architectonisch zeer verrassende museum voor “hedendaagse kunst”. Met zijn plaatjes-gevel, zijn mooie stadsterras met rode bankstel en zijn directe inblik op de balkons van het woongebouw dat op 15 meter afstand ligt. U kijkt zo van “hedendaags artistiek” naar “hedendaags en uiterst gewoontjes”. Een echte vondst!

Niet vergeten kan ook worden de havenhal J1 genoemd. Al lang buiten gebruik, waar vroeger de paqueboots van vertrokken naar de hele wereld. Gigantisch groot en hoog, uitstekend in de Mare, werd het een soort van “expo-actief geheel” ,-voor kids en andere creatieve marseillanen-, en had ook twee fenomenale expo’s. De eerste ging over de mediterrane historie en was een waar tegengif tegen elk racisme en xenofobe afwijkingen. De voorloper ook op wat even later MUCEM en Villa voortzetten.

Gevolgd door de zeer bijzondere expo over Le Corbusier, deze marseillaanse zwitser die de breedte van zijn talent toonde; een echte mens van het cosmopolitische universele type. De grootste ereburger van Marseille ever dus..

Dan waren (en zijn) er nog: het volledig opgeknapte schitterende Palais Longchamps met zijn expo van impressionistische schilderkunst op wereld-topnivo, waarin de miljonairsinvesteringen in kunst met de dozijnen aan de wanden hingen. Zwaar bewaakt en verzekerd… Maar ook met  zijn heropende “Musée d’histoire Naturelle”. Waar je een uitgebreide “stomme dierentuin” kon zien, een hele oude collectie. Die je ook toont waar Marseille de poort van was en eigenlijk nog is… Op etage vonden we

ook nog een zeer “deskundige” expo: over de historie van “het licht”. Prachtig voor een oude techneut als ik; helaas kreeg deze veel te weinig aandacht.

Maar dat was het nog niet: ook het museum Borely,- liggend in dat prachtige park aan zee, met zijn botanische tuin-, werd ook in oude glorie hersteld. En in zijn “eigen tijdperk” terug geplaatst en met zijn fraaie faïences en mode expo’s.

Enkel al deze nieuwe musea bezoeken,- wij waren op bijna alle openingsdagen-, neemt enkele weekjes aan tijd en enkele maanden aan energie. Je voelt je ouderwets verwend met dit alles “binnen bereik van enkele minuten reistijd”; via luxebus, tramway, metro en bootbus!

Ook al is iets niet vergeten echt onmogelijk toch nog een aanvulling. De grote trek van weken, ,-die Transhumance werd genoemd-, door de hele regio en die eindigde in de stad. Vanaf het Mucem waar de hele meute overnachtte:

duizenden beesten dus (vooral schapen, geiten en paarden vooral) die en masse door de oude haven trokken onder enorme belangstelling. De hele binnenstad  stond boordevol publiek waaronder vele kinderen. Die zagen voorop een groep ruiters, waaronder veel vrouwen, die reden en ook rechtop stonden op die pikzwarte grote paarden die de stoet openden. Na deze kopgroep duizenden blatende schapen en geiten, paarden (ook ruitergroepen uit de Camargue)  en ook ezels. Waarvan er zelfs enkele omgebouwd waren tot lowcost zebra’s. Helaas waren de beesten en ruitergroepen uit de Magrheb en met name Marokko niet komen opdagen… Veiligheidsrisico’s? Het werd nooit echt uitgelegd. 

Dan waren er nog de gratis bezoeken aan de havens met commentaren en uitleg: een beleving die ook toont hoe hier geld wordt gemaakt in de vierde grootste haven van Europa (na R’dam, Hamburg en Antwerpen). Wereldwijd zijn wij (ook Rotterdam) geheel verslagen door de havens van chinese komaf… Je snapt dan allemaal beter hoe deze stad leeft en zijn bestaan verdient en ook waarom hier een grote groep immigranten (maar procentueel minder dan elders) in de ww terecht kwam. Hun opleiding en scholing zijn onvoldoende voor dit moderne containergedoe en ook andere gerobotiseerde fabrieken. En hun kroost zonder genoeg scholing is mede daardoor verzeild geraakt in de drugsmaffia.

Als laatste die regatta van oude houten zeilboten die we

vanaf een grote boot konden zien. Die kapitein was een lefgozer en zette die grote ijzeren boot steeds opnieuw dichtbij de “hotspots van de races op open zee”. Het was een fraaie belevenis en kennismaling met een mooie sport met een sterk historisch element. Ook upper ten sports met engelsen die voorbij voeren en daarbij “hun bottoms toonden”. Dat kwam van de pastis, de 51 van marseillaans fabrikaat met extra-alcohol: le meilleur et le plus corsé!

Zo dat was een blik op MP2013, dat over de breedte geteld  zo’n 10 miljoen bezoekers in de MP2013-regio van nog 10 steden, trok. Waarvan de opening, het 14 juli-feest en het sluitingsfeest samen ook bijna 1 miljoen mensen naar het ook al toptaal vernieuwde stadscentrum trok. Het wat verlepte centrum rond de Vieux Port dat op ongelofelijke wijze zijn oude functie van “agora” hervond. Een wederopstanding van zeldzaam soort en wij genieten er dagelijks van. Zelfs het publieke transport werd er op aangepast en wij zijn daarbij ook grote winnaars geworden. Voor de deur fraaie luxebussen die ons overal heen brengen… voor 1 euro naar Aix (omdat we +65 zijn) en met x% korting naar vele andere steden hier. Hoezo auto?

Degenen die dit festijn “binnenhaalden” en het toevoegden aan dat immense Stadsvernieuwingsproject EuroMediterrannée fase I en II (waarin ook wij wonen) moeten in de Vieux Port een standbeeld krijgen. Want het moest”tegen veel politieke wind in worden gerealiseerd”! Wij zien nu nog dagelijks en voor jaren te gaan fase II verrijzen.

Met ons nieuwe park om de Arc de Triomphe heen (= Porte d’Aix), het binnenkort te openen  commerciéle centrum “Les Terrasses du Port” (ook voor meer dan 1 miljoen de cruisepassengers!) en de nieuwe hoge torens H99 en de Merdionale.. . De toevoeging aan de nieuwe sea-skyline van de stad. En het winkelcentrum ‘Les voutes du Grand Major” onder het plein van de kathedraal staat ook op openen in 2014. De hele nieuwe Boulevard du Littoral wordt nu afgebouwd: hét moderne centrum van het hedendaagse Marseille. Waarvan de bevolking weer groeit.

Liefhebbers van stadsarchitectuur moeten komen kijken: het grootste stadsontwikkelingsproject van Europa nadert zijn voleinding… Een nieuwe stad voor de 21^e eeuw komt overeind: tussen Vieux Port en de hoge blauwe toren van de reder CMA-CMG. Dat is ons nieuwe “MP2013-project” voor 2014 e.v. Komt ook dat zien!

Het was ook een feest rond te trekken met vrienden tijdens de zomertijd om samen te genieten van dit festijn. En zeker onze jaarlijkse aandeelhoudersvergadering van Le Provencal

waar de hele redactie zich feestelijk in stortte.

We konden de bezoekers tonen waarom wij zo’n 6 jaar geleden besloten voor Marseille te kiezen. Zij die kwamen waren ook verrukt en hun bewondering maakte ons als gidsen dan ook niet weinig extra-happy. Het verlaten van het mooie Le Brilhas, in Mormoiron voor de Mont Ventoux, waarvan vele ons voor “gaga” verklaarden bleek geen foute ruil. Deze stad waarvan we wisten, hoe sterk men hier werkte aan vernieuwing en wederopstanding, heeft ons niet in de steek gelaten. Onze bezoekers begrepen best goed na enkele dagen Marseille, waarom we deze sprong waagden. Marseille is voor ons “meer een spiegel van de wereld en zijn woelingen” dan die lieflijke plek in de wijngaarden waar we ook nog vaker terug gaan. Vele Mormoironse vrienden waren hier ook op visite en moesten niet zelden wat vooroordelen achter laten bij hun vertrek.

Via blog en site (www.le-provencal.nl)  konden velen ook meegenieten van de culturele belevenissen hier. Het was een grote bron van inspiratie bij mijn “pen-arbeid”. Mijn gids-activiteiten voor de wereldwijde Greeters-organisatie maakten het ook mogelijk vele amerikanen, Israëli’s, mensen uit Azië en andere europese landen te laten meegenieten van de herrijzende stad in zijn MP2013 jasje. Daarmee ga ik dan ook graag door in komende jaren. Ook blijven er zo’n 4000 foto’s om alles nog eens de zien als we écht “vieux retraités” zijn geworden.

Marseille kozen wij, op al wat hogere leeftijd, om zoveel mogelijk levensdynamiek te behouden. Dat maakte deze zeer verassende en levendige stad, ondanks zijn teveel belichtte foute kanten, ook ruim waar. Ook nog vaker op niet verwachte wijze.

Dus zeggen wij: “Marseille, c’est notre joie pour une vie prolonguée”. Kom dus ook eens hierheen om dat ook mee te beleven!

Want het is echt niet voorbij: wat er dit jaar 2014 aan nieuws bij komt is al gigantisch. De completering van de Boulevard

du Littoral met zijn commerciële centrum “Les Terrasses du Port” en het mini-centrum van “Les Voutes” onder de kathedraal plus de nieuwe hoge torens naast de eerste (die van de reder CMA-CMG; nr. 3 op de wereld). Dit alles ook met herboren J1 en vele nieuwe culinaire activiteiten, dus resto’s en café’s. En wie weet; nog een casino. Het nieuwe Las Vegas aan de Mare Nostrum? Nee, dat natuurlijk niet, maar die cruise-passengers kun je zich ook niet laten vervelen. Dus moeten er ook een paar nightclubs bij komen.

Marseille de haven-metropool, die bijna dreigde in te slapen, hervond zijn plek in de vaart der volkeren weer terug. Ook om de groeiende aantallen inwoners van overal een betere toekomst te bieden. Want u weet het ook: “Rijk zijn maakt niet perse ook gelukkig, maar arm dat maakt zeker ongelukkig”. Daarvan kun je in Marseille ook dagelijks het bewijs van juistheid zien!  

Nog meer foto's en video's zien? Klik dan HIER

Maar,

ook de zon zal het zeker interesseren wat er gebeurt in die steeds intensievere ruimterace!

Zie die Elon Musk, de flitsende Z-Afrikaan, die veel aan nieuwe techno doet. Zoals ruimtereizen, Paypal, de Tesla auto en Starcity; ook is hij de grote man van Space X. Hij zette op 3 dec. Vanaf Cape Canaveral “zijn” eerste satelliet in orbit. Die was er een voor SES een privé-tv-radio-operator uit Luxemburg.  Maar de baas van concurrent Arianespace, weet ook dat deze markt, van nu ca 25 satellieten per jaar, een grote groeier is. Dus hij reageerde meteen, want hij begrijpt wat Musk van plan is. Stefan Israël van Arianespace (Parijs) is ENA-man en van linkse signatuur. Met veel marketing/financiële ervaring en hij weet ook dat zijn bedrijf nu al 57 lanceringen van Ariane 5 raketten met satellieten deed: zonder een enkel probleem. Hij werkte nu ook voor Astrium, onderdeel van EADS dat de nucleaire raket M51 en Copernicus ontwikkelde de komende 5 jaar.

De raketwereld is nog relatief klein: de russisch-amerikaanse Sea Launch met zijn raket Zenith komt net uit een faillissement, de japanner Mitshubishi met zijn MII is nog zwak en Lockeed Martin (VS) werkt vooral voor het Amerikaanse leger met zijn Atlasraket en samen met Boeing. Het chinese Long March ligt uit de satellietmarkt, sinds de VS elke inzet van hun techno in satellieten van China verboden…  Dan blijft er enkel nog ILS over, amerikaans-russisch met zijn Proton, een zware raket die helaas enkele flaters maakte. Arianespace met zijn 57 OK lanceringen is dus erg goed in dit vak na zijn 35 geplaatste satellieten (geostationair). Dat naast de 13 van ILS, de 8 van Space X, de 2 van Sea Launch en ULA +Mitsubishi kwamen beide op 1. Ariane 5 is ook de enige die twee satellieten tegelijk kan lanceren.

Space X lanceert sat’s van 4,5 ton en mooi dollar-goedkoop, Ariane kan 6 ton wegtillen. Maar beide mikken nu al op 8 ton. Space X werkt aan zijn Grasshopper waarvan de eerste trap moet kunnen worden gesaved en hergebruikt: een enorme besparing! Space X lanceert voor 60 miljoen terwijl Ariane 110-140 miljoen moet tellen: ai! Ook is Space X een kleine flexibele organisatie in Hawthorne (bij LA) en is erg vlug terwijl Arianespace met ESA, CNES, Astrium en Safran van doen heeft. Een zeer gecompliceerde organisatie! Arianespace met zijn 1,3 miljard omzet en 1,7 miljoen winst! (dank zij de subsidies van 100 miljoen), is nu nog kleiner dan Club Med. Nu hebben de 6 leden van ESA besloten om de Ariane 6 te gaan inzetten: dat moet de grote sprong worden. Een lancering daarvan kost 90-95 miljoen…  En men verwacht dat Space X het straks zonder de steun van Nasa en de Amerikaanse  Defensie moet gaan doen. En dus met hun prijs omhoog zullen moeten.. Die Ariane 6 weegt 660 ton en is 51 meter hoog. Ontwikkeling kostte 2 à 3,5 miljard, lancering kost 90-95 miljoen (10/15 lanceringen per jaar). Met 4 propergol motoren, geladen met 145 ton poeder elk die dan in serie worden gemaakt. Eerste lanceringen in Kourou Guyana: 2020-2021. In totaal kan er voor 6,5 ton aan satellieten worden meegenomen in de laatste trap van in totaal drie trappen. Arianespace heeft naast de Ariane 5 nu ook nog de Soyouz voor 3,2 ton en de Vega voor 1 ton en lage orbits. De grote vernieuwing moet worden de satellieten met electrische aandrijving… Maar hun zwakke motoren maken dat ze 6 maanden moeten reizen om in orbit te komen. Maar ze zullen hun plek vinden.

Zo nu bent u en ook de zon daarboven, weer bijgepraat over de mensen en bedrijven die het heelal vol met satellieten stapelen… En die ook lonken naar business van die verre reizen naar verre bestemmingen zoals Mars etc. . Dit alles  gaat het daarboven nog veel drukker maken.. Maar de zon is intussen best al veel gewend.

Stap nu naar buiten en vang wat stralen van de winterzon. Mijmer een beetje over wat er aan komt en wat mogelijk ook nog door ons zal worden meebeleefd. Zoals mijn oma ooit die ongelofelijke maanlanding mee kon maken ; en het echt niet kón geloven!

Veel mooi weertje toegewenst tijdens de weer langere dagen…

11 januari 2014

DE FAMILIE REGEERT MEE

Frankrijk kent vele beroemde families in de industrie en handel: Dassault, Peugeot, Hermes, Pinault, Darty, Auchan, Leclerc, etc. Dus zitten er nogal wat familieleden naast de oude patriarchen in de raden van bestuur en de directies… Maar ook in politiek en bestuur regeert de familie mee! Er stond weer eens een artikel over dit “meeregerende geheel” wat vele ook verontrust. We hadden natuurlijk eerst de Hollandes, die eerst “gepacst” en nu gescheiden in de politiek werken… Ook weten we van Sarkozy met zijn zoon

Jean, die in Parijs duchtig carrière maakt (en die een Darty huwde)… Maar er is veel meer: de huidige parlementsvoorzitter huwde zijn secretaresse en die bleef voor hem werken…, Chirac was er nooit zonder zijn dochter Claude (zijn echte raadgever), Mitterand ook niet zonder zijn zoon )Jean-Christophe die ook wat in de fout ging in Afrika…) enzovoort… In Aix is Maryse Jossains de burgemeester en haar man en dochter zijn ook politiek-bestuurlijk actief in Aix en omgeving (intussen kreeg ze problemen met de onduidelijke hulp aan haar zoon in Paris). En zie ook Guerini de machtige PS-er, president van de region Paca, met zijn stoute broer Alexander in de

vuilverwerking. Beide zijn nu in grote moeilijkheden en het “foute” geld vliegt ons om de oren in het onderzoek: ons geld dus! In Frejus is het de familie Brun en in Menton de familie Guibal. In de Gironde krijgt de halve familie Madrelle een bestuurlijk salaris (PS) en de familie Kucheida doet dat in de PS-sfeer in Pas-de-Calais ook… Kortom het fenomeen is breed aanwezig en in alle politieke partijen en ook op alle bestuurlijke niveaus. In vele opzichten bleef La France een beetje oligarchische natie met weemoed naar koningen en keizers, de machtige “paters” die hun familie dirigeren als bestuurlijke elite. Zelfs het kleine Nederland kreeg voor enkele jaren in 1806 de kleine broer van Napoleon als koning… Tot grote Napoleon hem niet meer mocht, hem afzette en naar Wenen verbande… Tot groot verdriet van vele “hollandais” overigens..

U ziet het: dat familiegedoe is besmettelijk, dus opgepast!

CRUISES VOOR DE RIJKEN

De pas gedoopte Preziosa ook uit Saint-Nazaire, werd

gevolg door de “Europa 2”. Maar deze neemt “maar” 516 passagiers mee (de eerste 4300!). Dus is de prijs per nacht wat hoger: 600 euro’s maar daar krijgt u dan ook echt iets voor! Een zwembad waarvan het dak open kan, ook een buiten-bioscoop, 8 restaurants, een kunstgalerij, spa’s, kunstmatige sneeuw (voor na de sauna), etc. Hapag-Lloyd Cruises uit Hamburg gelooft er echt in, ondanks de crisis. Op 10 mei vertrok die naar Lissabon: vol geboekt dus. De “Europa 2” zal varen over alle wereldzeeën en we wachten met ongeduld op zijn eerst stop in Marseille…

IS DE DUURZAME ENERGIE IS UIT DE PUBERTEIT?

Het is niet de eerste keer dat te idealistische en later (te) ideologische mensen zich meester maken van hoopvolle nieuwe ontwikkelingen. Een goede zaak natuurlijk, maar toch ook niet zonder risico’s. Het hele “maatschappelijke groene veld” van de aardopwarming en de klimaatverandering toonde daar eerder ook al trekjes van. Die zelfs leidden tot een zeker diskrediet van de VN-organisatie GIEC…  En zie nu wat er zich in de VS (nu al  “schalieland” geheten), in Duitsland (hét kolenland in opkomst) en

Frankrijk (energetisch een geheel verdwaald land), afspeelt.

De crisis maakt goedkope energie extra van belang. Want het betekent gewoon ook goedkopere exportproducten en ook meer werkgelegenheid. En een woelige energiemarkt is ook knap lastig als je investeringsbesluiten moet nemen. Nieuwe ontwikkelingen in energieland verstoorden de energiemarkt stevig: supergoedkoop schaliegas en –olie bijvoorbeeld dat vervolgens de kolenprijs , deed instorten en de gasprijs onder druk zette. En olie- en gaswinning op grote diepte en op zee blijkt steeds beter en ook veiliger te gaan

lukken;  onder 6000 meter verwacht men nog stevige reserves te vinden. Het intermitterende karakter van zonne- en windenergie, de grote uitbreiding van het aantal  productieplaatsen en het toenemende productievolume ervan, veroorzaakte bij de beheersing van productie en distributie ook een nieuw en nogal weerbarstig (technisch) probleem. Het uitbreiden van het peperdure hoogspanningsnet voor elektriciteitstransport komt daar nog bovenop.

Al deze veranderingen samen veroorzaken nu nogal gekke situaties in energieland! Prijzen lopen omhoog en dan weer omlaag, efficiënte afstemming van vraag en aanbod van elektriciteit werd zeer complex en daarom is er in de ontwikkelde wereld nu zelfs angst voor een toename van “black-outs”!

Het simpele blijde verhaaltje van die zonbestraalde zonnecel en die vrolijk in de wind draaiende turbine blijkt heel anders uit te pakken. Kortom: grote verwarring en twijfel alom op energiegebied. Zowel wat elektrische stroom betreft als het gas en de olie…  En wat die CO2 uitstoot betreft en ook de daaraan geweten aardopwarming/klimaatverandering ziet het er ook steeds teleurstellender uit Daarom is een update, zeker voor de generatie die dacht het energieprobleem duurzaam te hebben opgelost, meer dan ooit nodig.

Een recent Frans mediabericht

Proglio, de hoogste baas van de Franse energiegigant EDF, riep zijn companen in Europa samen. Om iets te bedenken tegen het instorten van de gasmarkt. De VS gebruikt zeer

veel  schaliegas om stroom te maken. Daardoor werd de VS-steenkool zeer goedkoop. Ook voor de export; en daardoor ging de Europese gasmarkt dus onderuit. Daar dreigt nu ook de elektriciteitsprijs weg te zakken. De energiezaak zit, -en ook nogal onverwacht-, ook in een forse crisis. Het schaliegas/-olie én die razendsnelle VS-exploitatie ervan, hebben de energiewereld (on)aangenaam verrast. Wat gaat er nu, -en echt wereldwijd-, hier nu gebeuren?

Eerst maar eens breed/mondiaal rondkijken

Wereldwijd halen we nu 81 % van de benodigde energie uit fossiele brandstoffen. En dat zal in 2035 nog altijd 79% zijn: u snapt het probleem al. Het verbruik groeit snel namelijk en de groei van het duurzame deel kan dat echt niet compenseren. Dus zijn “schonere fossiele brandstoffen” nu een antwoord. De VS met hun schaliegas verminderden hun CO2-uitstoot drastisch in 5 jaar. Dat werd gelijk aan de uitstoot van de rest van de wereld gedurende 20 jaar! De meeste mensen weten intussen ook dat duurzame energie nu zijn lage rentabiliteit laat zien en zijn beperkte betrouwbaarheid. Door de grote afhankelijkheid van grillige zon en wind.  Dus moet er veel onderzoek worden gedaan: want dat moet drastisch beter. 

Waarbij wordt de meeste energie verbruikt? Wel, afgezien van de industrie, is dat voor “koken en stoken”! Want lang niet overal verwarmen en koken mensen op gas, elektriciteit of olie. In Sub-Sahara Afrika kookt 81% van de mensen niet

schoon : dus op hout, houtskool of mest… In de arme Aziatische landen is dat ook 50%.  In de drukke derde-wereldsteden is de luchtvervuiling dus ook 10X (!) groter dan in de westerse. En de luchtvervuiling ín huis is er wel 100 keer erger. Samen geteld koken er zelfs 2,6 miljard (= ruim 35%!) op hout en mest.. Wat ook leidt tot 3,5 miljoen extra doden jaarlijks. De laatste berichten zijn ook hier de opvallendste: in Athene en andere grotere Griekse steden hangen nu in de winter smogwolken en ook nogal erg. Want de crisis deed de grieken gaan koken en verwarmen op…. hout! Olie en gas zijn niet meer te betalen. En de regering wil die hogere belasting op stookolie niet verlagen… Én, dat mag ook niet van die drie uit Brussel! Modern Europa: dat belooft dus wat met de verdere stijging van de Europese armoede. CO2 komt IN!

Wat de elektriciteit betreft: in de Sub-Sahara hebben 9 van de tien mensen helemaal geen stroom. Afgezien van Z-Afrika, is de capaciteit die wordt geproduceerd voor de Sub-Sahara 28 gigawatt; dat is wat nu Argentinië verbruikt.. Enkele efficiënte zonnecellen daar per gezin, leveren ook

slechts genoeg energie voor een paar uur Led-verlichting. En wat stroom voor het laden van het mobieltje! Dus zonnepanelen in die gebieden is geen afdoende oplossing;   je moet duizenden kilowatts per jaar per persoon leveren in een “modern huishouden”.  Helaas, maar waar. En de bevolking gaat in Afrika verdubbelen…

In China kwamen er in 30 jaar liefst 680 miljoen mensen los van die armoede. Uniek in de geschiedenis! Hun energie kwam uit … kolencentrales; wat veel luchtvervuiling opleverde. Maar er is geen andere oplossing, óf die is enorm (dus onbetaalbaar) duur! Een groot deel van de wereld draait nog op goedkope energie; die stevig vervuilt. Iedereen begrijpt ook dat men zich bij het ontworstelen aan de armoede, echt niet primair om luchtvervuiling zal bekommeren. In het stedelijker deel is China er nu, -noodgedwongen-, wel aan begonnen.

Energie is noodzakelijk voor een beetje meer welvaart. Dus is het zeer belangrijk om de energiebehoefte op kórtere termijn te vervullen uit schonere fossiele brandstoffen! Zoals uit schoner (schalie)gas…

Dat levert een pragmatische kijk meteen op. Dus moet daar vooralsnog dé prioriteit liggen. En moet er dus ook tegenwicht komen tegen (te) ideologische en kortzichtige ideeën. Zoals dat: de duurzame energie ons voor de komende 50 jaren (en meer) het beste kan helpen en ook minder vervuiling zou veroorzaken. Helaas: no way!

Het westerse, te smalle kijken naar het energie-aspect, is nogal egoïstisch. En het lost het probleem ook veel te langzaam op. Die opkomende landen zijn ook niet met luxe bezig maar met keihard nodige armoedebestrijding. Die veel goedkope energie vereist. Als die dan ook nog schoon is: des te beter! Zo niet dan geldt: gaan wachten op schone energie, dat  is… onmogelijk!

De omwentelingen in de energiewereld

Wat kost de elektriciteit nu in Frankrijk? Wel, gewonnen met waterkracht 35 euro per mWatt, uit de kerncentrale 50, uit kolen 55, met gas 70, uit windmolen op land 80 en met de nieuwe nucleaire reactor (EPN geheten en superveilig) 110.

Dus het dubbele van de conventionele kernenergie; maar dan heb je ook een zeer veilige oplossing.

De offshore windturbine doet 150-200 euro en de zonne-energie liefst 240-400 euro. Zo nu begrijpt U wat er wordt bedoeld als men zegt: “Met die energieproductie zitten we nog echt in “een overgangsfase”…

Hoe gaat dat dan met schaliegas en –olie? Wel, in de VS bleek het een opsteker: de gasproductie steeg sinds 2005 met 1/3 en de olie- met 30% in vier jaar. In 2013 kwam de VS uit boven de Russen en de Saoudi’s! Plus een verdubbeling van de jobs sinds 2005 in oliegebieden. Daar is de WW nu 3%. Hun BBP steeg met het schalieavontuur met 2 a 4 %. Mede door het vele werk voor de infrastructuur (wegen, pipelines en havens).

Maar toch zei de Shell-topman, -die 24 miljard investeerde hierin en in Noord-Amerika-, dat nu te betreuren. BHP Billiton zette recent ook al  50% van zijn investeringen te koop in Texas en New-Mexico. Het rendement is namelijk nu, -bij die zeer lage energieprijzen en gezien de zeer hoge investeringen-, veel te laag. Er werden dus ook er al een dozijn directeuren van kleinere companies ontslagen: men maakte te weinig winst. De optimisten zien de exploitatiekosten snel dalen en de pessimisten zijn bezorgd over de snelle uitputting van de winplaatsen. Nu al verlichten grote vlammen 's nachts de hemel van N-Dakota. Daar wordt dan gas verbrand en dat is nu even goedkoper dan het te verkopen…

En in Duitsland is de prijs van de stroom voor de industrie…de helft van die voor particulieren. De toename van duurzame energieproductie maakte daar de energieprijs nogal hoog. Om de export niet te zwaar te belasten (!) gingen de huishoudens dus flink hogere stroomprijzen betalen. Omdat “duurzaam ook duur” bleek te zijn én men de kerncentrales (vooral om politieke redenen) vroeg sloot. Wel, dat alles geeft dus echt te denken..

Hoe zit dat nu dan met die (conventionele) olie en gas?

De firma heet Technip en Mr. Pilenko is er de baas in Parijs. Bij dit wereldwijde engineringsbedrijf, dat naar olie zoekt, raffinaderijen bouwt en ook vloeibaar-gas-installaties 

ontwerpt en doet bouwen. Omzet 8,2 miljard, winst 543 miljard, orderportefeuille 15 miljard, 36.000 werknemers in 48 landen en 33 schepen om flexibele pipelines te leggen in zee. En ook nog 7 fabrieken, 8 bases voor dienstverlening en assemblage. Geen klein winkeltje dus met ook kantoor in Houston; waar je Shell, Exxon, BP, Chevron, Anadarko en ook Total vinden kunt. Technip bouwde de grootste raffinaderij ter wereld (met zijn 400.000 vaten per dag) in Jubails Saoudi Arabië. Maar ook de drie grote “treinen” om gas vloeibaar te maken voor Rusland bij de poolcirkel. En maakte ook het giga-olieplatform van Aasta Hanseen in de Noorse wateren, ook al weer het grootste ter wereld. Men wacht daar nu ook

met spanning op de start van de olie/gasbusiness binnen de poolcirkel. Waar liefst 13% van de oliereserves zit en ook zo’n 30% van het wereldgas…

Hun drijvende vloeibaar-gasfabriek, -nu in aanbouw-, van 488 meter lang, 74 breed die 600.000 ton weegt, is langer dan het vliegdekschip De Gaulle (420 m) en als 4 voetbalvelden op rij. En heeft een capaciteit van 436.000 m3 gasopslag: bewaard op -162 graden C. De eerste gaat  naar  Browse ten NW van Australië, waar ze zal worden geëxploiteerd door Woodside en Shell. Er is dus geen pipeline nodig: het volle “gasschip” wordt direct opgezocht door de gastankers; die dus op volle zee geladen worden…

Men discussieert in Parijs ook regelmatig met Greenpeace c.s. over de gevaren van de diepe olie- en gaswinning. Dat is nu al bijna steeds op 3000 meter diep; vele denken dat er dieper dan 5000 meter nog enorme voorraden olie/gas te vinden zijn. Men heeft veel geleerd van die BP-klapper in de Golf van Mexico en men is er in deze kringen zeker van, dat alle technische problemen zijn opgelost. Dus op naar die putten (met kappen erover), op de zeebodem, die met flexibele pijpen zijn verbonden aan het platform op +3000 meter er boven. Dat zelf met kettingen aan de zeebodem is verankerd… Want dit is  nu echt “proven technologie” en zeker veilig!

En hoe zit het met die “nieuwe energie”?

Neem die fracturering voor schaliegas en –olie winning. Wel dat is al geen echt probleem meer. Zeker na de ervaring nu met de al… méér dan 1 miljoen putten. De experts zeggen het met graagte! Want men opereert in deze mondiale sector voortdurend  “op de grens van de technologie”. Deze bezonnen avonturiers, die “de facto” de energievoorziening op de wereld sterk meesturen. Via al hun vindingen en hun

Olie- en gasvoorkomens (klik om te vergroten)

mammoet-creaties. Mogelijk wordt straks ook de Middellandse Zee een nieuwe grote winplek. Bijvoorbeeld Cyprus en ook Israël..

Weet dus: dat we van die (goedkope, conventionele) olie en gas niet voor einde van de 21^e eeuw echt niet af zullen zijn. Had u dan iets anders gedacht?

Weer eens deed de technologische (én de economische) ontwikkeling,  hele profetieën te niet gaan. Vele plannen en visies in de energiewereld veranderden weer eens fundamenteel.

Schaliegas was/is er zo een: de VS maakte het nu zelfs tot exporteur (men komt in de buurt van de volumes van Saoudie Arabië c.s.). Energie-onafhankelijkheid dus voor de VS: een strategisch key-item in Washington! En natuurlijk: goedkope energie, goedkopere export en ook meer werkgelegenheid. Daar is dus niets mis mee.

En die grote hoeveelheden, supergoedkope Amerikaanse kolen? Wel die zijn er nu voor export. Zoals naar Duitsland want dat is,- hoe is het mogelijk met al die Grüne-, voor even flink van de “nuke-energy” af. Berlijn vulde dat “nucleaire energiegat” met Franse kernstroom (!) en gaat nu verder met goedkope VS-kolen. Het kan dus écht verkeren… en ook overal.

Duitsland liep voorop met “zon en wind-energie” en knalde dus als eerste aan tegen de steeds grotere beheersingsproblemen. Ook door dat sterk aangepaste, energie-distributie- en productie-net. Met die vele kleinere energieproducenten, waar er vroeger maar een handvol supergrote waren. Kleine dus, die deels ook zeer wisselende hoeveelheden produceren. Want de zon is er 's nachts niet, wind kan zeer sterk variëren en… goede/betaalbare opslag bestaat nog steeds niet. Daarbij komt nog het dure transport via leidingen vanaf veel meer productieplekken naar de verbruikers.

De hele zaak raakte dus “out of control”. En er moet nu, -ja het is echt waar-, serieus voor “black-outs” worden gevreesd. Dus: het halve land in het donker bij pieken of dalen die men met de nieuwe opzet niet “snel genoeg” kan volgen. Want je kunt niet zomaar met een knopje een heel net in of afschakelen: zulke vermogens schakelen is duur en best moeilijk. Hoe het zover kon komen? Wel, het was weer zo’n merkwaardig probleem: waarbij “de vakmensen waarschuwden”, terwijl “de politiek euforisch de foute kant op bleef draven”. Duitsland ontdekte het dus op pijnlijke wijze, terwijl Frankrijk nu ook verkeerd veranderen wil… Hollande wil die kernenergie (nu goed voor 85% van de stroomproductie) naar 50% in 2050… Dus minder kernenergie? En dat ook, terwijl het land voor 40% afhangt

van Poetin’s gasproductie! Dit soort “clashes van politieke wensen en harde werkelijkheid” waren er eerder: bij de vergrijzing en de pensioenen, bij de VN-rapporten van de GIEC en nu weer op energiegebied…

En nu ook het “gekalmeerde” Iran met zijn vele olie.

Of Iran echt een nieuwe politieke koers zal gaan varen, is nog een vraag. Er zijn al weer de nodige twijfels en over… (o ironie!) nucleaire zaken! Obama zette een riskante, maar misschien toch geniale stap; met zijn toenadering tot dit land. Dat geopolitiek best zwaar meespeelt maar nu toch economisch begon te creperen onder de langdurige en zware sancties. Dit grote olieland verloor liefst 60% van zijn

vitale olie-export, kwam in een recessie terecht en zag zijn munt kelderen. Die economische sancties deden hun slopende werk dus goed, al duurde dat wel even. Nu staat het land dat ook Opec-oprichter was, -weer in een klap-, op het echte wereldtoneel: met zijn derde grootste (!) oliereserve ter wereld!  OPEC liet het ons meteen weten: “het MO blijft dus het hart van de olie-industrie”. En voegde er de cijfers aan toe: hun aandeel van nú 41%,  zal in 2035 zelfs 46% worden…

De saoudies zaten lang op een productie van 400 miljoen ton; die schoot vooral na 2010 omhoog naar 550 miljoen ton En Iran zat lang op 200 miljoen ton en viel in 2011 zelfs terug naar magere 170 miljoen: een zakker van liefst 35%. De klanten zijn nu vooral China en India. Natuurlijk is intussen hun oude capaciteit ernstig weggezakt. Experts verwachten nu vooralsnog een stijging van maar 15%. Pas na jaren (her)investeren zullen de niveaus van 1970 weer worden bereikt. En op het peil komen dat ooit, onder de sjah, aan de orde was. 

De wereldolieprijs zakte de laatste tijd met 15%. Mede vanwege hogere producties in Brazilië, de VS en het herstellend Irak. Maar nu moet Saudi-Arabië met zijn productie omlaag, om de prijs te beschermen.

Olieland blijkt weer spannend en is weer geopolitieke stuff van hoog niveau. Maar er is tegelijk een fraaie crisis in de duurzame energievoorziening aan de gang. Energie staat dus overal en zeer verrassend, hoog op de geopolitieke lijst. Terwijl Israël bezorgd toe kijkt ná deze coup van Obama. De Iran-vijandige saoudi’s zien het nieuwe probleem ook en in het kader van de inter-islamitische machtsstrijd. Zelfs de posities van de diverse grootmachten “rond Syrië” gaan nu schuiven, door die ruk aan de oliekraan in Iran van het duo Obama/Kerry.

Dus het wordt weer rommelig en conflictachtig; het luidt zelfs een beetje een andere tijd in..

En die duurzame energie zit ook lastig

Na Spanje en het UK gaat nu ook Duitsland in de remmen: wat energieproductie met windmolens betreft. De Duitsers zijn, na hun “kernenergie-afbouw” en hun inhaalslag wat duurzame-energie betreft, een stuk wijzer geworden. Met name over hoe duur duurzaam kan zijn! Een Duitser betaalt nu twee keer zoveel als een fransman voor zijn elektrische energie! En de Duitse industrie betaalt om eco-politieke redenen (=Export!) nu de helft van de prijs van de gezinnen!  Zou men zo doorgaan met windmolens, dan zou er nog eens +50% gaan bij komen: echt waar!

;-)

Deze politiek staat knap haaks op de Franse: daar wil men net nú de “energie-transitie”, en ook via veel windmolens ópstarten. Want dat beloofde Hollande plechtig aan zijn “mee-regerende” Verts (groenen). Liefst drie keer zoveel windmolens werden er beloofd: dus +20.000 (nu staan er 4700). Daarvan komen 1200 op zee te staan. En er moet daarom liefst ook 4000 km hoogspanningsleiding bij komen; kosten 40 miljard euro.

Wat zijn nu die Franse argumenten? Wel: “de Duitse windmolenaanpak is hun ideale model” en “Frankrijk ligt teveel achter met duurzaam op Duitsland”. Dat dus nú, terwijl Berlijn op de rem trapt. Op het moment dat Frankrijk, nogal laat, vol op het gas trapt. Een illustratie van weer een energetisch drama… En een 100% gebrek aan een Europees energiebeleid en -coördinatie!

Die Franse windmolens, -die uit Duitsland geïmporteerd worden (!)-, zullen de Franse elektriciteit stevig duurder gaan maken. Dus een nog wat schevere handelsbalans! De “ecotaxe electrique” is na de net (met geweld) geweigerde “ecotaxe voor vrachtauto’s” ook al in aantocht, denken vele in Frankrijk. Dat gaat veel meer kosten dan die paar vernielde “meet-portieken” om het vrachtverkeer te registreren (en om de rekening te kunnen sturen). Overigens lijkt die “eco-taxe” nu zeker één jaar te zijn uitgesteld?

De “ecolo-windmolen-business” wrijft zich intussen in de handen. Zij zijn nu pas echt goed op die subsidiekranen aangesloten. In Frankrijk bestaan nogal wat “sociétés sans capital” waaronder er zijn, die alle kunstjes kennen om hun winsten weg te sluizen. Echte “niches fiscales” dus. Zij bewerken de burgervaders op het platteland. En ook niet weinig “elu’s” (gekozen bestuurders), want die worden vaker aandeelhouders in lucratieve “eigen energie-productie-constructies” met een grote megawindturbine in het dorp!

In Duitsland, Oostenrijk, Italië en Spanje kunnen de fransen overigens ook zien, hoe je e.e.a.  moet regelen en die winsten weg kunt smokkelen. Natuurlijk via niches en dan naar de fiscale paradijzen). Dit alles drijft, natuurlijk weer, vooral op: gemeenschapsgeld!

Niet zo best dus. En eerder las u al alles over dat vastlopen van de beheersing van “productie en distributie” in die complexe, gemengde en gespreide elektriciteitsnetten. Duitsland liep daar voorop en riskeert zelfs “black-outs” en gaat Frankrijk dat nu ook overkomen?

Waar zijn nu die goedkope zon, wind etc. gebleven?

Off-shore windmolens, die 3 miljoen per stuk kosten, met hun lage productiviteit en ook een zeer onvoorspelbare productie, komen in Frankrijk op “un taux de charge” (productieve tijd-fractie) van niet meer dan… 24%. En dat is een technologische wanprestatie van formaat dus. Daarbij komt nog het lawaai dat zo’n ding produceert: áls hij draait. En ook het wat jammerlijke decorbederf door die zeer hoge masten. Maar, al 90% van de gemeenten willen wel “hun eigen” windmolens. Elk leeg perceel loopt nu het risico te worden beplant met een gesubsidieerde windmolen op het franse platteland.

De nieuwe off-shore projecten blijken nu enkel nog interessant te zijn voor:  EDF, EN en GDF-Suez. Het Spaanse Iberdrola zag er al van af. Het blijft echter moeizaam:  Siemens had grote moeite in Duitsland om haar turbines aan het net verbonden te krijgen. Nu is het zelfs zover gekomen dat er dieselapparaten worden ingebouwd in die turbinekoppen van die windmolens. Om de molen bij windtekort, met deze diesels te laten produceren! Sommige draaien al vaker gewoon rond, maar zonder dat ze stroom mogen leveren! Er blijken er ook al te zijn die teveel stilstaan en die dus …roesten.

Ai! Want er werken in Frankrijk ca 7000 mensen in deze

sector. GDF-Suez ziet de oplossing  in turbines van 8 megawatt en niet meer in die van 5 à 6. Want dat beperkt het aantal turbines met 40%, zegt men daar. Ook geeft dat minder onderhoudskosten. En vooral ook, minder ruzie met die vissersboten. Die nu tussen masten moeten doorvaren: die vaak maar op 1 km van elkaar staan.

Offshore windturbines: wel dat is een hoog-technisch gedoe. En is nu nog maar net renderend. Ondanks het feit dat ze 3,5 miljoen per stuk kosten. Dus twee keer duurder zijn dan die turbines op land.

Zonnepanelen zijn best snel goedkoper geworden. Maar de zon schijnt niet 's nachts en helaas zijn de opslagmogelijkheden duur en nog zeer beperkt. Dus moet er altijd voor 's nachts een alternatieve energiebron zijn. Waardoor het geheel nogal kostbaar wordt. En moeilijk beheersbaar, én dus ook met de nodige “leegloop” en met lage rendementen. Een dure boel dus. Dat is niks OK en zeker niet in crisistijd, met een worstelende industrie en klanten met weinig geld.

Het moet dus echt anders en moderner

Het wordt dus hoog tijd om nu eindelijk een echte moderne energiepolitiek te gaan voeren.

Duitsland is al in stilte begonnen en zal zeker gaan versnellen nu er een “Grosse Koalition” kwam. Ook elders schoot men wakker: de VS deed het ons weer even voor! Dus dat teveel luisteren naar “de goedwillende maar wereldvreemde” maar goedwillende groenen, lijkt bijna voorbij.

Ook in Frankrijk waar men in Bretagne even zijn afkeer van “teveel groen en belastingen” liet blijken. Tijd om de vele werkeloze ingenieurs etc., in te zetten om de problemen van “duurzame energieproducties van intermitterend type” veel sneller verder te ontwikkelen. En ook om oplossingen te vinden, voor de beheersing van de productie-distributienetten en zeker voor energieopslag en -transport.

Frankrijk heeft daar nu nog best wat tijd voor: want het exporteert nog 15% van zijn energieproductie! Dus die te besparen miljarden zijn goed te gebruiken voor een “high-tech ontwikkeling van het moderne duurzame energie-produceren”. Ook zijn er duizenden banen  mee te scheppen. Frankrijk heeft nu nog steeds alle middelen om “wereldleider te worden op het moderne energie gebied”, zeggen de nieuwe zieners. En wat dacht u van die enorme kernenergie-industrie die ook (in Afrika) grote uraniumproducties runt. Die EPR’s bouwt nu van een zeer veilig type en nu met de chinezen gaat samen werken.

Er ontbreekt nog maar een ding: het inzicht en de wil “in Parijs”. Waar te veel naïeve en conservatieve krachten, opgestookt door een ware “duurzame energiemaffia” die op subsidies draait, de dienst uitmaakt. Een zeer fout (politiek-financieel) huwelijk,  dat ook mismaakte kinderen zal voortbrengen.

Dus is het hoog tijd voor…. meer kernenergie!

Even een macro-wereldwijd plaatje: er staan ca 400 kerncentrales op de aarde en er zijn er ook ruim 400 in “ontwikkeling/aanbouw”. En de opdrachtenlijst groeit. De kerncentrale business bloeit, ook China doet nu al flink mee

met export, naast Rusland, Zuid-Korea, de VS, Japan. Frankrijk is nu nog net de grootste.

Die kernenergie is ondanks Fukushima dus nog lang niet in crisis; in tegendeel! Let op Duitsland dat nu na centrale-sluitingen, en via veel kolen stoken en de nodige problemen met de duurzame energie, weer lonkt naar die o zo goedkope kernenergie. Van die superveilige en superdure Franse EPR’s zijn er zo’n vijftal in ontwikkeling (helaas met teveel  problemen en te hoge prijzen). Al een paar keer koos men op de wereld dus voor goedkopere (en minder veilige) kerncentrales. In India en ook de Arabische wereld…  Dus pas op: die kernenergie gaat weer hoog scoren in de komende halve tot hele eeuw!

Het wordt dus nog hoger tijd voor een 100% succes in

Caderache met zijn Iter-kernfusie energie. Nog even wachten en dan komt die echte energie-revolutie. Over, pak hem beet: 25 jaar? Of gaat dat helium 3 dat op de maan ligt ons eerder helpen? Mede daarom zijn er nu ook de chinezen in de maanbodem aan het kijken; na de amerikanen en de russen.

En Mars? Ver weg en nog zeer onzeker. Exploitaties op voorbij razende meteorieten? Wel die komen er binnen 15 jaar, zeggen experts. Maar dan voor kleinere hoeveelheden zeldzame materialen. Maar wie weet ook voor energieproductie? Uranium is een voorbeeld en mede daarom vecht Frankrijk (met de VS) in Mali dat dicht bij mijnen van Niger ligt. Met zijn grote uraniumexploitaties!

Die “Oliecrisis” gaat in de nabije toekomst dus “energiecrisis” heten. En die wordt verrekte complex! Het is een waar mozaïek geworden van vele technische mogelijkheden, ideeën en verwachtingen, speculanten, geopolitieke machtsspelletjes (denk aan die Russische gaskranen) en ook die demografische druk. En “last but not least” ook die oorlog en vrede! Zie nu die “flauwe eilandruzie Japan-China”: die natuurlijk gewoon gaat om de greep op de giga-transportroutes voor China. Dat alle grondstoffen en óók energie van ver moet halen… En dat ook een gestage welvaartsstijging nodig heeft voor… juist, de eigen interne vrede!

Zij die nog niet goed vatten dat energie vitaal is voor industrie en … armoedebestrijding; en dus ook het dagelijkse leven, moeten zich heel snel heroriënteren.

Want niemand wil en kan nu teveel betalen voor energie en zijn exportmarkt verliezen. Óf kou lijden of zuchten onder oververhitting. Óf arm blijven of een land krijgen vol interne oorlogen, omdat mensen ontevreden worden?

En wie wil er eigenlijk oorlog tussen landen óm schaarse energie?  We moeten oppassen dat de wereld niet weer “rood gaat kleuren van het bloed” in plaats van dat deze “mooi groener wordt”!

 

Maar,

Ook de zon verheugde zich op de recente mededeling van

NASA dat er al bij vijf exo-planeten (van de 1010 nu ontdekte) water in hun dampkring werd gevonden. En, waar water is zou leven kunnen zijn óf zijn geweest óf kunnen ontstaan…  Dit maakt het ook bijna zeker dat er bij die vele miljarden exoplaneten die er zeker zijn, ons nog veel  verrassingen van kaliber te wachten staan! Dé ontdekking van de 21^e eeuw zou hier wel eens kunnen schuilen en een waar wereldschokkend effect kunnen hebben.. 

De “waterachtige” exoplaneten bevinden zich in het sterrenbeeld Schorpioen, bij Pegasus, Zelen en Noorderkroon. Die bij Pegasus gaf de sterkste “watersignalen” af. Al eerder werden dit soort metingen gedaan en ook met succes. Maar nu kan men vijf exoplaneten alle meten met DEZELFDE apparatuur. Dat is uniek en maakt de metingen echt vergelijkbaar en dus ook wetenschappelijk zeer kostbaar.

Dit alles kon gebeuren door het uiterst bloeiende huwelijk van steeds krachtige computers en steeds betere, slimmere telescopen. De exoplaneten waar het om gaat staan, helaas, te dicht bij hun ster en zijn dus nogal heet. Er zijn ook planeten van hete gassen waarvan de meesten enkele keren zwaarder zijn dan Jupiter. Dat we goed kennen in ons eigen zonnestelsel. Dus helaas: “gewoon leven” zoals wij dat kennen, kan daar niet zijn…

Nog even doorzoeken dus en er zullen er al snel veel méér worden gevonden. Die ook waterstof en zuurstof in hun atmosfeer hebben. En water: dat betekent al gauw ook  H2O zoals we alle weten…

De race is on dus, en dat zal de zon ook best wel wat zorgen baren. Want zie dat vele schrot dat hoog boven ons hangt en nu al heel gevaarlijk wordt. De banen van veel satellieten en het ruimtestation moeten al regelmatig worden bijgesteld om geen ruimtecrash te krijgen. Er is zelfs al een “VN-vuilnis-opruim-club” horen we…

Dus ga naar buiten en pak wat zon mee op uw winterhuid. Kijk naar boven, -ook als de zon om de hoek is gegaan-, naar die steeds spannender wereld daarboven. En besef dat alles wat daar bestaat, nog in het geheel niet bekend is. Het heelal wordt dus nu des mensen grootste pretpark en avontuur!

We wensen u weer veel mooi winterweertje met zon toe. Wij zijn nu in het koude seizoen met zeer veel zon. Wintersportweer dus op gewone hoogte. Prima dus voor “een bruine kop”!

4 januari 2014

HOOGSTANDJES: “MADE IN MARSEILLE”?

Vele toeristen denken dat Marseille enkel wat knaps deed

met die zeep (72% olijfolie), die pastis en de bouillabaisse. En andere denken dat de uitvinding van de “pétanque” (pieds tanqués = voeten stilhouden), nadat er vroeger net als bij kegelen en bowling bij werd gerend om de bal weg te werpen, hier de enige echte uitvinding is. Hoe men kwam op dat “petanque? Wel daarvoor moet je de

Marseillaanse ziel echt in de diepte doorgronden! Het heeft alles van doen met “solidarité” en in dit geval van een boule-clubje waarvan er een in de rolstoel terecht kwam! Maar nu even echt serieus! We hebben hier ook zeer beroemde (academische) ziekenhuizen als La Timone en Hôpital Nord. Daar zijn en werden vele

vindingen gedaan: wat huidziekten betreft (ook huidkankers), van huidcrèmes zonder bijwerkingen, het stoppen van de groei van zeer schadelijke bacteriën en zelfs het helpen van rolstoelgebruikers bij het verbeteren van hun mobiliteit. Maar er is meer: bij de ICT-experts van Chateau-Gombert (Univ. Aix-Marseille, de grootste nu van Frankrijk), vond men ook PC-koelingen. Deze uni die hoog scoort en wereldwijd heeft ook nogal wat patenten op materiaalgebied en ontdekte een vaccin met

groot potentieel tegen AIDS! Ook deed men in Marseille de eerste harttransplantatie in Frankrijk: al in 1968. En vond men ook het gen dat vroegtijdige veroudering veroorzaakt en dat al in 2003. Recent kwam men ook met een vondst voor de bestrijding van geheugenverlies. In dezelfde uni-hoek waar eerder, in 1983, ook de prof werkte, die met een Amerikaan samen het eerste ant-aids vaccin ontdekte. In 2009 ontdekte men hier ook zeer krachtige virussen, waarvan er een dan ook officieel het

“Marseillevirus” heet.  En in 1886 werd van hier de eerste ballonvaart over zee gemaakt naar Corsica, door twee Marseillanen. Een andere vond het watervliegtuig uit. De twee asteroïden die Massilia en Phocea heten, zijn in 1853 (!) ook in Marseille ontdekt. Evenals de diepste zeeduik ooit. Die maakte in 1962 een marsaillais in Japan en hij ging wel 9545 meter diep… Ene Cousteau en zijn collega Falko waren hier ook de eerste die onder water wonen uit probeerden en bewezen dat dit best kan. Ook de ansichtkaart is hier uitgevonden; nu zijn er miljarden op aarde en zelfs internetversies. Tenslotte importeerde een marinebotanicus hier de chrysant, die nu in Frankrijk bij Allerzielen ook niet meer weg te denken is.
Hiermee bent u hopelijk geschoond van een hardnekkig

vooroordeel over deze oudste stad van Frankrijk. En pas op: U gaat nog veel meer van ons horen. Want hier worden vele honderden miljoenen nu geïnvesteerd in R&D door bedrijven en overheid. De uni en haar vele instituten bloeien daardoor als nooit tevoren. En vele bedrijven van overal ter wereld hebben onze R&D-potentie ook al ontdekt. Marseille heeft meer dan een kalasjnikov-reputatie..